ΕΞ ΟΝΥΧΟΣ ΤΟΝ ΛΕΟΝΤΑ... ...ΚΑΙ ΕΚ ΤΟΥ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΥ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ!

 ΕΞ ΟΝΥΧΟΣ ΤΟΝ ΛΕΟΝΤΑ...

...ΚΑΙ ΕΚ ΤΟΥ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΥ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ!

Ένα εγχειρίδιο που από το εξώφυλλο δείχνει ότι δεν γράφτηκε για να χρησιμεύσει.

     Αγαπημένο Στέλεχος της Σχολής μας επικρίνει συχνά τον Ιδρυτή της για την εμμονή του στο να "μαζεύει πολλαπλά αντίτυπα βιβλίων" γεμίζοντας 17 δωμάτια με το περιεχόμενο της Βιβλιοθήκης της Σχολής μας ενώ πολλά από αυτά θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν διαφορετικά. Η απάντηση είναι ότι η συγκέντρωση πολλαπλών αντιτύπων κάθε τίτλου διασφαλίζει την σωτηρία τους από το ενδεχόμενο εξαφανίσεώς τους από την "κυκλοφορία" και για πολλούς λόγους, ενώ, στα δικά μας χέρια το περιεχόμενό τους μπορεί να διατηρείται αξιοποιήσιμο επί μακρόν, αλλά και να μπορούμε να δανείζουμε σε όσους μαθητές μας ενδιαφέρονται σε κατ΄ οίκον μελέτη, χωρίς να τα στερούνται οι υπόλοιποι! Όλα τούτα μας ήρθαν κατά νου όταν, αγαθή τύχη, μας ξαναπροτάθηκε από φίλο η πώληση ενός ακόμη αντιτύπου ενός παλαιού στρατιωτικού εγχειριδίου Ιππασίας το οποίο νομίζαμε ότι ήδη είχαμε σε δύο αντίτυπα ενώ το είχαμε ήδη σε ...τρία. Αποκτώντας το λοιπόν σε ...τέταρτο αντίτυπο το "ενδεικτικό" αυτό εγχειρίδιο που συνέγραψε κατά τις παραμονές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ο Ίλαρχος του Ελληνικού Στρατού Ι. Σ. Κατσαδήμας, αξιοποιούμε την ευκαιρία να μνημονεύσουμε κάποιες σημαντικές παρατηρήσεις πέραν του κυρίως θέματός του, αντλούμενες όμως εξ αυτού. Και πριν προχωρήσουμε στις παρατηρήσεις μας είναι απαραίτητο να σκιαγραφήσουμε εκείνη την εποχή (1938-1939) κατά την οποία συνεγράφη το υπό εξέταση εγχειρίδιο "ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΙΠΠΕΩΣ, ΕΚΓΥΜΝΑΣΙΣ ΙΠΠΟΥ, ΙΠΠΟΓΝΩΣΙΑ" του Ιλάρχου Ι. Σ. Κατσαδήμα, μία επίσημη στρατιωτική έκδοση της "Σχολής Εφαρμογής Ιππικού" όπως τότε απεκαλείτο η Ιππική Σχολή του Στρατού, μέσα στο οποίο εγχειρίδιο περιλαμβάνονται και τα μαθήματα που δίδαξε σε αυτή την Σχολή ο συγγραφέας του εγχειριδίου.

Το ΟΝΕΙΔΟΣ!

     Η εποχή εκείνη (1938-1939) εύρισκε την Ελλάδα υπό το καθεστώς της αγγλόδουλης δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά ως απολύτως εξαρτημένου από τον αγγλόδουλο Βασιλέα Γεώργιο Β', μέλος της εγκληματικής για τον Ελληνισμό βασιλικής οικογενείας της Βρεταννίας. Ήδη, η Πατρίδα μας είχε μετατραπεί σε προτεκτοράτο του διεθνούς σιωνισμού, με τον Ιωάννη Μεταξά ..."persona grata" των Εβραίων! 

Η αναγνώριση των υπηρεσιών προς τους "συμμάχους" (ραντάρ/εκρηκτήρας)

του Καθηγητή Φυσικής του Ε.Μ.Π. Παύλου Σαντορίνη.

