Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα STALLION. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα STALLION. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 12 Μαΐου 2020

HORSEBACK ARCHERY:
CONTROLLING THE GALLOP 
OF A ΒΙΤLESS YOUNG STALLION


     Theocharis, eleven year old, is already a very capable horse rider, show jumper (1.10m) and Horseback Archer. He rides many horses but his favorite horse is Sepp, a powerful young stallion stronger, more than thirty times of his rider. The stallion prefers full gallop anytime and the little boy pays special attention to control his horse in order to clear safely fences or shooting correct his arrows when Horseback Archery. This is very critical during all training sessions because this horse feels very …fresh not only by its nature but also after some periods closed in its box. Meanwhile, Theocharis and Sepp work bitless, as this is one of the basic rules of "Greek Centaurs" Horseback Archery School. Today, after two and a half months of quarantine because of Covid-19, Theocharis and Sepp start to cooperate in Horseback Archery and let’s enjoy how Theocharis asked his horse to control his speed in order to achieve good shootings. Not so bad for a boy eleven year old shooting his arrows in the middle of the target while galloping. Thank you Master Kassai Lajos for all those you offered to us!

Σάββατο 9 Ιουνίου 2018

ΕΥΝΟΥΧΙΣΜΟΣ: 
ENA MEIZON ΖΗΤΗΜΑ ΒΙΟΗΘΙΚΗΣ


     Με ποιο ηθικό δικαίωμα ο Άνθρωπος, υπηρετώντας τα ίδια αυτού συμφέροντα παρεμβαίνει με δόλια μέσα ["γιαβασιές" κλπ] και τρόπους, στη φύση ενός υγιούς και αρτιμελούς Ίππου, κατακερματίζοντας την αρτιμέλειά του για την οποία προενόησε η ίδια η φύση, πετώντας στα σκουπίδια ζωτικά όργανά του και αλλοιώνοντας την όλη υπόστασή του;


     Από που κι ως που ο Άνθρωπος ατιμώρητος καθιστά υποχείριό του έναν υγιή Ίππο αναισθητοποιώντας τον, προκειμένου, εν συνεχεία να διαπράξει ανενόχλητος το ανοσιούργημα μιας επεμβάσεως η οποία ανατρέπει όλα τα δεδομένα του πλαισίου της ζωής ενός πλάσματος, όπως αυτό το πλαίσιο το καθόρισε η ίδια η φύση; 


     Πόσο αναίσθητος μπορεί να είναι ο Άνθρωπος που θα επιχειρήσει να παρέμβει βιαίως στον Ίππο, όταν ο τελευταίος αποκάμει και υπό την επήρεια της ναρκώσεως παραδοθεί στο κακούργο δίποδο δια "τα περαιτέρω";


     Και πόσο ανάλγητος ο Άνθρωπος όταν δει αυτό το περήφανο πλάσμα χωρίς αισθήσεις να κείται στα πόδια του... λίγο πριν αρχίσει η άκρα ταπείνωση η οποία βαρύνει περισσότερο τον δράστη παρά το θύμα.


     Κι αυτή η άκρα ταπείνωση αρχίζει με τη τριχιά που δένεται στο ένα οπίσθιο για να μπορέσει ο βάρβαρος Άνθρωπος να ημιστρέψει τον εξουθενωμένο από την νάρκωση Ίππο , προκειμένου ο δράστης και ανάξιος να φέρει τον τίτλο του "γιατρού" να προχωρήσει στην τέλεση του εγκλήματος.


     Και η τέλεση του εγκλήματος διαπράττεται με το χέρι του δράστη Παγερό" διευθύνοντας της αιθερική κόψη του νυστεριού να αποκαλύψει το "επίμαχο περιεχόμενο" του οσχέου που αποτελεί και τον στόχο αυτής της βαρβαρότητος. 


     Σε λίγο, στα ίδια χέρια που ορκίστηκαν να προσφέρουν την ...ίαση, θα απομείνει αυτό το "περιεχόμενο" για να τα ντροπιάζει και να θυμίζει στον Άνθρωπο ένα έγκλημα καθοσιώσεως το οποίο παραμένει διαρκές, υπό την κοινή συνενοχή ολοκλήρων των κοινωνιών οι οποίες συμπεριφέρονται ανθρωποκεντρικά όπως βολεύει το ανθρώπινο άτομο που ασεβεί ακόμη κι έναντι της φύσεως ενώ, μοιράζοντας το ίδιο την ..."τράπουλα του Δικαίου" απονέμει σαυτόν ...συγχωροχάρτι.


     Και ο  ασελγός των φυσικών νόμων, Άνθρωπος, φροντίζει για την ακεραίωση του εγκλήματός του, προσέχοντας την κάθε λεπτομέρεια...


