Η ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΙΠΠΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗΣ Magyar Királyi Testőrség Spanyol Lovasiskolája

 Η ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΙΠΠΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗΣ

Magyar Királyi Testőrség Spanyol Lovasiskolája

Με ιδιαίτερη χαρά το Ιστολόγιο των «Ελλήνων Κενταύρων» παρουσιάζει για πρώτη φορά στο ελληνόγλωσσο Κοινό την Ισπανική Σχολή Ιππασίας της Βουδαπέστης (Magyar Királyi Testőrség Spanyol Lovasiskolája) η οποία υπήρξε ένας εμβληματικός ιππικός θεσμός, βεβαίως, λιγότερο γνωστός από την Βιεννέζικη αδελφή Σχολή του, αλλά ιστορικώς ισάξιος και ισοδύναμος. Η ανάρτηση αυτή αποτελεί προσωπικό αφιέρωμα του Ιδρυτή της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" στην αγαπημένη του φυλή Ίππων Lipizzaner με τα οποία εκπαιδεύτηκε στην Υψηλή Ιππασία, στο Αυτοκρατορικό Ιπποφορβείο της Lipica της Σλοβενίας.

1. Το ιστορικό της ιδρύσεως

Μετά την διάλυση της Αυστρο-ουγγρικής Μοναρχίας το 1918, όλες οι κεντρικές Ιππικές Σχολές (το Reitlehrerinstitut της Βιέννης και το Schlosshof) βρέθηκαν εκτός Ουγγαρίας και η ουγγρική άμυνα, βασιζόμενη στο Ιππικό, έμεινε χωρίς Σχολή εκπαιδεύσεως Ιπποεκπαιδευτών. Προσωρινή λύση απέμενε το Pótló Idomító Keret (PIK) στον στρατώνα Ferenc József της Βουδαπέστης το 1921, που μετονομάστηκε σε Lovaglótanár-képző Intézet το 1924.

Τότε, η οριστική πρόταση για μια αυθεντική Ισπανική Σχολή έγινε από τον Josipovich Zsigmond και η εν θέματι Σχολή ιδρύεται επισήμως τον Σεπτέμβριο του 1933 και η λειτουργία της διακρίνεται σε δύο διαφορετικές φάσεις: Δύο φάσεις λειτουργίας: (α) 1933-1937 όταν η Σχολή ξεκίνησε μέσα στο Magyar Királyi Lovaglótanár-képző és Hajtóiskola στο θρυλικό Ιππικό Κέντρο Örkénytábor και (β) 1937/1938-1944: Όταν η Σχολή μετακόμισε μέσα στο Κάστρο της Βούδας όπου χρησιμοποίησε το Βασιλικό Ιππευτήριο (Királyi Lovarda).

Η Σχολή διαλύθηκε τον Μάρτιο του 1945 με την είσοδο του βάρβαρου σοβιετοκομμουνιστικού Στρατού ο οποίος στιγμάτισε με την συμπεριφορά του τον ανθρώπινο Πολιτισμό όπου κι αν βρέθηκε!

Σήμερα την παράδοσή της προσπαθεί να αναβιώσει η Epona Spanyol Lovasiskola η οποία αναγνωρίζεται ως η σύγχρονη, ιδιωτικής πρωτοβουλίας διάδοχος της πρώην Βασιλικής Ισπανικής Σχολής του 1933.

