Η ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΙΠΠΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗΣ Magyar Királyi Testőrség Spanyol Lovasiskolája

 Η ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΙΠΠΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗΣ

Magyar Királyi Testőrség Spanyol Lovasiskolája

Με ιδιαίτερη χαρά το Ιστολόγιο των «Ελλήνων Κενταύρων» παρουσιάζει για πρώτη φορά στο ελληνόγλωσσο Κοινό την Ισπανική Σχολή Ιππασίας της Βουδαπέστης (Magyar Királyi Testőrség Spanyol Lovasiskolája) η οποία υπήρξε ένας εμβληματικός ιππικός θεσμός, βεβαίως, λιγότερο γνωστός από την Βιεννέζικη αδελφή Σχολή του, αλλά ιστορικώς ισάξιος και ισοδύναμος. Η ανάρτηση αυτή αποτελεί προσωπικό αφιέρωμα του Ιδρυτή της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" στην αγαπημένη του φυλή Ίππων Lipizzaner με τα οποία εκπαιδεύτηκε στην Υψηλή Ιππασία, στο Αυτοκρατορικό Ιπποφορβείο της Lipica της Σλοβενίας.

1. Το ιστορικό της ιδρύσεως

Μετά την διάλυση της Αυστρο-ουγγρικής Μοναρχίας το 1918, όλες οι κεντρικές Ιππικές Σχολές (το Reitlehrerinstitut της Βιέννης και το Schlosshof) βρέθηκαν εκτός Ουγγαρίας και η ουγγρική άμυνα, βασιζόμενη στο Ιππικό, έμεινε χωρίς Σχολή εκπαιδεύσεως Ιπποεκπαιδευτών. Προσωρινή λύση απέμενε το Pótló Idomító Keret (PIK) στον στρατώνα Ferenc József της Βουδαπέστης το 1921, που μετονομάστηκε σε Lovaglótanár-képző Intézet το 1924.

Τότε, η οριστική πρόταση για μια αυθεντική Ισπανική Σχολή έγινε από τον Josipovich Zsigmond και η εν θέματι Σχολή ιδρύεται επισήμως τον Σεπτέμβριο του 1933 και η λειτουργία της διακρίνεται σε δύο διαφορετικές φάσεις: Δύο φάσεις λειτουργίας: (α) 1933-1937 όταν η Σχολή ξεκίνησε μέσα στο Magyar Királyi Lovaglótanár-képző és Hajtóiskola στο θρυλικό Ιππικό Κέντρο Örkénytábor και (β) 1937/1938-1944: Όταν η Σχολή μετακόμισε μέσα στο Κάστρο της Βούδας όπου χρησιμοποίησε το Βασιλικό Ιππευτήριο (Királyi Lovarda).

Η Σχολή διαλύθηκε τον Μάρτιο του 1945 με την είσοδο του βάρβαρου σοβιετοκομμουνιστικού Στρατού ο οποίος στιγμάτισε με την συμπεριφορά του τον ανθρώπινο Πολιτισμό όπου κι αν βρέθηκε!

Σήμερα την παράδοσή της προσπαθεί να αναβιώσει η Epona Spanyol Lovasiskola η οποία αναγνωρίζεται ως η σύγχρονη, ιδιωτικής πρωτοβουλίας διάδοχος της πρώην Βασιλικής Ισπανικής Σχολής του 1933.

Η Epona Kft ιδρύθηκε το 1990 από την οικογένεια Borsó δημιουργό του Hortobágyi Lovasfalu (Ιππικού Χωριού) το 1992 και ιδιοκτήτη του Hortobágyi Ménes με 400 Ίππους. Επιπλέον και σε συνεργασία με την Holsteiner Verband εκτρέφει αθλητικούς Ίππους. Το 2000 -2001 πρώτη στην Ουγγαρία αγοράζει καθαρόαιμους Ισπανικούς Ίππους “PRE” (Pura Raza Española) και μετακομίζει κοντά στη Βουδαπέστη με στόχο την διάδοση της Ισπανικής φυλής. To 2006, mετά από 7 χρόνια προετοιμασίας, ιδρύει επίσημα την Σχολή “Epona”. To 2007, κατόπιν προτάσεως της Ουγγρικής Κυβερνήσεως ξεκινά επίσημα ως Σχολή με σκοπό να γίνει ο άξιος διάδοχος της Σχολής του Κάστρου της Βούδας και σε συνεργασία με τον Don Alvaro Domecq Romero, Ιδρυτή της Real Escuela Andaluza del Arte Ecuestre της Jerez, φέρνει στην Ουγγαρία φοράδες και εκπαιδευμένους επιβήτορες από το φημισμένο του εκτροφείο. Το 2009 – 2011, εμφανίζεται στην Oroszlános udvar (Αυλή των Λεόντων του Κάστρου της Βούδας) με 16 Ίππους και 25 αναβάτες και με 700 θεατές κατά μέσο όρο επί μία σειρά 105 παραστάσεις με όλες τις θέσεις διατεθειμένες, σύμφωνα με την Magyar Lovassport Szövetség. Το 2009 κατακτά το βραβείο ANCCE (Asociación Nacional de Criadores de Caballos de Pura Raza Española) ως Καλύτερος Διεθνής Εκτροφέας της Ισπανικής φυλής. Σήμερα μεγαλουργεί στο Szár, του νομού Fejér, 42 χλμ δυτικώς της Βουδαπέστης, σε έκταση 30 εκταρίων περιτριγυρισμένη από δάση. Δαθέτει περίπου 60 Ίππους PRE και παράγει 6 πουλάρια ετησίως τα οποία, κατά το μείζον μέρος παραμένουν Η πλειοψηφία μένει στην Σχολή για να διατηρηθεί η υψηλή ποιότητα «αίματος» ενώ μερικά πωλούνται και η φυλή χρησιμοποιείται ακόμη και για διασταυρώσεις (Shagya-Arab κλπ. Η Epona Kft καλλιεργεί την Κλασική Ιππασία και την Υψηλή Σχολή της (Haute École), πιστοποιεί Εκτροφείς και Εκπαιδευτές Ίππων από το 2007 και από το 2012 είναι ανεγνωρισμένος φορέας δευτεροβάθμιας πιστοποιήσεως Εκπαιδευτών Ιππασίας από το Πανεπιστήμιο Φυσικής Αγωγής της Βουδαπέστης. Επίσης, διοργανώνει και σεμινάρια για επισκέπτες εκπαιδευομένους. Στην διαμόρφωση της «φιλοσοφίας» της έχουν συνεισφέρει η οικογένεια Borsó - Borsó Ágnes και Borsó Dorottya ως βασικές Εκπαιδεύτριες, με επίτιμο μέλος τον Dallos Gyula, κύριο πρωταθλητή dressage της Ουγγαρίας και τονίζουν ότι το εκπαιδευτικό πρόγραμμά τους δεν αποβλέπει, απλώς, στο θέαμα θέαμα, αλλά στην διατήρηση της γενετικής αξίας της φυλής PRE. Όπως λένε, το όραμά τους είναι η αναδημιουργία μιας στεγασμένης Ισπανικής Σχολής και ήδη κάνουν άλματα με την νέα Lovarda (Ιππευτήριο) που ξαναχτίστηκε στο Κάστρο.