     

Το μεταξικό καθεστώς είχε ήδη προσδέσει την Ελλάδα στο βρεταννικό "άρμα" ακυρώνοντας κάθε αφήγημα περί "ουδετερότητος", έχοντας στο ελληνικό έδαφος βρεταννικά στρατεύματα, έχοντας εν γνώσει του εμπλέξει την Ελλάδα στον υπούλως προετοιμαζόμενο από τους Βρεταννούς Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (έγκαιρη και μεθοδική κατασκευή των οχυρών), έχοντας ακυρώσει την όποιαν ελληνική "ουδετερότητα" στον επερχόμενο πόλεμο με την προσφορά στους Βρεταννούς της καθοριστικής εφευρέσεως του Παύλου Σαντορίνη (βλ. παραπλεύρως φωτογραφία), του ραντάρ, το οποίο έκρινε την έκβαση του προσχεδιασθέντος πολέμου όπως επίσης και με την προσφορά στους Αμερικανούς του εκρηκτήρος των ατομικών βομβών που γενοκτονικώς ρίχτηκαν στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι (εφευρέσεις του ιδίου Έλληνος επιστήμονος) που στιγμάτισαν την Ελλάδα ως συνένοχο των δύο κορυφαίων εγκλημάτων της παγκόσμιας Ιστορίας. Aς περάσουμε, όμως, στην ουσία...

     Το 1939 ήταν η χρονιά της ενάρξεως του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (1η Σεπτεμβρίου) και η μηχανοκίνηση των στρατών της Ευρώπης είχε ήδη ξεκινήσει, παραμερίζοντας ολοένα και περισσότερο τον ρόλο του Ιππικού. Παρά ταύτα, στην βαλκανική Ελλάδα, με το κυρίως ορεινό έδαφός της και το υποτυπώδες οδικό δίκτυό της, το Ιππικό παρέμενε το κύριο όπλο κάθε πολεμικής αναμετρήσεως και ο Ίππος η αιχμή του πολεμικού δόρατος της Ελλάδος εκείνης της εποχής. Οπότε, το μεταξικό καθεστώς το οποίο εγνώριζε εκ των "έσω" τον επικείμενο πόλεμο και για τον λόγο αυτό επί χρόνια και με τεράστιες θυσίες του Ελληνικού λαού ανόρθωνε την Γραμμή Μεταξά, θα έπρεπε να προέτασσε την σημασία του Ιππικού για ό,τι επρόκριτο να επακολουθήσει. Το Ιππικό, λοιπόν, για το καθεστώς Μεταξά θα έπρεπε να είναι το αντικείμενο υψηλού ενδιαφέροντος και, ως εκ τούτου, αυτό το όπλο θα έπρεπε να συγκεντρώνει την προσοχή τελείας στρατιωτικής εκπαιδεύσεως! Κι όμως, κάτι τέτοιο όχι μόνον δεν αποδεικνύεται από το εν θέματι στρατιωτικό εκπαιδευτικό εγχειρίδιο του Ιλάρχου Ι. Σ. Κατσαδήμα που δίδαξε το ιππικό αντικείμενο στην τότε (1939) Σχολή Εφαρμογής Ιππικού, αλλά τεκμηριώνει και την πλήρη απαξίωση ολόκληρου του στρατού της εποχής εκείνης προς το βασικό, αυτό, αμυντικό όπλο (Ιππικό) με αποτέλεσμα την σαρωτική νίκη των γενναίων Γερμανικών στρατευμάτων τα οποία, μαχόμενα σε ξ έ ν ο  έδαφος, ισχυρά προετοιμασμένο με  ο γ κ ώ δ ε ι ς  εγκαταστάσεις (Γραμμή Μεταξά) που κτίσθηκαν επί  χ ρ ό ν ι α, χρειάσθηκαν μόνον εκατόν μία (101)  ώ ρ ε ς  για να εξαναγκάσουν σε παράδοση ολόκληρη την Ελλάδα! Και, την απαξιωτική στάση του καθεστώτος Μεταξά προς το, τότε, Ιππικό την διαπιστώνουμε από το "επίπεδο" το, εν λόγω, εκπαιδευτικού εγχειριδίου του Ιππικού του.