Η Epona Kft ιδρύθηκε το 1990 από την οικογένεια Borsó δημιουργό του Hortobágyi Lovasfalu (Ιππικού Χωριού) το 1992 και ιδιοκτήτη του Hortobágyi Ménes με 400 Ίππους. Επιπλέον και σε συνεργασία με την Holsteiner Verband εκτρέφει αθλητικούς Ίππους. Το 2000 -2001 πρώτη στην Ουγγαρία αγοράζει καθαρόαιμους Ισπανικούς Ίππους “PRE” (Pura Raza Española) και μετακομίζει κοντά στη Βουδαπέστη με στόχο την διάδοση της Ισπανικής φυλής. To 2006, mετά από 7 χρόνια προετοιμασίας, ιδρύει επίσημα την Σχολή “Epona”. To 2007, κατόπιν προτάσεως της Ουγγρικής Κυβερνήσεως ξεκινά επίσημα ως Σχολή με σκοπό να γίνει ο άξιος διάδοχος της Σχολής του Κάστρου της Βούδας και σε συνεργασία με τον Don Alvaro Domecq Romero, Ιδρυτή της Real Escuela Andaluza del Arte Ecuestre της Jerez, φέρνει στην Ουγγαρία φοράδες και εκπαιδευμένους επιβήτορες από το φημισμένο του εκτροφείο. Το 2009 – 2011, εμφανίζεται στην Oroszlános udvar (Αυλή των Λεόντων του Κάστρου της Βούδας) με 16 Ίππους και 25 αναβάτες και με 700 θεατές κατά μέσο όρο επί μία σειρά 105 παραστάσεις με όλες τις θέσεις διατεθειμένες, σύμφωνα με την Magyar Lovassport Szövetség. Το 2009 κατακτά το βραβείο ANCCE (Asociación Nacional de Criadores de Caballos de Pura Raza Española) ως Καλύτερος Διεθνής Εκτροφέας της Ισπανικής φυλής. Σήμερα μεγαλουργεί στο Szár, του νομού Fejér, 42 χλμ δυτικώς της Βουδαπέστης, σε έκταση 30 εκταρίων περιτριγυρισμένη από δάση. Δαθέτει περίπου 60 Ίππους PRE και παράγει 6 πουλάρια ετησίως τα οποία, κατά το μείζον μέρος παραμένουν Η πλειοψηφία μένει στην Σχολή για να διατηρηθεί η υψηλή ποιότητα «αίματος» ενώ μερικά πωλούνται και η φυλή χρησιμοποιείται ακόμη και για διασταυρώσεις (Shagya-Arab κλπ. Η Epona Kft καλλιεργεί την Κλασική Ιππασία και την Υψηλή Σχολή της (Haute École), πιστοποιεί Εκτροφείς και Εκπαιδευτές Ίππων από το 2007 και από το 2012 είναι ανεγνωρισμένος φορέας δευτεροβάθμιας πιστοποιήσεως Εκπαιδευτών Ιππασίας από το Πανεπιστήμιο Φυσικής Αγωγής της Βουδαπέστης. Επίσης, διοργανώνει και σεμινάρια για επισκέπτες εκπαιδευομένους. Στην διαμόρφωση της «φιλοσοφίας» της έχουν συνεισφέρει η οικογένεια Borsó - Borsó Ágnes και Borsó Dorottya ως βασικές Εκπαιδεύτριες, με επίτιμο μέλος τον Dallos Gyula, κύριο πρωταθλητή dressage της Ουγγαρίας και τονίζουν ότι το εκπαιδευτικό πρόγραμμά τους δεν αποβλέπει, απλώς, στο θέαμα θέαμα, αλλά στην διατήρηση της γενετικής αξίας της φυλής PRE. Όπως λένε, το όραμά τους είναι η αναδημιουργία μιας στεγασμένης Ισπανικής Σχολής και ήδη κάνουν άλματα με την νέα Lovarda (Ιππευτήριο) που ξαναχτίστηκε στο Κάστρο.

2. Η πρώτη στελέχωση

Η πρώτη στελέχωση της Ισπανικής Σχολής Ιππασίας της Βουδαπέστης (Magyar Királyi Testőrség Spanyol Lovasiskolája) ακολούθησε το βιεννέζικο πρότυπο αλλά με ουγγρικό προσωπικό.