2. Η πρώτη στελέχωση

Η πρώτη στελέχωση της Ισπανικής Σχολής Ιππασίας της Βουδαπέστης (Magyar Királyi Testőrség Spanyol Lovasiskolája) ακολούθησε το βιεννέζικο πρότυπο αλλά με ουγγρικό προσωπικό.

Διοικητής του συγκροτήματος Örkény υπήρξε ο Szunyogh Albert, ο άνθρωπος ο οποίος αφιερώθηκε στον Ιππικό Αθλητισμό και προέταξε την σημασία του στην Ουγγαρία. Με άριστο Επιστημονικό, Εκπαιδευτικό, Κτηνιατρικό, Πεταλωτικό προσωπικό και προσωπικό γραμματειακής υποστηρίξεως, το συγκρότημα Örkény εκτελούσε το έργο του με 170 Ίππους. Πυρήνας της Ισπανικής Σχολής υπήρξε ο Hazslinszky-Krull Géza, ένας εξαιρετικός δεξιοτέχνης και υπερπηδητής. Το 1930 στάλθηκε για ένα χρόνο στην Βιεννέζικη Ισπανική Σχολή, επέστρεψε στη Βουδαπέστη και το 1940 ονομάστηκε επικεφαλής της Ισπανικής Σχολής, αργότερα διοικητής του 2ου Ανεξάρτητου Συντάγματος Ουσάρων και το 1943 Διοικητής της Έφιππης Σωματοφυλακής.

Η επιλογή Εκπαιδευτών και Ιππέων της Ισπανικής Σχολής Ιππασίας της Βουδαπέστης (Magyar Királyi Testőrség Spanyol Lovasiskolája) γίνονταν για την τάξη των Εκπαιδευτών από τους βετεράνους που είχαν εκπαιδευτεί στη Βιέννη πριν το 1918, ενώ για την τάξη των Ιππέων από την δομή της Βασιλικής Σωματοφυλακής του 1929. Έτσι, παρατηρούμε μία στελέχωση αποτελούμενη από 9 επιτελικούς αξιωματικούς διοικήσεως και ένα επιτελείο αποτελούμενο από 14 άτομα, επιπλέον δε 20 έφιππους Σωματοφύλακες εκ των οποίων επιλέγονταν και οι αναβάτες της Σχολής.

PLUTO - Pluto · 1765 · Denmark - από το Βασιλικό Εκτροφείο Frederiksborg
CONVERSANO - Conversano · 1767 · Naples - από τους κόμητες Conversano
FAVORY - Favory · 1779 · Kladrub - Τσεχία, Αυτοκρατορικό Εκτροφείο
MAESTOSO - Maestoso · 1773 · Kladrub, Spanish - το αυθεντικό Ισπανικό
NEAPOLITANO - Neapolitano · 1790 · Naples - ναπολιτάνικο, το καστανό που διατηρήθηκε λόγω χαρακτήρος
SIGLAVY - Siglavy Capriola · 1810 · Arabia - το μόνο αραβικό αίμα
INCITATO - Incitato · 1802 · Transylvania - η ουγγρική/τρανσυλβανική γραμμή, Bonchida
TULIPAN - Tulipan · 1880 · Terezovac, Croatia - η πιο νέα, σλαβονική, που έσωσε τις άλλες
Αυτό είναι ακριβώς το γενετικό υλικό που είχε η Magyar Királyi Testőrség Spanyol Lovasiskolája το 1933-44 στους σταύλους του Bábolna και Szilvásvárad. Κάθε φορά που έβλεπες ένα Lipizzaner να κάνει Levade στην Lovarda του Κάστρου, ανήκε σε μία από αυτές τις 8 γραμμές.

3. Γένος και αριθμός Ίππων

Φυλή: Αποκλειστικώς Lipizzaner - Lipicai. Κατά την ίδρυση υπήρξε σοβαρή συζήτηση και ο λόγος ήταν η παράδοση. Το Lipizzaner θεωρείται ως ένας εθνικός θησαυρός στην Ουγγαρία βάσει του 32/2004 OGY και εκτρέφεται επί 400 χρόνια σεβομένης της καθαροαιμίας του, με 8 διακρινόμενες γραμμές: Pluto, Conversano, Favory, Maestoso, Neapolitano, Siglavy Capriola, Incitato, Tulipan, Ιδανικό για Haute École (Υψηλή Σχολής Ιππασίας) λόγω της ικανότητος μαθήσεως, της υπακοής και της φυσικής τάσεως για συσπείρωση.

Αριθμός: Στο Örkénytábor το σύνολο των Ίππων της Σχολής ήταν 170. Από αυτά, η Ισπανική Σχολή διέθετε αρχικώς 20-30 επιλεγμένους επιβήτορες, όλοι λευκοί/γκρίζοι, με έναν παραδοσιακώς σκούρο ανάμεσά τους για να υπογραμμίζει την ποικιλία χρωμάτων. Στην Βουδαπέστη, λόγω περιορισμένου χώρου, ο αριθμός σταθεροποιήθηκε στους 24-28 επιβήτορες Υψηλής Σχολής Ιππασίας, επιπλέον δε 10-12 νεαρούς Ίππους υπό εκπαίδευση οι οποίοι προέρχονταν από το κρατικό εκτροφείο Bábolna και αργότερα από το Szilvásvárad.

4. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα

Το πρόγραμμα ήταν πιστό αντίγραφο της αντίστοιχης Ισπανικής Σχολής της Βιέννης, αλλά εμπλουτισμένο με την "Φυσική Ιππασία" της ιταλικής Σχολής του Pinerolo και της γαλλικής Saumur, που ήταν πρότυπα για το Örkénytábor. Το ακαδημαϊκό έτος άρχιζε στις 20 Αυγούστου και έληγε στις 10 Ιουλίου με ημερήσιο καθημερινό πρόγραμμα 7 ωρών θεωρίας και πρακτικής. Κατά την Πέμπτη και την Κυριακή διδάσκονταν μόνον θεωρία ώστε να αναπαύονται οι Ίπποι.

Βασικό εκπαιδευτικό εγχειρίδιο ήταν το «Lovaglás, hajtás és málhásállatvezetés» (Ιππασία, οδήγηση και οδήγηση ζώων φόρτου).

Η δομή του εκπαιδευτικού προγράμματος για την Ισπανική Σχολή ήταν τριών επιπέδων:

Α. Remonteschule / Csikó osztály (7:00-7:50): Νεαροί ίπποι, διαδρομή υπερπηδήσεως εμποδίων ύψους μέχρις 1 μέτρου εκπαίδευση μέχρι 1μ. (pótló díjlovagló feladat, 1 m magas parcours) και βασικές ασκήσεις συσπειρώσεως .

Β. Campagneschule (Ιππασία επί φυσικού εδάφους) / Iskolaosztály (9:00-10:10) - Futószáras: Προχωρημένη εργασία, piaffe, passage, piruettes. Εκπαίδευση με μακρές ηνίες.

