ΔΕΙ ΔΕ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

 ΔΕΙ ΔΕ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

     Ή ρ ω ε ς, είναι τα πλάσματα των οποίων η ανάμνηση μας βουρκώνει τα μάτια όχι λόγω της φυσικής υποστάσεώς τους αλλά λόγω της άυλης διαστάσεως των έργων τους! Και, αυτοί οι ήρωες είναι όσοι μας εμπνέουν να ανελισσόμεθα στη ζωή ανεβαίνοντας τα σκαλοπάτια μιας αυτοβελτιώσεως που δεν οδηγεί ανάπτυξη του "βιοτικού επιπέδου" αλλά του υπαρξιακού μας "ειδικού βάρους" το οποίο είναι και αυτό που καθορίζει τα "πάντα μας" σ'  ετούτη την υπέροχη εμπειρία της ζωής! 

     Ας αποφύγουμε, όμως, κάθε σύγχυση κι ας μη φανταστούμε ότι "Ήρωες" είναι  μ ό ν ο ν  όσοι έμαθαν να χειρίζονται αποτελεσματικώς τα όπλα, εκείνοι που κατακτούν, απλώς, τον τίτλο του δεξιοτέχνη της ένοπλης βίας της οποίας, πάντως, η τελική δικαίωση συμπληρώνεται από  Π α ι δ ε ί α  των όπλων και γενικότερα την Π α ι δ ε ί α  του ενόπλου ώστε, αυτός, να αναχθεί σε πραγματικό Π ο λ ε μ ι σ τ ή! Κι όλα τούτα σημαίνουν την άρρηκτη σχέση "βιβλίου και ξίφους" για όποιον επιδιώκει τον ύψιστο τίτλο του πολεμιστή της ζωής!  

     Έτσι, όταν κατά την νομική ίδρυση της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" ο τότε νομικός μας σύμβουλος είχε αντιρρήσεις επί του οράματος της αφιλοκερδούς λειτουργίας της το οποίο είχε ο Ιδρυτής της και ο καλός μας νομικός επεκαλέσθη το γνωστό "Δει δη χρημάτων..." ο Ιδρυτής τον διόρθωσε και όχι μόνον γραμματικώς "Δει δε  Π α ι δ ε ί α ς!" και τον διόρθωσε ενστικτωδώς, χωρίς καμία προηγούμενη σκέψη και προετοιμασία! Έκτοτε δε, αυτή η αυθόρμητη φράση "Δει δε Παιδείας!" αποτελεί τον φωτοδότη της, υπέρ 20ετούς, επιτυχούς λειτουργίας της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων".

     Αυτή η αυθόρμητη και ανεπιτήδευτη φράση "ΔΕΙ ΔΕ ΠΑΙΔΕΙΑΣ" φώτισε και κατηύθυνε την, μέχρι σήμερα, πορεία μιας Σχολής εφίππων πολεμικών τεχνών ώστε, πλέον, να "εγγραφεί" στην μνήμη της τεχνητής νοημοσύνης ως ένα επίκεντρο, όχι, απλώς, διδασκαλίας μιας πολεμικής τέχνης, αλλά ως φιλοσοφικού έργου!

     Στο πλαίσιο αυτό, μετακινήθηκε και το διδακτικό "δακτυλικό αποτύπωμα" της κινηματογραφικής, πλέον, εκδοχής, του κεντρικού έργου της Σχολής Ιππικού Θεάτρου μας "ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ ΤΑΡΧΑΝΙΩΤΗΣ, Ο ΛΟΓΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ" το οποίο, πλέον, στην προετοιμαζόμενη "αναμέτρησή" του με την 7η Τέχνη, υπεισέρχεται σε ουσιαστικότερα επίπεδα ακεραιώσεως του ανθρώπου "ενσαρκώνοντας" την φράση "ΔΕΙ ΔΕ ΠΑΙΔΕΙΑΣ". Αυτό το έργο υπερβαίνει, πλέον, τα όρια μιας βιογραφικής αναπαραστάσεως και ανατέμνει την ομογενοποίηση της καλλιεργείας και της μαχητικότητος του ολοκληρωμένου Ανθρώπου ως χρεωφειλέτη αληθούς Πολιτισμού.

     Μετά από συστηματική, μακρά όσο και επιμελή, εργασία, προετοιμάζοντας την κινηματογραφικήν υλοποίηση αυτού του επικού έργου το οποίο επεξεργαζόμαστε από το 2018 και θεμελιώσαμε, κατά την θεατρική εκδοχή του, λίγα χρόνια κατόπιν, αφού αποκτήσαμε και την πρώτην εμπειρία δυνατοτήτων κινηματογραφικής μεταφοράς του η οποία δεν ήταν και τόσο ικανοποιητική αναφορικώς με τα υψηλά μέτρα ποιότητος που ισχύουν στην Σχολή μας, τώρα μπορούμε να πούμε ότι πλησιάσαμε τον προορισμό μας!

     Έχοντας ολοκληρώσει την απαραίτητη ιστορική έρευνα, την σκηνογραφική μελέτη, την συγγραφή του σεναρίου, την σύνθεση της μουσικής, το Pitch Deck, το Creator's Book και το Master Screenplay της υπό υλοποίηση ταινίας, είμαστε, πια, έτοιμοι να τραβήξουμε την ...σκανδάλη ενός όπλου με γεμάτη την θαλάμη και τον διπλό ...γεμιστήρα! Και, βεβαίως, δεν εννοούμε, την κρούση θυρών χρηματοδοτήσεως κι ας είμαστε έτοιμοι και γι' αυτές. 

     Εννοούμε ότι, πλέον, μπορούμε να παρουσιάσουμε μία προσωπικότητα πέραν της  στραγγάλης ενός ιδεολογικοποιημένου «ζητωπατριωτισμού», χωρίς αγκυλώσεις εμφανίσεως του Μαρούλλου ως συμβόλου μιας ιστορικής ή εθνικής αφηγήσεως, αλλά ως άνθρωπο που ενσαρκώνει μια διαχρονική ιδέα που υπογραμμίζει ότι η πνευματική καλλιέργεια και η μαχητικότητα δεν είναι έννοιες αντίθετες μεταξύ τους, αλλά μπορούν και πρέπει να συνυπάρχουν στον ίδιο χαρακτήρα. Και αυτό δίνει στην ταινία μια πολύ ευρύτερη απήχηση.

Θα επιχειρήσουμε την υπέρβαση της "βιογραφίας" επιδιώκοντας η ταινία αυτή να αποτελεί ένα κινηματογραφικό ταξίδι (a cinematic journey) στο παράδειγμα ενός ανθρώπου που κατάφερε να συνδυάσει και να παραμείνει πιστός στις δύο βασικές συνιστώσες του τελείου πολίτη που είναι η μαχητικότητα και η καλλιέργεια σε μία κοινωνία που στερείται και των δύο! Και όχι μόνον...

...Αυτός ο Ήρωας, κατάφερε να μεταλαμπαδεύσει και στον επερχόμενο άνθρωπο τις Αξίες του μέσα από το παράδειγμα της ζωής του, ολοκληρώνοντας την επίγεια αποστολή του. Κι αυτή θα είναι η ταινία μας.