ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ, Η ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ!

 ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ, 

Η ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ!

ARAD, ΙΣΡΑΗΛ 23. 3. 2026.

Οι ολέθριες συνέπειες της άνομης επιθετικότητος των Εβραίων 

εναντίον των λαών της Μέσης Ανατολής 

στην ίδια τους τη χώρα! 

Η ύπαρξη της Σχολής μιας πολεμικής τέχνης όπως η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" κάθε άλλο παρά μπορεί να υπονοεί "συνηγορία" υπέρ του πολέμου, αλλ΄ αντιθέτως, μέσα στο πλαίσιο του πνεύματος της φράσεως του Βεγετίου «Si vis pacem para bellum!» (Dē Rē Mīlitārī), υπογραμμίζει το αδιαπραγμάτευτο χρεός μας της διαφυλάξεως της ειρήνης ως θεμελιώδους πολιτιστικού αγαθού.

Έτσι, σύμφωνα με το όραμα του Ιδρυτή της, η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" επιδιώκει να παραμένει ένα φυτώριο καλλιεργείας ειρηνικού πνεύματος μέσω της διδασκαλίας μιας ενάρετης διαχειρίσεως του ζητήματος του πολέμου ο οποίος κατά τον προσωκρατικό Ηράκλειτο δεν παύει να αποτελεί τον γεννήτορα αμέτρητων εξελίξεων: «Πόλεμος πάντων μὲν πατήρ ἐστι, πάντων δὲ βασιλεύς». Και ο χαρακτηρισμένος ως "Πρέσβυς Ειρήνης" Ιδρυτής των "Ελλήνων Κενταύρων" αγωνιά τούτες τις ημέρες με την άνομη επιθετικότητα των Εβραίων οι οποίοι επιχειρούν για άλλη μια φορά στην "ιστορία" τους τον εμπρησμό του πλανήτη επί του οποίου επιδιώκουν να κυριαρχήσουν αδιαφορώντας για εκατομμύρια ανθρώπινων ζωών, όπως και για τον ίδιο τον αναθρώπινο πολιτισμό.

Από την στιγμή, προ ολίγων ημερών, της απρόκλητης και ιταμής επιθέσεως του Ισραήλ κατά του Ιράν  και του πολλαπλού εγκλήματος των δολοφονιών Ιρανών ηγητόρων από τους Εβραίους, η ανθρωπότητα βιώνει και πάλι το φάσμα του πολέμου στη Μέση Ανατολή με αυτουργό τον λαό των Εβραίων ο οποίος πιστεύει σε ένα ιερό βιβλίο (Ταλμούδ) το οποίο ρατσιστικότατα αναφέρει ότι  «Όποιος δεν είναι Εβραίος είναι μίασμα» (γκοίμ)! Δυστυχώς, δικαιώνεται για άλλη μια φορά ο Αδόλφος Χίτλερ ο οποίος είχε αντιληφθεί ότι η παρουσία των Εβραίων στην Μέση Ανατολή θα αποτελούσε αιτία διαρκών πολέμων, εκπονώντας το σχέδιο «Μαδαγασκάρη», ώστε οι Εβραίοι να συγκεντρώνονται σε Στρατόπεδα Συγκεντρώσεως απ΄ όπου θα μετεφέροντο στην Μαδαγασκάρη για να ιδρύσουν εκεί το κράτος τους. Δυστυχώς, ο πόλεμος δεν επέτρεψε στην Ανθρωπότητα την απομάκρυνση των Εβραίων από την εστία του κινδύνου και οι Εβραίοι κεφαλαιοποίησαν την μεταφορά τους στα Στρατόπεδα Συγκεντρώσεως με το αφήγημα του προπαγανδιστικού "ολοκαυτώματος"!

Η ειρήνη, όμως, δεν αποτελεί "ευχολόγιο" αλλά εμπεριστατωμένη μελέτη της Ιστορίας και σωστή εκτίμηση των κινδύνων που επιφέρουν πολέμους. Και αν η Ανθρωπότητα μελετά Ιστορία αποκτώντας την ικανότητα της έγκαιρης διαγνώσεως των κινδύνων πολέμου, τότε και μόνον τότε θα μπορούσαν να αποφευχθούν οι εκατόμβες των θυμάτων των συγκρούσεων για τις οποίες οι πολεμοκάπηλοι αδιαφορούν. Και εάν, εν προκειμένω, οι κοινωνίες δίδασκαν στα σχολεία τους τα ήδη εξαχθέντα επιστημονικά συμπεράσματα προηγηθέντων ερευνητών, οι παρόντες και μέλλοντες πόλεμοι που θα μπορούσαν να προκληθούν από την επιθετικότητα των Εβραίων, θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί!