Γ. Hohe Schule (Υψηλή Σχολή Ιππασίας) / Magasiskola: Τα περίφημα Εναέριες Ασκήσεις (Airs above the ground): Levade - ημιανόρθωση, Courbette - άλματα με στήριξη επί των οπισθίων, Croupade (άλμα με συνεπτυγμένα πόδια), Capriole (πλήρης εκτίναξη, και στο αποκορύφωμα ο Ίππος τεντώνει οριζοντίως τα οπίσθια σε δυνατή κλωτσιά προς τα πίσω, ενώ τα μπροστινά διατηρούνται διπλωμένα. Στην μάχη, αυτό σκότωνε πεζό που πλησίαζε από πίσω) και Ballotade (ίδιο με Croupade, αλλά στο ψηλότερο σημείο ο Ίππος μισοτεντώνει τα πίσω πόδια προς τα πίσω, δείχνοντας τα πέταλα, χωρίς να κλωτσήσει δυνατά. Σαν να λέει "θα μπορούσα να κλωτσήσω, αλλά κρατιέμαι").

Οι Δάσκαλοι της, μητρικής, Ισπανικής Σχολής της Βιέννης εκπαίδευαν με γνώμονα ότι κλασική αρχή της φυσικής εκγυμνάσεως στην εργασία εδάφους αλλά και στα εμπόδια αλληλοσυμπληρώνονται, μια εκπαιδευτική φιλοσοφία που υιοθετήθηκε πλήρως στο Örkénytábor, όπου κάθε εκπαιδευόμενος θα έπρεπε να συμμετέχει με τουλάχιστον ένα δικό του Ίππο υπηρεσίας, του οποίου πλήρωνε συντήρηση, και να συμμετέχει σε αγώνα Ιππικής Αντοχής 4000μ. με εμπόδια, αλλά τι σήμαινε αυτό;

Στο Örkénytábor / Lovaglótanár-képző, οι μαθητές δεν ήσαν πολίτες, αλλά, ήδη αξιωματικοί (ανθυπολοχαγοί και υπολοχαγοί) που είχαν υπηρετήσει επί 2 χρόνια σε Σύνταγμα Ουσάρων ή Πυροβολικού και είχαν ξεχωρίσει σε αγώνες. Όταν τους δεχόταν η Σχολή, ίσχυαν 3 κανόνες:

Α. Είχαν "Τουλάχιστον ένα δικό του Ίππο υπηρεσίας". Κάθε αξιωματικός στον Ουγγρικό Στρατό είχε τον προσωπικό του Ίππο υπηρεσίας (Szolgálati ló) που δεν ανήκε στον Στρατό αλλά ήταν δικός του, τον αγόραζε ο ίδιος, αλλά είχε υποχρέωση να τον έχει, διατηρώντας τον σε άριστη και μάχιμη κατάσταση και με αυτόν τον Ίππο έκανε την καθημερινή του εκπαίδευση και υπηρεσία. Όταν πήγαινε στο Örkénytábor, έπρεπε αυτό τον Ίππο να τον πάρει μαζύ του.

Β. "Πλήρωνε συντήρηση". Η Σχολή παρείχε δωρεάν τους εκπαιδευτικούς Ίππους (έναν από τους 170 Ίππους που προναφέραμε), τα csikó, vadász, iskola lovak. Αλλά για τον δικό του προσωπικό Ίππο, ο μαθητής πλήρωνε ο ίδιος την τροφή (βρώμη, σανό), τον ενσταυλισμό και την πετάλωση. Αυτό ήταν ένα «φίλτρο» ώστε να παραμένουν εκείνοι οι οποίοι διέθεταν και την οικονομική δυνατότητα να υπηρετούν τον Ίππο ώστε αυτός να μην κακοπέφτει λόγω οικονομικής δυστοκίας του Ιππέως του. Αν ο μαθητής έφερνε και δεύτερο δικό του Ίππο (π.χ. για αγώνες), μπορούσε να τον ιππεύει μόνο πριν τις 7 το πρωί ή το απόγευμα, μετά τα θεωρητικά μαθήματα.

Γ. "Αγώνας Ιππικής Αντοχής 4000μ. με εμπόδια" Αυτό ήταν το καθημερινό μάθημα για τον τελικό των εξετάσεων (10:40-11:30). Με τον δικό του Ίππο υπηρεσίας, ο μαθητής έπρεπε να τρέξει υποχρεωτικά έναν στρατιωτικό αγώνα Ιππικής Αντοχής 4000 μέτρων στην πίστα του Örkénytábor, με φυσικά και σταθερά εμπόδια - χαντάκια, φράχτες, νερά. Δεν ήταν αγώνας ταχύτητας, ήταν δοκιμασία για το αν ο Ίππος παραμένει σε καλή κατάσταση και μετά από διαδρομή 4000μ, αν ο αξιωματικός μπορεί να τον διαχειριστεί όταν είναι κουρασμένος, αν ο Ίππος είναι κατάλληλος για πραγματικό πόλεμο / εκστρατεία. Και εάν σε αυτή την δοκιμασία ο μαθητής απετύγχανε δεν έπαιρνε πτυχίο Εκπαιδευτή Ιππασίας.

5. Οι Εγκαταστάσεις

Α. Το Örkénytábor (1933-1937) εκτείνονταν σε έκταση 2.600 εκταρίων αγορασμένη από το 1870, με προϋπολογισμό 7,5 εκατ. Pengő και χτίστηκε ένα συγκρότημα που αντιγράφει το Saumur και το Pinerolo. Περιλάμβανε σταύλους για 170 Ίππους, πεταλωτήριο, νοσοκομείο Ίππων, χώρο καραντίνας, αποθήκες, σιλό βρώμης, κοπροστάσιο, δύο σκεπαστά Ιππευτήρια και τέσσερα ανοικτά με περιμετρική διαδρομή καλπασμού, Διοικητήριο, καταλύματα για έγγαμους/άγαμους αξιωματικούς, μαθητές, υπαξιωματικούς, εστιατόριο και λέσχη αξιωματικών. Εκτός του ως άνω «κεντρικού πυρήνος» περιελάμβανε γήπεδο πόλο και περιμετρική διαδρομή εμποδίων 2.400μ. με 40 σταθερά εμπόδια ύψους 50-130 εκτμ. Επί συνολικής εκτάσεως 80-90 εκταρίων.

