ΕΞ ΟΝΥΧΟΣ ΤΟΝ ΛΕΟΝΤΑ... ...ΚΑΙ ΕΚ ΤΟΥ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΥ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ!

 ΕΞ ΟΝΥΧΟΣ ΤΟΝ ΛΕΟΝΤΑ...

...ΚΑΙ ΕΚ ΤΟΥ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΥ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ!

Ένα εγχειρίδιο που από το εξώφυλλο δείχνει ότι δεν γράφτηκε για να χρησιμεύσει.

     Αγαπημένο Στέλεχος της Σχολής μας επικρίνει συχνά τον Ιδρυτή της για την εμμονή του στο να "μαζεύει πολλαπλά αντίτυπα βιβλίων" γεμίζοντας 17 δωμάτια με το περιεχόμενο της Βιβλιοθήκης της Σχολής μας ενώ πολλά από αυτά θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν διαφορετικά. Η απάντηση είναι ότι η συγκέντρωση πολλαπλών αντιτύπων κάθε τίτλου διασφαλίζει την σωτηρία τους από το ενδεχόμενο εξαφανίσεώς τους από την "κυκλοφορία" και για πολλούς λόγους, ενώ, στα δικά μας χέρια το περιεχόμενό τους μπορεί να διατηρείται αξιοποιήσιμο επί μακρόν, αλλά και να μπορούμε να δανείζουμε σε όσους μαθητές μας ενδιαφέρονται σε κατ΄ οίκον μελέτη, χωρίς να τα στερούνται οι υπόλοιποι! Όλα τούτα μας ήρθαν κατά νου όταν, αγαθή τύχη, μας ξαναπροτάθηκε από φίλο η πώληση ενός ακόμη αντιτύπου ενός παλαιού στρατιωτικού εγχειριδίου Ιππασίας το οποίο νομίζαμε ότι ήδη είχαμε σε δύο αντίτυπα ενώ το είχαμε ήδη σε ...τρία. Αποκτώντας το λοιπόν σε ...τέταρτο αντίτυπο το "ενδεικτικό" αυτό εγχειρίδιο που συνέγραψε κατά τις παραμονές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ο Ίλαρχος του Ελληνικού Στρατού Ι. Σ. Κατσαδήμας, αξιοποιούμε την ευκαιρία να μνημονεύσουμε κάποιες σημαντικές παρατηρήσεις πέραν του κυρίως θέματός του, αντλούμενες όμως εξ αυτού. Και πριν προχωρήσουμε στις παρατηρήσεις μας είναι απαραίτητο να σκιαγραφήσουμε εκείνη την εποχή (1938-1939) κατά την οποία συνεγράφη το υπό εξέταση εγχειρίδιο "ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΙΠΠΕΩΣ, ΕΚΓΥΜΝΑΣΙΣ ΙΠΠΟΥ, ΙΠΠΟΓΝΩΣΙΑ" του Ιλάρχου Ι. Σ. Κατσαδήμα, μία επίσημη στρατιωτική έκδοση της "Σχολής Εφαρμογής Ιππικού" όπως τότε απεκαλείτο η Ιππική Σχολή του Στρατού, μέσα στο οποίο εγχειρίδιο περιλαμβάνονται και τα μαθήματα που δίδαξε σε αυτή την Σχολή ο συγγραφέας του εγχειριδίου.

Το ΟΝΕΙΔΟΣ!

     Η εποχή εκείνη (1938-1939) εύρισκε την Ελλάδα υπό το καθεστώς της αγγλόδουλης δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά ως απολύτως εξαρτημένου από τον αγγλόδουλο Βασιλέα Γεώργιο Β', μέλος της εγκληματικής για τον Ελληνισμό βασιλικής οικογενείας της Βρεταννίας. Ήδη, η Πατρίδα μας είχε μετατραπεί σε προτεκτοράτο του διεθνούς σιωνισμού, με τον Ιωάννη Μεταξά ..."persona grata" των Εβραίων! 