Διοικητής του συγκροτήματος Örkény υπήρξε ο Szunyogh Albert, ο άνθρωπος ο οποίος αφιερώθηκε στον Ιππικό Αθλητισμό και προέταξε την σημασία του στην Ουγγαρία. Με άριστο Επιστημονικό, Εκπαιδευτικό, Κτηνιατρικό, Πεταλωτικό προσωπικό και προσωπικό γραμματειακής υποστηρίξεως, το συγκρότημα Örkény εκτελούσε το έργο του με 170 Ίππους. Πυρήνας της Ισπανικής Σχολής υπήρξε ο Hazslinszky-Krull Géza, ένας εξαιρετικός δεξιοτέχνης και υπερπηδητής. Το 1930 στάλθηκε για ένα χρόνο στην Βιεννέζικη Ισπανική Σχολή, επέστρεψε στη Βουδαπέστη και το 1940 ονομάστηκε επικεφαλής της Ισπανικής Σχολής, αργότερα διοικητής του 2ου Ανεξάρτητου Συντάγματος Ουσάρων και το 1943 Διοικητής της Έφιππης Σωματοφυλακής.

Η επιλογή Εκπαιδευτών και Ιππέων της Ισπανικής Σχολής Ιππασίας της Βουδαπέστης (Magyar Királyi Testőrség Spanyol Lovasiskolája) γίνονταν για την τάξη των Εκπαιδευτών από τους βετεράνους που είχαν εκπαιδευτεί στη Βιέννη πριν το 1918, ενώ για την τάξη των Ιππέων από την δομή της Βασιλικής Σωματοφυλακής του 1929. Έτσι, παρατηρούμε μία στελέχωση αποτελούμενη από 9 επιτελικούς αξιωματικούς διοικήσεως και ένα επιτελείο αποτελούμενο από 14 άτομα, επιπλέον δε 20 έφιππους Σωματοφύλακες εκ των οποίων επιλέγονταν και οι αναβάτες της Σχολής.

PLUTO - Pluto · 1765 · Denmark - από το Βασιλικό Εκτροφείο Frederiksborg
CONVERSANO - Conversano · 1767 · Naples - από τους κόμητες Conversano
FAVORY - Favory · 1779 · Kladrub - Τσεχία, Αυτοκρατορικό Εκτροφείο
MAESTOSO - Maestoso · 1773 · Kladrub, Spanish - το αυθεντικό Ισπανικό
NEAPOLITANO - Neapolitano · 1790 · Naples - ναπολιτάνικο, το καστανό που διατηρήθηκε λόγω χαρακτήρος
SIGLAVY - Siglavy Capriola · 1810 · Arabia - το μόνο αραβικό αίμα
INCITATO - Incitato · 1802 · Transylvania - η ουγγρική/τρανσυλβανική γραμμή, Bonchida
TULIPAN - Tulipan · 1880 · Terezovac, Croatia - η πιο νέα, σλαβονική, που έσωσε τις άλλες
Αυτό είναι ακριβώς το γενετικό υλικό που είχε η Magyar Királyi Testőrség Spanyol Lovasiskolája το 1933-44 στους σταύλους του Bábolna και Szilvásvárad. Κάθε φορά που έβλεπες ένα Lipizzaner να κάνει Levade στην Lovarda του Κάστρου, ανήκε σε μία από αυτές τις 8 γραμμές.

3. Γένος και αριθμός Ίππων

Φυλή: Αποκλειστικώς Lipizzaner - Lipicai. Κατά την ίδρυση υπήρξε σοβαρή συζήτηση και ο λόγος ήταν η παράδοση. Το Lipizzaner θεωρείται ως ένας εθνικός θησαυρός στην Ουγγαρία βάσει του 32/2004 OGY και εκτρέφεται επί 400 χρόνια σεβομένης της καθαροαιμίας του, με 8 διακρινόμενες γραμμές: Pluto, Conversano, Favory, Maestoso, Neapolitano, Siglavy Capriola, Incitato, Tulipan, Ιδανικό για Haute École (Υψηλή Σχολής Ιππασίας) λόγω της ικανότητος μαθήσεως, της υπακοής και της φυσικής τάσεως για συσπείρωση.