Το Βασιλικό Ιππευτήριο (Lovarda) της Βούδας

Β Το Βασιλικό Ιππευτήριο (Lovarda) στο Κάστρο της Βούδας (1938-1944) ήταν ένα μεγαλειώδες ιππικό κόσμημα κορυφαίας αρχιτεκτονικής εμπνεύσεως. Χτίστηκε μεταξύ 1899 και1901 από τον Alajos Hauszmann για να αντικαταστήσει τον παλιό βασιλικό στάβλο σε αρχιτεκτονική νέο-μπαρόκ, μήκους 55μ., πλάτους 17μ. και ύψους 14μ., με τεράστια τοξωτά παράθυρα που λούζουν το εσωτερικό με φως, όπως και η Winterreitschule της Βιέννης. Οι τοίχοι του ήσαν λευκοί με μπεζ λεπτομέρειες και η βασιλική εξέδρα του ήταν στολισμένη με το πορτρέτο του Καρόλου ΣΤ', τον οποίο οι Ιππείς πάντα χαιρετούσαν. Στο εσωτερικό του το δάπεδο ήταν ξύλινο με ειδικό μείγμα άμμου και πριονιδιού, ενώ διέθετε κερκίδες για 300 θεατές και θεωρείο για την βασιλική οικογένεια. Κάτω από το Ιππευτήριο, υπήρξαν σταύλοι λαξευμένοι στον βράχο του Csikós udvar, αλλά τι μπορούμε να εννοήσουμε;

Λεπτομέρεια εκ των έσω της οροφής του Βασιλικού Ιππευτηρίου της Βούδας

Το Κάστρο της Βούδας είναι χτισμένο πάνω σε έναν λόφο ασβεστόλιθου και δεν είναι ένας επίπεδος χώρος, αλλά είναι τεχνητά διαμορφωμένος με αναλημματικούς τοίχους. Τι είναι το Csikós udvar; “Csikós”, στα ουγγρικά είναι ο διάσημος αλογατάρης της μεγάλης πεδιάδος Πούστα, ένα εθνικό σύμβολο θα λέγαμε που χρησιμοποιεί ως δείκτη (και όχι ως μέσον τιμωρίας) μία μάστιγα στην εκπαίδευση. “Udvar” στα ουγγρικά σημαίνει την αυλή. Άρα, Csikós udvar σημαίνει την Αυλή των Csikós και αυτό εν προκειμένω είναι η κάτω, δυτική αυλή του βασιλικού συγκροτήματος, κάτω από το κυρίως παλάτι, η οποία πήρε το όνομά της γιατί εκεί ήταν οι βασιλικοί στάβλοι. Τι σημαίνει "στάβλοι λαξευμένοι στον βράχο"; Όταν ο Hauszmann έχτισε την νέα Lovarda το 1899 - 1901, δεν την έβαλε στο επίπεδο της αυλής αλλά την έβαλε επάνω στον προμαχώνα. Για να επιτευχθεί αυτό το ίδιο το Ιππευτήριο διαστάσεων 55μ x 17μ είναι στο επάνω επίπεδο, δηλαδή, στο επίπεδο του παλατιού. Από κάτω, ο λόφος κατεβαίνει απότομα 10-12 μέτρα προς τον Δούναβη. Για να μην χτίσει τεράστιους τοίχους, οι μηχανικοί έσκαψαν μέσα στον φυσικό βράχο του λόφου και σε αυτό το λαξευμένο κενό, έφτιαξαν τους σταύλους. Δηλαδή, ο ένας τοίχος του σταύλου είναι ο ίδιος ο λαξευμένος βράχος του λόφου και μπορούμε να φανταστούμε κάτι σαν διώροφη κατασκευή στην οποία ο επάνω όροφος ήταν μία φωτεινή αίθουσα Ιππασίας όπου ίππευε η Ισπανική Σχολή (1938-44) και ο κάτω όροφος (υπόγειο) ήταν λαξευμένος μέσα στον βράχο, αποδίδοντας δροσερούς, σκιερούς σταύλους με θολωτές οροφές από τούβλο, όπου ζούσαν τα Lipizzaner, απολαμβάνοντας σταθερό φυσικό κλιματισμό όλο το χρόνο λόγω του βράχου. Και οι Ίπποι ανέβαιναν από τους σταύλους στο Ιππευτήριο μέσω μιας εσωτερικής ράμπας, ώστε να μην εκτίθενται σε εξωτερικά φυσικά καιρικά φαινόμενα. Όταν βομβαρδίστηκε το 1945, η αίθουσα καταστράφηκε, αλλά οι λαξευμένοι σταύλοι, από κάτω, επέζησαν, γιατί ήταν μέσα στον βράχο. Γι' αυτό και όταν ξαναχτίστηκε το 2019 - 2021, βρήκαν ακόμα τα ίχνη τους και σήμερα στην νέα Lovarda, στο υπόγειο, έχουν ξαναφτιάξει μικρό στάβλο-μουσείο που δείχνει αυτή την κατασκευή.

Το κατεστραμμένο, από τους κομμουνιστές βανδάλους, Βασιλικό Ιππευτήριο

Το κτήριο βομβαρδίστηκε το 1945, έμεινε με κατεστραμμένη στέγη επί 5 χρόνια και κατεδαφίστηκε από τους κτηνώδεις σοβιετικούς το 1950 στο πλαίσιο της μεθοδευμένης αποδομήσεως του Πολιτισμού της Ουγγαρίας. Ανακατασκευάστηκε πιστά από τα αρχικά σχέδια το 2019-2021 και σήμερα λειτουργεί ως εκθεσιακός χώρος που συνεχίζει την παράδοση της Ισπανικής Σχολής.

Némethy Bertalan

Ο διεθνούς κύρους απόφοιτος της Ισπανικής Σχολής της Βουδαπέστης

Αριστερά - Örkénytábor 1932:

Ως νεαρός ανθυπολοχαγός, απόφοιτος της Ludovika, με την στολή Ουσάρου με το χαρακτηριστικό γούνινο kucsma και τα χρυσά κορδόνια. Εδώ έμαθε το "Lovaglás, hajtás és málhásállatvezetés" και την κλασική μέθοδο που αργότερα έγινε η βάση της Ισπανικής Σχολής της Βουδαπέστης.

Δεξιά - USA 1960:

Ως προπονητής της U.S. Equestrian Team, με το σακάκι με το σήμα USA και τους Ολυμπιακούς κύκλους. Προπονητής από το 1955 μέχρι το 1980, οδήγησε τις ΗΠΑ σε 3 χρυσά Ολυμπιακά, 4 αργυρά, και το βιβλίο του "The de Némethy Method" είναι ακόμα η βίβλος του show jumping.

Η Σχολή της Βουδαπέστης, παρά την σύντομη ζωή της (1933-1944), εθεωρείτο από τους σύγχρονους "a bécsi intézettel egyenrangú", δηλαδή, ισότιμη με την Ισπανική Σχολή Ιππασίας της Βιέννης και ανέδειξε λαμπρούς Εκπαιδευτές που, αργότερα, κυριάρχησαν στην παγκόσμια Ιππασία όπως τον Hazslinszky-Krull στην Ολλανδία και τους Platthy József, Némethy Bertalan στις ΗΠΑ.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ, ΦΥΣΕΙ, ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΖΩΟΝ

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ, ΦΥΣΕΙ, ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΖΩΟΝ 

"...ἐκ τούτων οὖν φανерὸν ὅτι τῶν φύσει ἡ πόλις ἐστί,

καὶ ὅτι ὁ ἄνθρωπος φύσει πολιτικὸν ζῷον..."

