ΤΟ ΔΙΔΑΓΜΑ ΤΗΣ ΠΡΑΓΑΣ
Οι αναρτήσεις μας σε τούτο το Ιστολόγιο, όσο και αν φανεί παράδοξο, δεν προορίζονται προς τους αγαπητούς, έξωθεν, αναγνώστες μας, αλλά αποτελούν το προσωπικό μας σημειωματάριο, κάτι ως "memorandum" ιδίας ημών χρήσεως... Παρά ταύτα, παρατηρούμε ότι αυτές οι αναρτήσεις μας διαβάζονται ολοένα και από περισσότερο αναγνωστικό Κοινό το οποίο, μάλιστα, δεν διαβάζει απλώς αλλά μελετά και επιμένει σε σημεία που του προκαλούν ενδιαφέρον ή και απορίες με αποτέλεσμα, συχνά, να δεχόμαστε και μηνύματα προς διευκρίνιση αυτών των αποριών επί των οποίων, ευχαρίστως, απαντούμε. Έτσι, μετά από πρόσφατη επαναδημοσίευση του κοινωνικού μέσου Facebook παλαιότερης αναρτήσεώς μας, φίλος αναγνώστης μας, απέστειλε μήνυμα με το ερώτημα τι αποκομίσαμε από την επίσκεψή μας στο στενό των Αλχημιστών στην Πράγα και εάν ήταν απλώς η επαφή μας με τον κατασκευαστή ιστορικών πανοπλιών και όπλων που αναφέραμε. Ευχαριστώντας τον αποστολέα του μηνύματος-ερωτήσεως, ευχαρίστως θα απαντήσουμε εν συνεχεία.
Ασκούμενοι με τις έφιππες πολεμικές τέχνες και αποφασίζοντας να τις μεταλαμπαδεύσουμε σε ένα Κοινό το οποίο είχε πλήρη άγνοια περί αυτών, με αίσθημα ευθύνης, εισχωρήσαμε όσο πιο βαθιά σε αυτές, διαπιστώνοντας ότι ο πόλεμος δεν αποτελεί μιαν ενότητα τεχνοκρατικών παραμέτρων αλλά "κέλυφος" γνώσεων οι οποίες υπερβαίνουν κατά πολύ ένα υλιστικό curriculum άγοντας σε υπερβατικά βιώματα απαραίτητα όχι μόνον στην επιτυχία συγκρούσεως αλλά, κυρίως, στην ικανότητα εξαγωγής συμπερασμάτων εδραιώσεως της ειρήνης η οποία αποτελεί και το ευκταίον! Και, στο πλαίσιο αυτό, τα βήματά μας έφτασαν όπου η προσδοκία αναζητούσε απαντήσεις, ακόμη και υπερβατικές, προς εδραίωση επιδιωκόμενων συμπερασμάτων. Ίσως, θα μπορούσαμε να επικαλεσθούμε την αρχαία φράση "Πολλών δ’ ανθρώπων ίδεν άστεα και νόον έγνων" για να αποδώσουμε πολλές εξορμήσεις σε διάφορους προορισμούς που μας προίκισαν με γνώση απαραίτητη για την ουσιαστική εντρύφησή μας στις έφιππες πολεμικές τέχνες, βεβαίως δε και για την διεύρυνση της υπερβατικής προσεγγίσεώς μας σ΄ αυτές και η Πράγα ήταν ένας βασικός προορισμός προς αυτή την κατεύθυνση.
"Γιατί" Πράγα και "Τι" στην Πράγα; Μα, διότι, η Πράγα, η πρωτεύουσα της Τσεχικής Βοημίας, από τον 16ο αιώνα, αποτελεί ένα παγκόσμιο επίκεντρο πολύ ιδιαίτερου Πολιτισμού που θα μπορούσαμε να τον χαρακτηρίσουμε "εσωτερικό" ή και "εσωτεριστικό", εάν θα θέλαμε να αποδώσουμε τον βαθύτερο χαρακτήρα του. Η Πράγα μας κρατά από το ...χέρι για να μας μυήσει σε βαθύτερα "δώματα" αντιληπτικότητος μιας πραγματικότητος που "διαφεύγει" και δεν είναι άλλη από το υπαρκτόν πέραν του ορατού. Και, ακριβώς γι αυτό πραγματοποιήσαμε μια σειρά εκπαιδευτικών ταξιδιών στη φιλόξενη αγκαλιά της, αντλώντας γνώση ζωτική για το έργο της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" και όχι, απλώς, "τουριστικήν απόλαυση"! Αλλά, τι είδους "γνώση" θα μπορούσε να μας προσφέρει επαυξάνοντας την αντιληπτικότητά μας στην οποία προαναφερθήκαμε;
Kάθε Σχολή που σέβεται την εκπαιδευτικήν αποστολή της δεσμεύεται να παραμένει ένα θησαυροφυλάκιο γνώσεων οι οποίες, δίκην αποθεμάτων χρυσού, θα πρέπει να διανέμεται στους μαθητές της.