      Με ένα προχειρότατο εξώφυλλο (βλ. εικόνα τίτλου) που δεν εμφανίζει ούτε καν τα βασικά στοιχεία ενός επισήμου στρατιωτικού εγχειριδίου (Υπηρεσία/Συγγραφέα/Αριθμό Διαταγής εκδόσεως/Χρονολογία), με χείριστη έως μη αναγνώσιμη εκτύπωση εκτός τυπογραφικών στοιχείων και ύλη, εν πολλοίς, ακατανόητη έως και αστεία (ο Συγγραφέας εμφανίζει το όνομά του "αμέτρητες" φορές ως "υπογραφή" σελίδων), ένα, δηλαδή, εκδοτικό σύμφυρμα ακαταλήπτων παραληρημάτων διατυπωμένων σε γλώσσα ξένη προς εκείνη στους οποίους απευθύνεται, το εγχειρίδιο αυτό κάθε άλλο παρά ως "εκπαιδευτικό" μπορεί να χαρακτηρισθεί και το μόνον που τεκμηριώνει είναι ότι τυπώθηκε για το θεαθήναι χωρίς, ούτε ο Συγγραφέας του ούτε οι επίσημες στρατιωτικές εκπαιδευτικές υπηρεσίες να το θεωρούν ως κάτι σημαντικό ειμή μόνον ως "στόκο" στη θέση του κενού κάθε ενδιαφέροντος για το Ιππικό της εποχής. 

     Εν αντιθέσει με πολλά προϋπάρξαντα, επίσημα, εγχειρίδια εκπαιδεύσεως του Ελληνικού Ιππικού, εκδοθέντα από το Υπουργείο των Στρατιωτικών ήδη από την δεκαετία του '10, ο περιορισμένης Ιππικής παιδείας Ίλαρχος Ι. Σ. Κατσαδήμας δεν κατάφερε καν να προσεγγίσει την ιππική πολυεπιστήμη της Ιππασίας, της εκγυμνάσεως νεολέκτου Ίππου και της Ιππογνωσίας, παρά τον ευφάνταστο τίτλο του πονήματός του το οποίο και ο ίδιος αναγνωρίζει σε σημείωσή του ως "ΜΗ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ"! Και είναι χαρακτηριστικό ότι αυτός που επαναλαμβάνει, ανεξηγήτως και ασκόπως, το όνομά του σε πολλές σελίδες, αποκαλεί το εγχειρίδιο ως "έντυπο" ...

     Ελεεινά εκτυπωμένο από χειρογράφου με αποτέλεσμα να μην μπορεί να διαβαστεί στις περισσότερες σελίδες του αυτό το "έντυπο" δείχνει ένα κατάπτυστο αποτέλεσμα μιας ανύπαρκτης εκπαιδευτικής σοβαρότητος και στοιχειώδους επιμελητείας Στρατού.

     Μνημειακής προχειρότητος "έντυπο" με, επίσης, χειρόγραφες διορθωτικές παρεμβάσεις επί των μεμβρανών εκτυπώσεως, περισσότερο βασανίζει παρά "εκπαιδεύει" τον ατυχή μαθητή της Σχολής Ιππικού της εποχής του, αλλά το μεταξικό καθεστώς ουδόλως ενδιαφέρονταν για έναν καλώς εκπαιδευμένο Στρατό όσο για την υπηρέτηση των Βρεταννών αφεντάδων του.

     Αξίζει ν σημειωθεί ότι πολλές από τις σελίδες του ούτε καν διαβάζονται λόγω άτονης εκτυπώσεως αλλά, ως φαίνεται, κανέναν δεν απησχόλησε εάν θα διαβαστούν. Άλλωστε, αυτό είναι το μόνο εμφανές αξ αρχής, αναφορικώς με αυτό το ..."έντυπο"!