Αριστοτέλους "ΠΟΛΙΤΙΚΑ"

Βιβλίο Α, κεφ. 2 (1253a)

Κάποιοι που υποδύονται τους κήνσορες της "καθωσπρέπειας" παριστάνουν τους αντιτιθέμενους στην έκφραση πολιτικών τοποθετήσεων σε τομείς της καθημερινότητος, ενώ οι ίδιοι κάνουν ακριβώς το αντίθετο προς αυτό που δείχνουν να ...συνιστούν. Αντιθέτως, εμείς στους "Έλληνες Κενταύρους" έχουμε την παρρησία της ελεύθερης εκφράσεως των πολιτικών μας πεποιθήσεων και επιτελούμε το χρέος μας, ως πολιτικών όντων ώστε να ευθυγραμμιζόμαστε με την διδασκαλία του σταγειρίτη Αριστοτέλους, όπως παρετέθη παραπάνω. Το ίδιο ισχύει και για την ίδια την Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" της οποίας ο πολιτικός προσανατολισμό παρατίθεται εδώ. "Εκάς ημών", κάθε σπεκουλαδόρικη "καθωσπρέπεια" και κάθε δειλία δημόσιας διατυπώσεως των πολιτικών μας θέσεων για τις οποίες είμαστε περήφανοι!

Η ΟΥΓΓΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1956

 H ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ:

Η ΟΥΓΓΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1956

Η Ουγγρική Επανάσταση του 1956 υπήρξε μια μαζική λαϊκή εξέγερση εναντίον του κομμουνιστικού καθεστώτος της Ουγγαρίας και της σοβιετικής κυριαρχίας στη χώρα. Ξεκίνησε στη Βουδαπέστη στις 23 Οκτωβρίου 1956 ως φοιτητική διαδήλωση και εξελίχθηκε σε ένοπλη εξέγερση, η οποία κατεστάλη με την ωμή στρατιωτική επέμβαση της Σοβιετικής Ενώσεως.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ουγγαρία εντάχθηκε με τη βία στη σοβιετική σφαίρα επιρροής. Το κομμουνιστικό καθεστώς του Mátyás Rákosi χαρακτηριζόταν από πολιτικές διώξεις, μυστική αστυνομία, περιορισμό των ελευθεριών και οικονομικές πολιτικές που προκαλούσαν οργή στους Ούγγρους.

Η αποσταλινοποίηση που άρχισε μετά τον θάνατο του Στάλιν το 1953, καθώς και η ομιλία του Νικίτα Χρουστσόφ το 1956 κατά της προσωπολατρίας, ενίσχυσαν τις προσδοκίες πολιτικής αλλαγής. Οι Ούγγροι ζητούσαν την αποτίναξη της απάνθρωπης σοβιετικής κατοχής, την εθνική ανεξαρτησία τους, την ελευθερία του λόγου και ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις.

Στις 23 Οκτωβρίου1956 αρχίζει η λαϊκή εξέγερση στη Βουδαπέστη με χιλιάδες φοιτητές, εργάτες και πολίτες να ξεχύνονται στους δρόμους. Το πλήθος απαιτεί πολιτικές ελευθερίες και εθνική ανεξαρτησία. Η κατεδάφιση του αγάλματος του Στάλιν γίνεται ένα από τα χαρακτηριστικά σύμβολα της εξεγέρσεως.

Στις 24–28 Οκτωβρίου η επανάσταση εξαπλώνεται. Ο Ίμρε Νάγκι αναλαμβάνει την πρωθυπουργία. Ξεσπούν ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ εξεγερμένων και σοβιετικών στρατευμάτων. Στις 28 Οκτωβρίου ανακοινώνονται η κατάπαυση του πυρός και πολιτικές μεταρρυθμίσεις.

Την 1η Νοεμβρίου ο Νάγκι ανακοινώνει την ουδετερότητα της Ουγγαρίας, την αποχώρησή της από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας και προσφεύγει στον ΟΗΕ ζητώντας διεθνή υποστήριξη.

Στις 4 Νοεμβρίου σημειώνεται η αιματηρή σοβιετική εισβολή και ο σοβιετικός στρατός εξαπολύει νέα, μεγάλης κλίμακας επίθεση με άρματα μάχης και πεζικό. Οι εξεγερμένοι αντιστέκονται σε πολλές συνοικίες της Βουδαπέστης, αλλά η αριθμητική και υλική υπεροχή των σοβιετικών δυνάμεων οδηγεί στην καταστολή της επαναστάσεως. Η ένοπλη αντίσταση συνεχίζεται σε ορισμένες περιοχές έως τις 11 Νοεμβρίου.

Οι συνέπειες της ωμής βίας των σοβιετικών ήταν περίπου 2.500 Ούγγροι νεκροί και χιλιάδες τραυματιών. Επιπλέον, αναπτύχθηκε ένα προσφυγικό κύμα με περίπου 200.000 Ούγγροι να εγκαταλείψουν τη χώρα, κυρίως μέσω της Αυστρίας. Ακολούθησαν πολιτικές διώξεις: Ο Νάγκι συνελήφθη και εκτελέστηκε στις 16 Ιουνίου 1958, μαζί με συνεργάτες του. Την εξουσία ανέλαβε ο σοβιετόδουλος Γιάνος Κάνταρ.

Η καταστολή ανέδειξε τα όρια της κομμουνιστικής θηριωδίας αλλά και την ιταμότητα της «Δύσεως» η οποία απέφυγε να παρέμβει δικαιώνοντας τον Αμερικανό Στρατηγό G. Patton jr. ο οποίος είπε “Πολεμήσαμε λάθος εχθρό!».

Η Ουγγρική Επανάσταση του 1956 υπήρξε μία από τις σημαντικότερες αντικομμουνιστικές και αντισοβιετικές εξεγέρσεις της μεταπολεμικής Ευρώπης. Στιγμάτισε τον διεθνή κομμουνισμό, ανέδειξε παγκοσμίως την απανθρωπιά του και κατεδίκασε στις συνειδήσεις των λαών το κτηνώδες σοβιετικό καθεστώς με αποτέλεσμα στη σημερινή Ουγγαρία να θεωρείται απρέπεια η δημόσια αναφορά της λέξεως «κομμουνισμός» αντί της οποίας οι Ούγγροι χρησιμοποιούν την λέξη «καθεστώς». Και η καταστολή αυτής της επαναστάσεως κάθε άλλο παρά σήμανε το τέλος της ιστορικής της επιδράσεως.

Στην Ουγγαρία, η 23η Οκτωβρίου τιμάται ως εθνική εορτή και η 4η Νοεμβρίου ως ημέρα μνήμης των θυμάτων της σοβιετικής εισβολής και η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" σήμερα συμμετέχει στην απότιση Τιμής στα θύματα της Ουγγρικής Επαναστάσεως με μαθητές της στην Βουδαπέστη να επισκέπτονται έναν από τους τόπους μαρτυρίου, το "Sziklakórház Atombunker Múzeum" με την ευκαιρία της εκπαιδευτικής εξορμήσεώς μας στην πάντοτε πανέμορφη, φιλόξενη και ηρωική Βουδαπέστη.

"ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ", ΕΠΙΜΕΛΩΣ ΜΑΚΡΑΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ!

"ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ"

ΕΠΙΜΕΛΩΣ ΜΑΚΡΑΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ!