Η αναγνώριση των υπηρεσιών προς τους "συμμάχους" (ραντάρ/εκρηκτήρας)

του Καθηγητή Φυσικής του Ε.Μ.Π. Παύλου Σαντορίνη.

     

Το μεταξικό καθεστώς είχε ήδη προσδέσει την Ελλάδα στο βρεταννικό "άρμα" ακυρώνοντας κάθε αφήγημα περί "ουδετερότητος", έχοντας στο ελληνικό έδαφος βρεταννικά στρατεύματα, έχοντας εν γνώσει του εμπλέξει την Ελλάδα στον υπούλως προετοιμαζόμενο από τους Βρεταννούς Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (έγκαιρη και μεθοδική κατασκευή των οχυρών), έχοντας ακυρώσει την όποιαν ελληνική "ουδετερότητα" στον επερχόμενο πόλεμο με την προσφορά στους Βρεταννούς της καθοριστικής εφευρέσεως του Παύλου Σαντορίνη (βλ. παραπλεύρως φωτογραφία), του ραντάρ, το οποίο έκρινε την έκβαση του προσχεδιασθέντος πολέμου όπως επίσης και με την προσφορά στους Αμερικανούς του εκρηκτήρος των ατομικών βομβών που γενοκτονικώς ρίχτηκαν στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι (εφευρέσεις του ιδίου Έλληνος επιστήμονος) που στιγμάτισαν την Ελλάδα ως συνένοχο των δύο κορυφαίων εγκλημάτων της παγκόσμιας Ιστορίας. Aς περάσουμε, όμως, στην ουσία...

     Το 1939 ήταν η χρονιά της ενάρξεως του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (1η Σεπτεμβρίου) και η μηχανοκίνηση των στρατών της Ευρώπης είχε ήδη ξεκινήσει, παραμερίζοντας ολοένα και περισσότερο τον ρόλο του Ιππικού. Παρά ταύτα, στην βαλκανική Ελλάδα, με το κυρίως ορεινό έδαφός της και το υποτυπώδες οδικό δίκτυό της, το Ιππικό παρέμενε το κύριο όπλο κάθε πολεμικής αναμετρήσεως και ο Ίππος η αιχμή του πολεμικού δόρατος της Ελλάδος εκείνης της εποχής. Οπότε, το μεταξικό καθεστώς το οποίο εγνώριζε εκ των "έσω" τον επικείμενο πόλεμο και για τον λόγο αυτό επί χρόνια και με τεράστιες θυσίες του Ελληνικού λαού ανόρθωνε την Γραμμή Μεταξά, θα έπρεπε να προέτασσε την σημασία του Ιππικού για ό,τι επρόκριτο να επακολουθήσει. Το Ιππικό, λοιπόν, για το καθεστώς Μεταξά θα έπρεπε να είναι το αντικείμενο υψηλού ενδιαφέροντος και, ως εκ τούτου, αυτό το όπλο θα έπρεπε να συγκεντρώνει την προσοχή τελείας στρατιωτικής εκπαιδεύσεως! Κι όμως, κάτι τέτοιο όχι μόνον δεν αποδεικνύεται από το εν θέματι στρατιωτικό εκπαιδευτικό εγχειρίδιο του Ιλάρχου Ι. Σ. Κατσαδήμα που δίδαξε το ιππικό αντικείμενο στην τότε (1939) Σχολή Εφαρμογής Ιππικού, αλλά τεκμηριώνει και την πλήρη απαξίωση ολόκληρου του στρατού της εποχής εκείνης προς το βασικό, αυτό, αμυντικό όπλο (Ιππικό) με αποτέλεσμα την σαρωτική νίκη των γενναίων Γερμανικών στρατευμάτων τα οποία, μαχόμενα σε ξ έ ν ο  έδαφος, ισχυρά προετοιμασμένο με  ο γ κ ώ δ ε ι ς  εγκαταστάσεις (Γραμμή Μεταξά) που κτίσθηκαν επί  χ ρ ό ν ι α, χρειάσθηκαν μόνον εκατόν μία (101)  ώ ρ ε ς  για να εξαναγκάσουν σε παράδοση ολόκληρη την Ελλάδα! Και, την απαξιωτική στάση του καθεστώτος Μεταξά προς το, τότε, Ιππικό την διαπιστώνουμε από το "επίπεδο" το, εν λόγω, εκπαιδευτικού εγχειριδίου του Ιππικού του.