Επί παραδείγματι, εάν η Ανθρωπότητα μελετούσε τα έγκριτα συγγράμματα του μεγάλου Ιστορικού και Συγγραφέως Wilhelm Grau περί του εβραϊκού ζητήματος θα είχε ωφεληθεί τα μέγιστα στην κατανόηση της ιδιοσυστασίας ενός λαού ο οποίος περιφρονεί όλους τους άλλους και υιοθετεί την επιθετικότητα προκειμένου να κατισχύσει εφ' όλων των υπολοίπων με κάθε, έστω αθέμιτο, μέσο και αδιαφορώντας για το κόστος ανθρώπινων ζωών. Εάν και μόνον το βιβλίο του Wilhelm Grau «WILHELM von BUCHOLDT UND DAS PROBLEM DES JUDEN» αποτελούσε αντικείμενο μελέτης των κοινωνιών, αυτή την στιγμή των τραγικών εξελίξεων στην Μέση Ανατολή θα είχε αποτραπεί ο θάνατος πάμπολλων συνανθρώπων μας! Αυτές οι ανεκτίμητης διδασκαλίας σελίδες με την πλήρη επιστημονική τεκμηρίωση που χαρακτηρίζονται ως εκ της εγκυρότατης βιβλιογραφίας που παραθέτει ένας Συγγραφέας ο οποίος απετέλεσε συνεργάτη κορυφαίων πνευματικών Ιδρυμάτων, θα ήταν το "σωσίβιο" σωτηρίας ανθρωπίνων ζωών! Δυστυχώς όμως, οι κοινωνίες πείθονται στην δυσφημιστική προπαγάνδα των διεθνών εγκληματιών και επιλέγουν την οδό της άτολμης υποταγής με τραγικές συνέπειες επί των πολιτών τους.

Ο ευφυέστατος Wilhelm Grau, ως φοιτητής και σε ηλικία 22 μόλις ετών, εξαπατώντας των Εβραίο σιωνιστή Raphael Straus κατάφερε να του αποσπάσει σημαντικά ντοκουμέντα μέσα στα οποία κατεγράφετο το "ψυχογράφημα" του Εβραίου και να τα εκδώσει, επιδιδόμενος σε μία διαρκή και εις βάθος μελέτη της συλλογικής "ψυχολογίας" των Εβραίων η οποία απέδωσε σημαντικά βιβλία τα οποία, τελικώς, "υπέγραψε" ο διακεκριμένος Ιστορικός Wilhelm Grau εκ των οποίων τα σημαντικότερα είναι:

Δυστυχώς, όμως, όλον αυτό τον θησαυρό γνώσεως που αποτελεί δώρημα προς την Ανθρωπότητα της κοπιαστικής έρευνας του Ιστορικού Wilhelm Grau, προσπαθει να ...ακυρώσει η προπαγάνδα των πολεμοκαπήλων οι οποίοι προσπαθούν να αποτρέψουν την κριτική των εγκληματικών πράξεών τους επικαλούμενοι τον απατηλό όσο και ανυπόστατο όρο "αντισημιτισμός" τον οποίο ακύρωσε on camera η ίδια η Εβραία-σιωνίστρια πολιτικός (Υπουργός Παιδείας του Ισραήλ) Shulamit Aloni, βραβευμένη και με το βραβείο «ISRAEL», λέγοντας ότι αποτελεί εβραϊκό κ ό λ π ο για να φιμώνει κάθε φωνή κριτικής εναντίον των Εβραίων που κατηγορούνται ως γενοκτόνοι των Παλαιστινίων. Ας την ακούσουμε;

Και τούτο, χωρίς να αναφερθούμε και στον Εβραίο Gerard Menuhin, γιο του κορυφαίου Εβραίου βιολονίστα Yehudi Menuhin ο οποίος εξυμνεί τον Αδόλφο Χίτλερ και αρνείται διαρρήδην το "ολοκαύτωμα", αφού δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι υπάρχουν και χρηστοί Εβραίοι οι οποίοι αρνούνται τον κανόνα της αήθους συμπεριφοράς των ομοφύλων τους.