     Συμπαραστάτης του ένα "επιστημονικό" πτυχίο ... βιοποριζόμενου τεχνοκράτη ουδεμίαν σχέση έχοντος με την ΥΓΕΙΑ στο όνομα της οποίας ορκίστηκε αποφοιτώντας... Συμπαραστάτης του και η τεχνολογία την οποία ο ίδιος προάγει προς διάπραξη των ανομημάτων του...


     Κι όταν το άλλοτε αρτιμελές και νυν ανάπηρο ζώο ανανήψει από την νάρκωση κι ανασηκωθεί  στα πόδια του καταλαβαίνοντας ότι δεν είναι, πλέον, το ίδιο που λίγο πριν είχε ξαπλώσει στο χώμα..., ο αναίσχυντος Άνθρωπος δεν του ζητά συγγνώμη, δεν κάνει χαρακίρι όπως θα του άξιζε αλλά φροντίζει να το κρατήσει όρθιο για να το θέσει και πάλι υπό τον υποχειριασμό του, εξυπηρετώντας τις ανάγκες του.


     Και το ευτελισμένο και σακατεμένο ζώο θα περιφέρεται μέχρι τον θάνατό του με ένα "κενό" εκεί που άλλοτε είχε την ίδια τη ζωή, ανήμπορο πλέον να την αναπαραγάγει και διερωτώμενο προς τι τόση κακουργία από το δίποδο που έκανε το λάθος να του δείξει την αθωότητα και την εμπιστοσύνη του πριν καταλάβει ότι στον κακούργο πρέπει μόνο επιφύλαξη.


     


     Ως καταγινόμενος με την Ιππική επί δεκαπενταετία και υποχρεούμενος να σπουδάζω τον Ίππο  σε κάθε έκφανση του βίου και των δραστηριοτήτων του, έχω προσεγγίσει πολλές φορές και ζητήματα τα οποία αφορούν στην φυσιολογία και την υγεία του. Έχω παρακολουθήσει πολλές χειρουργικές επεμβάσεις τόσο στην Ιππιατρική Κλινική του Μαρκοπούλου όσο και σε ιδιωτικούς χώρους, παθολογικές, ορθοπεδικές ακόμη και ορθοδοντικές, έχω κρατήσει, δε, λεπτομερέστατο οπτικοακουστικό υλικό προς ιδίαν, εμού, μελέτη. Όμως, οι εννέα επεμβάσεις ευνουχισμού που, έως τώρα, παρηκολούθησα με εξήγειραν διότι και στις εννέα περιπτώσεις παρετήρησα ότι οι εκτεμνόμενοι Ίπποι θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε ομαλότατα συνεργάσιμους με τον Άνθρωπο Ίππους, εάν ο τελευταίος διέθετε ελάχιστην αγάπη και, ούτω, σεβασμό προς αυτούς, αφιερώνοντάς τους λίγο χρόνον εκπαιδεύσεως.


     Από την εκτενέστατη προσωπική μου εμπειρία και ως ασκούμενος στην Ιππασία αλλά και στην Έφιππη Τοξοβολία, διεπίστωσα ότι οι πλέον ευάγωγοι και αξιόπιστοι Ίπποι απηλλαγμένοι φοβιών και συνεργάσιμοι με τον Άνθρωπο είναι οι επιβήτορες.


     Στην Κοιλάδα του Οργανισμού "Kassai" όλοι επιβήτορες οι Ίπποι Σχολής και αγώνων, συζούν αρμονικότατα μεταξύ τους και συμπεριφέρονται ιδανικά προς μαθητές και αγωνιζόμενους σε μία έφιππη πολεμική τέχνη υψηλών απαιτήσεων.


     Η "ναυαρχίδα" κατά την τελευταία περίοδο του ΚΕ.ΙΠΠ. στο Μαρκόπουλο και πλέον αξιόπιστος Ίππος Σχολής αρχαρίων, ο ουγγρικής καταγωγής Oger, ήταν και αυτός επιβήτορας ο οποίος όχι μόνον ουδέποτε μας εξέπληξε αρνητικά αλλά και του εμπιστευόμασταν αρχάριο πολυτραυματία μαθητή ο οποίος τον διηύθυνε ανενστόμιστο και γυμνιππευτικά, ακόμη και με τις ηνίες στα ...δόντια του.


     Πάμπολλοι, ξένοι και τυχαίοι επιβήτορες με τους οποίους ανέλαβα να συνεργασθώ περιστασιακώς "a prima vista", χωρίς καμία προηγούμενη προετοιμασία, μου απέδειξαν ότι εάν ο Άνθρωπος δεν αμφισβητεί τον εαυτό του δεν φοβάται και εάν δεν φοβάται δεν εγκληματεί κατά της φύσεως ενός φυσιολογικότατου ζώου όπως ο επιβήτορας, διαπράττοντας το εγκληματικό λάθος να παρεμβαίνει στη φύση του νομίζοντας ότι έτσι τον ακινδυνοποιεί από ανύπαρκτους κινδύνους "βίαιης" συμπεριφοράς.