Όμως, ο φυσικός χρυσός είναι δυσεύρετος και πανάκριβος και η ανακάλυψή του "φιλτράρεται" μέσα από αβελτερίες οι οποίες επιτάσσουν την επινόηση τρόπων, έστω, τεχνητής παραγωγής του.
Αφορμώμενοι εξ αυτής της αφετηρίας και με ένα πνεύμα ασύμβατο με την καθεστηκυία σκέψη, συνειρμικώς κατευθυνθήκαμε στην πέραν των επιφαινομένων "ατραπόν", ώστε δι' αυτής να διεισδύσουμε σε διαφωτιστικούς, για την αναζήτησή μας, "ορίζοντες" και, όπως ήταν φυσικό, "ιχνηλατίσαμε" και τον τομέα της Αλχημείας "τοπόσημο" της οποίας είναι η Πράγα!
Η Αλχημεία, λοιπόν η οποία απετέλεσε θέμα προηγούμενης αναφοράς μας, πολύ μακράν των όσων περί αυτής επικαλούνται διαχρονικοί αγύρτες, μας επέτρεψε να την "ανατάμουμε" στην Πράγα και εν τέλει να αποκαλύψουμε, εις εαυτόν, την μεγάλην αλήθεια της. Και, πρώτα απ΄ όλα η Αλχημεία μας δίδαξε "τι" δεν είναι, εν αντιθέσει με αυτά τα οποία απατηλώς διδάσκουν ότι, δήθεν, "είναι" οι φαιδροί αριβίστες τέκτονες και λοιποί "παραφερνάλιοι" του διεθνούς σιωνισμού οι οποίοι παραπλανούν ανοήτους ώστε να τους υποδουλώσουν πνευματικώς.
Η Αλχημεία, λοιπόν, δεν είναι:
α. Η αναζήτηση πλούτου δια της κατασκευής τεχνητού υλικού χρυσού,
β. Η αναζήτηση μιας υλικής φιλοσοφικής λίθου,
γ. Η αναζήτηση της υλικής ...αθανασίας και βεβαίως,
δ. Η αναζήτηση θεραπείας ενός σχιζοφρενούς...Αυτοκράτορος!
Εάν, δε, κάποιος αμφισβητήσει τα παραπάνω και ζητήσει να αποδείξουμε του λόγου το αληθές, απλώς, θα πούμε ότι αν δεν ίσχυε το πρώτο ο χρυσός θα απετιμάτο στην αξία του σιδήρου, εάν δεν ίσχυε το δεύτερο θα επικρατούσε παντού μια διάχυτη χρυσαφένια εκτυφλωτική λάμψη, εάν δεν ίσχυε το τρίτο ήδη ένα μέρος των κατοίκων του πλανήτη θα είχε μεταναστεύσει σε άλλους πλανήτες και εάν δεν ίσχυε το τέταρτο δεν θα μιλούσαμε για κάποιον Αυτοκράτορα αλλά για τον ...Μαθουσάλα!
Εκεί, στην Πράγα και κατά την διάρκεια τριών πολυήμερων εκπαιδευτικών ταξιδιών περπατώντας νυχθημερόν στα "βήματα" του "συλλέκτη εμπειριών", ακόμη και ..."εξωαισθητών", θέσαμε υπό την βάσανο όχι μόνον της κοινής λογικής αλλά και της εξωαισθητής αντιλήψεως όσα "αποθησαυρίσαμε" εξερευνώντας την ιστορική της αστική ιδιοσυστασία και έχοντας κατά νου ότι αν αυτό το παγκόσμιο κόσμημα πολιτισμού, όπως και η, παρομοίως υπέροχη, Κρακοβία, παραδίδονται αλώβητες στην απόλαυση των σημερινών επισκεπτών τους, τούτο οφείλεται στον μεγάλο Γερμανό Προτέκτορα, τον Εθνικοσοσιαλιστή Reinhard Heydrich ο οποίος τις προστάτευσε προβάλλοντας την πολιτιστική αξία τους ακόμη και με την έκδοση ειδικών επιστημονικών περιοδικών, αισχυνόμενοι για την δολοφονία του από πράκτορες του διεθνούς σιωνισμού, μια εγκληματική "πρακτική" τόσο συνηθισμένη από τους γενοκτόνους της Ανθρωπότητος εβραιοσιωνιστές!
