Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ, ΦΥΣΕΙ, ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΖΩΟΝ

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ, ΦΥΣΕΙ, ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΖΩΟΝ 

"...ἐκ τούτων οὖν φανерὸν ὅτι τῶν φύσει ἡ πόλις ἐστί,

καὶ ὅτι ὁ ἄνθρωπος φύσει πολιτικὸν ζῷον..."

Αριστοτέλους "ΠΟΛΙΤΙΚΑ"

Βιβλίο Α, κεφ. 2 (1253a)

Κάποιοι που υποδύονται τους κήνσορες της "καθωσπρέπειας" παριστάνουν τους αντιτιθέμενους στην έκφραση πολιτικών τοποθετήσεων σε τομείς της καθημερινότητος, ενώ οι ίδιοι κάνουν ακριβώς το αντίθετο προς αυτό που δείχνουν να ...συνιστούν. Αντιθέτως, εμείς στους "Έλληνες Κενταύρους" έχουμε την παρρησία της ελεύθερης εκφράσεως των πολιτικών μας πεποιθήσεων και επιτελούμε το χρέος μας, ως πολιτικών όντων ώστε να ευθυγραμμιζόμαστε με την διδασκαλία του σταγειρίτη Αριστοτέλους, όπως παρετέθη παραπάνω. Το ίδιο ισχύει και για την ίδια την Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" της οποίας ο πολιτικός προσανατολισμό παρατίθεται εδώ. "Εκάς ημών", κάθε σπεκουλαδόρικη "καθωσπρέπεια" και κάθε δειλία δημόσιας διατυπώσεως των πολιτικών μας θέσεων για τις οποίες είμαστε περήφανοι!

"ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ", ΕΠΙΜΕΛΩΣ ΜΑΚΡΑΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ!

"ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ"

ΕΠΙΜΕΛΩΣ ΜΑΚΡΑΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ!

     Η σωμασκία ως υπόβαθρο του «mens sana in corpore sano» του Ρωμαίου ποιητή Γιουβενάλη, είτε υπό την "αθλητική" εκδοχή της, είτε υπό την εκδοχή των Πολεμικών Τεχνών, προϋποθέτει δύο πυλώνες, αυτόν της Αρετής και τον έτερο της Παιδείας, έννοιες οι οποίες απουσιάζουν παντελώς από το "περιβάλλον" μιας διεφθαρμένης δημοκρατίας όπως αυτής που υφίσταται η σημερινή, ούτως ειπείν, "Ελλάδα"! Και με την επίγνωση αυτής της θλιβερής παραμέτρου, η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων", ορθότατα, επέμεινε να παραμείνει επιμελώς ε κ τ ό ς των κυκλωμάτων του "επίσημου α(θ)λητισμού" και των αμαρτωλών "Ομοσπονδιών" που εκπροσωπούν τον "Σ.Ε.Γ.Α.Σ.", αρνούμενη την εμπλοκή σε μία νοσηρή διαπλοκή που ευτελίζει την όποια σωμασκία!

Έτσι, θεωρώντας απροκαλύπτως ως ασελγούς του Πολιτισμού όλους τους εμπλεκόμενους στα αμέτρητα εκτροχιασμένα κυκλώματα της εγχώριας αθλητικής διαφθοράς, αρνηθήκαμε την ένταξή μας στο δυναμικό κάποιας "αθλητικής Ομοσπονδίας" όταν δύο φορές μας κάλεσε ο "Σ.Ε.Γ.Α.Σ." να ενταχθούμε και, όπως ήδη έχουμε δημοσιοποιήσει σε προηγούμενη ανάρτησή μας υπό τον τίτλο "ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΣΕΛΓΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ" , τοποθετηθήκαμε ως ακολούθως:

     Δυστυχώς, η περιφρόνησή μας προς το "α(θ)ητικό κατεστημένο" όχι μόνον απεδείχθη ορθότατη αλλά και επιβεβλημένη προς διασφάλιση του κύρους της Σχολής μας διότι η διαφθορά (και) στις τάξεις του ντόπιου "α(θ)λητισμού" είναι εκτεταμένη και, σχεδόν, γενικευμένη!

     Αμέτρητα είναι τα περιστατικά συλλογικής διαφθοράς στον χώρο του ιθαγενούς "α(θ)λητισμού" και όχι μόνον επί των ημερών μας!

"Πονάνε" τα μάτια μας, διαβάζοντας καθημερινώς τα πρωτοσέλιδα με την εξαθλίωση της ιερότερης εννοίας Πολιτισμού, της Αθλήσεως, η οποία κάποτε τιμήθηκε σε αυτό τον τόπο ως καθοσίωση εθνικής ευποιίας!

Και σήμερα, μεσούσης μιας δημοκρατίας η οποία αποτελεί επιτομή α θ λ ι ό τ η τ ο ς συλλυπούμεθα για την υποβάθμιση της, άλλοτε, αθλητικής κονίστρας σε ...εδώλιο κατηγορουμένων!

Όλα ετούτα, όμως, δεν είναι "τυχαία" αλλά απόρροια της πρωτοφανούς καταρρακώσεως των κοινωνικών Αξιών σε ένα δημοκρατικό καθεστώς για το οποίο ο Πλάτων έγραψε: "Ουκ εξ άλλης πολιτείας τυραννίς καθίσταται ή εκ δημοκρατίας"! Κι έτσι φτάσαμε στο κοινωνικό "ναδίρ" όπου, πριν από την κατάρρευση του ο,τιδήποτε άλλου, στην δημοκρατία έχει καταρρεύσει η ίδια η Δικαιοσύνη, το ίδιο το Δίκαιο, με πρωτοφανή περιστατικά συμπεριφοράς των "λειτουργών" του που αγγίζουν την ευτελιστικότερη ποταπότητα εκεί που εισαγγελείς σοδομίζονται με ανήλικους λαθρομετανάστες τους οποίους πληρώνουν με ...κοκαίνη και αφήνουν ελεύθερους βιαστές πολυ-εγκληματίες ήδη καταδικασμένους με βαρύτατες καθείρξεις!