Ήδη ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή εκρίθη κατά των σημιτών Εβραίων που τον προκάλεσαν και υπέρ των Αρίων Περσών που εδέχθησαν την ιταμή επιθετικότητα των γνωστών ταραξιών οι οποίοι, μάλιστα, παρέσυραν και τις Η.Π.Α. σε έναν δύσκολο πόλεμο που, όπως, δήλωσε ο αντιπρόεδρός τους κατηγορώντας τον διεθνώς καταζητούμενο πρωθυπουργό του Ισραήλ, οι Εβραίοι τον πλασάρισαν ως "εύκολο" ενώ απεδείχθη ολέθριος.

Οι άφρονες Εβραίοι πληρώνουν το τίμημα της επιθετικότητός τους θάβοντας τους νεκρούς τους προκαλώντας την θλίψη όλων μας, με δεδομένο τον σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή ανεξαρτήτως φυλετικής καταγωγής ή άλλης διαφορετικότητος αφού εμείς δεν είμαστε υπόδουλοι του ρατσιστικού ιερού βιβλίου των Εβραίων, το Ταλμούδ.

Ήδη το Ισραήλ έχει μετατραπεί σε ερείπια, όπως αγωνιωδώς επισημαίνουν οι ίδιοι οι Εβραίοι!

Στο ίδιο το Ισραήλ ακούγονται οι κραυγές απογνώσεως αξιωματούχων όπως ο Αρχηγόες του Γενικού Επιτελείου Στρατού των I.D.F. που επισημαίνει την ουσιαστική απομείωση της μαχητικότητος των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων.

Παραλλήλως, η πλήρης διάσπαση της εβραϊκής κοινωνίας είναι γεγονός όπως αποκαλύπτει και η στάση της εσωτεικής αντιπολιτεύσεως της οποίας η δύναμη έχει αυξηθεί ραγδαία.

Οι Εβραίοι, πλέον εγκαταλελειμμένοι και από τους πλέον πιστούς, μέχρι τώρα, υποστηρικτές τους, όπως η Γερμανία, αντιμετωπίζουν στραγγαλιστική την διεθνή απομόνωση! Και ο στενότερος σύμμαχος και συνένοχός τους, οι Η.Π.Α. διέρχονται στιγμές βαρύτατης εσωτερικής κρίσεως με έναν πρόεδρο βαρυνόμενο με εγκλήματα απαγωγής (Μαδούρο) απρόκλητης επιθέσεως σε ξένες χώρες παρά την άδεια του Κογκρέσου κλπ κλπ ο οποίος, ήδη, αντιμετωπίζει την εξευτελιστική κριτική του λαού του, αλλά και στενών συνεργατών του έχοντας υποστεί ένα δεύτερο "Βιετ Ναμ" μιαν απερίγραπτη στρατιωτική πανωλεθρία από τους Ιρανούς!

Κι όλα τούτα ενώ οι ιρανικοί πύραυλοι, ευλόγως, σπέρνουν ανελέητα τον όλεθρο σε αυτούς που επετέθησαν πρώτοι και οι οποίοι νόμισαν ότι φιμώνοντας "προφήτες" όπως τον Wilhelm Grau θα κυριαρχούσαν επί γης και ίσως και επί ...σύμπαντος κόσμου!

Εμείς, στην Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" μελετούμε Ιστορία, ενίοτε δε και in situ και καμία προπαγάνδα, παρά μόνον η τεκμηριωμένη αλήθεια μπορεί να καθοδηγεί τους λογισμούς και τα έργα μας. Και για τον λόγο αυτό θεωρούμε ότι καθένας μας έχει χρέος στην, όσο το δυνατόν ταχύτερη, αποκατάσταση της ειρήνης η οποία δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνον μετά την οριστική απομάκρυνση των Εβραίων από την Μέση Ανατολή και την, έστω και αργά, τελική υλοποίηση του εμπνευσμένου σχεδίου «Μαδαγασκάρη» του Γερμανού Καγκελαρίου Αδόλφου Χίτλερ του οποίου η πολιτική οξυδέρκεια δικαιώνεται από την Ιστορία, πιστεύοντας ότι μόνον έτσι μπορούν να ευτυχήσουν οι σύγχρονες κοινωνίες συμπεριλαμβανομένης και αυτής των Εβραίων οι οποίοι, όχι αναιτίως, διώκονται από τους πάντες ως αποδιοπομπαίοι καθ΄ όλη την διάρκεια της ταλαίπωρης υπάρξεώς τους!

