ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΚΑΤΑΙΓΙΣΜΟ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ

 ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΚΑΤΑΙΓΙΣΜΟ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ

     Θυμάστε εκείνα τα παλιά μας γραφεία, πάνω στα οποία στοιβάζονταν η καθημερινή αλληλογραφία που, συνήθως, παρέμενε σε μιαν εκκρεμότητα της οποίας η διεκπεραίωση σου προξενούσε δέος; Ε, κάτι τέτοιο θυμίζει σήμερα η ηλεκτρονική μας γραμματοθυρίδα που την έχουν κατακλύσει μηνύματα Φίλων των "Ελλήνων Κενταύρων" με βασικό ερώτημα "πώς μπορούν να παρακολουθήσουν μαθήματα Έφιππης Τοξοβολίας στην Σχολή μας;" και αποφασίσαμε να απαντήσουμε με ...παραστατικότητα για να μην εκκρεμούν οι τυποποιημένες απαντήσεις της Google "Ευχαριστούμε για το μήνυμά σας και θα σας απαντήσουμε το ταχύτερο". Λοιπόν,

     Λοιπόν, ρίξτε μια ματιά στην παραπάνω εικόνα του τίτλου όπου θα δείτε το ντρακάρ του "ταξιδιού" της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων"  του οποίου ο αλληγορικός "πλους" περιγράφεται στην ανάρτηση "RIDDΑRASAGA". Όπως θα παρατηρήσετε, το "πεπερασμένο" αυτό "πλεούμενο" που διασχίζει θάλασσες επί 21 συνεχή χρόνια περιορίζεται από χωρητικότητα και δυνατότητες! Όσο κι αν το θέλαμε μεγαλύτερο, η ναυπηγική του περιορίζει τόσο τον αριθμό των επιβαινόντων όσο και την δυνατότητα των ελιγμών του και όλα τούτα σημαίνουν ότι, προς διατήρηση ενός ασφαλούς και ποιοτικού πλου εγείρονται για εμάς περιοριστικές υποχρεώσεις οι οποίες, κατ΄ αρχήν μας υποχρεώνουν να λαμβάνουμε επιμελώς υπ΄ όψη την επένδυση των περιορισμένων μας εργατωρών όσον ένεστι ωφελίμως για τις Αξίες και τα αντικείμενα που υπηρετούμε. 

      Έτσι, ανακύπτει το ζήτημα της επιλεκτικότητος κατά το οποίο μία αυστηρή "μετροταινία" θα επιλέγει τα πρόσωπα τα οποία, πλέον, θα μπορούν να παρακολουθήσουν μαθήματα στη Σχολή μας με κύριο γνώμονα την τεκμηριωμένη αφιέρωσή τους στην Έφιππη Τοξοβολία και στις Έφιππες Πολεμικές Τέχνες, καθώς και σε ό,τι άλλο περιλαμβάνει το εκπαιδευτικό μας curriculum. Kαι τούτο σημαίνει ότι δεν μπορεί να αφιερωθεί ούτε ένα λεπτό σε συμπαθέστατους αναζητητές διασκεδάσεως ελευθέρων ωρών, ευκαιριών διανθίσεως μιας πληκτικής καθημερινότητος, αποθησαυρίσεως "γνωριμιών" κλπ κλπ.

     Μακράν ημών κάθε κατηγορία "σνομπισμού" ή οιασδήποτε συγγενούς υποψίας! Όχι, σε καμία περίπτωση, όμως, οι κατά τεκμήριον υπάρχοντες περιορισμοί οι οποίοι μας αφορούν δεν μας επιτρέπουν χαλαρότερη διαχείριση της καταστάσεως. 

     Εν ολίγοις, στο κατώφλι της ΙΘ' Προπονητικής Περιόδου (2026-2027) στην οποία, θεών αρωγών, εισερχόμεθα από 1ης Σεπτεμβρίου 2026, παραμένουμε αμείωτα ενεργοί αλλά πολύ περισσότερον επιλεκτικοί ώστε να υπηρετούμε τα Ιδανικά μας με την, προς αυτά, αρμόζουσα ποιότητα!

SERENUS OBSERVA ET AGE PRO RATIONE!

 SERENUS OBSERVA 

ET AGE PRO RATIONE!