     Και, σήμερα, έχοντας την Τιμή να εμπιστεύομαι αρχαρίους μαθητές στον επιβήτορα της Σχολής μας Sepp διαπιστώνω ότι οι επιβήτορες είναι ασυγκρίτως πιο αξιόπιστοι από τους εκτομίες, έχοντας ήδη αρνητικήν εμπειρία από εκτομία στη Σχολή μας και όχι από τον επιβήτορά μας.


     Ως, από πολλών χρόνων, αφιερωμένος στην Ιππική Εκπαίδευση, αποτολμώ μιαν έκκληση προς Ιππαγωγούς και Ιππείς να αναθεωρήσουν την στρεβλότατη και εγκληματικότατη επιλογή του ευνουχισμού προς, δήθεν, "ακινδυνοποίηση" συμπεριφορών των επιβητόρων και, ασχολούμενοι με την Ιππική, να είναι προδιατεθειμένοι να αφιερώσουν προσπάθεια και χρόνο στην εκπαίδευση του αρτιμελούς και υγιούς επιβήτορος Ίππου ώστε, τελικώς, να απολαύσουν μιαν άριστη συνεργασία ενός φυσιολογικού πλάσματος. Εν εναντία περιπτώσει, ας αναλογισθούν ότι η πρόληψη της παραβατικότητος στις ανθρώπινες κοινωνίες κάθε άλλο παρά περνά μέσα από διαδικασίες ..."ευνουχισμού" των παραβατικών.


     Και είναι καιρός για την Σχολή μας να ξεκινήσει μιαν ευρύτερη διαφώτιση κατά της εγκληματικής νοοτροπίας του ευνουχισμού των επιβητόρων Ίππων... 

Αριστοτέλης Ηρ. Καλέντζης

Ιδρυτής των "Ελλήνων Κενταύρων"


Πλήρες φωτογραφικό Λεύκωμα:





Τετάρτη 24 Ιανουαρίου 2018

ΔΥΟ 
ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΙΠΠΑΣΙΑΣ


     Όταν η μία μαθήτριά σου περιποιείται τον κότσο της τροχάζοντας με έναν πρωτοϊππευόμενο επιβήτορα Ίππο, ενώ η άλλη μαθήτριά σου εκτελεί τόσο τέλεια τις ασκήσεις της προκαλώντας την απορία παρευρισκομένου και εμπειρότατου Προπονητή Ιππασίας ο οποίος ρωτά "Πόσα μαθήματα έχει κάνει μέχρι τώρα;" ενώ πρόκειται για το πρώτο της μάθημα, τότε, σίγουρα, μπορείς να είσαι πολύ περήφανος, όπως και ο Κωνσταντίνος, ο Αρχηγός και Εκπαιδευτής των "Ελλήνων Κενταύρων".



     Με την προχωρημένη Χρυσούλα, την πρωτοιππεύουσα Άννα και στο επίκεντρο τον επιβήτορα Sepp, ο στίβος έδειχνε μια μεγάλη ...παιδική χαρά, παρά το χειμωνιάτικο κρύο που επικρατούσα στο Κορωπί.



     Η Χρυσούλα ξαναμίλησε τα αγαπημένα Ρωσικά της με τον ευγενή Οικοδεσπότη μας Δημήτρη Κυριακίδη [αφού εδώ η παρέα γίνεται ...κοζάκικη]  και οραματίστηκε ότι βρίσκεται κάπου στο ...Καζακστάν έτοιμη για ένα βήμα πιο βαθιά στη Djigitovka. 



     Άλλωστε, δε θέλει και πολύ αυτό το εξαιρετικό κορίτσι να ξαναθυμηθεί σκηνές ενός τόπου από τα παγκόσμια λίκνα της Ιππικής απ΄ όπου προέρχεται.



     Προς το παρόν, η Χρυσούλα προετοιμάζεται από τον Εκπαιδευτή της Κωνσταντίνο για τις εξετάσεις της ως Εφιπποτοξότριας κι έτσι, στη σημερινή της πρώτη επαφή με τον Sepp αρκέστηκε να τοξεύσει και να χαρεί τον έλεγχό του και τις ωραίες αντιδράσεις του αν και "βαρβάτου" με όλες τις άτοπες προκαταλήψεις που σέρνει η λέξη...



     Προηγουμένως, η Χρυσούλα εφίππευσε δι εφάλσεως όπως προβλέπεται στη Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" και αυτό έγινε υπό την πλήρη ηρεμία και ανοχή του "βαρβάτου" Sepp o οποίος, όπως πάντα, υπήρξε υποδειγματικότατης διαγωγής καθ΄ όλη την διάρκεια των μαθημάτων του, υπό την διδασκαλία του Κωνσταντίνου.