Βεβαίως, όλα τα προαναφερθέντα, με κοινό "συνδετικό κρίκο" το νοσηρό αντιφασιστικό υπόστρωμα μιας κοινωνίας της οποίας αποτελούν κανόνα τα οζώδη "επάρματα" διαστροφικών "ανθρωποδειγμάτων" όπως εμφανίζονται στα παραπάνω "πορτρέτα", εμάς δεν μας εκπλήσσουν! Και δεν εκπλησσόμεθα, επίσης, για την εσχάτη υπέλιξη της δημοκρατικής, πλέον, χαβούζας της οποίας "τα έργα και οι ημέρες" λερώνουν τα πρωτοσέλιδα της ειδησεογραφίας της.

     Δυστυχώς, η πραγματικότητα δικαιώνει πλήρως και πανηγυρικώς την παγία αποστροφή μας προς την δημοκρατία και την σημερινή κατάσταση του "κράτους" σ΄ ετούτο τον τόπο. Κυρίως, δικαιώνει τον εμπτυσμό μας προς τα "α(θ)λητικά" του πράγματα τα οποία ...ζέχνουν αθλιότητα! Και εκ των πραγμάτων επικυρώνεται και μία προηγούμενη τοποθέτησή μας όπως την διατυπώσαμε σε προηγούμενη ανάρτησή μας και έχει ως ακολούθως:

     Παραμένουσα, όμως, μακράν της παρακμής, η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" δικαιούται όχι μόνον να περιφρονεί το δυσώδες κύκλωμα του "επίσημου α(θ)λητισμού" αλλά και το όλον, εν αυτώ, "περιεχόμενο" των "Σωματείων", "Ομάδων" και "Σχολών" που, αναγκαστικώς, αποδέχονται ως διοικητικό "επενδύτη" τους αθλίους φορείς και παράγοντες! Και, δυστυχώς, αυτή η απολύτως δικαιολογημένη περιφρόνηση μας είναι ιδιαιτέρως οδυνηρή συναισθανόμενοι ότι αφορά σε συνασκούμενους των οποίων η ανεπαρκής νόηση δεν υποστηρίζει την τελεσφόρηση μιας σωμασκητικής προσπαθείας η οποία κοστίζει σε πολυειδή "πόνο"! Όμως, αυτοί οι συνασκούμενοι ας πρόσεχαν για να μη καταντήσουν "ανθρωποσκύβαλα" όπως το εν κατακλείδι εικονιζόμενο!

     Διότι, υπάρχουν και πολύ αισθητικότερες εικόνες, πολύ πιο ενάρετες, οι οποίες εμπνέουν υγιείς και μη τοξικοεξαρτημένους από μία τοξικότητα η οποία δεν είναι κατ΄ ανάγκην φαρμακευτική αλλά και ιδιοσυστατική!

ΔΥΟ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΑ ΑΓΑΛΜΑΤΙΔΙΑ

 ΔΥΟ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΑ ΑΓΑΛΜΑΤΙΔΙΑ

     Ήθος ποιεί, πρωτίστως, η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" και όσοι εντός του κύκλου της απολαμβάνουμε αυτού του Ήθους επί σχεδόν 22 χρόνια συναντώντας ευγενείς Συνασκουμένους των οποίων η συμπεριφορά κοσμεί έναν ερειπωμένο πολιτισμό που χρήζει υποστυλωμάτων. Ένας από αυτούς τους ευγενείς Συνασκουμένους μας είναι και ο Δημήτρης Παλαιολόγος ο οποίος από πενταετίας διαβιοί στην Δυτική Αφρική από την οποία επέστρεψε για λίγες ημέρες σήμερα και λίγες ώρες μετά την επάνοδό του στην Αθήνα έσπευσε στην έδρα της Σχολής για να μας χαιρετήσει  και να μας προσφέρει δύο εκφραστικότατα ξύλινα αγαλματίδια από την νέα του "πατρίδα".

Tα δύο αγαλματίδια είναι χειροποίητα και ανήκουν στην κατηγορία της παραδοσιακής αφρικανικής φυλετικής τέχνης της Δυτικής Αφρικής (με έντονες επιρροές από φυλές όπως οι Senufo, Baule, Lobi ή Yoruba) και απεικονίζουν και τα δύο γυναικείες μορφές. Φιλοτεχνήθηκαν κατά την δεκαετία 1960-70 και δεν δημιουργήθηκαν ως διακοσμητικά αλλά ως «υποδοχείς» προγονικών πνευμάτων με σκοπό την προστασία από το κακό και την χρήση τους σε τελετουργίες γονιμότητος και λατρείας.

Η όρθια στυλιζαρισμένη γυναικεία μορφή με την έντονη κόμμωση, τα κέρατα στο κεφάλι και η στάση των χεριών στην κοιλιά μαζύ με τα γεωμετρικά μοτίβα στη μέση (που θυμίζουν παραδοσιακή ενδυμασία ή διακόσμηση με χαράξεις) είναι τυπικό έργο της ξυλογλυπτικής από την Δυτική Αφρική φιλοτεχνημένο σε ξύλο ακακίας.

Η γονατιστή γυναικεία μορφή με τους αδιαίρετους και αλληλένδετους τετράγωνους κρίκους στην κορυφή του κεφαλιού ήταν αυτή για την οποία ο φίλτατος Συνασκούμενος Δημήτρης έδωσε μεγαλύτερην επεξηγηματικήν έμφαση και είχε τους λόγους του αφού αυτό το καλλιτέχνημα περικλείει μια συγκινητική αλληγορία.