      Με ένα προχειρότατο εξώφυλλο (βλ. εικόνα τίτλου) που δεν εμφανίζει ούτε καν τα βασικά στοιχεία ενός επισήμου στρατιωτικού εγχειριδίου (Υπηρεσία/Συγγραφέα/Αριθμό Διαταγής εκδόσεως/Χρονολογία), με χείριστη έως μη αναγνώσιμη εκτύπωση εκτός τυπογραφικών στοιχείων και ύλη, εν πολλοίς, ακατανόητη έως και αστεία (ο Συγγραφέας εμφανίζει το όνομά του "αμέτρητες" φορές ως "υπογραφή" σελίδων), ένα, δηλαδή, εκδοτικό σύμφυρμα ακαταλήπτων παραληρημάτων διατυπωμένων σε γλώσσα ξένη προς εκείνη στους οποίους απευθύνεται, το εγχειρίδιο αυτό κάθε άλλο παρά ως "εκπαιδευτικό" μπορεί να χαρακτηρισθεί και το μόνον που τεκμηριώνει είναι ότι τυπώθηκε για το θεαθήναι χωρίς, ούτε ο Συγγραφέας του ούτε οι επίσημες στρατιωτικές εκπαιδευτικές υπηρεσίες να το θεωρούν ως κάτι σημαντικό ειμή μόνον ως "στόκο" στη θέση του κενού κάθε ενδιαφέροντος για το Ιππικό της εποχής. 

     Εν αντιθέσει με πολλά προϋπάρξαντα, επίσημα, εγχειρίδια εκπαιδεύσεως του Ελληνικού Ιππικού, εκδοθέντα από το Υπουργείο των Στρατιωτικών ήδη από την δεκαετία του '10, ο περιορισμένης Ιππικής παιδείας Ίλαρχος Ι. Σ. Κατσαδήμας δεν κατάφερε καν να προσεγγίσει την ιππική πολυεπιστήμη της Ιππασίας, της εκγυμνάσεως νεολέκτου Ίππου και της Ιππογνωσίας, παρά τον ευφάνταστο τίτλο του πονήματός του το οποίο και ο ίδιος αναγνωρίζει σε σημείωσή του ως "ΜΗ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ"! Και είναι χαρακτηριστικό ότι αυτός που επαναλαμβάνει, ανεξηγήτως και ασκόπως, το όνομά του σε πολλές σελίδες, αποκαλεί το εγχειρίδιο ως "έντυπο" ...

     Ελεεινά εκτυπωμένο από χειρογράφου με αποτέλεσμα να μην μπορεί να διαβαστεί στις περισσότερες σελίδες του αυτό το "έντυπο" δείχνει ένα κατάπτυστο αποτέλεσμα μιας ανύπαρκτης εκπαιδευτικής σοβαρότητος και στοιχειώδους επιμελητείας Στρατού.

     Μνημειακής προχειρότητος "έντυπο" με, επίσης, χειρόγραφες διορθωτικές παρεμβάσεις επί των μεμβρανών εκτυπώσεως, περισσότερο βασανίζει παρά "εκπαιδεύει" τον ατυχή μαθητή της Σχολής Ιππικού της εποχής του, αλλά το μεταξικό καθεστώς ουδόλως ενδιαφέρονταν για έναν καλώς εκπαιδευμένο Στρατό όσο για την υπηρέτηση των Βρεταννών αφεντάδων του.

     Αξίζει ν σημειωθεί ότι πολλές από τις σελίδες του ούτε καν διαβάζονται λόγω άτονης εκτυπώσεως αλλά, ως φαίνεται, κανέναν δεν απησχόλησε εάν θα διαβαστούν. Άλλωστε, αυτό είναι το μόνο εμφανές αξ αρχής, αναφορικώς με αυτό το ..."έντυπο"!