     Η σωμασκία ως υπόβαθρο του «mens sana in corpore sano» του Ρωμαίου ποιητή Γιουβενάλη, είτε υπό την "αθλητική" εκδοχή της, είτε υπό την εκδοχή των Πολεμικών Τεχνών, προϋποθέτει δύο πυλώνες, αυτόν της Αρετής και τον έτερο της Παιδείας, έννοιες οι οποίες απουσιάζουν παντελώς από το "περιβάλλον" μιας διεφθαρμένης δημοκρατίας όπως αυτής που υφίσταται η σημερινή, ούτως ειπείν, "Ελλάδα"! Και με την επίγνωση αυτής της θλιβερής παραμέτρου, η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων", ορθότατα, επέμεινε να παραμείνει επιμελώς ε κ τ ό ς των κυκλωμάτων του "επίσημου α(θ)λητισμού" και των αμαρτωλών "Ομοσπονδιών" που εκπροσωπούν τον "Σ.Ε.Γ.Α.Σ.", αρνούμενη την εμπλοκή σε μία νοσηρή διαπλοκή που ευτελίζει την όποια σωμασκία!

Έτσι, θεωρώντας απροκαλύπτως ως ασελγούς του Πολιτισμού όλους τους εμπλεκόμενους στα αμέτρητα εκτροχιασμένα κυκλώματα της εγχώριας αθλητικής διαφθοράς, αρνηθήκαμε την ένταξή μας στο δυναμικό κάποιας "αθλητικής Ομοσπονδίας" όταν δύο φορές μας κάλεσε ο "Σ.Ε.Γ.Α.Σ." να ενταχθούμε και, όπως ήδη έχουμε δημοσιοποιήσει σε προηγούμενη ανάρτησή μας υπό τον τίτλο "ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΣΕΛΓΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ" , τοποθετηθήκαμε ως ακολούθως:

     Δυστυχώς, η περιφρόνησή μας προς το "α(θ)ητικό κατεστημένο" όχι μόνον απεδείχθη ορθότατη αλλά και επιβεβλημένη προς διασφάλιση του κύρους της Σχολής μας διότι η διαφθορά (και) στις τάξεις του ντόπιου "α(θ)λητισμού" είναι εκτεταμένη και, σχεδόν, γενικευμένη!

     Αμέτρητα είναι τα περιστατικά συλλογικής διαφθοράς στον χώρο του ιθαγενούς "α(θ)λητισμού" και όχι μόνον επί των ημερών μας!

"Πονάνε" τα μάτια μας, διαβάζοντας καθημερινώς τα πρωτοσέλιδα με την εξαθλίωση της ιερότερης εννοίας Πολιτισμού, της Αθλήσεως, η οποία κάποτε τιμήθηκε σε αυτό τον τόπο ως καθοσίωση εθνικής ευποιίας!

Και σήμερα, μεσούσης μιας δημοκρατίας η οποία αποτελεί επιτομή α θ λ ι ό τ η τ ο ς συλλυπούμεθα για την υποβάθμιση της, άλλοτε, αθλητικής κονίστρας σε ...εδώλιο κατηγορουμένων!

Όλα ετούτα, όμως, δεν είναι "τυχαία" αλλά απόρροια της πρωτοφανούς καταρρακώσεως των κοινωνικών Αξιών σε ένα δημοκρατικό καθεστώς για το οποίο ο Πλάτων έγραψε: "Ουκ εξ άλλης πολιτείας τυραννίς καθίσταται ή εκ δημοκρατίας"! Κι έτσι φτάσαμε στο κοινωνικό "ναδίρ" όπου, πριν από την κατάρρευση του ο,τιδήποτε άλλου, στην δημοκρατία έχει καταρρεύσει η ίδια η Δικαιοσύνη, το ίδιο το Δίκαιο, με πρωτοφανή περιστατικά συμπεριφοράς των "λειτουργών" του που αγγίζουν την ευτελιστικότερη ποταπότητα εκεί που εισαγγελείς σοδομίζονται με ανήλικους λαθρομετανάστες τους οποίους πληρώνουν με ...κοκαίνη και αφήνουν ελεύθερους βιαστές πολυ-εγκληματίες ήδη καταδικασμένους με βαρύτατες καθείρξεις!

Βεβαίως, όλα τα προαναφερθέντα, με κοινό "συνδετικό κρίκο" το νοσηρό αντιφασιστικό υπόστρωμα μιας κοινωνίας της οποίας αποτελούν κανόνα τα οζώδη "επάρματα" διαστροφικών "ανθρωποδειγμάτων" όπως εμφανίζονται στα παραπάνω "πορτρέτα", εμάς δεν μας εκπλήσσουν! Και δεν εκπλησσόμεθα, επίσης, για την εσχάτη υπέλιξη της δημοκρατικής, πλέον, χαβούζας της οποίας "τα έργα και οι ημέρες" λερώνουν τα πρωτοσέλιδα της ειδησεογραφίας της.

     Δυστυχώς, η πραγματικότητα δικαιώνει πλήρως και πανηγυρικώς την παγία αποστροφή μας προς την δημοκρατία και την σημερινή κατάσταση του "κράτους" σ΄ ετούτο τον τόπο. Κυρίως, δικαιώνει τον εμπτυσμό μας προς τα "α(θ)λητικά" του πράγματα τα οποία ...ζέχνουν αθλιότητα! Και εκ των πραγμάτων επικυρώνεται και μία προηγούμενη τοποθέτησή μας όπως την διατυπώσαμε σε προηγούμενη ανάρτησή μας και έχει ως ακολούθως:

     Παραμένουσα, όμως, μακράν της παρακμής, η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" δικαιούται όχι μόνον να περιφρονεί το δυσώδες κύκλωμα του "επίσημου α(θ)λητισμού" αλλά και το όλον, εν αυτώ, "περιεχόμενο" των "Σωματείων", "Ομάδων" και "Σχολών" που, αναγκαστικώς, αποδέχονται ως διοικητικό "επενδύτη" τους αθλίους φορείς και παράγοντες! Και, δυστυχώς, αυτή η απολύτως δικαιολογημένη περιφρόνηση μας είναι ιδιαιτέρως οδυνηρή συναισθανόμενοι ότι αφορά σε συνασκούμενους των οποίων η ανεπαρκής νόηση δεν υποστηρίζει την τελεσφόρηση μιας σωμασκητικής προσπαθείας η οποία κοστίζει σε πολυειδή "πόνο"! Όμως, αυτοί οι συνασκούμενοι ας πρόσεχαν για να μη καταντήσουν "ανθρωποσκύβαλα" όπως το εν κατακλείδι εικονιζόμενο!

     Διότι, υπάρχουν και πολύ αισθητικότερες εικόνες, πολύ πιο ενάρετες, οι οποίες εμπνέουν υγιείς και μη τοξικοεξαρτημένους από μία τοξικότητα η οποία δεν είναι κατ΄ ανάγκην φαρμακευτική αλλά και ιδιοσυστατική!