Το συγκεκριμένο αντικείμενο είναι μια κλασική εικαστική «διατύπωση» της αφρικανικής ξυλογλυπτικής η οποία υπογραμμίζει την μεγάλη σημασία της άρρηκτης συνδέσεως του ατόμου με την φυλή, των αδιατάρακτων σχέσεων των μελών μιας οικογενείας μεταξύ τους, αρχής γενομένης από την γονιμότητα και τα δημιουργήματά της, όπως υπαινίσσονται οι τετραγωνισμένοι κρίκοι οι οποίοι, μαζύ με το κυρίως ξυλόγλυπτο, προέρχονται από ένα ενιαίο κομμάτι ξύλου, συγκεκριμένα, εβένου (ebony wood), χωρίς ενώσεις ή κόλλα. Σημειωτέον ότι ο αφρικανικός έβενος είναι ένα από τα πιο διάσημα, σκληρά και βαριά ξύλα της ηπείρου, το οποίο χρησιμοποιείται κατά κόρον στην παραδοσιακή ξυλογλυπτική. Η στάση του σώματος (γονυπετής) έχει βαθιά πνευματική σημασία στην αφρικανική τέχνη. Κατά την παράδοση Γιορούμπα (Νιγηρία/Μπενίν) οι γονατιστές γυναικείες φιγούρες (Olumeye ή ικέτιδες) αποτελούν το πιο κλασικό σύμβολο σεβασμού, αφοσιώσεως και γονιμότητας προς τους θεούς ή τους προγόνους. Η συγκεκριμένη στάση επιλέγεται για να φέρει ευλογία και αρμονία στη νέα οικογένεια. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου και της κεφαλής εκφράζουν κι αυτά έναν ιδιαίτερο συμβολισμό με τα μάτια να έχουν σχήμα αμυγδάλου ή κόκκου καφέ και με μύτη πλατιά, στοιχεία που συναντώνται έντονα στη γλυπτική της Δυτικής Αφρικής. Το χτένισμα/κεφαλόδεσμος, με τα μαλλιά να είναι σκαλισμένα ψηλά, προς τα πάνω, δημιουργώντας μια επιμήκη κορυφή που καταλήγει στον πρώτο κρίκο της αλυσίδας και με μία επιμήκυνση του κρανίου που συχνά συμβολίζει την υψηλή πνευματική νόηση, την σοφία και την σύνδεση με τον κόσμο των πνευμάτων.

Η αλυσίδα από ξύλινους, αλληλοσυνδεόμενους κρίκους στην αφρικανική ξυλογλυπτική (συχνά συνδεδεμένη με τη φυλή των Γιορούμπα ή άλλες κοινότητες της Δυτικής και Ανατολικής Αφρικής) φέρει βαθύτατους συμβολισμούς, οι οποίοι εστιάζουν στην ενότητα, τη σύνδεση και την αιωνιότητα. Ειδικώς, η ερμηνεία των κρίκων χωρίζεται σε τρία βασικά επίπεδα:

α. Ο γαμήλιος συμβολισμός.

Αυτά τα αντικείμενα ονομάζονται πολύ συχνά «Αλυσίδες Γάμου».

• Αδιαίρετος Δεσμός: Επειδή ολόκληρο το γλυπτό σκαλίζεται από ένα και μόνο κομμάτι ξύλου χωρίς καρφιά, κόλλα ή ενώσεις, συμβολίζει τη δημιουργία μιας νέας, αδιάσπαστης μονάδας.

• Η Ένωση των Δύο: Αντιπροσωπεύει δύο διαφορετικές ζωές (ή δύο οικογένειες) που ενώνονται για πάντα. Όπως είναι αδύνατο να χωριστούν οι κρίκοι χωρίς να καταστραφεί το ξύλο, έτσι θεωρείται ότι πρέπει να είναι και ο γάμος.

β. Ο συμβολισμός της δεξιότητος και της υπομονής.

Το σκάλισμα μιας τέτοιας αλυσίδας απαιτεί απίστευτη υπομονή, σταθερό χέρι και μακρόχρονη προσπάθεια από τον τεχνίτη, καθώς ένα μόνο λάθος κίνημα μπορεί να σπάσει έναν κρίκο και να αχρηστεύσει ολόκληρο το έργο.

• Στην αφρικανική παράδοση, το ίδιο το γλυπτό αποτελεί μεταφορά για τις ανθρώπινες σχέσεις: χρειάζονται χρόνο, φροντίδα, υπομονή και λεπτούς χειρισμούς για να χτιστούν και να διατηρηθούν γερές.

γ. Η πνευματική και κοινωνική διασύνδεση.

Πέρα από τον γάμο, οι κρίκοι συμβολίζουν:

• Την σύνδεση με τους προγόνους: Η αλυσίδα αντιπροσωπεύει τη συνέχεια της γενιάς. Η φιγούρα στη βάση (που συχνά συνδέεται με τη γονιμότητα) κρατά ζωντανό τον δεσμό ανάμεσα στο παρελθόν (πρόγονοι), το παρόν (η τωρινή γενιά) και το μέλλον (τα παιδιά που θα έρθουν).

• Την κοινότητα: Στην αφρικανική φιλοσοφία του Ubuntu («Είμαι επειδή είμαστε»), ο άνθρωπος δεν νοείται ως μονάδα, αλλά ως κρίκος μιας μεγαλύτερης κοινωνικής αλυσίδας.

Έτσι, το αντικείμενο αυτό αποτελεί ένα πανέμορφο σύμβολο πίστεως, αιώνιας αγάπης και αλληλοσυνδέσεως και ο αγαπητός Δημήτρης μας επεσήμανε ότι μας το προσφέρει ως δείγμα αιωνίας συνδέσεως με την Σχολή των «Ελλήνων Κενταύρων». Toν ευχαριστούμε θερμά!