     Παρά το ότι ο προηγηθείς, της εποχής, Ελληνικός Στρατός επέδειξε λίαν μορφωμένους Αξιωματικούς του Ιππικού, με λαμπρές εκπαιδευτικές περγαμηνές στην γαλλική Σχολή Saumur και συγγραφικά δείγματα πληρέστατων εκπαιδευτικών εγχειριδίων, ο Ίλαρχος Ι. Σ. Κατσαδήμας στο πόνημά του και εκ των περιεχομένων του, μας δείχνει έναν Συγγραφέα πολύ περιορισμένων γνώσεων ο οποίος, απλώς, προσπαθεί να εμφανίσει εαυτόν κάτοχον του πνεύματος της "Σχολής Saumur" χωρίς να την έχει ...ακουμπήσει ούτε στο κατώφλι της. Χαρακτηριστικό είναι ότι η Ιππογνωσία του Ιλάρχου Ι.Σ. Κατσαδήμα, στο συγκεκριμένο "έντυπο" περιορίζεται σε ...28 σελίδες ενώ σε αυτό το (γ') τμήμα περιλαμβάνεται και η ...Ιπποσαγή η οποία δεν εντάσσεται στην Ιππογνωσία, αλλά αποτελεί ξεχωριστό γνωστικό αντικείμενο όπως ο τίτλος της μαρτυρά, αλλά αυτά είναι "ψιλά γράμματα" για το "Ιππικό" του μεταξικού καθεστώτος!

     Σε μία επίδειξη "γαλλισμού" προκειμένου να πείσει για την ευθυγράμμισή του με τους "καθιερωμένους" συναδέλφους του, αποφοίτους της Σχολής Saumur, ο Ίλαρχος Ι. Σ. Κατσαδήμας επικαλείται συχνά ...γαλλικήν ορολογία λες και οι στρατεύσιμοι εκείνης της εποχής μετέφεραν, από τα ελάχιστα μεγαλοαστικά σαλόνια στους στρατώνες, τα ... "ολίγα Γαλλικά και πιάνο". Αλλά, όπως προείπαμε, το "έντυπο" δεν προορίζονταν να εκπαιδεύσει αλλά να "στοκάρει" ρωγμή κενότητος. Ας μη φανταστεί κανείς, δε, ότι το κρινόμενο "έντυπο" αποτελεί μεμονωμένο κακέκτυπο! Όχι, κάθε άλλο διότι και τα υπόλοιπα αντίτυπα που βρίσκονται στα χέρια μας είναι πανομοιότυπα, με τα ίδια φρικτά "χρακτηριστικά".

     Και για να μην μακρηγορούμε, το εν λόγω, κατ΄ ευφημισμόν, "εκπαιδευτικόν εγχειρίδιο" τυπώθηκε για να μην ...διαβαστεί όπως και το μεταξικό καθεστώς εμφανίσθηκε για να μην υπηρετήσει παρά τα συμφέροντα των Βρεταννών παρά το ότι το ακολούθησε μια παραπλανητική καμπάνια πατριωτικής υπερδιαφημίσεως ανεξαρτήτως εάν πίσω του δεν άφησε παρά τεκμήρια πλαστογραφήσεως της Ιστορίας από τους "νικητές" τους οποίους κατενίκησαν τα μεταπολεμικά πεπραγμένα τους. Όπως ακριβώς μας εξαπάτησαν λέγοντάς μας ότι ο Ελληνικός λαός κρύφτηκε στα σπίτια του μετά την είσοδο των Γερμανικών Στρατευμάτων στο ελληνικό έδαφος ενώ, αντιθέτως, αδιαμφισβήτητες οπτικοακουστικές μαρτυρίες (video) τεκμηριώνουν ότι οι Έλληνες, μετά την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα, ξεχύθηκαν στους δρόμους για να τους υποδεχθούν με άνθη ως απελευθερωτές μετά την στυγνή ξενόδουλη εξουσία του μητραλοία Γεωργίου Β' και του εργαλειοποιημένου του εβραιόδουλου Ιωάννη Μεταξά.