     Η Χρυσούλα, στο τέλος αυτού του μαθήματος δεν χρειάστηκε απ΄ ό,τι προσέξαμε, ούτε καν να επαναλάβει την φροντίδα του κότσου της αφού όλες οι τρίχες του παρέμεναν αμετακίνητες παρά την κίνηση της ιππεύσεως. 



     Τι να κάνουμε, τα "βαρβάτα" δεν αποτελούν κανένα πρόβλημα, ούτε και για τις κομμώσεις των Αμαζόνων μας εάν και εφ΄ όσον οι συνεργάτες τους ακολουθούν τον σωστό τρόπο επικοινωνίας μαζύ τους.


     Ακολούθησε το εισαγωγικό μάθημα του νέου "ευρήματος" της Ομάδος μας, της Άννας, η οποία διαθέτει επίσης έναν, επίσης, εξαιρετικό χαρακτήρα και μία δυναμική προσωπικότητα με Ήθος, Παιδεία και δεξιότητες που χαρακτηρίζουν τα Μέλη της δικής μας εφιπποτοξοτικής Οικογενείας.



     Βεβαίως και η Άννα, υπό την διδασκαλία του Κωνσταντίνου, σε αυτό το "παρθενικό" μυητικό μάθημά της εκλήθη να συνεργασθεί με το "βαρβάτο" Sepp επαναλαμβανομένου και πάλι του κανόνος ότι τα "βαρβάτα", πέραν των προκαταλήψεων του ανοήτου διπόδου, δεν βαρύνονται με κανένα άλλο αρνητικό στοιχείο ..."επικίνδυνης" συμπεριφοράς.



     Προνοητικότατος Εκπαιδευτής ο Κωνσταντίνος, ανέθεσε μέρος της εισαγωγικής μυήσεως της Άννας στην Χρυσούλα η οποία μετά τις αναμενόμενες εξετάσεις της θα αρχίσει και αυτή να εκπαιδεύει υπό επίβλεψη.


     Και απ΄ ό,τι φάνηκε, το τριμελές επιτελείο συνεργάσθηκε τόσο αποτελεσματικά ώστε η Άννα "εκτοξεύθηκε" αμέσως στο να εκτελέσει άριστα ό,τι της ζητήθηκε.


     Η πρωτοείσακτη μαθήτρια χειρίσθηκε από εδάφους τον Ίππο της άριστα και διήλθε πεζή των προβλεπομένων εμποδίων με άνεση ...μοντέλου στην πασαρέλα. Περιέργως πως, δίπλα της, με την ίδια άνεση μοντέλου σε πασαρέλα και ο Sepp ο οποίος έδειξε ότι την λάτρεψε "με την πρώτη ματιά" όπως και όλοι μας, την Άννα.


     Όλες τις γυμνιππευτικές εισαγωγικές ασκήσεις η πρωτοείσακτη Άννα τις εξετέλεσε με την ίδια άριστη διάθεση και το ίδιο άριστο αποτέλεσμα, υπό την διδασκαλία του Κωνσταντίνου.


     Σε ελάχιστη, δε, ώρα απολαύσαμε μία Άννα να διευθύνει υπό απόλυτον έλεγχο το ..."βαρβάτο" το οποίο θα έκανε πολλούς ..."γενναίους" ιθαγενείς "καουμπόυς" να το έχουν στείλει προ πολλού για ...ευνουχισμό,.


     Στο τέλος και αφού η Άννα στάθηκε ευθυτενής και όρθια πάνω στα καπούλια του Sepp έκανε και τις απαραίτητες διελεύσεις κάτω από τους διαφιλονικούμενους ...γεννητικούς αδένες του Sepp ο οποίος εξακολουθούσε να παραμένει ηρεμότατος και λίαν συνεργάσιμος με όσους τον περιτριγύριζαν θέτοντάς τον υπό δοκιμασία ...νεύρων.


     Όπου οι Άνθρωποι γράφονται με κεφαλαίο το "Α" τα "βαρβάτα" είναι επικίνδυνα μόνον για την άγνοια όσων πάσχουν από προκαταλήψεις. Και εξ ιδρύσεώς της η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" στοχεύει στην αντικατάσταση των ιππικών [και άλλων...] προκαταλήψεων με την γνώση που άγει προς την πρόοδο και την πολιτισμική ανέλιξη.



Υστερόγραφο:
Τα αλογάκια απολαμβάνουν την γεύση των μήλων αλλά, σήμερα, ο Sepp ακούστηκε να ψιθυρίζει στο αφτί της Άννας ...
"Μίλα μου για Μήλα"... 
με την φωνή του υπέροχου Σπύρου Σακκά.