"ΣΑΜΑΝΟΙ" ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ "ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΙ" ΤΟΥ ΣΥΡΜΟΥ

"ΣΑΜΑΝΟΙ" ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ 

ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ 

"ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΙ" ΤΟΥ ΣΥΡΜΟΥ

     Η ανεξέλεγκτη υπέλιξη των παρακμιακών δημοκρατικών και αντιφασιστικών κοινωνιών έχει οδηγήσει την Δύση σε έναν ολισθηρό κατήφορο ευτελισμού της ανθρώπινης ζωής μετατρέποντάς την σε εκμεταλλεύσιμο εμπόρευμα πολυποίκιλων επιτηδείων! Έτσι παρατηρούμε την πλήρη περιφρόνηση προς τις, από αιώνων, παραδεδεγμένες Αξίες ατομικής και δημόσιας υγείας με την ταυτόχρονη "άνθιση" τσαρλατανικών μεθοδεύσεων εμπόρων ελπίδων οι οποίοι, επί του "άξονος" της υγείας, παρασύρουν αφελείς σε, συχνά, θανατηφόρους γκρεμούς! Και αυτό παρατηρήσαμε τις τελευταίες ημέρες και στην Ελλάδα, με τον "θάνατο"-δολοφονία του τραγουδιστή Γιώργου Μαζωνάκη, θύματος ενός ζεύγους τσαρλατάνων "θεραπόντων" της "υψηλής κοινωνίας" (υποκόσμου) των Αθηνών!

      Με τρόμο αλλά και οργή, στην συγκεκριμένη περίπτωση μάθαμε για μία, από τους πλέον καλοπληρωμένους ιατρούς του επικέντρου της παραπαίουσας κοινωνικής ζωής της πρωτεύουσας, του Κολωνακίου, να δηλώνει ξεδιάντροπα ειδικότητες που δεν είχε και να εφαρμόζει αυτοσχέδιες θεραπείες που οδήγησαν στον θάνατο έναν ανυποψίαστο πελάτη της για λόγους, αμιγώς, κερδοσκοπικούς. Και το γεγονός αυτό θα μας άφηνε παγερά αδιάφορους ως ένα εν μέσω μυρίων αθλιοτήτων που χαρακτηρίζουν την σημερινή αντιφασιστική δημοκρατία της έκπτωτης, από αιώνων, Ελλάδος, εάν αυτή η "ιατρός" η οποία δήλωνε "κβαντική ιατρός" και "ολιστική ιατρός" δεν δήλωνε και "σαμανική θεραπεύτρια" ακολουθώντας τον συρμό των απατεώνων που επιχειρούν να εντυπωσιάσουν ηλιθίους οι οποίοι θέλγονται από "εξωτικές" ...ιδιότητες κι "εναλλακτικές" ανοησίες. 

     Άλλωστε, δεν αποτελεί τοπικό φαινόμενο αλλά παν-Δυτικό η επίκληση "εναλλακτικών" ανοησιών όπως μας ενημερώνει και ειδικό ρεπορτάζ που το βλέπουμε ΕΔΩ με αφορμή το περιστατικό της συγκεκριμένης απατεώνος. Και δεν θα επεκταθούμε και σε άλλες κατηγορίες νεο-εποχικών σαλτιμπάγκων που δηλώνουν "υπνοθεραπευτές", "ηχοθεραπευτές", "κακαο-θεραπευτές" κλπ κλπ προκειμένουν να ψαρέψουν τα ανθυποπροϊόντα μιας άρρωστης δημοκρατικής και αντιφασιστικής κοινωνίας η οποία παράγει ασθένεια και θάνατο!

     Από το Ιστολόγιο αυτό έχουμε συχνά αναφερθεί στο φαινόμενο της εμμονικής εξαπατήσεως δια της επικλήσεως του ανύπαρκτου όρου "Σαμανισμός" του οποίου κάθε επίκληση φανερώνει την ασχετοσύνη του επικαλουμένου. Προ πολλών χρόνων (2017) και για την προστασία των απληροφόρητων είχαμε αναρτήσει ένα διεξοδικό άρθρο με τίτλο "ΣΑΜΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΑΦΕΛΩΝ"  στο οποίο αναλύσαμε πλήρως όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε όταν ακούμε κάποιον αγύρτη να μας πλασάρει "σαμανική θεραπεία", δυστυχώς όμως οι ηλίθιοι ούτε με το "γκουγκλάρισμα" δεν τα πάνε καλά και οι τσαρλατάνοι θησαυρίζουν ...δολοφονώντας! Κι έτσι, η "ιατρός" και ..."σαμανική θεραπεύτρια" του Κολωνακίου, κατάφερε να δολοφονήσει τον πελάτη του αμφιλεγόμενου "ιατρείου" της, βεβαίως, διαπλεκόμενη με το κυβερνητικό κόμμα και με πελάτη του "ιατρείου" όχι, απλώς, την επιπλέουσα "νομενκλατούρα" μιας διεφθαρμένης δημοκρατικής και αντιφασιστικής κοινωνίας, αλλά και τον ίδιο τον διατελέσαντα κυβερνητικό Υπουργό Υγείας (...) ο οποίος για να υπουργοποιηθεί υποχρεώθηκε από το ντόπιο εβραϊκό λόμπι να χαρακτηρίσει τον ίδιο τον πατέρα του ...αποκτηνωμένο! 

     Οι καλύτερες μέρες που νομοτελειακά θα ακολουθήσουν ασφαλώς και θα καθαρίσουν με αλύπητο φάσγανο τη "λέπρα" που χαρακτηρίζει την δημοκρατική αντιφασιστική παρακμή κι αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Ως τότε η δική μας ευχή είναι η απομείωση, παντί τρόπω, των ηλιθίων των οποίων η ελαχιστοποίηση οδηγεί στην ευόδωση των προσδοκιών για έναν καλύτερο Κόσμο! 

ΔΥΟ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΑ ΑΓΑΛΜΑΤΙΔΙΑ

 ΔΥΟ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΑ ΑΓΑΛΜΑΤΙΔΙΑ

     Ήθος ποιεί, πρωτίστως, η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" και όσοι εντός του κύκλου της απολαμβάνουμε αυτού του Ήθους επί σχεδόν 22 χρόνια συναντώντας ευγενείς Συνασκουμένους των οποίων η συμπεριφορά κοσμεί έναν ερειπωμένο πολιτισμό που χρήζει υποστυλωμάτων. Ένας από αυτούς τους ευγενείς Συνασκουμένους μας είναι και ο Δημήτρης Παλαιολόγος ο οποίος από πενταετίας διαβιοί στην Δυτική Αφρική από την οποία επέστρεψε για λίγες ημέρες σήμερα και λίγες ώρες μετά την επάνοδό του στην Αθήνα έσπευσε στην έδρα της Σχολής για να μας χαιρετήσει  και να μας προσφέρει δύο εκφραστικότατα ξύλινα αγαλματίδια από την νέα του "πατρίδα".