     Όσο για το Ελληνικό Ιππικό εκείνης της εποχής και ολόκληρο το "επίπεδο" του στρατεύματος, πέραν των κομπορρημόνων ζητω-πατριωτικών κορωνίδων, το εν θέματι "έντυπο" αποκαλύπτει τον λόγο που οι Γερμανοί κατέλαβαν την Ελλάδα μέσα σε μόνον ...101 ώρες(!), ενώ στο ίδιο "επίπεδο" παραμένει και ο ελλαδικός στρατός μέχρι σήμερα! "Dura lex sed lex" αν θέλουμε πράγματι να ανοικοδομήσουμε ισχυρό Στρατό και εθνική άμυνα! Διότι μόνον η αλήθεια και όχι η κενοδοξία υπηρετεί το εθνικό συμφέρον!

ΑΚΟΜΗ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΓΓΑΡΙΑ

ΑΚΟΜΗ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΓΓΑΡΙΑ

Ο νέος Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Péter Magyar

Κάποιοι φίλοι των "Ελλήνων Κενταύρων" γνωρίζοντας την ουγγρική καταγωγή της Σχολής μας και ανήσυχοι για την Ουγγαρία, μου στέλνουν μηνύματα με το ερώτημα "Τι συμβαίνει στην Ουγγαρία και ποιες οι εξελίξεις μετά τις χθεσινές εκλογές;" Εις απάντηση, λοιπόν, αυτών και τα όσα ακολουθούν.

Ο Βίκτωρ Ορμπάν υπήρξε ο αναγκαίος κυβερνήτης για την Ουγγαρία σε μιαν εποχή όπου οι δήθεν, προηγηθέντες "προοδευτικοί" απεδείχθησαν διεφθαρμένοι. Παραμένει φανατικός πατριώτης και εκφραστής των εθνικιστών Ούγγρων οι οποίοι, όμως, δεν αρκούνται σε έναν απλό "συντηρητισμό" αλλά, ως πραγματικοί πατριώτες, απαιτούν ξεκάθαρη κυβερνητική στάση για την Ουγγαρία και, δυστυχώς, ο άξιος Ορμπάν υπέστη δύο πλήγματα, το πρώτο εκ των αδέξιων, δικών του, χειρισμών και το δεύτερο από τον γελοίο Ντόναλντ Τραμπ. Συγκεκριμένα, ο Ορμπάν εξεδήλωσε έναν άκομψο ευρωσκεπτικισμό ο οποίος τον ενεφάνισε στα μάτια των συμπατριωτών του ως προσεγγίζοντα την Ρωσία και, επειδή οι Ούγγροι αποστρέφονται πλήρως ο,τιδήποτε "ρωσικό" που τους θυμίζει την κομμουνιστική κατοχή την οποία θεωρούν ως εθνική τους κατάρα, απέσυραν την εμπιστοσύνη τους προς το πρόσωπό του. Παραλλήλως, η παρακίνηση του Ντόναλντ Τραμπ προς τους Ούγγρους να ψηφίσουν τον Ορμπάν κλόνισε ακόμη περισσότερο την εμπιστοσύνη των συμπατριωτών του προς το πρόσωπό του, δεδομένου και του ότι κάθε τι που παραπέμπει σε "τραμπισμό" όχι μόνον στην Ευρώπη αλλά και παγκοσμίως υπονοεί το απόλυτο κακό.

Πάντως, η πτώση του Ορμπάν κάθε άλλο παρά θα πρέπει να κάνει τους woke-"προοδευτικούς" να επιχαίρουν διότι ο εκλεγείς Péter Magyar (Πέτερ Μόντγιαρ) είναι ακόμη σκληρότερος πατριώτης από τον Ορμπάν.