Τι να ήξερε, άραγε αυτό το πανέξυπνο αλογάκι;

Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2018

Η ΚΑΚΟΥΡΓΙΑ 
ΤΟΥ ΕΥΝΟΥΧΙΣΜΟΥ ΕΠΙΒΗΤΟΡΩΝ ΙΠΠΩΝ


     To να επιχειρούμε την αποτίμηση του εγκληματικού ευνουχισμού των επιβητόρων Ίππων σε μία κοινωνία η οποία ανέχεται τον νηπιοβιασμό βρεφών και την ασέλγεια επί της προσωπικότητός τους "σφραγίζοντάς" τα με ένα δόγμα το οποίο εκ των πραγμάτων δεν είναι σε θέση να συναινέσουν ότι αποδέχονται ακούγεται, μάλλον, ως ..."πολυτέλεια". Επίσης, στην ίδια κοινωνία όπου είναι ανεκτός ο νηπιοβιασμός, είναι αναμενόμενο και τα ζώα να θεωρούνται κατά νόμο, όπως δυστυχώς θεωρούνται, ως "πράγματα" και περιουσιακά στοιχεία του αναιδούς Ανθρώπου ο οποίος ως "νομοθέτης" ασχημονεί τόσο επί των ασυνείδων αδόλων νηπίων, όσον και και επί των επίσης ασυνείδων αδόλων ζώων. Εν συμπεράσματι, ο δόλιος Άνθρωπος κυριαρχεί δια της βίας της θεσμοθετημένης ισχύος του επί των αδόλων πλασμάτων, ακόμη και εκείνων των ιδιίων ταξιδερμικώς, διανυόντων την βρεφικότητα, προς προσπορισμόν ιδιοτελών οφελών, είτε δογματικής παραφροσύνης, είτε υλικής εκδουλεύσεως. Διόλου τυχαίο, λοιπόν, ότι επιχειρούμε αυτή την προσέγγιση σε μία κοινωνία υπό σκοταδιστική θρησκευτική δογματική, η οποία συγκαλύπτει την ιδιοτέλεια εφ'  όλων των επιπέδων βίου, αγόμενη και φερόμενη από την καθεστηκυία ύβρη η οποία θεωρεί ότι το νήπιο δεν έχει προσωπικότητα και μπορεί ο οιοσδήποτε ενήλιξ να άσελγεί επ΄ αυτής, ενώ το ζώο δεν έχει ψυχή και δύναται ο Άνθρωπος να την διαχειρίζεται κατά το δοκούν αντ'  αυτού. Παρά ταύτα, εξ αφορμής σχολίου φίλου αναγνώστη του υστερογράφου προηγουμένης αναρτήσεώς μας, με υποχρεώνει να αναλύσω τον ευνουχισμό επιβητόρων Ίππων και να τοποθετηθώ ως ακολούθως:


ΒΙΟΗΘΙΚΏΣ

     Αποτελεί αδιαμφισβήτητο κανόνα ότι κανένα πλάσμα μιας ηθικής κοινωνίας, δια μόνης της βίας και άνευ κοινής συναινέσεως προϋποθέτουσας νουνέχειαν, και πλήρη συνείδηση,  δεν επιτρέπεται να παρεμβαίνει αλλοιώνοντας την προσωπικότητα άλλου πλάσματος, άλλως εγκληματεί.


     Η πράξη ευνουχισμού επιβήτορος Ίππου από τον Άνθρωπο συνιστά αντιφυσικόν έγκλημα του τελευταίου ούτω πως στρεφομένου κατά της προσωπικότητος του ζώου και, μάλιστα, σε βαθμό καθοριστικότατο για το τελευταίο, αποστερώντας του το βασικό φυσικό δικαίωμα τoυ γενετησίου κύκλου και της αναπαραγωγής.