ΙΘ' ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

 ΙΘ' ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

     Όπως κάθε χρόνο, στο τέλος του Αυγούστου, η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" εισέρχεται σε μια νέα Προπονητική Περίοδο η οποία ορίζει το, κατά τα καθ' ημάς, "σχολικόν έτος" (από 1ης Σεπτεμβρίου έως 31ης Αυγούστου) αφού όλοι σ΄ αυτή την Σχολή είμαστε και παραμένουμε μαθητές επικεντρωμένοι στο μαθησιακό μας αντικείμενο των εφίππων πολεμικών τεχνών, της Έφιππης Τοξοβολίας, κυρίως δε, της Παιδείας του Πολέμου! Και έχοντας μπει στον 21ο χρόνο λειτουργίας των "Ελλήνων Κενταύρων" με εμφανιζόμενες μόνον 19 Προπονητικές περιόδους θα πρέπει να σημειώσουμε τα εξής: Οι "Έλληνες Κένταυροι"  ξεκίνησαν την λειτουργία τους  ως πειραματική Σχολή Έφιππης Τοξοβολίας το 2005 και καθιερώνουν την παρουσία τους τον Φεβρουάριο του 2006 με δημοσίευμα σε περιοδικό του (τότε) ειδικού Τύπου.

     Έκτοτε και επί δύο χρόνια, με την μεθοδικότητα του Ιδρυτή τους, ενώ συνεχίζουν να λειτουργούν αδιαλείπτως ως Σχολή, μελετούν διεξοδικότατα τους παράγοντες ασφαλείας και αποτελεσματικότητος των μαθημάτων Ιππευτηρίου και τοξευτικής Γραμμής Βολής και μετά πάροδο χρόνου, καταλήγοντας στο εκπαιδευτικό curriculum και στο modus operandi, αρχίζουν να μετρούν επισήμως "Προπονητικές Περιόδους". Kαι με την έναρξη κάθε Προπονητικής Περιόδου, οι "Έλληνες Κένταυροι" επισημαίνουμε το ξεκίνημα του εκπαιδευτικού έργου της Σχολής μας με το σήμα κατατεθέν της περιόδου, ξεχωριστό για κάθε μία, το οποίο αποτελεί και "κρούση κώδωνος" για κάθε ενδιαφερόμενο.

     Ακριβώς, λοιπόν, όπως και κάθε χρόνο, στο τέλος Αυγούστου, έτσι και φέτος, ενημερώνουμε για την έναρξη της νέας, ΙΘ' Προπονητικής Περιόδου της οποίας το "σήμα κατατεθέν" παρατίθεται ως εικόνα τίτλου και εμπεριέχει έναν συμβολισμό ο οποίος συνοψίζει την έμφαση στα ιδιαίτερα εκπαιδευτικά χαρακτηριστικά της νέας χρονιάς: Επιμονή στο ελληνόπρεπο σύστημα της Σχολής μας με τον σταθερό προσανατολισμό της στην εποποιία των ομοτέχνων αναγεννησιακών Ελλήνων Στρατιωτών της Δύσεως όπως οι ίδιοι την κατεχώρησαν στις δέλτους της παγκόσμιας στρατιωτικής Ιστορίας και με την επικέντρωση στην "αισθητική" του Πολέμου, όπως την "φιλοτέχνησαν" οι διαχρονικοί μαϊστορες Πολεμιστές της Ενετικής Πολιτείας. Διότι, μετά από πολυετή σπυδή του αντικειμένου, διεπιστώσαμε ότι αυτός ο συνδυασμός ελληνικής μαχητικότητος και ενετικής αισθητικής είναι και ο αρμόζων για τα δεδομένα της φυλής μας. 

Προσοχή όμως, ως μία αυθεντική Σχολή πολεμικών τεχνών η οποία δεν εισπράττει χρήματα ή άλλες αντιπαροχές για την γνώση που προσφέρει, διατηρούμε και την "πολυτέλεια" της επιλογής των μαθητών μας όπως ακριβώς εκ της ιδρύσεώς της. Έτσι, μόνον όσοι ενδιαφέρονται, πραγματικά, να εκπαιδευθούν στο γνωστικό μας αντικείμενο θα γίνονται δεκτοί και με την πρόβλεψη δεσμεύσεώς τους διότι σε καμία περίπτωση δεν θα θέλαμε να ευτελίσουμε την Σχολή μας ως επικέντρου ψυχαγωγίας αργοσχόλων και επενδύσεως των ελευθέρων ωρών τους κατά τρόπον παράλληλο της ..."καφετέριας"!

     Καλή, λοιπόν, ΙΘ' Προπονητική Περίοδο σε όλους!

AΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΕΩΣ ΤΟΥΣ "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ" 15 Αιώνες Έφιππης Τοξοβολίας

 AΠΟ 

ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ

ΕΩΣ 

ΤΟΥΣ "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ"

15 Αιώνες Έφιππης Τοξοβολίας 

Η πρώτη εφαρμογή Πειραματικής Αρχαιολογίας 

στην Ελληνική Έφιππη Τοξοβολία 

     Δίκην ιστορικού απολογισμού της καταρτίσεως του εκπαιδευτικού μας ασκησιολογίου από ιδρύσεως της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων", αποδίδουμε σήμερα στην δημοσιότητα ολοκληρωμένο το έργο της εφαρμογής της Πειραματικής Αρχαιολογίας την οποία, προς τούτο, ακολουθήσαμε!

     Συνεπτυγμένα και περιεκτικά, καταγράφουμε την μεθοδολογία μας η οποία μας βοήθησε ώστε, εξ αρχής, να αντιληφθούμε σε βάθος την πολεμική τέχνη της Έφιππης Τοξοβολίας και να δομήσουμε την διδασκαλία μας επί τη βάσει όσων πολύτιμων μας προσέφερε ο ανεκτίμητος Δάσκαλός μας Kassai Lajos, εδραιώνοντάς την σε ακόμη στερεότερη εκπαιδευτική περιωπή.

     Έτσι, πλέον, οι μαθητές μας, εμβαθύνοντας στις σελίδες του νέου πονήματος το οποίο πλέον είναι στην διάθεση παντός ενδιαφερομένου υπό μορφήν PDF, θα μπορούν να εννοήσουν καλύτερα και "τι" ακριβώς επιχειρήσαμε στο Ιππευτήριο και στην Γραμμή Βολής, απαντώντας και σε ερωτήματα τα οποία, πιθανώς, τους δημιουργήθηκαν.