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑΣ "EXPLORER ADVENTURES"

 ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑΣ

 "EXPLORER ADVENTURES"

Μια παραδοσιακή Ακαδημία Τοξοβολίας αφιερωμένη στη μελέτη και την εξάσκηση ιστορικών παραδόσεων Τοξοβολίας λειτουργεί στην, κάκιστα, αγνοημένη "καρδιά" του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτισμού, την Σλοβακία, πολύ οικεία και αγαπημένη για εμάς τους "Έλληνες Κενταύρους" με πολλά ταξίδια στα υπέροχα φυσικά μέρη της..

Με άριστη οργάνωση και, κυρίως, δυνατό πολιτιστικό "όραμα", αυτή η Ακαδημία Τοξοβολίας δεν περιορίζει τις προσδοκίες της στην υπηρέτηση της πολεμικής τέχνης της Τοξοβολίας, αλλά την πλαισιώνει κσι την ενισχύει με τον φιλοσοφικό προσανατολισμό που υπογραμμίζουν την εγκυρότητα των μεγάλων "οραμάτων" μέσα στον χρόνο. Πρόκειται για την Ακαδημία Τοξοβολίας "Explorer Adventures", ένα μεγαλόπνοο έργο του Jan Franko, ρέκτη της Τοξοβολίας, αλλά και του πολιτιστικού καθήκοντος.

Εντεταγμένη στο φυσικό πλαίσιο μέσα στο οποίο προάγεται κάθε πολεμική τέχνη, η Ακαδημία Τοξοβολίας "Explorer Adventures", συνδυάζει φιλοσοφικό στοχασμό, πρακτικήν εκπαίδευση, τεχνικήν εξάσκηση, πολιτισμικές γνώσεις και εμπειρία πεδίου σε πραγματικά, φυσικά, τοπία, σε στέπες, βουνά και παραθαλάσσια τοπία.

Η δράση της Ακαδημίας Τοξοβολίας "Explorer Adventures" αρχίζει και τελειώνει μέσα στο ακεραιωμένο γήινο περιβάλλον που φιλοξενεί την όλην ανθρώπινη εξερευνητική πορεία και περιλαμβάνει την ωραία περιπλάνηση και άσκηση σε ωκεάνια οικοσυστήματα, σε ορεινούς όγκους, στην απεραντοσύνη των στεπών, στα πυκνά σκιερά δάση, στις αχανείς ερήμους. Δηλαδή, για όποιον παρακολουθεί το εκπαιδευτικό πλαίσιο των "Ελλήνων Κενταύρων" μέσα στο ίδιο φυσικό φυσικό πλαίσιο που εκτείνει και η Ελληνική Σχολή Έφιππης Τοξοβολίας και εφίππων πολεμικών τεχνών την εκπαίδευση των μαθητών της, προσανατολισμένη στις ίδιες παραδοσιοκρατικές αρχές.

Επεκτεινόμενη σε μιαν ευρύτατη γεωγραφική κλίμακα, η έρευνα και η τεκμηρίωση της Ακαδημίας Τοξοβολίας "Explorer Adventures" επικεντρώνεται σε εκτενείς γεωγραφικές περιοχές με συγκεκριμένους τομείς έρευνας, μελέτης και εξαγωγής πολιτιστικών συμπερασμάτων που αφορούν στην Ανθρωπολογία, στην Εθνολογία, στην Λαογραφία, πολύ πέραν της Τοξοβολίας. Εδώ, ο εξαιρετικός Jan Franko υπερβαίνει το στενό πλαίσιο μιας πολεμικής τέχνης την οποίαν αναδεικνύει σε σπουδή λαών και ανθρώπινου πολιτισμού με μία αξιοθαύμαστη προσέγγιση! Και όλα αυτά, με τις παρακάτω αρετές του Τοξότη, όπως ο Jan Franko τις ορίζει στο κεντρικό Ιστολόγιό του:

Οι πυλώνες λειτουργίας της Ακαδημίας Τοξοβολίας "Explorer Adventures" είναι τρεις:

Και, είναι ακριβώς οι ίδιοι πυλώνες που υποστηρίζουν την επί 20 χρόνια λειτουργία και της δικής μας Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" όπως μας τους δίδαξε ο Δάσκαλός μας Kassai Lajos. Aλλά τα κοινά στοιχεία που συναδελφώνουν τους δύο Οργανισμούς, "Explorer Adventures" και τους "Έλληνες Κενταύρους" δεν είναι η απόλυτη σύμπτωση του Κώδικος Δεοντολογίας αλλά είναι πολύ περισσότερα και ειδικότερα:

Όμως, εδώ δεν ολοκληρώνεται η δική μας αναφορά για την Ακαδημία "Explorer Adventures" ' ίσως, μόλις τώρα αρχίζει...