     Στο πλαίσιο των επιλεκτικών μαθημάτων και Προπονήσεων του εκπαιδευτικού curriculum της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" πραγματοποιήσαμε μια πολύ ιδιαίτερη μύηση στην Παραδοσιακή Τοξοβολία σε έναν κύκλο ομοδόξων και επιλέκτων Συνελλήνων η ομοιογένεια των οποίων συνέβαλε όχι μόνον στην αρμονική εισαγωγή στο πνεύμα της τέχνης του Απόλλωνος, αλλά και στην σύσφιξη σχέσεων πέραν της Τοξοβολίας.

     Αντιμετωπίζοντας με ...χιούμορ την ασκήμια ενός παρακμιακού δημοκρατικού αστικού περιβάλλοντος, αξιοποιήσαμε  τα αποκαίδια ενός άλλοτε κατάφυτου τοπίου, εξασφαλίζοντας ένα ...όσον ένεστι ιδανικό πεδίο για την ευγενή άσκηση της Τοξοβολίας, ένα πεδίο το οποίο δεν θα μπορούσε, ασφαλώς, να ανταποκριθεί σε εκείνα που επιλέγουμε σε προηγμένα περιβάλλοντα εκτός της υπελισσόμενης ελλαδικής αντιφασιστικής "γαίας"  μηδεμία σχέση έχουσας με "Ελλάδα", αλλά ...τέλος πάντων!

     Αυτή η διδασκαλία βασίσθηκε στην αρχή "Serenus observa et age pro ratione!" (Παρατήρησε γαλήνιος και πράξε λογικώς κατά τις περιστάσεις). Και απεδείχθη σωστή επιλογή.

     Οι τρεις νεοείσακτες Συνελληνίδες, πλαισιωμένες από τους δύο προχωρημένους Συνασκούμενους, ξεκίνησαν "ανιχνεύοντας" στάσεις, χειρισμούς, τεχνικές και βάδισαν με την σιγουριά υπνοβάτη στην μίμηση των προσλαμβανομένων "εικόνων", όπως, άλλωστε, ήταν αναμενόμενο.

     Ελάχιστη έως μικρή ήταν η συμβολή του Εκπαιδευτή ο οποίος, επίτηδες, παρεχώρησε τον ρόλο του στους δύο προχωρημένους Συνασκουμένους οι οποίοι, πράγματι, συνέβαλαν τα μέγιστα στην ημερίδα.

     Και οι δύο Συνασκούμενοι, απέδωσαν άριστα στον ρόλο τους ως υποκειμένων μιμήσεως.

     Έτσι, οι τρεις νοεισαχθείσες Συνασκούμενες κατάφεραν να τοξεύσουν ικανοποιητικότατα για πρώτη φορά, η κάθε μία, τα 36 βέλη τους, πιστοποιώντας ότι ακόμη και εν μέσω των δημοκρατικών ερειπίων μπορεί να επιτευχθεί ένα θετικότατο αποτέλεσμα!

     Και υπό την αιγίδα των θεών και παρά πάσαν επιβουλή κακοβούλων, πάντα η νίκη θα είναι δική μας, νίκη των Ελλήνων ενίοτε δε και ...Κενταύρων!

Η ΙΠΠΟΤΡΟΦΙΑ ΣΤΟ ΙΙΙ REICH

Η ΙΠΠΟΤΡΟΦΙΑ ΣΤΟ ΙΙΙ REICH

     Η σχέση με τον Ίππο και την Ιππική αποτελούν τον κοινό "παρονομαστή" όλων των λαών που ανέπτυξαν Πολιτισμό, όπως εξάγεται από την παγκόσμια Ιστορία. Και στο επίκεντρο αυτής της σχέσεως κυριαρχεί, βεβαίως, η εκτροφή αυτού του πολύτιμου πλάσματος που λέγεται "Ίππος" και η Ιπποτροφία αποτελεί μια πολυεπιστήμη, ίσως, τον δυσκολότερο και πλέον απαιτητικό κλάδο της Βιολογίας και Γενετικής μετά από εκείνη που αφορά στον ίδιο τον Άνθρωπο!