     Το πλήρες PDF βρίσκεται προς δωρεάν μελέτη ΕΔΩ.

ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΑΣ

 ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΑΣ

     Oι μεταφραστικές μηχανές της Google και των ανταγωνιστών της φαίνεται να λειτουργούν καλά μετατρέποντας την Ιστοσελίδα μας σε μία υπολογίσιμη "Πρέσβειρα" Ελληνικού εφιπποτοξοτικού (και όχι μόνον...!) Πολιτισμού σε πολλές και σημαντικές ξένες χώρες, έως και σε ..."αχαρτογράφητες" περιοχές! Και όπως μας ενημερώνει η πληροφόρηση των στατιστικών της Ιστοσελίδος μας οι αναγνώστες μας σήμερα έφτασαν τον αριθμό 16435 κάθε άλλο παρά ...ευκαταφρόνητο για μία Ιστοσελίδα με τόσο εξειδικευμένο όσο και, συχνά, δυσνόητο, περιεχόμενο ανάμεσα στα εκατομμύρια των Ιστοσελίδων του διαδικτύου!    

     Σταθεροποιημένοι πλέον σε υπολογίσιμο πενταψήφιο ημερήσιο αριθμό επισκέψεων του Ιστολογίου μας, θα ήταν καλό να δούμε και την ...προέλευση των αναγνωστών μας, επικαλούμενοι το γράφημα των στατιστικών της Google το οποίο παρατίθεται παραπάνω.

     Συμπέρασμα 1ο. Όχι, οι περισσότεροι αναγνώστες μας  δ ε ν  προέρχονται από την Ελλάδα, αλλά από τις ...Η.Π.Α.

   Συμπέρασμα 2ο. Ένα σημαντικό ποσοστό (12%) αναγνωστών μας προέρχεται από ..."αχαρτογράφητες" περιοχές.

  Συμπέρασμα 3ο. Στις 8 πρώτες θέσεις βρίσκονται αναγνώστες από χώρες με δεδομένη υψηλή ιππική Παράδοση!

  Συμπέρασμα 4ο. Η Ελλάδα βρίσκεται στην ...δέκατη θέση με ποσοστό μόλις 3% και τεκμηριώνει ότι ο μέσος κάτοικος αυτής της χώρας ΔΕΝ διαβάζει ούτε, καν, αυτά που μπορεί να τον αφορούν!

     Ας είναι! Με 4.525, μέχρι σήμερα, δημοσιεύσεις, αισιοδοξούμε ότι, ως "Έλληνες Κένταυροι", συνεισφέρουμε με το παρόν Ιστολόγιό μας στον Πολιτισμό, επιτελώντας το παράλληλο καθήκον μας ως μία ολοκληρωμένη Σχολή πολεμικών τεχνών. 

ΤΟ ΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΝ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ ΤΗΣ ΕΦΙΠΠΗΣ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΤΟΥ ΒΑΣΗ

 

ΤΟ ΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΝ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ 

ΤΗΣ 

ΕΦΙΠΠΗΣ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑΣ

ΣΤΗΝ 

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΤΟΥ ΒΑΣΗ

     Δεν ήταν, απλώς, το ένστικτο ως συνιστώσα της ιδιοσυστασίας μας αλλά ολόκληρη η γονοτυπική υπόστασή μας η οποία, εξ αρχής της ιδρύσεως της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" μας ενέταξε στο "μονοπάτι" του Μιχαήλ Μαρούλλου Ταρχανιώτη όπου ο διανοούμενος ταυτίζεται με τον πολεμιστή και κανένας διαχωρισμός διανοήσεως και μαχητικότητος δεν νοείται! Και η δική μας Έφιππη Τοξοβολία, a priori, σχεδιάστηκε ώστε, ως αυθεντική πολεμική τέχνη και όχι ως "άθλημα" να υπηρετήσει την καθόλου ωφέλεια των θεραπόντων και θεραπαινίδων της, τόσον κατά το πνευματικόν όσον και κατά το σωματικό "πεδίο" τους!

     

Ο σεβαστός και ανεκτίμητος Δάσκαλός μας Kassai Lajos μας παρείχε όλα τα εχέγγυα της θεμελιώσεως μιας δοκιμασμένης κι αλάνθαστης τεχνογνωσίας επί της οποίας, επί 21 χρόνια, οικοδομήσαμε το δικό μας σύστημα Έφιππης Τοξοβολίας με γνώμονα την ψυχοσωματική ωφέλεια των μαθητών μας, ανιδιοτελώς, ως είθισται κατά την διδασκαλία μιας, αμιγώς, πολεμικής τέχνης. Και εξ αυτών των θεμελίων με έγκυρη ιστορική πληροφόρηση,  συνεχή βάσανο τεχνικής υποθέσεως και διαρκή  πειραματική δοκιμή, καταφέραμε όχι απλώς να εξασκήσουμε την Έφιππη Τοξοβολία στην Ελλάδα (όπου η Ιππική είναι άγνωστη λέξη και η Παιδεία ...αγνωστότερη!) αλλά και να την αναγορεύσουμε σε μιαν ανασυστατική περιωπή της οποίας το κύρος συνέτεινε στην επαύξηση της ωφελείας των μαθητών μας με το μοναδικό, παγκοσμίως, επίτευγμα του μηδενικού δείκτη ατυχημάτων!

     Έτσι, σήμερα που, μετά από 21 χρόνια συνεχούς πρακτικής εφιπποτοξοτικής δράσεως, εγκύπτουμε στην υποχρέωση καταγραφής των συμπερασμάτων της προηγηθείσας εργασίας μας, επιχειρούμε την ολοκλήρωση της ακεραιώσεως της κρισιμότερης παρακαταθήκης για το μέλλον της Ελληνικής -και όχι μόνον!- Έφιππης Τοξοβολίας που συνιστά η αποτύπωση του σκεπτικού του curriculum της Σχολής μας.