Αλεξάνδρου Ζαμπεττάκι: "ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΙΠΠΟΛΟΓΙΑΣ"

 Αλεξάνδρου Ζαμπεττάκι:

"ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΙΠΠΟΛΟΓΙΑΣ"

    Tύχη αγαθή και με την βοήθεια του ρέκτη βιβλίων κ. Γεωργίου Τσολάκη τον οποίον ευχαριστούμε εκ βαθέων, η Βιβλιοθήκη των "Ελλήνων Κενταύρων" κατάφερε να περισώσει και να αποθησαυρίσει ένα έντελώς άγνωστο ιππικό εκπαιδευτικό εγχειρίδιο, της Διευθύνσεως Σπουδών της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων (1955) καθώς και τον αγνοημένο, μέχρι σήμερα, Συγγραφέα του που αποτελούν ουσιώδες "κεφάλαιο" του αθλίως καταργηθέντος, πάλαι, ηρωικού Ελληνικού Ιππικού! 

     Πρόκειται περί του εγχειριδίου με τίτλο "ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΙΠΠΟΛΟΓΙΑΣ" του Γενικού Αρχικτηνιάτρου Αλεξάνδρου Ζαμπεττάκι που εκδόθηκε (1955) μετά την μεταπολεμικήν επαναλειτουργία (1945) της Σχολής Ευελπίδων η οποία, αρχικώς, επεδίωκε μια,  εντατικήν εκπαίδευση λόγω αμέσων αναγκών στελεχώσεως και μόλις το 1949-1952 το σύστημα σπουδών της σταθεροποιείται με 3ετή φοίτηση και τυποποίηση εκπαιδεύσεως διττού χαρακτήρος, στρατιωτικού και ακαδημαϊκού.

Στο πλαίσιο αυτό η «Διεύθυνση Σπουδών» δεν εμφανίζεται συστηματικώς σε δημόσια ιστορικά αρχεία της εποχής με ονομαστικές καταγραφές, αλλά από τη δομή της Σ.Σ.Ε. γνωρίζουμε ότι η Σχολή οργανώνοταν σε Διευθύνσεις, Τμήματα και Γραφεία. Τότε η Διεύθυνση Σπουδών (ή ισοδύναμη δομή) ήταν υπεύθυνη για το πρόγραμμα μαθημάτων, την διδακτέα ύλη, τον συντονισμό της στρατιωτικής και της θεωρητικής εκπαιδεύσεως και την εποπτεία διδασκόντων (στρατιωτικών και ιδιωτών).

Στην δεκαετία του ’50 η λειτουργία της ήταν εντόνως «επιτελική» και στρατιωτικά ιεραρχημένη, δηλαδή, ο Διευθυντής της ήταν συνήθως ανώτερος αξιωματικός (Συνταγματάρχης ή Ταξίαρχος) και όχι ακαδημαϊκός με την σύγχρονη έννοια. Το 1955 η Σ.Σ.Ε. είχε ήδη περάσει από τη φάση της «έκτακτης παραγωγής αξιωματικών» σε πιο «ακαδημαϊκή» λειτουργία, εικάζουμε δε ότι η Διεύθυνση Σπουδών, πιθανότατα, είχε αρχίσει να ενσωματώνει πιο συστηματικά πανεπιστημιακά πρότυπα και συνεργάζονταν με στρατιωτικές σχολές του ΝΑΤΟ (μετά την ένταξη της Ελλάδας το 1952) με τα εγχειρίδια της εποχής (π.χ. «Μαθήματα Στρατιωτικής Ηγεσίας», 1955) να δείχνουν ήδη συγκροτημένο πρόγραμμα σπουδών