ΕΥΓΟΝΙΚΩΣ

     Εκτός της ιπποφυλής των Przevalsky διατηρούσης το προνόμιο της φύσει καθαροαιμίας και εξ΄ ης και η καταγωγή όλων των παρεπομένων, όλες οι μετέπειτα ιπποφυλές αποτελούν εξελίξιμα είδη  με συγχωρητέες αποκλίσεις, συχνά και ακραίες, πέραν του, αρχικώς, προσδοκίμου φυλετικού μορφολογικού πραπύπου μιας εκάστης. Αυτές οι ευρύτατες διακυμάνσεις των μορφολογικών προτύπων εκάστης ιπποφυλής τα οποία, άλλωστε, θέτει ο ίδιος ο Άνθρωπος και όχι η Φύση, συνιστούν κίνδυνο υποκειμενικών ερμηνειών και απορρίψεως πλασμάτων τα οποία, υπό προσεκτικότερη εξέταση, θα μπορούσε να τους αναγνωρισθεί η καθαροαιμία. Παρά ταύτα, δικαίωμα στη ζωή και σε ό,τι αυτή συνεπάγεται [εν οις πρωτίστως και το δικαίωμα του γενετησίου κύκλου και της αναπαραγωγής] δεν έχουν μόνον τα, ούτως ειπείν, "καθαρόαιμα" πλάσματα αλλά και τα μη "καθαρόαιμα", οπότε, κάθε αιτίαση εστιαζόμενη σε ευγονικές "προσδοκίες" είναι ψευδής και ανυπόστατος διότι, εν τοιαύτη περιπτώσει, το μη "καθαρόαιμο" πλάσμα [επιβήτωρ Ίππος] θα πρέπει να αφεθεί να αναπαραχθεί με μη "καθαρόαιμο" και όχι να του αποστερηθεί παντελώς το δικαίωμα του γενετησίου κύκλου και της αναπαραγωγής. Αν ο Άνθρωπος δεν είναι σε θέση να εφαρμόσει προγράμματα ευγονικής και καθαροαιμίας διαχωρίζοντας τα, κατά την υποκειμενική του άποψη, καθαρόαιμα προς ανέλιξη, τούτο δεν σημαίνει ότι έχει δικαίωμα να ευνουχίσει τα κατά την υποκειμενική του άποψη μη "καθαρόαιμα" προς αποτροπή κινδύνου ανεπιθυμήτου αναπαραγωγής.


     Είναι δε απορίας άξιο για όσους παρέχουν "συγχωροχάρτι" στο έγκλημα καθοσιώσεως του ευνουχισμού επικαλούμενοι λόγους ..."καθαροαιμίας" γιατί δεν επικαλούνται τους ίδιους ακριβώς λόγους και δεν διακηρύσσουν την αναγκαιότητα του ευνουχισμού και στην περίπτωση Ανθρώπων οι οποίοι είναι φορείς εξωφθάλμων διαμαρτιών περί την ύπαρξη, την διάπλαση, την διανοητικήν ισορροπία ή και νόσων ταλανιζουσών τις κοινωνίες [ψυχικών κλπ]; Από που και ως που ο Άνθρωπος αποφασίζει ελαφρά τη καρδία και ευνουχίζει ένα ζώο το οποίο δεν συναινεί στην διαστροφική παρέμβαση επί της προσωπικότητός του, ενώ ο ίδιος ο Άνθρωπος αδυνατεί να ευνουχίσει τον φορέα-παιδί του, π.χ., μεσογειακού στίγματος, ή, διπολικής διαταραχής,  θεωρώντας κάτι ανάλογο ως ..."Φασισμό" και ανεχόμενος την κληρονομική διαιώνιση αυτών των σοβαροτάτων νόσων που εξαπλώνονται δια της ανεμποδίστου αναπαραγωγής, πλήττοντας την ανέλιξη των κοινωνιών και της ιδίας της Ανθρωπότητος; Όπου, λοιπόν, ιδιοτελώς "βολεύεται" ο Άνθρωπος, επικαλείται την "ευγονική" και την θεσμοθετεί δια των ιδίων αυτού "ψευδονόμων", ενώ αδυνατεί να την επικαλεσθεί και να την εφαρμόσει εκεί όπου αυτή αληθώς  νομιμοποιείται υπό της ιδίας της Φύσεως;


ΙΠΠΟ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΏΣ

     Ο Άνθρωπος ανέκαθεν αντιμετωπίζει την Φύση με ιδιοτελή υστεροβουλία προσδοκών εξ αυτής εξ αυτής τον υλικό πλουτισμό του στον συντομότερο δυνατό χρόνο, με τον συντομότερο δυνατό κόπο και, ει δυνατόν, με μηδενικά έξοδα. Στην περίπτωση της εκμεταλλεύσεως των Ίππων ο Άνθρωπος επιδιώκει να τους ..."ξυλεύσει" όσον γίνεται τάχιστα, όσο γίνεται πιο ακόπιαστα, όσο γίνεται χωρίς να ξοδευτεί, με αποτέλεσμα να επικαλείται ψευδείς προφάσεις προκειμένου να αποφύγει την δαπάνη χρόνου, κόπου και εξόδων για την εκπαίδευση των επιβητόρων Ίππων επικαλούμενος την ανόητη δικαιολογία ότι δια του ευνουχισμού ..."καταλληλοποιούνται προς ίππευση".  Ουδέν ψευδέστερον.