     Με πρότυπό μας τους Έλληνες Στρατιώτες της Δύσεως (Stradioti) των οποίων τις τακτικές, όπως ο αείμνηστος εθνικός Ιστορικός μας Κωνσταντίνος Σάθας τους περιέγραψε, υιοθετήσαμε, οδηγηθήκαμε ενωρίς στην αναδίφηση του όλου πολεμικού πλαισίου της εποχής τους με κατάληξη την δομή του Ρωμαϊκού (και δη Ανατολικού Ρωμαϊκού) στρατού ο οποίος αποτελεί και την πραγματική "κονίστρα" της εξευρωπαϊσμένης, ασιατικής κατά την καταγωγή, Έφιππης Τοξοβολίας.  

   

Απεδείχθη ευστοχότατη, η εξ αρχής, επιλογή μας να μελετήσουμε τα έργα των Ανατολικών Ρωμαίων στρατιωτικών συγγραφέων Μαυρικίου, Λέοντος ΣΤ' Σοφού, Νικηφόρου Β' Φωκά και Νικηφόρου Ουρανού, εισάγοντας στην διδασκαλία μας τις εναλλακτικές μεταπτώσεις από το Τόξο, στη Λόγχη και στη Σπάθη ώστε να ολοκληρωθεί ο Εφιπποτοξότης ως μαχητική οντότητα, κάτι που οι ικανότεροι των μαθητών μας, όπως ήταν φυσικό, επέτυχαν γνωστού όντος ότι τα υψηλά επιτεύγματα δεν πιστώνονται σε όλους! 

     Έτσι, χωρίς τις ανιστόρητες "βυζαντινοπληξίες" που χαρακτηρίζουν τους γραικύλους , αλλά με την συνεπή εμβρίθεια μελέτης που κοσμεί τον Έλληνα, "μεταφράσαμε" εις τα "καθ' ημάς" και με επιστημονικήν επιμέλεια, το απόσταγμα των τεσσάρων βασικών κειμένων, "Στρατηγικόν", "Τακτικά" (Τῶν ἐν πολέμοις τακτικῶν σύντομος παράδοσις), "Praecepta Militaria" και "Τακτικά" (Τακτικὰ ἤγουν στρατηγικὰ), μεταφέροντάς το στην ημερησία διάταξη της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" ανασυνθέτοντας, επί ιστορικής βάσεως πλέον, την Έφιππη Τοξοβολία.

     Η δική μας ανασύσταση δεν αποτολμήθηκε σαν μία απλή αναπαράσταση της εφιπποτοξοτικής "εικόνας" του παρελθόντος. Σκοπός της ήταν να διερευνηθεί κατά πόσον οι πληροφορίες που παρέχουν οι στρατιωτικές πραγματείες που συνεγράφησαν κατά την διάρκεια της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορικής περιόδου θα μπορούσαν, σήμερα, να μετατραπούν σε πραγματικές κινητικές και ιππικές δεξιότητες οι οποίες μπορούν να συνεχίσουν να ωφελούν τον ασκούμενο στην σύγχρονη καθημερινότητά του και πέραν των αρχικών πολεμικών αναγκών που υπαγόρευσαν την γένεσή τους, αυτό δε καταφέραμε να το τεκμηριώσουμε επί του εφιπποτοξοτικού μας πεδίου.

     Έτσι, σύντομα θα δημοσιευθεί εν συνάψει όλο το εκπαιδευτικό σκεπτικό της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" με το επακόλουθο, λεπτομερές, αποτέλεσμα σε έναν τόμο υπό τον τίτλο "ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΕΩΣ ΤΟΥΣ 'ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ', 15 Αιώνες Έφιππης Τοξοβολίας", αποδίδοντας στους επερχομένους μία παρακαταθήκη όχι απλώς αναπαραστάσεως της κορυφαίας πολεμικής τέχνης μας, αλλά ένα vade mecum ολιστικής ωφελείας για την καθημερινότητα του συγχρόνου Κοινωνανθρώπου! 

AΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΕΩΣ ΤΟΥΣ "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ" 15 Αιώνες ¨Εφιππης Τοξοβολίας

 AΠΟ 

ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ

ΕΩΣ 

ΤΟΥΣ "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ"

15 Αιώνες Έφιππης Τοξοβολίας 

(ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ)

     Σε ποια διδάγματα, αναφορικώς με την Έφιππη Τοξοβολία, μας οδηγούν οι 15 αιώνες που μεσολάβησαν από την εποχή της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέχρι σήμερα; Kαι βεβαίως δεν είμαστε ανιστόρητοι ώστε να αναφερόμαστε σε ανύπαρκτο "Βυζάντιο", γνωρίζοντας ότι ο όρος αποτελεί επινόημα του Ιερώνυμου Βολφ για να αποκαλέσει έτσι την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ...μετά (1557) την κατάρρευσή της! Πώς κεφαλαιοποιείται όλη αυτή η γνώση σε μία Σχολή Έφιππης Τοξοβολίας όπως αυτή των "Ελλήνων Κενταύρων";

     H εμπειρία των 21 χρόνων της συνεχούς λειτουργίας της Σχολής μας, ωριμάζοντας μέσα στο Ιππευτήριο και έξω από αυτό, μας επιτρέπει πλέον να συνεισφέρουμε ακόμη περισσότερο στην πρόοδο της πολεμικής τέχνης μας και να συμπληρώσουμε την ήδη "στιβαρότατη" βιβλιογραφία την οποία ήδη έχουμε καταθέσει προς κοινή γνώση και χρήση όσων καταγίνονται με την Έφιππη Τοξοβολία και τις έφιππες πολεμικές τέχνες.

     Το νέο πόνημα κυκλοφορεί σύντομα!