Δυστυχώς, δεν εντοπίζεται τεκμηριωμένη δημόσια αναφορά σε πρόσωπο με το όνομα Αλέξανδρος Ζαμπεττάκις που να φέρει τον βαθμό ή τίτλο «Γενικός Αρχικτηνίατρος». Ο όρος «Γενικός Αρχικτηνίατρος» δεν είναι τυπικός βαθμός όπως χρησιμοποιείται σήμερα. Ο τίτλος αυτός αντιστοιχεί λειτουργικώς σε «Αρχηγό Κτηνιατρικού Σώματος», ή «Διευθυντή Κτηνιατρικού ΓΕΣ», δηλαδή στον ανώτατο κτηνίατρο του Στρατού

Το εγχειρίδιο: «Στοιχεία Ιππολογίας» εντάσσεται απολύτως σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο των στρατιωτικών εγχειριδίων Ιππικού της εποχής του, με έμφαση στις μεταγωγές δι ημιόνων και στις διαδικασίες φορτώσεως, κάτι που δεν βρίσκουμε τόσο αναλυτικώς σε άλλα εγχειρίδια εκείνης της οριακής εποχής κατά την οποία το Ιππικό παρακμάζει λόγω της αναπτύξεως των μηχανικών μέσων που βαθμιαίως το αντικατέστησαν, ωστόσο, οι μεταγωγές (ημίονοι, Ίπποι) παραμένουν κρίσιμες ιδιαιτέρως στα ορεινά ελληνικά εδάφη.

  Από χειρόγραφες σημειώσεις στην σελίδα του τίτλου του μαθαίνουμε ότι το συγκεκριμένο εγχειρίδιο μελετήθηκε έως, τουλάχιστον το 1956 και τα 19 κεφάλαιά του που εκτείνονται σε 179 σελίδες αποτελούν πραγματικό θησαυρό ιππικό γνώσεων με παραμέτρους που δεν εντοπίζουμε σε κανένα άλλο ανάλογο ελληνόγλωσσο στρατιωτικό εγχειρίδιο.

"ΞΕΜΠΑΡΚΟΙ" ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΔΑΣΚΑΛΟ

 "ΞΕΜΠΑΡΚΟΙ" ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΔΑΣΚΑΛΟ

"Ένας Δάσκαλος, είναι το όμορφο πουλί που έρχεται να τραγουδήσει κοντά σας με σκοπό να σας κατευθύνει στο μονοπάτι που οδηγεί στο Μαγικό Παλάτι. Την ημέρα όπου δε θα υπάρχει πια κίνδυνος να χαθείτε στο δρόμο, το πουλί θα μπορεί πλέον να σας αφήσει, ν' ανοίξει τα φτερά του για να φύγει προς τα επάνω"

Omraam Mikhael Aivanhov

     Στην αρχή της λειτουργίας της, η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" χρειάσθηκε έναν Δάσκαλο Οπλομαχίας ο οποίος θα εισήγαγε τους μαθητές μας στην επίγεια χρήση των αγχεμάχων ώστε, κατόπιν, εμείς να τους αναβαθμίζαμε σε εφίππους Σπαθιστές. Καθώς απαιτούμε πάντοτε σοβαρότητα διδασκαλίας, επιδοθήκαμε σε μία "έρευνα αγοράς" καταλήγοντας σε ένα πρόσωπο που θεωρήσαμε επαρκές για την διδασκαλία που μας ενδιέφερε αλλά, δυστυχώς, όταν του προτείναμε να συνεργασθούμε εκείνος, πολύ σωστά, μας απήντησε ότι ήταν μαθητής κάποιου ξένου Δασκάλου ο οποίος δεν του επέτρεπε να διδάξει! Έτσι, εκτιμήσαμε και τον ...μαθητή και τον ...Δάσκαλο!

     Αμέσως μετά εντοπίσαμε έναν "πολύφερνο Δάσκαλο" ξένης καταγωγής ο οποίος γρήγορα φάνηκε ότι δεν είχε καμία σχέση με το οπλομαχητικό αντικείμενο αλλά με το ...μασάζ και τον αποδεσμεύσαμε μετά πολλών ...επαίνων.