     Η επαφή ενός λαού με την Ιππική, γενικώς, βαθμολογεί την ίδια την σχέση του με τον Πολιτισμό διότι ο ανθρώπινος Πολιτισμός, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, είχε την πρακτικήν "έδρασή" του στον Ίππο. Και δεν είναι διόλου τυχαίο ότι στην πολιτισμένη, πάλαι, Ελλάδα η Ιππική, αυτή η τέχνη του Ξενοφώντος, έχαιρε ιδιαίτερης περιωπής ενώ στην σημερινή, ούτως ειπείν, "Ελλάδα" ο ανελλήνιστος και υπελισσόμενος όχλος που την κατοικεί δικαιώνοντας τον Φαλμεράιερ, ουδεμία σχέση έχει μαζύ της όπως και με τον Ίππο! 

     Το III Reich, η Πολιτεία της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας της περιόδου 1933 - 1945, έχοντας αναπτύξει πάμπολλα υποδείγματα κοινωνικού Πολιτισμού είχε, βεβαίως, αναπτύξει και την Ιπποτροφία την οποία, κορυφαίοι ιστορικοί  χαρεκτήρισαν ως την υψηλότερη της εποχής της. Και αυτή η αλληλουχία επαληθεύει το τεκμήριο της σχέσεως του Πολιτισμού με τον Ίππο.

     Η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" με παρρησία αληθούς λόγου και διαυγή "θέαση" των πραγμάτων, ετοιμάζει για τους μαθητές και αναγνώστες της μιαν αναλυτική όσο και εμπεριστατωμένη μελέτη περί της Ιπποτροφίας στο ΙΙΙ Reich όχι τόσο προς ενημέρωση όσων θα ήθελαν να προσεγγίσουν τεχνικώς το ζήτημα της Ιπποτροφίας, αλλά, γενικώς, όσων ανακαλύπτουν εντός αυτού την τεράστια κοινωνική και ποτιστική σημασία που περικλείει.       

     Mε μία συμπερίληψη τίτλων από την μεγάλη Βιβλιοθήκη του Wewelsburg, πνευματικού επικέντρου του III Reich, καθώς και της ελληνικής στρατιωτικής ιστορικής Βιβλιοθήκης του "Σαρογλείου", ο υπό σύνταξη τόμος με τίτλο "Η ΙΠΠΟΤΡΟΦΙΑ ΣΤΟ III REICH" καταγράφει μια από τις σημαντικότερες πτυχές ιππικού πολιτισμού και όχι μόνον!  

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ & ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΡΡΥΘΜΙΣΕΩΣ

 ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ 

&

ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ 

ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΡΡΥΘΜΙΣΕΩΣ

Mετά από μακρά και εργώδη προσπάθεια, καθαρογράφηκαν δακτυλογραφήθηκαν και σελιδοποιήθηκαν σε ένα αυτοτελές βιβλίο οι παρατηρήσεις της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" που κρατήθηκαν στην 21ετή λειτουργία της αναφορικώς με την αγχολυτική επίδραση της Ιππικής, της Τοξοβολίας, της Έφιππης Τοξοβολίας και του Διαλογισμού.

Το νέο βιβλίο των "Ελλήνων Κενταύρων" πρωτοπορεί στην ελληνόγλωσση βιβλιογραφία διότι εξαντλεί ένα αμιγώς θεραπευτικό ζήτημα (άγχος) με έναν "αχαρτογράφητο" μέχρι τώρα τρόπο φυσικής δραστηριότητος χωρίς χρήση φαρμάκων διανοίγοντας και έναν νέον ορίζοντα στην ίδια βιβλιογραφία που προεκτείνει το πεδίο της Θεραπευτικής Ιππασίας και επί ενός πεδίου "ανέγγιχτου" μέχρι τώρα.

Το νέο βιβλίο με τίτλο "ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ ΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΡΡΥΘΜΙΣΕΩΣ" που υπογράφει ο Ιδρυτής της Σχολής, Αριστοτέλης Ηρ. Καλέντζης αναρτάται, εν μέσω των υπολοίπων, προς μελέτη και κρίση και η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων", προσφέροντάς το, επιθυμεί να υποδεχθεί προτάσεις επιστημονικής υλοποιήσεως του περιεχομένου από ειδικούς επιστήμονες οι οποίοι επιθυμούν να συνδράμουν άτομα υποφέροντα από προβλήματα άγχους.

Το νέο εγχειρίδιο μπορείτε να το μελετήσετε ΕΔΩ.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ & ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΡΡΥΘΜΙΣΕΩΣ

 ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ 

&

ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ 

ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΡΡΥΘΜΙΣΕΩΣ

     Αμέσως μετά την μελέτη της Διαταραχής της Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητος (Δ.Ε.Π.Υ.) την οποία ολοκληρώσαμε το 2017, η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" ξεκίνησε την καταγραφή παρατηρήσεων και πορισμάτων επί του Άγχους το οποίο είναι εκτεταμένο "χαρακτηριστικό" σε μαθητές μας, ενθαρρύνοντάς μας να το χαρακτηρίσουμε και ως "σημείον εποχής". Έτσι, σπουδάζοντας in vivo το Άγχος στο Ιππευτήριο και στην Γραμμή Βολής διεπιστώσαμε την θεραπευτικότατην επίδραση της Ιππασίας και της Τοξοβολίας για όσους "φορείς" του και ήδη, ξεκινήσαμε την καθαρογραφή των σημειώσεών μας ώστε να αποδώσουμε, τάχιστα, ένα εγχειρίδιο για όσους ενδιαφερομένους επί του θέματος αυτού. 

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

 ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

     Eυτυχώς που τον σοφό Δημήτρη Λιαντίνη ακολουθεί μία ...διάψευση: Όχι, ο Δάσκαλος ΔΕΝ πέθανε! Ο Δάσκαλος ζει και θα ζει αιωνίως στα πρόσωπα ελαχίστων, μεν, υπαρκτών δε σκαπανέων του Πολιτισμού, όπως ο Κύπριος συνέλληνας Κωνσταντίνος Στυλιανού ο οποίος, από το ερειπωμένο μετερίζι μιας καταρρακωμένης δημοκρατικής α-"Παιδείας", πασχίζει για την πνευματική υποστύλωση των επερχομένων γενεών που καλούνται να επιβιώσουν σε έναν κόσμο δημοκρατικών ερειπίων!

     Έναν οδυνηρό έως και εξοντωτικό διατειχισμό στις στενοποριές μιας τιμωρητικής αβελτερίας για την διδασκαλική αξιοπρέπεια είναι το λειτούργημα του Δασκάλου τούτες τις μέρες της πολιτιστικής υπελίξεως των δυτικών κοινωνιών κι αυτόν τον επώδυνο "διατειχισμό" ακολουθεί ο αφιερωμένος Δάσκαλος Κωνσταντίνος Στυλιανού που μας προσφέρει το τελευταίο του βιβλίο "ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ", μια έκδοση του "Κυπριακού Ινστιτούτου Επιστημονικών και Ιστορικών Ερευνών".

"Αφιερούται η έκδοση αυτή σε όλους τους μαθητές μου,

που με δίδαξαν περισσότερα από όσα τους δίδαξα και

με έκαναν δάσκαλο."

γράφει στην αφιέρωση του βιβλίου του ο βιωματικός όσο και σεμνότατος Δάσκαλος Κωνσταντίνος Στυλιανού με ένα και μόνον λάθος: Αντικειμενικώς εκτιμωμένου του έργου του, θα έπρεπε το "δ" του "δασκάλου" να γραφεί με κεφαλαίο πρωτόγραμμα!

     Πάντοτε ρηξικέλευθος ο Κωνσταντίνος Στυλιανού και στην παρούσα συγγραφή του τοξεύει ευστοχότατα τα βέλη του επί του στόχου της απαρχής μιας, επιτέλους, αληθινής Παιδείας που τόσο την έχει ανάγκη όχι μόνον η, εν τη σκοτία περιπατούσα, Πατρίδα μας αλλά και ολόκληρος ο απαιδεύτως παραπαίων δυτικός κόσμος! Στην απαστράπτουσα δωρικής λιτότητος έκδοση που μελετήσαμε απνευστί, ο Κωνσταντίνος Στυλιανού καταθέτει λακωνικότατα και το πρόβλημα και την λύση χωρίς να κομίζει γλαύκα ες Αθήνας ή Λευκωσίαν, χωρίς να διατυπώνει τίποτε πλέον των ...αυτονοήτων τα οποία, όμως, αυτονόητα, οι ανόητοι τα εκλαμβάνουν ως ανόητα, ανίκανοι να τα εννοήσουν! Κι εδώ έγκειται η ανεκτίμητη συνεισφορά στην, επιτέλους (!), θεμελίωση Παιδείας  του συγγραφέως, δηλαδή, στην επιμονή του της εννοήσεως των αυτονοήτων!