O ΦΟΒΟΣ ΚΑΘ' ΕΡΜΗΝΕΙΑΝ ΤΟΥ KONRAD LORENZ

 O ΦΟΒΟΣ

ΚΑΘ'  ΕΡΜΗΝΕΙΑΝ ΤΟΥ KONRAD LORENZ

Ο φόβος αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα και ισχυρότερα συναισθήματα του ανθρώπου. Από βιολογική άποψη δεν είναι παθολογικός ούτε κατ' ανάγκην αρνητικός· αλλά είναι ένας μηχανισμός επιβιώσεως. Ωστόσο, όταν υπερβαίνει τη λειτουργική του αποστολή, μετατρέπεται σε ανασταλτική δύναμη που περιορίζει την προσωπική ανάπτυξη, την ελευθερία της βουλήσεως και την αποτελεσματικότητα της δράσεως.

Εάν προσεγγίσουμε το ζήτημα μέσα από το πρίσμα του βιβλίου του Konrad Lorenz «Επιθετικότητα» (Das sogenannte Böse. Zur Naturgeschichte der Aggression, 1963), ο φόβος δεν εξετάζεται ως ανεξάρτητο ψυχολογικό φαινόμενο, αλλά ως στοιχείο της ευρύτερης ισορροπίας μεταξύ των ενστίκτων της επιθετικότητος, της φυγής, της άμυνας και της κοινωνικής συμπεριφοράς.

1. Ο φόβος ως βιολογικός μηχανισμός

Για τον Lorenz, κάθε έμβιο ον διαθέτει ένα σύνολο έμφυτων συμπεριφορικών προγραμμάτων. Ανάμεσα σε αυτά βρίσκονται: η επιθετικότητα, η φυγή, η άμυνα, η αναζήτηση τροφής, η αναπαραγωγή.

Ο φόβος αποτελεί τον ψυχικό μηχανισμό που ενεργοποιεί κυρίως τη συμπεριφορά της φυγής και δεν αποτελεί, ακριβώς, «αδυναμία» αλλά έναν “διακόπτη” επιβιώσεως και το πρόβλημα αρχίζει όταν αυτός ο διακόπτης ενεργοποιείται χωρίς πραγματική ανάγκη. Τότε ο άνθρωπος παύει να ελέγχει τον φόβο· ο φόβος ελέγχει τον άνθρωπο.

2. Η ενεργειακή θεωρία της επιθετικότητoς

Ένα από τα βασικά σημεία του Konrad Lorenz είναι ότι η επιθετικότητα δεν δημιουργείται αποκλειστικώς ως αντίδραση σε εξωτερικά ερεθίσματα, αντιθέτως, συσσωρεύεται εσωτερικώς ως ενέργεια και όταν αυτή η ενέργεια συναντά τον φόβο, δημιουργείται εσωτερική σύγκρουση όπου η μία δύναμη ωθεί προς τη δράση ενώ η άλλη προς την αποφυγή με συνέπεια τον δισταγμό, την παράλυση, την αμφιβολία και την απώλεια πρωτοβουλίας.

Ο Konrad Lorenz παρατηρεί ότι στα ζώα αυτή η σύγκρουση είναι συνήθως βραχεία ενώ στον άνθρωπο, χάρη στην ικανότητα προβλέψεως και αφηρημένης σκέψεως, μπορεί να διαρκεί πολύ περισσότερο, οδηγώντας σε παρατεταμένη αναστολή της δράσεως.

3. Ο φόβος ως αναστολέας της μαθήσεως

Κάθε νέα δεξιότητα απαιτεί τον πειραματισμό, το λάθος, την αποτυχία, την επανάληψη, όμως, ο φόβος φοβάται την αποτυχία με αποτέλεσμα να μην επιτρέπει την εμπειρία άνευ της οποίας, όμως, δεν υπάρχει μάθηση και παύει η ανέλιξη του ατόμου. Έτσι ο φόβος δημιουργεί έναν αυτοτροφοδοτούμενο κύκλο: φόβος → αποφυγή → έλλειψη εμπειρίας → μεγαλύτερος φόβος.

4. Ο φόβος στον ασκούμενο μιας πολεμικής τέχνης

Εδώ οι ιδέες του Konrad Lorenz αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο άνθρωπος φέρει ακόμη μέσα του μηχανισμούς που εξελίχθηκαν επί εκατοντάδες χιλιάδων χρόνων.

Εν προκειμένω, το σώμα δεν γνωρίζει αν βρίσκεται σε Σχολή Οπλασκίας, σε Σχολή Ιππασίας ή σε Τοξευτήριο, αλλά αντιλαμβάνεται μόνον ότι «υπάρχει απειλή»! Τότε παρατηρείται η αύξηση καρδιακών παλμών, η επιτάχυνση αναπνοής, η απελευθέρωση αδρεναλίνης, η σύσπαση μυών, ο περιορισμός της λεπτής κινητικότητας. Και οι αντιδράσεις αυτές μπορεί να είναι χρήσιμες σε πραγματικό κίνδυνο, αλλά δυσχεραίνουν την εκτέλεση σύνθετων τεχνικών που απαιτούν ακρίβεια και αυτοέλεγχο.

5. Η μεγαλύτερη παγίδα

Εδώ δεν «μετρά» ο φόβος έναντι του αντιπάλου αλλά ο φόβος της αποτυχίας. Ο ασκούμενος φοβάται μήπως εκτεθεί, μήπως γελοιοποιηθεί, μήπως χάσει, μήπως δεν ανταποκριθεί σε προσδοκίες. Και αυτός ο φόβος γίνεται πιο επικίνδυνος από τον ίδιο τον αντίπαλο.

Ο Konrad Lorenz θα ερμήνευε αυτόν τον φόβο ως σύγκρουση μεταξύ της φυσικής ορμής για δράση και των πολύπλοκων κοινωνικών μηχανισμών που χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο.