Ο νέος Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Péter Magyar (Πέτερ Μόντγιαρ) προέρχεται από το ίδιο κόμμα (Fidesz) του Όρμπαν από το οποίο απεχώρησε διότι το θεώρησε "χαλαρό" ως προς την τήρηση των αυστηρών εθνικών Αξιών των Ούγγρων!

Ήδη από το επώνυμό του βλέπουμε έναν "Ο ύ γ γ ρ ο" αφού στα Ουγγρικά "M a g y a r" (Μόντγιαρ) σημαίνει "Ούγγρος"! Εάν προσέξουμε την επίσημη φωτογραφία του θα δούμε ότι εμφανίζεται όχι μόνον με το εθνικό ουγγρικό, παραδοσιακό, ένδυμα (bocskai) αλλά και με την εθνική ροζέτα της Ουγγαρίας η οποία αποτελεί φόρο Τιμής στις θυσίες των επαναστατών Ούγγρων πατριωτών. Άλλωστε και η όλη εμφάνισή του, αμιγώς ...ουγγρική, πείθει για την καθαρότητα της προσωπικότητος! Ιδεολογικώς εντάσσεται στον εθνικιστικό-αριστοκρατικό πολιτικό "χώρο", αντιτιθέμενος σφοδρότατα σε κάθε πτυχή της "woke" υποκουλτούρας, υπερασπιστής της κοινωνικής καθαρότητος της Ουγγαρίας και, ως εκ τούτου, πολέμιος της λαθρομεταναστεύσεως επιμένοντας στην ενίσχυση του φράχτη των συνόρων και δηλώνοντας απεριφράστως ότι τον ενδιαφέρει η ευημερία των Ούγγρων και δεν θέλει λαθρομετανάστες. Έχει ταχθεί υπέρ της μειώσεως της κρατικής εξουσίας και του περιορισμού της φορολογίας, υπερασπιζόμενος την ελεύθερη οικονομία, στοχεύοντας να αυξήσει τις δαπάνες υπέρ του στρατού και της άμυνας της χώρας του. Βεβαίως είναι αντικομμουνιστής, διατηρώντας επιμελέστατα αποστάσεις από την Ρωσία και τον Πούτιν εμφανιζόμενος, μάλιστα, σε επίσημες εκδηλώσεις με την "τρύπια σημαία" της Ουγγαρίας η οποία ήταν η σημαία των εξεγερμένων Ούγγρων κατά του κομμουνισμού, το 1956, όταν αφαίρεσαν το σφυροδρέπανο από το κέντρο της αφήνοντας μία τρύπα, σήμα κατατεθέν των Ούγγρων αντικομμουνιστών! Παρά ταύτα η τήρηση αποστάσεων από την Ρωσία δεν σημαίνει για τον νέο Πρωθυπουργό της Ουγγαρίας ουδεμία προσέγγιση της Ουκρανίας.

Σταθερά υγιής λαός οι Ούγγροι, δεν μας εξέπληξαν για την ακόμη πατριωτικότερη επιλογή του πολλά υποσχόμενου Ηγέτη Péter Magyar και, τιμώντας την ουγγρική καταγωγή της Σχολής μας, ευχόμεθα ό,τι αγαθό στην χώρα των ευγενών και γενναίων Μαγυάρων!

Yστερόγραφο:

H περίπτωση "Τραμπ" με τον απατεώνα που εξελέγη ως "άλλος" και απεδείχθη "άλλος" μας κάνει όλους επιφυλακτικούς έναντι παντός αναμειγνυομένου στα κοινοβουλευτικά παίγνια κάθε δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένου και του Péter Magyar έναντι του οποίου πολλοί Ούγγροι διατηρούν ισχυρές επιφυλάξεις λόγω της εύλογης εμπιστοσύνης που έδειξαν στον Ορμπάν επί 16 χρόνια. Στις διεφθαρμένες δημοκρατίες τα πάντα πρέπει να είναι αναμενόμενα, όμως, ας παραμείνουμε προσεκτικοί στα δείγματα κυβερνητικής συμπεριφοράς του νεοεκλεγέντος Ούγγρου Πρωθυπουργού και ας μη ξεχνάμε ότι οι Ούγγροι είναι πάντοτε έτοιμοι να αντιμετωπίσουν με τη σκούπα όπως τον Ferenc Gyurcsány οποιονδήποτε θα αποπειραθεί να φανεί ανακόλουθος του πατριωτισμού που απαιτούν ως έθνος.