Tα δύο αγαλματίδια είναι χειροποίητα και ανήκουν στην κατηγορία της παραδοσιακής αφρικανικής φυλετικής τέχνης της Δυτικής Αφρικής (με έντονες επιρροές από φυλές όπως οι Senufo, Baule, Lobi ή Yoruba) και απεικονίζουν και τα δύο γυναικείες μορφές. Φιλοτεχνήθηκαν κατά την δεκαετία 1960-70 και δεν δημιουργήθηκαν ως διακοσμητικά αλλά ως «υποδοχείς» προγονικών πνευμάτων με σκοπό την προστασία από το κακό και την χρήση τους σε τελετουργίες γονιμότητος και λατρείας.

Η όρθια στυλιζαρισμένη γυναικεία μορφή με την έντονη κόμμωση, τα κέρατα στο κεφάλι και η στάση των χεριών στην κοιλιά μαζύ με τα γεωμετρικά μοτίβα στη μέση (που θυμίζουν παραδοσιακή ενδυμασία ή διακόσμηση με χαράξεις) είναι τυπικό έργο της ξυλογλυπτικής από την Δυτική Αφρική φιλοτεχνημένο σε ξύλο ακακίας.

Η γονατιστή γυναικεία μορφή με τους αδιαίρετους και αλληλένδετους τετράγωνους κρίκους στην κορυφή του κεφαλιού ήταν αυτή για την οποία ο φίλτατος Συνασκούμενος Δημήτρης έδωσε μεγαλύτερην επεξηγηματικήν έμφαση και είχε τους λόγους του αφού αυτό το καλλιτέχνημα περικλείει μια συγκινητική αλληγορία.

Το συγκεκριμένο αντικείμενο είναι μια κλασική εικαστική «διατύπωση» της αφρικανικής ξυλογλυπτικής η οποία υπογραμμίζει την μεγάλη σημασία της άρρηκτης συνδέσεως του ατόμου με την φυλή, των αδιατάρακτων σχέσεων των μελών μιας οικογενείας μεταξύ τους, αρχής γενομένης από την γονιμότητα και τα δημιουργήματά της, όπως υπαινίσσονται οι τετραγωνισμένοι κρίκοι οι οποίοι, μαζύ με το κυρίως ξυλόγλυπτο, προέρχονται από ένα ενιαίο κομμάτι ξύλου, συγκεκριμένα, εβένου (ebony wood), χωρίς ενώσεις ή κόλλα. Σημειωτέον ότι ο αφρικανικός έβενος είναι ένα από τα πιο διάσημα, σκληρά και βαριά ξύλα της ηπείρου, το οποίο χρησιμοποιείται κατά κόρον στην παραδοσιακή ξυλογλυπτική. Η στάση του σώματος (γονυπετής) έχει βαθιά πνευματική σημασία στην αφρικανική τέχνη. Κατά την παράδοση Γιορούμπα (Νιγηρία/Μπενίν) οι γονατιστές γυναικείες φιγούρες (Olumeye ή ικέτιδες) αποτελούν το πιο κλασικό σύμβολο σεβασμού, αφοσιώσεως και γονιμότητας προς τους θεούς ή τους προγόνους. Η συγκεκριμένη στάση επιλέγεται για να φέρει ευλογία και αρμονία στη νέα οικογένεια. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου και της κεφαλής εκφράζουν κι αυτά έναν ιδιαίτερο συμβολισμό με τα μάτια να έχουν σχήμα αμυγδάλου ή κόκκου καφέ και με μύτη πλατιά, στοιχεία που συναντώνται έντονα στη γλυπτική της Δυτικής Αφρικής. Το χτένισμα/κεφαλόδεσμος, με τα μαλλιά να είναι σκαλισμένα ψηλά, προς τα πάνω, δημιουργώντας μια επιμήκη κορυφή που καταλήγει στον πρώτο κρίκο της αλυσίδας και με μία επιμήκυνση του κρανίου που συχνά συμβολίζει την υψηλή πνευματική νόηση, την σοφία και την σύνδεση με τον κόσμο των πνευμάτων.

Η αλυσίδα από ξύλινους, αλληλοσυνδεόμενους κρίκους στην αφρικανική ξυλογλυπτική (συχνά συνδεδεμένη με τη φυλή των Γιορούμπα ή άλλες κοινότητες της Δυτικής και Ανατολικής Αφρικής) φέρει βαθύτατους συμβολισμούς, οι οποίοι εστιάζουν στην ενότητα, τη σύνδεση και την αιωνιότητα. Ειδικώς, η ερμηνεία των κρίκων χωρίζεται σε τρία βασικά επίπεδα:

α. Ο γαμήλιος συμβολισμός.

Αυτά τα αντικείμενα ονομάζονται πολύ συχνά «Αλυσίδες Γάμου».

• Αδιαίρετος Δεσμός: Επειδή ολόκληρο το γλυπτό σκαλίζεται από ένα και μόνο κομμάτι ξύλου χωρίς καρφιά, κόλλα ή ενώσεις, συμβολίζει τη δημιουργία μιας νέας, αδιάσπαστης μονάδας.

• Η Ένωση των Δύο: Αντιπροσωπεύει δύο διαφορετικές ζωές (ή δύο οικογένειες) που ενώνονται για πάντα. Όπως είναι αδύνατο να χωριστούν οι κρίκοι χωρίς να καταστραφεί το ξύλο, έτσι θεωρείται ότι πρέπει να είναι και ο γάμος.

β. Ο συμβολισμός της δεξιότητος και της υπομονής.

Το σκάλισμα μιας τέτοιας αλυσίδας απαιτεί απίστευτη υπομονή, σταθερό χέρι και μακρόχρονη προσπάθεια από τον τεχνίτη, καθώς ένα μόνο λάθος κίνημα μπορεί να σπάσει έναν κρίκο και να αχρηστεύσει ολόκληρο το έργο.

• Στην αφρικανική παράδοση, το ίδιο το γλυπτό αποτελεί μεταφορά για τις ανθρώπινες σχέσεις: χρειάζονται χρόνο, φροντίδα, υπομονή και λεπτούς χειρισμούς για να χτιστούν και να διατηρηθούν γερές.

γ. Η πνευματική και κοινωνική διασύνδεση.

Πέρα από τον γάμο, οι κρίκοι συμβολίζουν:

• Την σύνδεση με τους προγόνους: Η αλυσίδα αντιπροσωπεύει τη συνέχεια της γενιάς. Η φιγούρα στη βάση (που συχνά συνδέεται με τη γονιμότητα) κρατά ζωντανό τον δεσμό ανάμεσα στο παρελθόν (πρόγονοι), το παρόν (η τωρινή γενιά) και το μέλλον (τα παιδιά που θα έρθουν).

• Την κοινότητα: Στην αφρικανική φιλοσοφία του Ubuntu («Είμαι επειδή είμαστε»), ο άνθρωπος δεν νοείται ως μονάδα, αλλά ως κρίκος μιας μεγαλύτερης κοινωνικής αλυσίδας.

Έτσι, το αντικείμενο αυτό αποτελεί ένα πανέμορφο σύμβολο πίστεως, αιώνιας αγάπης και αλληλοσυνδέσεως και ο αγαπητός Δημήτρης μας επεσήμανε ότι μας το προσφέρει ως δείγμα αιωνίας συνδέσεως με την Σχολή των «Ελλήνων Κενταύρων». Toν ευχαριστούμε θερμά!