6. Ο φόβος και η επιθετικότητα

Ένα από τα σημαντικότερα σημεία του βιβλίου είναι ότι η καταπίεση της επιθετικότητας δεν εξαφανίζει την επιθετικότητα αλλ’ αντιθέτως την συσσωρεύει δίκην συμπιεζόμενου ελατηρίου με όλες τις συνέπειες της εκτινάξεώς του. Όταν ο άνθρωπος φοβάται συνεχώς να εκφραστεί η επιθετική ενέργειά του δεν χάνεται αλλά συσσωρεύεται και, τελικώς, εκρήγνυται στρεφόμενη κατά του εαυτού του υπό μορφήν άγχους ή ψυχοσωματικής εντάσεως ή εκδηλώνεται, αδίκως, εναντίον αδυνάμων στόχων.

Ο Konrad Lorenz, πολύ σωστά, υποστηρίζει ότι η υγιής εκτόνωση της επιθετικής ενεργείας μέσω δραστηριοτήτων όπως ο αθλητισμός και οι αγωνιστικές δοκιμασίες μπορεί να λειτουργήσει ως κοινωνικώς ωφέλιμος μηχανισμός.

7. Η σημασία της προπονήσεως

Η προπόνηση δεν έχει ως σκοπό να εξαφανίσει τον φόβο διότι κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο. Σκοπός μιας πλήρους προπονήσεως είναι να μετατρέψει τον φόβο σε πληροφορία και να μετατρέψει τον πολεμιστή όχι σε κάποιον που δεν φοβάται αλλά σε εκείνον που δεν θα επιτρέψει στον όποιον φόβο του να αποφασίσει αντί του ιδίου. Τίθεται, λοιπόν, ζήτημα αυτορρυθμίσεως αφού η επανάληψη δημιουργεί εξοικείωση, και η εξοικείωση μειώνει την αντίληψη της απειλής, επιτρέποντας πιο αποτελεσματική διαχείριση.

8. Η κυριαρχία επί του εαυτού

Σύμφωνα με τη λογική του Konrad Lorenz, η μεγαλύτερη νίκη δεν είναι επί του αντιπάλου αλλά η ρύθμιση των ίδιων των ενστίκτων και, κατά τα καθ’ ημάς, η πολεμική τέχνη λειτουργεί ως εργαστήριο αυτοκυριαρχίας και αυτορρυθμίσεως όπου ο εκπαιδευόμενος μαθαίνει να μετασχηματίζει τον φόβο σε εγρήγορση, την επιθετικότητα σε ελεγχόμενη δύναμη, την ορμή σε πειθαρχημένη πράξη.

9. Η φιλοσοφική διάσταση

Ο φόβος γεννά πάντοτε μία εσωτερική επιλογή κατά την οποία ο άνθρωπος καλείται να αποφασίσει: «Θα αφήσω τον φόβο να καθορίσει τη συμπεριφορά μου ή θα τον εντάξω σε μία συνειδητή πράξη;»

Από αυτή την άποψη, η πρόοδος δεν είναι η εξαφάνιση του φόβου, αλλά η ανάπτυξη της ικανότητας να ενεργεί κανείς παρά την παρουσία του. Αυτή η ιδέα είναι συμβατή τόσο με τη βιολογική προσέγγιση του Konrad Lorenz όσο και με πολλές παραδόσεις πολεμικών τεχνών, οι οποίες αντιμετωπίζουν την αυτοκυριαρχία ως θεμελιώδη στόχο της ασκήσεως.

Συμπέρασμα: Σε συμφωνία με το πνεύμα του έργου του Konrad Lorenz, ο φόβος δεν πρέπει να θεωρείται εχθρός, αλλά φυσικός μηχανισμός που υπηρετεί την επιβίωση. Γίνεται ανασταλτικός όταν παύει να ανταποκρίνεται στην πραγματική κατάσταση και όταν κυριαρχεί στη λήψη αποφάσεων. Για τον ασκούμενο σε μια πολεμική τέχνη, η εκπαίδευση δεν αποσκοπεί στην κατάργηση του φόβου, αλλά στην καλλιέργεια πειθαρχίας, αυτογνωσίας και ελέγχου, ώστε ο φόβος να αποτελεί σήμα εγρηγόρσεως και όχι αιτία αδρανείας. Έτσι, η ουσιαστική πρόοδος δεν συνίσταται στην απουσία φόβου, αλλά στην ικανότητα να ενεργεί κανείς με διαύγεια και μέτρο ακόμη και όταν ο φόβος είναι παρών.

Αλλά, γιατί γράφτηκαν οι παραπάνω αράδες; Γράφτηκαν, διότι σε μία φοβική κοινωνία παρατηρείται σχεδόν ως κανόνας στους μαθητές πολεμικών τεχνών η κυριαρχία του φόβου στην λήψη των αποφάσεών τους με αποτέλεσμα την αποτυχία στον δρόμο που διάλεξαν και την αναπόφευκτην, άδοξην, "έξοδό" τους από την "ατραπό" που έδειξαν να επιλέγουν. Και, δυστυχώς, αυτό παρατηρούμε συχνά και στην Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" όπου, πρωτίστως, ενδιαφερόμεθα για την ψυχικήν υγεία των εκπαιδευομένων μας, παρατηρώντας συχνά ότι, νέοι άνθρωποι, αδυνατούν να αυτορρυθμιστούν οδηγούμενοι εκ φόβου στην λήψη λανθασμένων αποφάσεων πάντοτε με δυσάρεστες συνέπειες! Και για τον λόγο αυτό δημοσιεύσαμε και το σχετικό βοήθημα "ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ & ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΡΡΥΘΜΙΣΕΩΣ". Δυστυχώς, όμως, είναι εμφανές ότι χειρότερη από τον ανεξέλεγκτο φόβο είναι η παράλειψη μελέτης πολλών χρησίμων των οποίων η γνώση θα προελάμβανε τις προαναφερθείσες δυσάρεστες συνέπειες.