Ξεκινώντας από την πληροφοριακήν "εμβαδομέτρηση" του Κάστρου (Pražský hrad) της, ..."σαρώσαμε" τις απόκρυφες "σελίδες" της περπατώντας στην Γέφυρα του Καρόλου, στο ατμοσφαιρικό εθνικό Κοιμητήριο Vyšehradský hřbitov και σε πολλά άλλα σημεία συλλέγοντας "σημειώσεις" που τις ξεδιπλώσαμε να τις συνοψίσαμε στο Klementinum...
Σ΄ αυτή την περιδιάβαση ψάξαμε κάθε σημείο αλχημιστικού ενδιαφέροντος (και είναι πολλά!) που θα μπορούσε να μας οδηγήσει στο "μονοπάτι" της ζητούμενης "αποκρυπτογραφήσεως" ενός γρίφου τον οποίον χρησιμοποίησαν κατά κόρον οι εβραιοτέκτονες για να εξαπατούν επί αιώνες τα ανόητα υποχείριά τους ενώ, πίσω από αυτόν τον γρίφο ήταν εμφανές ότι κρύβονταν το ...αόρατο, δηλαδή, αυτό που δεν γνωρίζαμε αλλά η διαίσθησή μας ήταν βέβαιη ότι υπήρχε. Και, επιστρατεύοντας την κοινή λογική συνεζευγμένη με μία γόνιμη και ανήσυχη διαίσθηση, ανακαλύψαμε ότι η Αλχημεία δεν υπήρξε τίποτε άλλο παρά η έμμεση υπόδειξη του συνεχούς ερευνητικού χρέους παντός νοήμονος που αποβλέπει στην βελτίωση της κοσμικής τάξεως και των πτυχών που την διέπουν, ένα "παραπέτασμα" πίσω από το οποίο αποκρύπτονται τα σημαίνοντα και στα οποία, αυτό το "παραπέτασμα" παραπέμπει. Επέκεινα, δεν θα μπορούσαμε να μην επικεντρωθούμε βαθύτερα στο εφιπποτοξοτικό αντικείμενό μας και στο αντικείμενο των, εν γένει, εφίππων πολεμικών τεχνών ως Σχολή με τακτικό πλεονέκτημα, εκείνο της αποδοχής του κινδύνου για την γνώση της αληθινής φύσεως της πραγματικότητος, εξερευνώντας το απέραντο άγνωστο δια της υπερβάσεως της εσωτεριστικής "νοημοσύνης" και της διευρυμένης αντιληπτικότητος της εικόνας του κόσμου που μας περιβάλλει. Και ως αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν μία μακροχρόνια εκπαιδευτική προσφορά, ασφαλής και γόνιμη για όλους τους μαθητές μας, κυρίως δε, ικανοποιητική για την δική μας συνείδηση κατά την επιτέλεση ενός ανιδιοτελούς έργου! Και ιδού, πόσες παράμετροι ταυτοχρόνως θα έπρεπε να συνυπολογισθούν για την ασφαλή και επιτυχή εκτέλεση, επί παραδείγματι, της ασκήσεως που σχεδιάσθηκε για τον αρχάριο Κωνσταντίνο μας, μία άσκηση δισκελή, υψηλότατης επικινδυνότητος, η οποία εκτελείται άριστα διότι απορρίψαμε ό,τι ακριβώς η κοινή ("κρατούσα") ιππική αντίληψη θεωρεί απαραίτητο:
α. Ίππος ανενστόμιστος, όταν απαιτείται ενστομισμένος.
β. Ίππος ανεπίσακτος, όταν απαιτείται επισεσαγμένος.
γ. Έφαλση δι άλματος και όχι εφίππευση δι αναβολέων.
δ. Ελεγχόμενος καλπασμός με βηματομέτρηση προ εμποδίου.
ε. Υπερπήδηση εμποδίου άνευ ηνιών και όχι μετά ηνιών.
ς. Εγκατάλειψη Ίππου εν κινήσει και όχι εν στάσει.
ζ. Ορθοστασία και κύλιση επί του εδάφους μετά την εγκατάλειψη.
Ναι, αυτά προσλαμβάνει ο ταξιδευτής που δεν θέλγεται από την τουριστική "βιομηχανία" μιας πανέμορφης χώρας όπως η Τσεχία και από την ακόμη ωραιότερη πρωτεύουσά της, αλλά από "μηνύματα" που κρύβονται μέσα στον χρόνο πίσω από "παραπετάσματα" που πρέπει να παραμερίσει εκείνος που εξερευνά το απέραντο άγνωστο δια της υπερβάσεως της εσωτεριστικής "νοημοσύνης" και της διευρυμένης αντιληπτικότητος της εικόνας του κόσμου που μας περιβάλλει. Κι αυτό ήταν για μας το "καταδρομικό" δίδαγμα της Πράγας:
"Eρευνάτε το άγνωστο και ξεπεράστε κάθε φόβο, δρώντας ρηξικέλευθα" !