ΚΡΟΥΕΤΕ ΚΑΙ ΑΝΟΙΓΗΣΕΤΑΙ

 ΚΡΟΥΕΤΕ ΚΑΙ ΑΝΟΙΓΗΣΕΤΑΙ

     Αποτελεί παράδοση η επτασφράγιστη εξώθυρα των ανατολικών μοναστηριών που αγνοεί επί μακρόν τις κρούσεις του επισκέπτη ο οποίος θέλει να περάσει στο εσωτερικό της... Εκεί, δεν αναζητάται ..."πελατεία", αλλά συνειδητοί θηρευτές φωτίσεως οι οποίοι διαθέτουν, πριν απ΄ ο,τιδήποτε άλλο, αυτοπειθαρχία και υπομονή, δυό λέξεις τις οποίες συνδυάζουν σε ένα ιδεόγραμμα οι Ζενικοί. Κι αυτό ακριβώς μας υπενθύμισε ο ταχυδρόμος που μας έφερε ένα μικρό πακετάκι από την Ogasawara στην οποία, μετά από πολύ καιρό, επανέκαμψε ο αδελφός μοναχός ο οποίος εδώ και πολλά χρόνια δεν είναι, απλώς, φίλος των "Ελλήνων Κενταύρων", αλλά και στήριγμα του έργου μας με μόνη "ανταμοιβή" του, όπως μας τονίζει, την ...ανωνυμία του, όπως η σεμνότητά του υπαγορεύει!

     Η αλήθεια είναι ότι ενώ μας είχε ειδοποιήσει για την αναχώρησή του εκπληρώνοντας υποχρέωση του τάγματός του για περιηγητική διδασκαλία σε Ασία, Aφρική και Ευρώπη, δεν είχαμε συνειδητοποιήσει ότι θα ταξίδευε επί μακρόν και είχαμε φθάσει σε σημείο να "κρούομε την θύρα" έως και σε συχνότητα ...ενοχλήσεως, ενώ εκείνος δεν είχε καν υπολογιστή μαζύ του. Πού να το φαντασθούμε εμείς οι ταπεινοί "δυτικοί"...; Κι έτσι, ο ευγενέστατος Ιάπων, με ύφος απολογητικό(!) μας έστειλε μία σειρά εκπληκτικών καρτών με τα κυριότερα μέρη της διαδρομής του η οποία περιέλαβε τοποθεσίες από τους πλωτούς οικισμούς του Χογκ Κογκ, χωριά της Ινδιονησίας, ναούς των Ινδιών, μουσεία του Καίρου, ομορφιές της Γαλλίας μέχρι το κάστρο Chenonceaux. Κρίμα που δεν μας τίμησε και στην Ελλάδα αλλά ελπίζουμε ότι σε κάποια στιγμή θα μας δώσει την χαρά της φιλοξενίας του.  

     Το σημαντικότερο, όμως, περιεχόμενο του δέματος από τον Ιάπωνα αδελφό μοναχό ήταν τέσσερις κάρτες όπου, επάνω στην κάθε μία υπήρχε ένα ζενικό ιδεόγραμμα δια χειρός του ζενικού μοναχού Kōgetsu Tani των οποίων η ερυθρή σφραγίδα (hanko) δηλώνει την προέλευση της ζενικής Σχολής Rinzai. Η γραφή είναι σε, αυθόρμητο (bokuseki), ημι-καλλιγραφικό ύφος (gyōsho / sōsho) και κάθε μία εμφανίζει μονολεκτικά kōan (έννοιες προς διαλογισμό) ήτοι: πειθαρχημένη υπομονή, φώτιση, εκμηδένιση του "εγώ" και επίτευξη κενότητος! Να, λοιπόν, πόσο χρήσιμη είναι η πειθαρχημένη υπομονή της αδιάλειπτης κρούσεως της θύρας η οποία δείχνει "κουφή" αλλά αποτελεί νομοτέλεια να ανοίξει, παρέχοντάς σου, μάλιστα, την δυνατότητα ακόμη ενός βήματος προς την φώτιση.

Ε.Ο.Κ.Α. H NIKH TΩΝ ΓΕΝΝΑΙΩΝ

 Ε.Ο.Κ.Α.

H NIKH TΩΝ ΓΕΝΝΑΙΩΝ

     Η Ιστορία διδάσκει συνεχώς ότι νικά η γενναιότητα και όχι οι "αριθμοί"! Και οι Κύπριοι αδελφοί μας, υπό την εμπνευσμένη ηγεσία του Γωργίου Γρίβα-Διγενή, το 1955, ως συντεταγμένη πολεμική δύναμη Ε.Ο.Κ.Α., κατάφεραν να κατανικήσουν τους πολλαπλάσιους και υπερδύναμους Βρεταννούς αποικιοκράτες, απελευθερώνοντας την Κύπρο από την εγκληματική παρουσία τους. Η γενναιότητα είχε κατανικήσει τους "αριθμούς" της υπερδυνάμεως και της υπεροπλίας και οι ολίγιστοι πολεμιστές είχαν εκδιώξει από τον τόπο τους τους μέχρι τότε "παντοδύναμους" κατακτητές τους οποίους είχε ενθαρρύνει η προδοτική στάση των αθηναϊκών "κυβερνήσεων" του Μεταξά και όσων τον διαδέχθηκαν!

     Κι ενώ τότε (1η Απριλίου 1955) οι "αριθμοί" ηττήθησαν από την γενναιότητα, το ίδιο επαναλαμβάνεται και σήμερα (1η Απριλίου 2026) όταν, μόλις αναγγέλλεται η ιστορική νίκη του Αρίου έθνους των Περσών επί των, ασυγκρίτων υπερπολλαπλασίων και υπερεξοπλισμένων  Εβραιοαμερικανών οι οποίοι, με την εγκληματική θρασύτητα των σιωνιστών, επετέθησαν πρώτοι στο Ιράν προκειμένου να το καταληστεύσουν, συνεχίζοντας την γενοκτονία τους κατά της Ανθρωπότητος!  

     Η νικηφόρος γενναιότητα των Κυπρίων αδελφών μας και η αντίστοιχη των Αρίων Περσών πολεμιστών θα μας καθοδηγεί ως "Έλληνες Κενταύρους" και θα μας διδάσκει ότι η νίκη στην μάχη δεν είναι υπόθεση "αριθμών" αλλά ψυχικού σθένους, όπως ακριβώς η Ιστορία κατέγραψε και στο Σούλι του ιη' αιώνος όταν ο Καλέντζης με βοηθό του τον Γ. Μπότσαρη επανεστάτησαν πρώτοι εναντίον των Οθωμανών, τους κατενίκησαν και άπελευθέρωσαν τα χωριά της Λάμαρης ως το πρώτο Ελληνικό έδαφος που ανέκτησε την ελευθερία του μετά τον μακροχρόνιο οθωμανικό ζυγό! Και με σεβασμό, γονυπετείς ιστάμεθα προ των τάφων των, πάλαι, γενναίων Ελλήνων, αλλά και σημερινών Περσών, οι οποίοι με την γενναιότητά τους κατέδειξαν ότι ο Άριος θα κατανικά τους εχθρούς του ανεξαρτήτως "αριθμών" επικυρώνοντας ότι το κλέος δεν εξαρτάται από αριθμητικά, αλλά από αμιγώς  φ υ λ ε τ ι κ ά  κριτήρια, "απ΄ της ψυχής το μπόι"  και το μέγεθος της ανδρείας!