     Παρά το ότι ο προηγηθείς, της εποχής, Ελληνικός Στρατός επέδειξε λίαν μορφωμένους Αξιωματικούς του Ιππικού, με λαμπρές εκπαιδευτικές περγαμηνές στην γαλλική Σχολή Saumur και συγγραφικά δείγματα πληρέστατων εκπαιδευτικών εγχειριδίων, ο Ίλαρχος Ι. Σ. Κατσαδήμας στο πόνημά του και εκ των περιεχομένων του, μας δείχνει έναν Συγγραφέα πολύ περιορισμένων γνώσεων ο οποίος, απλώς, προσπαθεί να εμφανίσει εαυτόν κάτοχον του πνεύματος της "Σχολής Saumur" χωρίς να την έχει ...ακουμπήσει ούτε στο κατώφλι της. Χαρακτηριστικό είναι ότι η Ιππογνωσία του Ιλάρχου Ι.Σ. Κατσαδήμα, στο συγκεκριμένο "έντυπο" περιορίζεται σε ...28 σελίδες ενώ σε αυτό το (γ') τμήμα περιλαμβάνεται και η ...Ιπποσαγή η οποία δεν εντάσσεται στην Ιππογνωσία, αλλά αποτελεί ξεχωριστό γνωστικό αντικείμενο όπως ο τίτλος της μαρτυρά, αλλά αυτά είναι "ψιλά γράμματα" για το "Ιππικό" του μεταξικού καθεστώτος!

     Σε μία επίδειξη "γαλλισμού" προκειμένου να πείσει για την ευθυγράμμισή του με τους "καθιερωμένους" συναδέλφους του, αποφοίτους της Σχολής Saumur, ο Ίλαρχος Ι. Σ. Κατσαδήμας επικαλείται συχνά ...γαλλικήν ορολογία λες και οι στρατεύσιμοι εκείνης της εποχής μετέφεραν, από τα ελάχιστα μεγαλοαστικά σαλόνια στους στρατώνες, τα ... "ολίγα Γαλλικά και πιάνο". Αλλά, όπως προείπαμε, το "έντυπο" δεν προορίζονταν να εκπαιδεύσει αλλά να "στοκάρει" ρωγμή κενότητος. Ας μη φανταστεί κανείς, δε, ότι το κρινόμενο "έντυπο" αποτελεί μεμονωμένο κακέκτυπο! Όχι, κάθε άλλο διότι και τα υπόλοιπα αντίτυπα που βρίσκονται στα χέρια μας είναι πανομοιότυπα, με τα ίδια φρικτά "χρακτηριστικά".

     Και για να μην μακρηγορούμε, το εν λόγω, κατ΄ ευφημισμόν, "εκπαιδευτικόν εγχειρίδιο" τυπώθηκε για να μην ...διαβαστεί όπως και το μεταξικό καθεστώς εμφανίσθηκε για να μην υπηρετήσει παρά τα συμφέροντα των Βρεταννών παρά το ότι το ακολούθησε μια παραπλανητική καμπάνια πατριωτικής υπερδιαφημίσεως ανεξαρτήτως εάν πίσω του δεν άφησε παρά τεκμήρια πλαστογραφήσεως της Ιστορίας από τους "νικητές" τους οποίους κατενίκησαν τα μεταπολεμικά πεπραγμένα τους. Όπως ακριβώς μας εξαπάτησαν λέγοντάς μας ότι ο Ελληνικός λαός κρύφτηκε στα σπίτια του μετά την είσοδο των Γερμανικών Στρατευμάτων στο ελληνικό έδαφος ενώ, αντιθέτως, αδιαμφισβήτητες οπτικοακουστικές μαρτυρίες (video) τεκμηριώνουν ότι οι Έλληνες, μετά την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα, ξεχύθηκαν στους δρόμους για να τους υποδεχθούν με άνθη ως απελευθερωτές μετά την στυγνή ξενόδουλη εξουσία του μητραλοία Γεωργίου Β' και του εργαλειοποιημένου του εβραιόδουλου Ιωάννη Μεταξά.

     Όσο για το Ελληνικό Ιππικό εκείνης της εποχής και ολόκληρο το "επίπεδο" του στρατεύματος, πέραν των κομπορρημόνων ζητω-πατριωτικών κορωνίδων, το εν θέματι "έντυπο" αποκαλύπτει τον λόγο που οι Γερμανοί κατέλαβαν την Ελλάδα μέσα σε μόνον ...101 ώρες(!), ενώ στο ίδιο "επίπεδο" παραμένει και ο ελλαδικός στρατός μέχρι σήμερα! "Dura lex sed lex" αν θέλουμε πράγματι να ανοικοδομήσουμε ισχυρό Στρατό και εθνική άμυνα! Διότι μόνον η αλήθεια και όχι η κενοδοξία υπηρετεί το εθνικό συμφέρον!

KAI TO AΘΛΙΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΟ!

 KAI TO AΘΛΙΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΟ!

     Αναίσχυντο το άθλιο δημοκρατικό κράτος ενός διεφθαρμένου κοινοβουλευτισμού, με προεξάρχουσες Κατίνες Σακελλαροπούλου, Τασούλες και λοιπές ευκαιριακές καφεσαντανίστρες, στάθηκε ανίκανο να ανασυστήσει το εγκληματικώς διαλυθέν Ελληνικό Ιππικό  αφού και την ατυχήσασα απόπειρα ανασυστάσεώς του την ανέθεσε, αναξιοκρατικότατα, σε γελοία κομματόσκυλα τα οποία μετέτρεψαν ακόμη μιαν ευγενή ιδεά σε καρικατούρα! Το επισημάναμε πριν τρία ολόκληρα χρόνια, στις 23 Μαρτίου 2023, έκτοτε δε ουδεμία, έστω, απόπειρα αποκαταστάσεως ημαρτημένων επεχείρησαν οι ουτιδανοί εξουσιαστές μιας χώρας-εβραιοαμερικανικού προτεκτοράτου! Σε μία χώρα η οποία επινοήθηκε προς υπηρέτηση των αλλοτρίων συμφερόντων των ξένων ιδρυτών της και φέρει το ψευδώνυμο της "Ελλάδος", η αθλιότητα είναι κανόνας δημοσίου βίου ή μάλλον, εθνικού θανάτου! Και απομένουμε οι "Έλληνες Κένταυροι" να παραμένουμε θεματοφύλακες ιερών εθνικών Παραδόσεων!

NTΡΕΠΟΜΑΣΤΕ ΓΙ ΑΥΤΉ ΤΗΝ ΑΘΛΙΑ "ΕΙΚΟΝΑ"

 NTΡΕΠΟΜΑΣΤΕ 

ΓΙ ΑΥΤΉ ΤΗΝ ΑΘΛΙΑ "ΕΙΚΟΝΑ"!

     Δεν θα σταθούμε διόλου στη κομματική λοβιτούρα της δήθεν "αναβιώσεως του Ιππικού" από τους ίδιους που το κατήργησαν προκειμένου να εξασφαλίσουν ημέτερο υπέργηρο συνταξιούχο απόστρατο, ενισχύοντάς τον με ...λαμπρή μηνιαία οικονομική αποζημίωση διότι όλα αυτά τα επεσήμαναν πολλοί προ ημών και, βεβαίως και ημείς στο παρελθόν. Η μεταπολιτευτική δημοκρατία αποτελεί επιτομή διαφθοράς δημοσίας διοικήσεως και περιττεύουν κάθε επιπλέον κατηγορίες... Θα σταθούμε σε μία απαράδεκτη εικόνα που απαθανάτισαν οι φωτογραφικοί φακοί κατά την διάρκεια, πρόσφατης, επίσημης εκδηλώσεως στην "Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων" με πρωταγωνιστή τον τραγικό επικεφαλής του φιάσκου της "αναβιώσεως του Ιππικού" κ. Δ. Στεργίου ο οποίος εμφανίζεται να προηγείται έφιππος αγήματος φέροντας ΞΙΦΟΣ(!) και όχι ΣΠΑΘΗ όπως θα έπρεπε, με ΜΑΣΤΙΓΙΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΜΠΟΤΑ(!) όπερ και παγκοσμίως απαράδεκτο για έφιππο τακτικού Στρατού!

     Τραγικώς άσχετος με το Ιππικό και τους στοιχειώδεις κανόνες του, όπως η γνώση του όπλου του που είναι η κυρτή ΣΠΑΘΗ και όχι το ευθύ ξίφος, ο κ. Δ. Στεργίου με την έφιππη εικόνα του φέροντας ξίφος σαν ...λιμενοφύλακας αποτελεί τριτοκοσμική καρικατούρα ουδεμία σχέση έχουσα με "Ιππικό"!

     Και δεν θα απαιτούσαμε ούτε από κ. Δ. Στεργίου, ούτε από το ένστολο κύκλωμα των γαλονοφόρων εργοδοτών του, να σχεδιάσουν Σπάθη όπως έχουμε φροντίσει στη Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" όπου τιμούμε τις Ιππικές Παραδόσεις μας, ούτε να καλλιεργούν την Έφιππη Σπαθασκία όπως επί 18 συνεχή χρόνια ακολουθούμε στην δική μας Σχολή.  Όμως, με τόσο πακτωλό δημοσίου χρήματος, να μη ξέρετε το βασικό αγχέμαχο ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΙΠΠΙΚΩΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ απανταχού της γης, θα πρέπει να ντρέπεστε "καραγκιόζηδες"! 

     Τραγικότερα φαιδρός, ο κ. Δ. Στεργίου, απεικονίζεται με ΜΑΣΤΙΓΙΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΜΠΟΤΑ, συνήθεια των αλητο-καβαλαρέων της άγριας αμερικανικής Δύσεως(!) δείχνοντας ότι αγνοεί τα στοιχειώδη όχι μόνον του πρωτοκόλλου του Ιππικού ενός τακτικού Στρατού αλλά και της ίδιας της Ιππασίας. Συγκεκριμένα, π ο τ έ  το μαστίγιο δεν τοποθετείται μέσα στη μπότα και για κανέναν λόγο, αυτό είναι μία απαράδεκτη επιλογή φιγουρατζήδων για την δημιουργία εντυπώσεων και μόνον! Το μαστίγιο, στο Ιππικό των τακτικών Στρατών τηρείται ανά  χ ε ί ρ α ς  έτοιμο προς χρήση και μόνον και ποτέ μέσα σε μπότες ή μέσα στη ζώνη όπως, παρατύπως, συνηθίζουν οι τζόκεϋ του Ιπποδρόμου. Θα έπρεπε να γνωρίζει τα στοιχειώδη ο κ. Δ. Στεργίου και, βάσει αυτών, το μαστίγιο αποτελεί ένα από τα βοηθήματα Ιππασίας το οποίο ενισχύει την πρόσω κίνηση του Ίππου με την συνέργεια της ασκήσεως εντολών δια των ποδών του Ιππέως και εν προκειμένω τα εμφανώς τεράστια σπιρούνια του κ. Δ. Στεργίου τα οποία τον εκθέτουν και ως έχοντα "ανίσχυρα πόδια"  θα έπρεπε να τον είχαν αποτρέψει από τον πλεονασμό της αναλήψεως και ...μαστιγίου, όμως, σε κάθε περίπτωση, εάν μετά από "τόση" ιππικήν ...εμπειρία, νιώθοντας την αδυναμία των "ποδών" του θα έπρεπε το μαστίγιο να το κρατά στο  χ έ ρ ι  και όχι να το έχει ευτελώς φιγουρατζίδικα και απαράδεκτα για ένστολο, μέσα στη μπότα! 

     Η "αναβίωση" ενός ιστορικού όπλου όπως το Ιππικό που καταργήθηκε από την διεφθαρμένη μεταπολιτευτική ελλαδική δημοκρατία συνεχίζει να παρατείνει τον διασυρμό του Ελληνικού Στρατού από τους ίδιους δράστες της καταργήσεώς του με "έμβλημα" έναν υπέργηρο ημέτερο που απεκατεστάθη και ...μετα-συνταξιοδοτικώς "μπουκωμένος" με μπόλικο δημόσιο χρήμα. Όμως, αυτό δεν είναι "αναβίωση του Ιππικού" αλλά Ε Ξ Ε Υ Τ Ε Λ Ι Σ Μ Ο Σ του λειψάνου του! 

YΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Kαι όταν παρατηρούμε τη πατούσα χωσμένη μέσα στον αναβολέα μέχρι το ...τακούνι(!), θα σου συνιστούσαμε κ. Δ. Στεργίου να βρεις έναν Δάσκαλο Ιππασίας να σου πει πόσο επικίνδυνο για τον Ιππέα είναι αυτό το λάθος και πόσο το αποφεύγουμε από το πρώτο, κιόλας, μάθημα Ιππασίας τo οποίο και θα πρέπει να ολοκληρώσεις! 

ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΙΠΠΟΓΝΩΣΙΑΣ

     Πόσο υπόχρεοι αλλά και υπερήφανοι θα πρέπει να νιώθουμε εμείς οι φίλιπποι Έλληνες για το υψηλότατο επίπεδο του, πάλαι, Ελληνικού Ιππικού το οποίο κατήργησε η αθλία μεταπολίτευση εκτιμώντας την γενναιότητα των Ανδρών του αλλά και το υψηλότατο επαγγελματικό τους επίπεδο του οποίου τα, γραπτά, τεκμήρια φωτίζουν ακόμη και σήμερα, στον 21ο αιώνα, όσους καταγίνονται με την υψηλήν Ιππική τέχνη...

     Από ένα από αυτά τα γραπτά τεκμήρια υψηλής Ιππογνωσίας και Ιππολογίας που πληρούν την Βιβλιοθήκη των "Ελλήνων Κενταύρων", μία έκδοση του τότε (1929) Υπουργείου Στρατιωτικών αντλούμε και, εν συνεχεία, παρουσιάζουμε τις παρακάτω σελίδες οι οποίες αποτελούν μια "συμπυκνωμένη" γνώση Ιππογνωσίας απαραίτητης σε κάθε Ιππέα και, ασφαλώς, σε κάθε "Έλληνα Κένταυρο". Ας διδαχθούμε, λοιπόν, από τους "μύστες" των ιππικών ζητημάτων, επιτελείς του ηρωικού μας Ελληνικού Ιππικού:

     Πόση η ευγνωμοσύνη μας προς τους Άνδρες του Ελληνικού Ιππικού για τις γραπτές παρακαταθήκες τις οποίες μας άφησαν ως "χορεία" εκπαιδευτικών εγχειριδίων του ηρωικού τους σώματος το οποίο υπήρξε "λίκνο" σπουδής και διακονοίας του Ίππου, αλλά και πόσος θαυμασμός για την Παιδεία τους, ηθική, στρατιωτική αλλά και γραμματική, απολαμβάνοντες το δώρημα μιας εγκυρότατης γνώσεως την οποίαν άφησαν "πίσω" τους τόσν εύληπτη αλλά και ορθότατα ελληνογραφημένη σε άπταιστα Ελληνικά τα οποία κατέστρεψαν, επί τούτου, οι αγραμμάτιστοι γλωσσοβάνδαλοι της "μεταπολίτευσης"...

Η  ΑΝΤΟΧΗ  ΤΟΥ  ΙΠΠΟΥ

[Σπάνιες Σελίδες]

     Ο Χαρίλαος Καναβατσόγλου υπήρξε στρατιωτικός Ιππιατρός, καθηγητής στη Στρατιωτική Σχολή των Ευελπίδων και συγγραφέας, από τους πλέον εγκρίτους του Ελληνικού Ιππικού. Η διδασκαλία του των μαθημάτων Ιππολογίας στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, εκδόθηκε υπό την μορφή συγγράμματος το 1910 από το λιθογραφείο της Σχολής για τους τότε Ευέλπιδες και αντίτυπό του βρίσκεται στην Ιππική Βιβλιοθήκη των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ". Από το σπάνιο, αυτό, βιβλίο παρουσιάζουμε τις σελίδες 218-223 οι οποίες μας μεταφέρουν πληροφορίες για την φυσική αντοχή του Ίππου, σύμφωνα με την στρατιωτική αντίληψη εκείνης της εποχής. Ασφαλώς, το κείμενο είναι δυσανάγνωστο αλλά πολύ σπουδαίο και αξίζει κάθε προσπαθείας ώστε να μελετηθεί με την δέουσα προσοχή, μέχρι την τελευταία παράγραφό του η οποία συνοψίζει ότι ο στρατιωτικός Ίππος της εποχής εκείνης προορίζονταν να μεταφέρει 162 κιλά βάρος (!) υπό τις απαιτητικότατες συνθήκες πολύωρης κινήσεως εν καιρώ πολέμου (ανώμαλο και επικλινές έδαφος υπό αντίξοες καιρικές συνθήκες)! 'Κλικάρετε' επί των φωτογραφιών των σελίδων για μεγέθυνση.