     Δυστυχώς, στην εγχώρια πιάτσα της "φαιδράς πορτοκαλέας" δεν απέμειναν πολλοί για να επιλέξουμε παρά μόνον κάποιος προδήλως γελοίος που "πουλούσε" ένα, κατά φαντασίαν, είδος "Οπλομαχίας" με ανιστόρητο "περιτύλιγμα" φθάνοντας μέχρι σημείου να "διδάσκει" αφελείς με ...φωτόσπαθα! Τότε, σε μία κοινωνική ευκαιρία, συζητώντας με τον πρώτο και, άλλοτε, πολύ σωστό μαθητή ενός σωστού Δασκάλου, τον ρωτήσαμε για τον αστείο "πρωτοφωτοσπαθάριο", έτσι για να γελάσουμε κι ακούσαμε την εξής απάντηση: "Mα αυτός είναι ξέμπαρκος και ψάχνει μεροκάματο ' φαντάσου, ήρθε και με ρώτησε σε πόσο χρόνο και με πόσα λεφτά μπορεί να γίνει δάσκαλος Οπλομαχίας".

     Πέρασε καιρός κι ο σωστός μαθητής εγκατέλειψε τον σωστό Δάσκαλο για να διδάξει ο ίδιος ...βιοποριζόμενος και, δυστυχώς, μετ΄ ου πολύ τον καμαρώσαμε ...αγκαλιά και με τον "πρωτοφωτοσπαθάριο" να ...συνεργάζονται αγαστά στην εξεύρεση των απαραιτήτων προς το ζειν χωρίς κανέναν ενδοιασμό προς την σοβαρότητα της οπλομαχίας! Κι όλα αυτά ενώ ο πρώτος, έστω κάποτε, είχε Δάσκαλο ενώ ο δεύτερος δεν φαίνεται να είχε ποτέ... Και όλα αυτά δεν συμβαίνουν μόνον στον "χώρο" της Οπλομαχίας, αλλά σε όλους τους "χώρους" των ανεξέλεγκτων "πολεμικών τεχνών", σε τούτη τη χώρα.

     Δυστυχώς, η παράκαμψη ή η παντελής απουσία Δασκάλου, το μόνο στο οποίο απολήγει είναι σε ΜΗ ΔΑΣΚΑΛΟ και αυτό είναι το πρώτο που θα πρέπει να ρωτούν οι ενδιαφερόμενοι να παρακολουθήσουν την διδασκαλία μιας Σχολής πολεμικών τεχνών εκείνον που πρόκειται να τους διδάξει: "Εσύ ΠΟΙΟΝ είχες Δάσκαλο;" Και θα πρέπει οι ενδιαφερόμενοι να έχουν κατά νου τα λόγια περί "Δασκάλου" που διαβάζουμε στο βιβλίο του Omraam Mikhael Aivanhov με τίτλο "ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ ΠΕΤΕΡ ΝΤΕΝΩΦ":

     "Τότε ήμουν πάρα πολύ φτωχός, τα μόνα που είχα, ήσαν ένα κρεβάτι, ένα βιολί και μερικά βιβλία. Περνούσα εβδομάδες ολόκληρες στα βουνά διαβάζοντας, μέσα στο διαλογισμό και κάπου κάπου πήγαινα να εργαστώ λίγο για να κερδίσω μερικά χρήματα. Κι αν βλέπατε τα παπούτσια και τα ρούχα που φόραγα!... Όμως ήμουν ευτυχισμένος γιατί αισθανόμουν πλούσιος, υπερβολικά πλούσιος, πλούσιος που ήξεραότι ο Δάσκαλός μου υπάρχει.

     Είχα την εντύπωση ότι το κεφάλι μου και η καρδιά μου είχαν μέσα τους όλους τους θησαυρούς του Σύμπαντος. Το να έχεις έναν Δάσκαλο, αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει;

     Kαταλάβαινα ότι χάρη σ΄ αυτόν θα αποκτούσα τον Ουρανό και τη Γη, ότι θα πραγματοποιούσα ότι το πιο πολύτιμο ευχόμουν.

     Πολύ λίγοι άνθρωποι, δυστυχώς, διαισθάνονται τι μπορεί να αντιπροσωπεύει ένας Δάσκαλος..."

(Εκδόσεις "Prosveta", 1991, σελ. 13-14)

     

KAI TO AΘΛΙΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΟ!

 KAI TO AΘΛΙΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΟ!