     Ενώ, κατ΄ αντιδιαστολή του πεσιμισμού του αειμνήστου Δημητρίου Λιαντίνη, ο Δάσκαλος συνεχίζει να ζει, ο ηθικός θάνατος των εξουσιαστών ακυρώνει την ελπίδα μας να δούμε υλοποιημένες τις σκέψεις για την εκπαίδευση του Κωνσταντίνου Στυλιανού τουλάχιστον μέχρι την επαναστατική στιγμή που τα αδρανή χέρια μας θα αδράξουν καριοφίλια, κόσσες και στυλιάρια για να ανοίξουμε τον δρόμο για την πνευματική ανάταση των παιδιών που ζυγώνουν για να γνωρίσουν τον "κόσμο" που τους φτιάξαμε και, δικαίως, να μας ζητήσουν τον "λόγο"!

    Ο Δάσκαλος, ευτυχώς, εξακολουθεί να υπάρχει εις πείσμα της περιρρέουσας ηλιθιότητος που επαφίεται στην ειμαρμένη του παντοειδούς κατεστημένου σκότους! Ο Δάσκαλος, εξακολουθεί να υπάρχει και λέγεται Ιωάννης Συκουτρής, Δημήτρης Λιαντίνης, Κωνσταντίνος Στυλιανού, Νίκος Ζήσης, Γιάννης Ναστούλης... κλπ! Και, για όλους εμάς τους μαθητές τους προέχει να τους έχουμε κατά νου, να διδασκόμεθα από αυτούς αφήνοντας τη λάμψη του πνευματικού φαναριού τους να μας φέγγει το μονοπάτι των στοχασμών μας.

     Και ως "Έλληνες Κένταυροι" απευθύνουμε, ιδιαιτέρως, ευγνώμονες ευχαριστίες στον Δάσκαλο Κωνσταντίνο Στυλιανού για την Τιμή της ευγενούς μελοποιήσεως του Ύμνου της Σχολής μας, ο οποίος εκδόθηκε και υπό μορφή συμπακτού δίσκου.       

ΚΡΗΤΙΚΗ ΚΤΗΝΩΔΙΑ!

ΚΡΗΤΙΚΗ ΚΤΗΝΩΔΙΑ! 

     Από πολλών χρόνων η Κρήτη, πλην ελαχίστων ατομικών εξαιρέσεων, εμφανίζεται καθημερινώς στην ειδησεογραφία ως ένα δυστοπικό στίγμα του ανθρώπινου Πολιτισμού, σέρνοντας το φορτίο ενός τόπου εγκλήματος και δη του ειδεχθεστέρου! Μέσα σε μία παραφορά θρασυδειλίας και περιφρονήσεως της ζωής για λόγους νοσηρού εγωισμού και ανασφαλείας, ένας εσμός, κατά κανόνα, απαίδευτων αγροίκων εγκληματεί στιγματίζοντας ανεξίτηλα τον τόπο του, την Ελλάδα και την Ανθρωπότητα ολόκληρη! Και το πιο πρόσφατο έγκλημα του κρητικού όχλου, η δολοφονία ενός αθώου Ίππου του οποίου ο θάνατος αποτελεί εμπτυσμό προς την τοπική κοινωνία που επιτρέπει ακόμη και τέτοια περιστατικά έχοντας επιτρέψει και πολύ χειρότερα! Και η είδηση είναι αποτροπιαστική:

     Δυστυχώς, ο αποκρουστικός κανόνας της κρητικής κοινωνίας όπως διαμορφώνεται από τις, κατά συρροήν, κακουργηματικές πράξεις αυτού του ιδιότυπου και ανελλήνιστου όχλου, μας υποχρεώνει να κρατήσουμε απόσταση από την οικτρή "εικόνα" του και να δηλώσουμε ότι στην Σχολή μας, πλέον, δεν δεχόμαστε κρητικούς χωρίς, προηγουμένως, οι επιθυμούντες να εκπαιδευθούν σε εμάς να έχουν αποκηρύξει τον κακουργηματικό χαρακτήρα της κοινωνίας τους!