     Ο παγκόσμιος πρωταθλητής Kassai Lajos και Δάσκαλός μου, στην Κοιλάδα του Οργανισμού του σταυλίζει 13 επιβήτορες Shagya Αrabian, Nonius κ.ά, οι οποίοι ιππεύονται, ασφαλέστατα, άνευ στομίδων και άνευ ηνιών, διαβιούντες εν κοινώ και πλήρη αρμονία [βλέπε παραπάνω φωτογραφία], με φάτνες ημιανοικτές ώστε όποτε τα ίδια θέλουν να εισέρχονται και να εξέρχονται, επ΄ αυτών δε εφιππεύουν αρχάριοι μαθητές και οι Ίπποι αυτοί συραγωγούνται όχι δια συραγωγέως αλλά δια του βλέμματος και μόνον, του συραγωγούντος υπό απόλυτη τάξη και υποχειριότητα, άνευ της ασκήσεως οιασδήποτε σωματικής ή ψυχολογικής βίας. Προς επίτευξη, όμως αυτού του ιδανικού αποτελέσματος ο Kassai Lajos όχι μόνον αφιέρωσε κόπον και εργατώρες εκπαιδεύσεως αλλά και αφιερώνει καθημερινώς ώστε να συντηρεί το υψηλό επίπεδο εκπαιδεύσεως των Ίππων του.  Ουδ'  επί στιγμή, αυτός, ο παγκόσμιος Ούγγρος πρωταθλητής και Ιππαγωγός δεν σκέφθηκε να ...ευνουχίσει τους επιβήτορές του αιτιώμενος "επικινδυνότητα" ή "ακαταλληλότητα" για τους μαθητές του, αλλά αφιερώνοντας ό,τι υπεχρεούτο σε κόπο, χρόνο και χρήμα απολαμβάνει 13 ασφαλέστατους επιβήτορες οι οποίοι ζουν εν κοινώ και εκπαιδεύουν αρχαρίους μαθητές στην Έφιππη Τοξοβολία και όχι στην απλήν Ιππασία, με ό,τι επιπλέον τούτο συνεπάγεται.


     To παραπάνω παράδειγμα είναι ένα από τα αμέτρητα τα οποία βίωσε ο γράφων κατά την μακροχρόνια ιππική του εμπειρία, ακόμη και όταν ως αρχάριος ίππευε νεαρόν επιβήτορα [Haflinger] Ίππο-Σχολής με τον οποίο, μάλιστα, συνευρίσκετο εντός του ιδίου στίβου με συνασκουμένη φοράδα εφιππευόμενη από αρχάριον, επίσης, μαθητή, επιπλέον, δε και σε πάμπολλες παρόμοιες περιπτώσεις όπου στην Ουγγαρία, Πολωνία, Γερμανία, Ιταλία, Αυστρία, Ελλάδα, Βουλγαρία και Μογγολία ίππευσε ασφαλέστατα και απολαυστικότατα επιβήτορες Ίππους διαφόρων ηλικιών και ιπποφυλών χωρίς καν να διανοηθεί ότι εξ αυτών θα ήταν δυνατόν να προκύψει ο οιοσδήποτε κίνδυνος. ή η οιαδήποτε απρόβλεπτη και δυσάρεστη συμπεριφορική "ιδιοτυπία" .


     Ας αφήσουμε λοιπόν τις αστειότητες περί "επικινδυνότητος" των επιβητόρων Ίππων και ας δούμε πόσο επικίνδυνος είναι ο Άνθρωπος όχι μόνον για τους Ίππους αλλά και για την ίδια την Φύση επιδρών βιαίως και εγκληματικώς επί μιας κατηγορίας χρησίμων και εξαιρετικών ζώων όπως οι επιβήτορες Ίπποι, ασχέτως φυλής και ηλικίας.



     Κατά παρόμοιον παραλογισμό, ο Άνθρωπος παραμελεί την παιδαγωγική εκπαίδευση των ιδίων αυτού παιδιών, εστιαζόμενος στην αφιέρωση εργατωρών για τον προσπορισμό οικονομικών οφελών τα οποία του εξασφαλίζουν υλικά αγαθά για την χαμερπή καθημερινότητά του και τούτο τεκμαίρεται εάν απλώς αποτιμήσουμε τα κοινωνικά πεπραγμένα των συγχρόνων κοινωνιών των οποίων ο γενικός παρονομαστής σημειούται με θετικό πρόσημο τεχνοκρατικώς και αρνητικό πρόσημο ηθικώς και, ουσία, πολιτισμικώς.


     Τέλος δε και εν σχέσει με την ατόπως επικαλούμενη δήθεν "επικινδυνότητα" των επιβητόρων Ίππων, όσοι αναμασούν αυτή την ανυπόστατη "τσιχλόφουσκα" ας μελετήσουν Konrad Lorenz ["Επιθετικότητα"] για να αντιληφθούν ότι ο φόβος γεννά επιθετικότητα και αν ο Άνθρωπος παραμένει φοβικός έναντι των επιβητόρων Ίππων, αυτοί πολύ φυσιολογικώς συγχωρούνται να επιδεικνύουν προς τον Άνθρωπο επιθετικότητα, οπότε, η θεραπεία αφορά στον Άνθρωπο και όχι στον Ίππο, ώστε ο Άνθρωπος να θεραπεύσει τις ανυπόστατες και νοσηρές φοβίες του προκειμένου να μην προκαλεί δι αυτών την επιθετικότητα ούτε των επιβητόρων Ίππων, ούτε και των άλλων πλασμάτων τα οποία πιθανώς να βρεθούν κοντά του.