     Αναίσχυντο το άθλιο δημοκρατικό κράτος ενός διεφθαρμένου κοινοβουλευτισμού, με προεξάρχουσες Κατίνες Σακελλαροπούλου, Τασούλες και λοιπές ευκαιριακές καφεσαντανίστρες, στάθηκε ανίκανο να ανασυστήσει το εγκληματικώς διαλυθέν Ελληνικό Ιππικό  αφού και την ατυχήσασα απόπειρα ανασυστάσεώς του την ανέθεσε, αναξιοκρατικότατα, σε γελοία κομματόσκυλα τα οποία μετέτρεψαν ακόμη μιαν ευγενή ιδεά σε καρικατούρα! Το επισημάναμε πριν τρία ολόκληρα χρόνια, στις 23 Μαρτίου 2023, έκτοτε δε ουδεμία, έστω, απόπειρα αποκαταστάσεως ημαρτημένων επεχείρησαν οι ουτιδανοί εξουσιαστές μιας χώρας-εβραιοαμερικανικού προτεκτοράτου! Σε μία χώρα η οποία επινοήθηκε προς υπηρέτηση των αλλοτρίων συμφερόντων των ξένων ιδρυτών της και φέρει το ψευδώνυμο της "Ελλάδος", η αθλιότητα είναι κανόνας δημοσίου βίου ή μάλλον, εθνικού θανάτου! Και απομένουμε οι "Έλληνες Κένταυροι" να παραμένουμε θεματοφύλακες ιερών εθνικών Παραδόσεων!

HMEΡΑ ΠΟΙΗΣΕΩΣ

 HMEΡΑ ΠΟΙΗΣΕΩΣ

     Η Καλλιτεχνική Ομάδα "ΠΟΙΗΣΗ-POETRY-POESIA", oι Εκδόσεις "ΚΑΚΤΟΣ", οι Εκδόσεις "ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ" και ο συγγραφέας και Καθηγητής Θεατρικής Τέχνης κ. Ευστάθιος Λιώτης, διοργάνωσαν στον φιλόξενο χώρο του "ΕΥΜΑΡΟΥ" (Καλλιθέα) ένα εσπερινό αφιέρωμα στην παγκόσμια "Ημέρα Ποιήσεως".  

     Στην εκδήλωση, την οποία συντόνισε η Χοροδιδάσκαλος κ.  Στέλλα Πνάκα, παρουσιάστηκε η ποιητική συλλογή του κ. Ευσταθίου Λιώτη "ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΕΛΛΑΔΑ", ένας τίτλος που εκφράζει τις "αλήθειες" όλων των Ελλήνων, ειδικώς σε αυτές τις οριακές "στιγμές" εσχάτου κινδύνου για την Πατρίδα μας.  

     Ομιλητές της εκδηλώσεως ήσαν οι κ.κ. Ευστάθιος Λιώτης ο οποίος αναφέρθηκε στον ποιητικό στοχασμό του, ο ιστορικός τέχνης και κριτικός λογοτεχνίας Λεόντιος Πετμεζάς ο οποίος αναφέρθηκε στο έργο του παρουσιαζομένου συγγραφέως και ο Αριστοτέλης Καλέντζης του οποίου η εισήγηση είχε ως θέμα την παρακμή της μεταπολεμικής Ποιήσεως με τίτλο "ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΟΙΗΣΗ, ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΑΤΤΕΙΝ ΤΟΥ ΠΟΙΩ ΣΤΗΝ ΥΒΡΗ ΤΟΥ ΟΙΟΜΑΙ" και με περιεχόμενο την "μεταμοντέρνα" (woke) ανοησία η οποία περιορίζει τα ιδεώδη σε ζωή …αμοιβάδας, διαρκείας ολίγων …ωρών κι έτσι, η Ποίηση, το αέναον «ποιώ», καταδικάζεται σε διάρκεια ζωής μιας και μόνον ...ημέρας η οποία αντί να αναδεικνύει τα της Καλλιόπης και Ερατούς τα καταπνίγει σε διάρκεια "ζωής" μιας ημέρας και "θανάτου" τριακοσίων εξήντα τεσσάρων ημερών.

     Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την επίδειξη ορχηστικής από την Χοροδιδάσκαλο κ. Στέλλα Πνάκα ενώ τιμήθηκαν και οι κ.κ. Ευστάθιος Λιώτης, Λεόντιος Πετμεζάς και ο Ιδρυτής των "Ελλήνων Κενταύρων" Αριστοτέλης Καλέντζης "για την προσφορά του στην τέχνη, στη λογοτεχνία και στο θέατρο" από τις Εκδόσεις "ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ".