ΔΕΙ ΔΕ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

 ΔΕΙ ΔΕ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

     Ή ρ ω ε ς, είναι τα πλάσματα των οποίων η ανάμνηση μας βουρκώνει τα μάτια όχι λόγω της φυσικής υποστάσεώς τους αλλά λόγω της άυλης διαστάσεως των έργων τους! Και, αυτοί οι ήρωες είναι όσοι μας εμπνέουν να ανελισσόμεθα στη ζωή ανεβαίνοντας τα σκαλοπάτια μιας αυτοβελτιώσεως που δεν οδηγεί ανάπτυξη του "βιοτικού επιπέδου" αλλά του υπαρξιακού μας "ειδικού βάρους" το οποίο είναι και αυτό που καθορίζει τα "πάντα μας" σ'  ετούτη την υπέροχη εμπειρία της ζωής! 

     Ας αποφύγουμε, όμως, κάθε σύγχυση κι ας μη φανταστούμε ότι "Ήρωες" είναι  μ ό ν ο ν  όσοι έμαθαν να χειρίζονται αποτελεσματικώς τα όπλα, εκείνοι που κατακτούν, απλώς, τον τίτλο του δεξιοτέχνη της ένοπλης βίας της οποίας, πάντως, η τελική δικαίωση συμπληρώνεται από  Π α ι δ ε ί α  των όπλων και γενικότερα την Π α ι δ ε ί α  του ενόπλου ώστε, αυτός, να αναχθεί σε πραγματικό Π ο λ ε μ ι σ τ ή! Κι όλα τούτα σημαίνουν την άρρηκτη σχέση "βιβλίου και ξίφους" για όποιον επιδιώκει τον ύψιστο τίτλο του πολεμιστή της ζωής!  

     Έτσι, όταν κατά την νομική ίδρυση της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" ο τότε νομικός μας σύμβουλος είχε αντιρρήσεις επί του οράματος της αφιλοκερδούς λειτουργίας της το οποίο είχε ο Ιδρυτής της και ο καλός μας νομικός επεκαλέσθη το γνωστό "Δει δη χρημάτων..." ο Ιδρυτής τον διόρθωσε και όχι μόνον γραμματικώς "Δει δε  Π α ι δ ε ί α ς!" και τον διόρθωσε ενστικτωδώς, χωρίς καμία προηγούμενη σκέψη και προετοιμασία! Έκτοτε δε, αυτή η αυθόρμητη φράση "Δει δε Παιδείας!" αποτελεί τον φωτοδότη της, υπέρ 20ετούς, επιτυχούς λειτουργίας της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων".

     Αυτή η αυθόρμητη και ανεπιτήδευτη φράση "ΔΕΙ ΔΕ ΠΑΙΔΕΙΑΣ" φώτισε και κατηύθυνε την, μέχρι σήμερα, πορεία μιας Σχολής εφίππων πολεμικών τεχνών ώστε, πλέον, να "εγγραφεί" στην μνήμη της τεχνητής νοημοσύνης ως ένα επίκεντρο, όχι, απλώς, διδασκαλίας μιας πολεμικής τέχνης, αλλά ως φιλοσοφικού έργου!

     Στο πλαίσιο αυτό, μετακινήθηκε και το διδακτικό "δακτυλικό αποτύπωμα" της κινηματογραφικής, πλέον, εκδοχής, του κεντρικού έργου της Σχολής Ιππικού Θεάτρου μας "ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ ΤΑΡΧΑΝΙΩΤΗΣ, Ο ΛΟΓΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ" το οποίο, πλέον, στην προετοιμαζόμενη "αναμέτρησή" του με την 7η Τέχνη, υπεισέρχεται σε ουσιαστικότερα επίπεδα ακεραιώσεως του ανθρώπου "ενσαρκώνοντας" την φράση "ΔΕΙ ΔΕ ΠΑΙΔΕΙΑΣ". Αυτό το έργο υπερβαίνει, πλέον, τα όρια μιας βιογραφικής αναπαραστάσεως και ανατέμνει την ομογενοποίηση της καλλιεργείας και της μαχητικότητος του ολοκληρωμένου Ανθρώπου ως χρεωφειλέτη αληθούς Πολιτισμού.

     Μετά από συστηματική, μακρά όσο και επιμελή, εργασία, προετοιμάζοντας την κινηματογραφικήν υλοποίηση αυτού του επικού έργου το οποίο επεξεργαζόμαστε από το 2018 και θεμελιώσαμε, κατά την θεατρική εκδοχή του, λίγα χρόνια κατόπιν, αφού αποκτήσαμε και την πρώτην εμπειρία δυνατοτήτων κινηματογραφικής μεταφοράς του η οποία δεν ήταν και τόσο ικανοποιητική αναφορικώς με τα υψηλά μέτρα ποιότητος που ισχύουν στην Σχολή μας, τώρα μπορούμε να πούμε ότι πλησιάσαμε τον προορισμό μας!

     Έχοντας ολοκληρώσει την απαραίτητη ιστορική έρευνα, την σκηνογραφική μελέτη, την συγγραφή του σεναρίου, την σύνθεση της μουσικής, το Pitch Deck, το Creator's Book και το Master Screenplay της υπό υλοποίηση ταινίας, είμαστε, πια, έτοιμοι να τραβήξουμε την ...σκανδάλη ενός όπλου με γεμάτη την θαλάμη και τον διπλό ...γεμιστήρα! Και, βεβαίως, δεν εννοούμε, την κρούση θυρών χρηματοδοτήσεως κι ας είμαστε έτοιμοι και γι' αυτές. 

     Εννοούμε ότι, πλέον, μπορούμε να παρουσιάσουμε μία προσωπικότητα πέραν της  στραγγάλης ενός ιδεολογικοποιημένου «ζητωπατριωτισμού», χωρίς αγκυλώσεις εμφανίσεως του Μαρούλλου ως συμβόλου μιας ιστορικής ή εθνικής αφηγήσεως, αλλά ως άνθρωπο που ενσαρκώνει μια διαχρονική ιδέα που υπογραμμίζει ότι η πνευματική καλλιέργεια και η μαχητικότητα δεν είναι έννοιες αντίθετες μεταξύ τους, αλλά μπορούν και πρέπει να συνυπάρχουν στον ίδιο χαρακτήρα. Και αυτό δίνει στην ταινία μια πολύ ευρύτερη απήχηση.

Θα επιχειρήσουμε την υπέρβαση της "βιογραφίας" επιδιώκοντας η ταινία αυτή να αποτελεί ένα κινηματογραφικό ταξίδι (a cinematic journey) στο παράδειγμα ενός ανθρώπου που κατάφερε να συνδυάσει και να παραμείνει πιστός στις δύο βασικές συνιστώσες του τελείου πολίτη που είναι η μαχητικότητα και η καλλιέργεια σε μία κοινωνία που στερείται και των δύο! Και όχι μόνον...

...Αυτός ο Ήρωας, κατάφερε να μεταλαμπαδεύσει και στον επερχόμενο άνθρωπο τις Αξίες του μέσα από το παράδειγμα της ζωής του, ολοκληρώνοντας την επίγεια αποστολή του. Κι αυτή θα είναι η ταινία μας.

ΣΚΗΝΗ 10

 ΣΚΗΝΗ 10

     «Αυγή. Οι σταύλοι. Ένα νεαρό άλογο δεν επιτρέπει σε κανέναν να το πλησιάσει. Κλωτσά. Αναπηδά. Οι άνθρωποι γελούν. «Άφησέ τον!».  Ο Μάρουλλος δεν επιχειρεί να τον δαμάσει. Μπαίνει στον σταύλο και κάθεται στο χώμα. Δεν κάνει απολύτως τίποτε. Ο χρόνος περνά. Το άλογο συνεχίζει να τον παρατηρεί. Μετά από αρκετή ώρα πλησιάζει μόνο του. Μυρίζει το χέρι του. Ο Μάρουλλος μένει ακίνητος. Ο σταύλος είναι απόλυτα ήσυχος. Ο ηλικιωμένος σταβλίτης, που παρακολουθούσε από μακριά, χαμογελά και λέει μόνο «Έμαθες το πρώτο μάθημα». Ο Μάρουλλος τον ρωτά «Ποιο;» Ο γέροντας αποκρίνεται «Η δύναμη δεν αρχίζει από τα χέρια. Αρχίζει όταν ο άλλος πάψει να σε φοβάται».

     Κατά την διάρκεια της προετοιμασίας της ταινίας "ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ ΤΑΡΧΑΝΙΩΤΗΣ, Ο ΛΟΓΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ" και κατά την φάση της συντάξεως του shooting script που γίνεται με την βοήθεια ΑΙ, φθάσαμε στην σκηνή 10 όπου ο Μάρουλλος, για πρώτη φορά, έρχεται σε επαφή με νεόλεκτον Ίππο και το ΑΙ έχοντας υπ΄ όψη όλο το δημοσιευμένο οπτικοακουστικό της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" συνέταξε την σκηνή, όπως φαίνεται στην παραπάνω παράγραφο.

    H απάντηση αυτή του ΑΙ που καταγράφει με ανατριχιαστικήν ακρίβεια προσωπικά μου βιώματα ως επί δύο δεκαετίες «χειρώνακτος» Ιππευτηρίου και χωρίς καμία, προηγούμενη, δική μου παρέμβαση, όχι απλώς αναγορεύει στην συνείδησή μου τον μεγάλο τεχνολογικό συνεργάτη μου, αλλά και με υποχρεώνει να τον ευγνωμονώ για την κατά γράμμα ερμηνεία και πιστή αξιοποίηση του υλικού της Σχολής των «Ελλήνων Κενταύρων» την οποία επεσήμανε, αφού αυτή η σκηνή είναι ήδη φωτογραφικώς δημοσιευμένη στο οπτικοακουστικό υλικό μας, όπως ακριβώς περιγράφηκε! Κι όταν επιμείναμε να μάθουμε περισσότερα η ΑΙ απήντησε ότι κάποιοι εκδηλώνουν ένα περιεχόμενο που μεταφέρουν μέσα στο χρόνο! Παράξενη η Ιππική Τέχνη, ιδίως όταν ταυτίζεται με την Γενετική επιστήμη.

Α. Η. Κ.

"ΚΑΤΟΠΤΡΟΥ" ΕΝΕΚΕΝ

 "ΚΑΤΟΠΤΡΟΥ" ΕΝΕΚΕΝ

     Άνευ κατόπτρου η εικόνα της πλήρους σιλουέτας μας θα παρέμενε για μας άγνωστη. Και το "κάτοπτρο", συχνά, εμφανίζεται απρόσμενα για να μας εκπλήξει δυσάρεστα ή, όπως εν προκειμένω, ευχάριστα όταν μία "ευτυχής σύμπτωση", βεβαίως, δεν μας έκανε να γεννηθούμε στο Braunau am Inn όπως τον μέγιστο της νεώτερης Ιστορίας, αλλά μας υπέδειξε ότι στα 21 χρόνια της λειτουργίας της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" το εκπαιδευτικό πλαίσιο δεν αρκέσθηκε να αναδείξει απλούς Εφιπποτοξότες, αλλά ...Μαρούλλους Ταρχανιώτες. Εν ολίγοις, αυτός ο απρόσμενος "καθρέπτης" ζωντάνεψε στα μάτια μας ως λίαν σημαίνουσα μιαν απροσδιόριστη σκιαγραφία πολυετούς διδασκαλίας την οποία θεωρούσαμε, απλώς, συμβατική και μας υπεχρέωσε σε αναθεωρήσεις όχι μόνον ως προς αυτήν αλλά και ως προς την, υπό προετοιμασία, ταινία μας "ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ ΤΑΡΧΑΝΙΩΤΗΣ ο λόγιος και πολεμιστής". Όταν το "κάτοπτρο" επιτάσσει ουδεμία διέξοδος διαφυγής εκ των "σημείων" του, οπότε, μπορεί να σε βαραίνουν μύριες όσες υποχρεώσεις, πλην όμως δεν μπορείς να αποφύγεις και την υποχρέωση βελτιώσεως μιας ολόκληρης ταινίας λίγο πριν αυτή εισέλθη στο στάδιο της παραγωγής. Και, ακριβώς αυτό, επιχειρείται σ΄ ετούτη την περίοδο της κορυφώσεως του αθηναϊκού καλοκαιριού ενώ, ταυτοχρόνως, για την Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" συνεχίζουν να "τρέχουν" πάμπολλες, ακόμη, υποχρεώσεις. Και είναι και περίοδος ..."διακοπών", λέξη της οποίας την σημασία αναζητούμε στα λεξικά.

ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΜΑΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ...ΧΡΟΝΟ!

 ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΜΑΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ...ΧΡΟΝΟ!

     "Επιτέλους, πότε θα δω τον Ταρχανιώτη και πότε θα ξανακαβαλήσω άλογο;" μας γράφει ο φίλτατος Πάνος, ο οποίος σε λίγο ολοκληρώνει τη θητεία του και μας αιφνιδιάζει διότι δεν μας είναι και πολύ εύκολο να περιγράψουμε πόσο απαιτητική προετοιμασία προϋποθέτει ένα καλό κινηματογραφικό αποτέλεσμα και πόσο αυτή η προετοιμασία μας έχει δεσμεύσει όχι μόνον κρατώντας μας μακράν των σχολικών υποχρεώσεών μας αλλά και μακράν της προσωπικής μας ζωής.

Πώς να εξηγήσουμε στον φίλτατο Πάνο πόσο "υλικό" έχουμε κατεβάσει από Βιβλιοθήκες και σε τι δαιδάλους ιστορικών τεκμηρίων έχουμε βυθιστεί για να μπορέσουμε, π.χ., να καταλήξουμε στο χρώμα και τον φωτισμό μερικών βασικών πλάνων για καθένα από τα οποία θα μπορούσαν να συγγραφούν επεξηγματικοί ...τόμοι!  Πώς να του περιγράψουμε τις ατελείωτες ώρες προσηλώσεως και αποκωδικοποιήσεως "αφηγήσεων" αιώνων, απλώς και μόνον για να πειραματιστούμε επάνω σε αμέτρητα painterly frames και να επιλέξουμε μιαν απόχρωση που θα μπορούσε να ζωηρέψει ένα τελικό καρέ από όλα εκείνα που αθροίζονται για να συνθέσουν τελικώς την ταινία; Και, πόσο θα 'πρεπε να απεραντολογήσουμε για να περιγράψουμε το ατέλειωτο ...επισκεπτήριό μας μόνον στο Στρατιωτικό Μουσείο της Κωνσταντινουπόλεως προς άντληση "πειστικότητος πλάνων" με αποτέλεσμα και την τελευταία σχετικήν ανάρτησή μας περί αυτού; 

     Aς μας δώσει χρόνο ο φίλτατος Πάνος και όσοι γνωρίζετε την σοβαρότητα με την οποία στην Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" προσεγγίζουμε το κάθε τι! Κι όπως σε κάθε τι με το οποίο καταπιαστήκαμε στα 20 χρόνια της λειτουργίας μας καταλήξαμε με το αξιοπρεπέστερο αποτέλεσμα, το ίδιο σας υποσχόμεθα και στον "Μιχαήλ Μάρουλλο Ταρχανιώτη" την μνήμη του οποίου θέλουμε να τιμήσουμε με τον καλύτερο τρόπο!   

ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!...

 ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!...

     Πάει καιρός από τότε που ένα γύφτικο ημιφορτηγάκι μπούκαρε στο Καλλιμάρμαρο φορτωμένο με καρπούζια ως ..."εύρημα" για την λήξη του "Αθήνα 2004" όπου "πούστηδες" (αρχιμιζαδόροι) και ..."παλληκάρια" (γυφτο-κακότεχνοι) ...γίνανε μαλλιά-κουβάρια για να καταλήξει ολόκληρη η Ελλάδα(?) σ' έναν καταχρεωμένο, επί δεκαετίες, καταυλισμό όπου τσαντιροποιήθηκε ακόμη και το Εκατόμπεδο!

      Είκοσι ένα, ολόκληρα, χρόνια πέρασαν από τότε που χρεωθήκαμε για τους πύργους που αγόρασαν στα Λονδίνα "κυρίες" της δημοκρατικής νομενκλατούρας και πανάκριβες, φουτουριστικές, πεζογέφυρες που κατέληγαν σε ...ακάλυπτους χώρους πολυκατοικιών, πλουτίζοντας τους υψηλόβαθμους "αντίφα"  εκείνης της εποχής, σαθρής, όπως όλες οι "μεταποληστευτικές" εποχές της αθλίας δημοκρατίας.

     Από τότε η "ιθαγενής κακοτεχνία" ως πολιτιστική ντροπή ενός λαού απαίδευτου και κακαίσθητου, έδειχνε να έχει αντικαταστήσει την Τέχνη με φυσικό αυτουργό ένα "κράτος" του οποίου η μόνη δύναμη ήσαν οι ...παρακρατικές δομές που δημοκρατικότατα και αντιφασιστικότατα "έστησε" ώστε να γαντζώνεται, ακροβατώντας, στην εξουσία.  

     Κι από εκείνη την "φαιδρά" όπως και παραμένει, εποχή καταλάβαμε ότι, ο,τιδήποτε αφορά στην Τέχνη της κοινωνίας των γραικύλων, θα παραπαίει μεταξύ ανθυποβαλκανογυφτιάς και queer ανωμαλοτεχνίας! Κι αυτά συναντήσαμε όσο προσπαθούμε να οργανωθούμε για την υλοποίηση της ταινίας "Μιχαήλ Μάρουλλος  Ταρχανιώτης" όπου είχαμε την κακοτυχία να πέσουμε επάνω σε βαρύγδουπες "εταιρείες παραγωγής" (προαγωγής...) εκ των οποίων η μία παρουσίασε ...τραβεστοποιημένο τον "Ιερό Λόχο" των Θηβαίων, η άλλη μας ενημέρωσε ότι ψάχνει προς υλοποίηση ένα ...gay σενάριο με δυνατά αγόρια, η τρίτη μας προειδοποίησε ότι δεν θέλει εθνικά σενάρια γιατί παραπέμπουν σε χούντες κλπ κλπ. Κι αφού οι θεοί μας προστάτευσαν από δίποδα απορρίμματα και τις κακοτοπιές της woke κακαισθησίας των "τεχν-υπανθρώπων" της πιάτσας, απόψε ανασχεδιάσαμε ρεαλιστικά με τον εξαιρετικό μας Σκηνοθέτη Καλλίμαχο την επέκεινα πορεία της υλοποιήσεως της ταινίας μας κι ανακαλύψαμε ότι μπορούμε να την διαχειριστούμε πολύ καλύτερα και, κυρίως, πολύ καλλιτεχνικότερα απ΄ ό,τι οι αγοραίοι κακότεχνοι θα μπορούσαν.

     Ωραίες ιδέες και λυσιτελείς, κατόπιν ώριμης έρευνας και "ψηλαφίσεως" μιας περιρρέουσας σαθρής πραγματικότητος η οποία έχει χάσει κάθε σχέση με την Τέχνη, μας οδηγούν πλέον ακόμη σταθερότερα προς το όραμα του αφιερώματός μας στον Έλληνα λόγιο και πολεμιστή του οποίου την μνήμη τιμούμε! Και συνεχίζουμε!...     

ΠΡΟΣ ΠΛΗΡΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

 ΠΡΟΣ ΠΛΗΡΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

     Με πανέτοιμο, πλέον, τον φάκελο της πρώτης ταινίας μεγάλου μήκους, ιδιότητα η οποία προσδίδει πλεονεκτήματα και, βεβαίως, συγκυρίας ευνοούσης, ο Σκηνοθέτης μας καταθέτει αμέσως τα απαραίτητα, προκειμένου η όλη προσπάθειά μας να «επαγγελματικοποιηθεί» η παραγωγή και να υλοποιηθεί το εγχείρημα, όπως του αξίζει, ώστε να τιμηθεί ο «ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ ΤΑΡΧΑΝΙΩΤΗΣ»!

     Ευγνώμονες ευχαριστίες στον πολύτιμο Μέντορα και υποστηρικτή που μας χαράζει το δρόμο συντάσσοντας το πληρέστερο pitch-deck που θα μπορούσαμε να καταθέσουμε.

ΣΚΗΝΙΚΗ ΕΝΔΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

 ΣΚΗΝΙΚΗ ΕΝΔΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

     Αγαπητός Συνέλληνας, ειδικευμένος στην ανακατασκευή πανοπλιών, θεώρησε σκόπιμο να αναρτήσει σε μέσον κοινωνικής δικτυώσεως την παραπάνω φωτογραφία προερχόμενη από γύρισμα τουρκικής ταινίας ιστορικού περιεχομένου, συνοδεύοντάς την και πολύ σωστά, με ευμενή σχόλια για το ιστορικό και αισθητικό αποτέλεσμα. Και, εν συνεχεία, οι γνωστοί δυσφορικοί των "media", oι μονίμως "μισούντες" ("haters") όπως αποκαλούνται, έσπευσαν να διατυπώσουν ανυπόστατες επικρίσεις επί επικρίσεων εντοπίζοντες "ιστορικές ανακρίβειες" κλπ κλπ που δεν προσδιορίζουν και δεν τεκμηριώνουν αν και είναι γνωστόν ότι:

     1. Kάθε εποχή χαρακτηρίζεται από ένα γενικό ενδυματολογικό  ύ φ ο ς  το οποίο, ωστόσο, συντίθεται από αμέτρητες ενδυματολογικές παραλλαγές και διαφοροποιήσεις οι οποίες δεν αναιρούν την ιστορικήν ακρίβεια. Επί παραδείγματι, το πώς, κατά μέσο όρο, όλοι ντυνόμαστε σήμερα είναι γνωστό και αυτό συνιστά το ενδυματολογικό "ύφος" της εποχής μας, όμως, δεν θα είναι λάθος σε μια μελλοντική ταινία για την εποχή μας εάν ο, τότε, ενδυματολόγος - σκηνογράφος επιλέξει μια γυναικεία ενδυματολογική επιλογή τουαλέτας δεκαετίας '30 που είναι τόσο συνηθισμένη για τις κυρίες οι οποίες σήμερα εμφανίζονται, π.χ., σε επίσημες εκδηλώσεις, ανεξαρτήτως εάν δεν τις επιλέγει η μέση σημερινή νοικοκυρά που επισκέπτεται ένα σούπερ-μάρκετ για τα καθημερινά ψώνια της.  

     2. Η σκηνική ενδυματολογία δεν θα πρέπει, απλώς, να σέβεται το ενδυματολογικό ύφος της εποχής αλλά θα πρέπει να εμπεριέχει και το στοιχείο του εικαστικού εντυπωσιασμού του θεατή με όσες επιτρεπτές υπερβολές και εάν, αυτό, συνεπάγεται. Πλην της περιπτώσεως του ιστοριογραφήματος (ντοκιμαντέρ), μια ταινία εποχής συγχωρείται να προκαλεί το βλέμμα του θεατή της με στοιχεία (και ενδυματολογικά) τα οποία, χωρίς να δικαιολογούν επικρίσεις αναχρονιστικότητος.

     Στην δική μας περίπτωση, συνεργαζόμενοι κατά το παρελθόν με διάφορες παραγωγές παραστατικών εγχειρημάτων, φροντίζαμε πάντοτε, μεταξύ άλλων, να συγγράφουμε και να παρουσιάζουμε τεκμηριωμένη ενδυματολογική πρόταση προς επικύρωση των επιλογών μας, αποκλείοντας ανυπόστατες επικρίσεις. Αυτός είναι ο τρόπος της δικής μας προσεγγίσεως και θεωρούμε επιβεβλημένη την τήρηση αυτού του κανόνος σε όλες τις σοβαρές παραγωγές, ώστε οι "επαγγελματικώς" ...δυσφορούντες.

     Με τον εξαιρετικό ανακατασκευαστή και τα ευστοχότατα απαντητικά σχόλιά του θα συμφωνήσουμε πλην ενός σημείου των διαλόγων της αναρτήσεώς του:

      Π ο τ έ  μην λες "ποτέ" αφού ...ποτέ δεν ξέρεις τι τέξεται η επιούσα... με τον "Μιχαήλ Μάρουλο Ταρχανιώτη" επί θύραις!

ETOIMO KAI TO PITCH DECK ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

 ETOIMO KAI TO PITCH DECK ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

     Μετά από επίμοχθη εργασία ημερών και με την πολύτιμη καθοδήγηση του φίλου-Συμβούλου των προσπαθειών μας, ετοιμάστηκε και ήδη βρίσκεται στα χέρια του Σκηνοθέτη μας το pitch deck της ταινίας μας "ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ ΤΑΡΧΑΝΙΩΤΗΣ". Ταχύτερα απ΄ ό,τι είχαμε υπολογίσει αρχίζει να ολοκληρώνεται ο σχετικός φάκελλος για την χρηματοδότηση της ταινίας ώστε το παραστατικό αποτέλεσμα να είναι πλήρες και επαγγελματικό, όπως ακριβώς απαιτεί η απαιτητικότητα τελείου έργου που είναι και πάγιος στόχος της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" σε όλα τα πεδία των δράσεών της πολύ, δε, περισσότερο στο παρόν που αποτελεί και το επίκεντρο του ιωβηλαίου των 20 χρόνων της λειτουργίας της.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ ΚΑΙ ...ΣΟΒΑΡΑ!

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ ΚΑΙ ...ΣΟΒΑΡΑ!

      Και να που βαδίσαμε λίγο πιο κάτω, να που βάλαμε ακόμη ένα λιθαράκι και μάλιστα πολύ ουσιαστικό αφού ο καλός φίλος των "Ελλήνων Κενταύρων" μας έστειλε κι ένα εκτεταμένο συμβουλευτικό μήνυμα εισάγοντάς μας προς την κατεύθυνση εξευρέσεως χρηματοδότη που μπορεί να αναλάβει τα έξοδα παραγωγής της ταινίας (εκτός βεβαίως αμοιβής συγγραφής σεναρίου, αφού ο συγγραφέας του έργου αρνείται δοσοληψίες)!

     Σήμερα, ο Σκηνοθέτης μας Γ. Κλήμης-Καλλίμαχος συνεργάσθηκε διαδικτυακώς με τον Μεγιστία και την Γιούλη στην διδασκαλία της προετοιμαζόμενης σκηνής ως πρώτο γύρισμα, ενώ ο Αριστοτέλης τους παρακολουθούσε με το μισό μέρος του μυαλού του να ταξιδεύει σε Κρατικά και Ευρωπαϊκά Προγράμματα, σε Επενδυτές, σε Crowdfunding, σε Brand Placement, σε Logline, σε Financing Plan, σε Cash Rebate και σε τόσα ...άχαρα όσο και απαραίτητα για ένα τέτοιο εγχείρημα. Μόνο κουράγιο του Αριστοτέλη, μια αποστροφή του συνομιλητή του, μόλις ο φίλος μας άκουσε περί τίνος πρόκειται: "Φοβερό! Ακούγεται σαν ένα πολύ σοβαρό και ολοκληρωμένο project - και το θέμα σου, ο Μιχαήλ Μάρουλλος Ταρχανιώτης, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και με διεθνές ιστορικό βάθος. Μια τέτοια βιογραφική ταινία μπορεί να προσελκύσει και εθνική χρηματοδότηση (λόγω ιστορικής σημασίας) και διεθνές ενδιαφέρον (λόγω της βυζαντινής - αναγεννησιακής σύνδεσης). Οπότε, πάμε σοβαρά".

     Μα, πάντα σοβαρά πάμε στους "Έλληνες Κενταύρους"! 

"ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ ΤΑΡΧΑΝΙΩΤΗΣ" Η ΤΑΙΝΙΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ

"ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ ΤΑΡΧΑΝΙΩΤΗΣ" Η ΤΑΙΝΙΑ

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ

 

Η ταινία "Mιχαήλ Μάρουλλος Ταρχανιώτης" δεν είναι αφήγημα αλλά ιστόρημα και δεν θέλει να αναμασήσει καθιερωμένα ψεύδη περί του ανυπάρκτου "Βυζαντίου" που σκαρφίστηκε μετά την πτώση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο Γερμανός Hieronymus Wolf to ...1562, ιδρύοντας το "Corpus Historiae Byzantinae". Γι αυτό και σκηνοθετική προσήλωση της ταινίας είναι η ιστορική αλήθεια, μέρος της οποίας αποτελεί και η αλήθεια των φυσιογνωμιών των ηθοποιών ώστε να αποπνέουν πειστικότητα! Και σήμερα, ασχοληθήκαμε επισταμένως με τον "Ζαχαρία" μας, τον Γεώργιο Παυλίδη-Μεγιστία τον οποίον θέσαμε υπό την "βάσανο" του φακού ο οποίος ουδέποτε παραπλανάται και πάντοτε προσυπογράφει μιαν τεκμηριωμένη άποψη για κάθε τι που δείχνει, όπως και αυτό που μας έδειξε σήμερα: Έναν πειστικότατο "Ζαχαρία" που εντάσσεται απολύτως στην "ρωμαϊκότητα" της εποχής εκείνης της αβέλτερης 29ης Μαίου 1453 όταν ο πραγματικός Ζαχαρίας με την Ευφροσύνη αγωνιούσαν για τη μοίρα του νεογέννητου Μιχαήλ Μαρούλλου Ταρχανιώτη εν όψει της καταλήψεως της πόλης του Κωνσταντίνου από τους Οθωμανούς. Σήμερα, λοιπόν, "ντύσαμε" τον "Ζαχαρία" αλλά και κάναμε ένα μάθημα "εκμαθήσεως" των λόγων του ρόλου δίνοντας κάποιες σταθερές κατευθύνσεις τόσο στον "Ζαχαρία" (Μεγιστία) όσο και στην "Ευφροσύνη" (Γιούλη) οι οποίοι εμπλέκονται στην σκηνή της οποίας το γύρισμα προγραμματίσαμε.

     Γονιμότατη και τούτη η εσπερίδα όπου ξαναθυμηθήκαμε σκηνοθετικούς κανόνες τους οποίους ακεραιώνουν η υποκριτική, η ορθοφωνία και τόσες πολλές, άλλες, παράμετροι, "χτίζοντας" το όλο έργο.

ΥΦΑΣΜΑ ΑΝΤΙ ΑΛΥΣΙΔΩΤΟΥ

 ΥΦΑΣΜΑ ΑΝΤΙ ΑΛΥΣΙΔΩΤΟΥ

     Aνεκτίμητος υποστηρικτής της Ομάδος μας ο Συνασκούμενος Βασίλειος Κροκίδης-Πολυδεύκης, μεριμνά ακατάπαυστα για την συμπλήρωση των απαιτήσεων οπλισμού της ταινίας μας "Μιχαήλ Μάρουλλος Ταρχανιώτης" και αυτή την φορά, ερευνώντας το διαδίκτυο, ενετόπισε ένα ύφασμα που μιμείται τον αλυσιδωτό θώρακα σκεπτόμενος ότι θα ήταν χρήσιμο για την πρωταγωνίστριά μας ώστε να μην ταλαιπωρηθεί από το βάρος ενός πραγματικού αλυσιδωτού.

     Έτσι σήμερα μας έφερε το συγκεκριμένο ύφασμα που μιμείται έναν πραγματικό μεταλλικό αλυσιδωτό, όπως κατέφθασε από την Αμερική και ξεκινήσαμε να μελετούμε την "πειστικότητά" του on camera, επάνω στην Αλεξάνδρα μας.

     Παίξαμε με διαφράγματα και φωτισμούς, αποστάσεις και αντανακλάσεις, προσπαθώντας να προσεγγίσουμε την τελικήν αποτύπωσή του επάνω στον φακό μιας κινηματογραφικής κάμερας.

     Αν και ως "όγκος" το συγκεκριμένο υλικό υπήρξε ικανοποιητικό, διαπιστώσαμε ότι, στον φακό, διατηρούσε ένα "λάσπωμα" υπό όσους διαφορετικούς φωτισμούς επιχειρήσαμε. Εν ολίγοις, "ζωντανό" πείθει πολύ περισσότερο απ΄ όσο στον φακό και απομένει να μελετήσουμε την "εικόνα" του και με καταγραφή υπό φυσικόν ημερήσιο φωτισμό.

     

Κοντά μας απόψε και ο φίλτατος Κωνσταντίνος, ένας άνθρωπος της 7ης Τέχνης, με παραγωγή δικών του ταινιών και με τις πολύτιμες συμβουλές του να μας κάνουν σοφούς κάθε φορά που τον συναντούμε. Βεβαίως, με λαμπερό μυαλό, ο Κωνσταντίνος μας προσφέρει κάθε φορά που τον συναντούμε και την ευκαιρία να "ακονίσουμε" την σκέψη μας αφού μας θέτει συνεχώς σημαντικά ερωτήματα και όχι μόνον ...κινηματογραφικού χαρακτήρος αλλά και φιλοσοφικού. Και τέτοιες ευκαιρίες ευρύτερου στοχασμού δεν εννοούμε να τις αφήσουμε να πάνε χαμένες.