     Εν ολίγοις, Ιππαγωγοί οι οποίοι δεν είναι διατεθειμένοι να κοπιάσουν ώστε να εκπαιδεύσουν [και] έναν επιβήτορα Ίππο, νομίζοντας ότι δια του βαναύσου ευνουχισμού του θα τον καταστήσουν συντομότερα, ακόπιαστα και ανέξοδα υποχείριό τους λανθάνουν λάθος οικτρό διότι αμέτρητα παραδείγματα αξιοπίστων, ακινδύνων, λίαν συνεργασίμων επιβητόρων Ίππων Σχολής, παντού, καταρρίπτουν κάθε ανθρωποκεντρική ανοησία που επιμένει στην αντιφυσική κακουργία του ευνουχισμού τους.
     

Ο γράφων, ως Ιδρυτής της Ομάδος Έφιππης Τοξοβολίας και της, επί δωδεκαετία λειτουργούσης Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" είναι ευτυχής διότι εγκαίρως κατενόησε το εύρος των συνιστωσών της ευημερίας του Ίππου με προεξάρχουσα εκείνη του γενετησίου κύκλου και της αναπαραγωγής του, ώστε να αναπτύξει εκπαιδευτικές προσεγγίσεις αποκλείουσες κάθε "αναγκαιότητα" κακουργηματικού ευνουχισμού προς συμπεριφορική, δήθεν, "ακινδυνοποίηση" επιβητόρων Ίππων, τούτων λογιζομένων ως θα έδει, δηλαδή, ως απολύτως φυσιολογικών, δικαιουμένων και μόνον την ενδεδειγμένη παιδαγωγική επιμέλεια υπό του Ιππαγωγού. Και είναι ευτυχέστατος διότι όλοι οι Εκπαιδευτές και μαθητές της Ομάδος των "Ελλήνων Κενταύρων" εμφορούνται υπό του ιδίου σεβασμού προς την εν θέματι συνιστώσα της ευημερίας του Ίππου και τον σεβασμό της ιδίας της φυσικής προσωπικότητός του. 


Αριστοτέλης Ηρ. Καλέντζης
τ.6977764737



ΥΓ: Ο υπογράφων δεν θεωρεί όλους τους επιλέγοντες τον ευνουχισμό ως συνειδητώς εγκληματούντες, αλλά αναγνωρίζει σε μεγάλο μέρος αυτών την άγνοια προσεγγίσεως εκπαιδευτικών διαδικασιών οι οποίες θα τους επέτρεπαν να διαχειρισθούν τους, φύσει, ασφαλέστατους επιβήτορες όπως ακριβώς και τους υπόλοιπους Ίππους. Εκείνο, όμως, το οποίο τους προσάπτει είναι την εμμονικότητα εις ένα λάθος και η άρνηση αναθεωρήσεώς του οι οποίες μαρτυρούν ασέβεια προς την ίδια την Φύση, την Βιοηθική, την αληθή Ευγονική αλλά και την Εκπαίδευση νεολέκτου Ίππου, εύχεται δε να υπερβούν την εμμονικότητα και να αναθεωρήσουν, αναλογιζόμενοι τα αμέτρητα παραδείγματα φυσιολογικώς συμπεριφερομένων επιβητόρων ακόμη και ως Ίππων Σχολών δι'  αρχαρίους μαθητές, ανά τον κόσμο. Και η προσωπική μου σύσταση για την υπέρβαση αυτής της νοσηρής εμμονικότητος η οποία αρχομένη εκ των αδικαιολογήτων φοβιών, παράγει και αναπαράγει επιθετικότητα είναι η στροφή του Ανθρώπου προς το ζώο, γεινικώς, η διείσδυση στον τρόπο του "σκέπτεσθαί" του και η, εν τέλει, επίτευξη διαδραστικής επικοινωνίας μαζύ του, ώστε να μπορεί ο Άνθρωπος να επιδράσει αποτελεσματικώς επί της παιδαγωγικής του ζώου και, εν προκειμένω, του επιβήτορος Ίππου με την επιθυμητή κατάληξη. προς τούτο δε και η επιλογή των φωτογραφιών του κειμένου οι οποίες δεν απεικονίζουν τίποτε περισσότερο από την αγαστή επικοινωνία του Ανθρώπου με τον ζωικό κόσμο και, βεβαίως, με τον Ίππο ως απαρχή της κατανοήσεως των αντιληπτικών του διαύλων και των δι αυτών συλλήψεων των αγαθών διδαγμάτων του Ανθρώπου. Μόνον έτσι ο βίος τελειούται επ΄ αγαθώ όλων και όχι, απλώς, ενός ιδιοτελούς και κακοβούλου Ανθρώπου.