Αριθμός: Στο Örkénytábor το σύνολο των Ίππων της Σχολής ήταν 170. Από αυτά, η Ισπανική Σχολή διέθετε αρχικώς 20-30 επιλεγμένους επιβήτορες, όλοι λευκοί/γκρίζοι, με έναν παραδοσιακώς σκούρο ανάμεσά τους για να υπογραμμίζει την ποικιλία χρωμάτων. Στην Βουδαπέστη, λόγω περιορισμένου χώρου, ο αριθμός σταθεροποιήθηκε στους 24-28 επιβήτορες Υψηλής Σχολής Ιππασίας, επιπλέον δε 10-12 νεαρούς Ίππους υπό εκπαίδευση οι οποίοι προέρχονταν από το κρατικό εκτροφείο Bábolna και αργότερα από το Szilvásvárad.

4. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα

Το πρόγραμμα ήταν πιστό αντίγραφο της αντίστοιχης Ισπανικής Σχολής της Βιέννης, αλλά εμπλουτισμένο με την "Φυσική Ιππασία" της ιταλικής Σχολής του Pinerolo και της γαλλικής Saumur, που ήταν πρότυπα για το Örkénytábor. Το ακαδημαϊκό έτος άρχιζε στις 20 Αυγούστου και έληγε στις 10 Ιουλίου με ημερήσιο καθημερινό πρόγραμμα 7 ωρών θεωρίας και πρακτικής. Κατά την Πέμπτη και την Κυριακή διδάσκονταν μόνον θεωρία ώστε να αναπαύονται οι Ίπποι.

Βασικό εκπαιδευτικό εγχειρίδιο ήταν το «Lovaglás, hajtás és málhásállatvezetés» (Ιππασία, οδήγηση και οδήγηση ζώων φόρτου).

Η δομή του εκπαιδευτικού προγράμματος για την Ισπανική Σχολή ήταν τριών επιπέδων:

Α. Remonteschule / Csikó osztály (7:00-7:50): Νεαροί ίπποι, διαδρομή υπερπηδήσεως εμποδίων ύψους μέχρις 1 μέτρου εκπαίδευση μέχρι 1μ. (pótló díjlovagló feladat, 1 m magas parcours) και βασικές ασκήσεις συσπειρώσεως .

Β. Campagneschule (Ιππασία επί φυσικού εδάφους) / Iskolaosztály (9:00-10:10) - Futószáras: Προχωρημένη εργασία, piaffe, passage, piruettes. Εκπαίδευση με μακρές ηνίες.

Γ. Hohe Schule (Υψηλή Σχολή Ιππασίας) / Magasiskola: Τα περίφημα Εναέριες Ασκήσεις (Airs above the ground): Levade - ημιανόρθωση, Courbette - άλματα με στήριξη επί των οπισθίων, Croupade (άλμα με συνεπτυγμένα πόδια), Capriole (πλήρης εκτίναξη, και στο αποκορύφωμα ο Ίππος τεντώνει οριζοντίως τα οπίσθια σε δυνατή κλωτσιά προς τα πίσω, ενώ τα μπροστινά διατηρούνται διπλωμένα. Στην μάχη, αυτό σκότωνε πεζό που πλησίαζε από πίσω) και Ballotade (ίδιο με Croupade, αλλά στο ψηλότερο σημείο ο Ίππος μισοτεντώνει τα πίσω πόδια προς τα πίσω, δείχνοντας τα πέταλα, χωρίς να κλωτσήσει δυνατά. Σαν να λέει "θα μπορούσα να κλωτσήσω, αλλά κρατιέμαι").

Οι Δάσκαλοι της, μητρικής, Ισπανικής Σχολής της Βιέννης εκπαίδευαν με γνώμονα ότι κλασική αρχή της φυσικής εκγυμνάσεως στην εργασία εδάφους αλλά και στα εμπόδια αλληλοσυμπληρώνονται, μια εκπαιδευτική φιλοσοφία που υιοθετήθηκε πλήρως στο Örkénytábor, όπου κάθε εκπαιδευόμενος θα έπρεπε να συμμετέχει με τουλάχιστον ένα δικό του Ίππο υπηρεσίας, του οποίου πλήρωνε συντήρηση, και να συμμετέχει σε αγώνα Ιππικής Αντοχής 4000μ. με εμπόδια, αλλά τι σήμαινε αυτό;

Στο Örkénytábor / Lovaglótanár-képző, οι μαθητές δεν ήσαν πολίτες, αλλά, ήδη αξιωματικοί (ανθυπολοχαγοί και υπολοχαγοί) που είχαν υπηρετήσει επί 2 χρόνια σε Σύνταγμα Ουσάρων ή Πυροβολικού και είχαν ξεχωρίσει σε αγώνες. Όταν τους δεχόταν η Σχολή, ίσχυαν 3 κανόνες:

Α. Είχαν "Τουλάχιστον ένα δικό του Ίππο υπηρεσίας". Κάθε αξιωματικός στον Ουγγρικό Στρατό είχε τον προσωπικό του Ίππο υπηρεσίας (Szolgálati ló) που δεν ανήκε στον Στρατό αλλά ήταν δικός του, τον αγόραζε ο ίδιος, αλλά είχε υποχρέωση να τον έχει, διατηρώντας τον σε άριστη και μάχιμη κατάσταση και με αυτόν τον Ίππο έκανε την καθημερινή του εκπαίδευση και υπηρεσία. Όταν πήγαινε στο Örkénytábor, έπρεπε αυτό τον Ίππο να τον πάρει μαζύ του.

Β. "Πλήρωνε συντήρηση". Η Σχολή παρείχε δωρεάν τους εκπαιδευτικούς Ίππους (έναν από τους 170 Ίππους που προναφέραμε), τα csikó, vadász, iskola lovak. Αλλά για τον δικό του προσωπικό Ίππο, ο μαθητής πλήρωνε ο ίδιος την τροφή (βρώμη, σανό), τον ενσταυλισμό και την πετάλωση. Αυτό ήταν ένα «φίλτρο» ώστε να παραμένουν εκείνοι οι οποίοι διέθεταν και την οικονομική δυνατότητα να υπηρετούν τον Ίππο ώστε αυτός να μην κακοπέφτει λόγω οικονομικής δυστοκίας του Ιππέως του. Αν ο μαθητής έφερνε και δεύτερο δικό του Ίππο (π.χ. για αγώνες), μπορούσε να τον ιππεύει μόνο πριν τις 7 το πρωί ή το απόγευμα, μετά τα θεωρητικά μαθήματα.

Γ. "Αγώνας Ιππικής Αντοχής 4000μ. με εμπόδια" Αυτό ήταν το καθημερινό μάθημα για τον τελικό των εξετάσεων (10:40-11:30). Με τον δικό του Ίππο υπηρεσίας, ο μαθητής έπρεπε να τρέξει υποχρεωτικά έναν στρατιωτικό αγώνα Ιππικής Αντοχής 4000 μέτρων στην πίστα του Örkénytábor, με φυσικά και σταθερά εμπόδια - χαντάκια, φράχτες, νερά. Δεν ήταν αγώνας ταχύτητας, ήταν δοκιμασία για το αν ο Ίππος παραμένει σε καλή κατάσταση και μετά από διαδρομή 4000μ, αν ο αξιωματικός μπορεί να τον διαχειριστεί όταν είναι κουρασμένος, αν ο Ίππος είναι κατάλληλος για πραγματικό πόλεμο / εκστρατεία. Και εάν σε αυτή την δοκιμασία ο μαθητής απετύγχανε δεν έπαιρνε πτυχίο Εκπαιδευτή Ιππασίας.

5. Οι Εγκαταστάσεις

Α. Το Örkénytábor (1933-1937) εκτείνονταν σε έκταση 2.600 εκταρίων αγορασμένη από το 1870, με προϋπολογισμό 7,5 εκατ. Pengő και χτίστηκε ένα συγκρότημα που αντιγράφει το Saumur και το Pinerolo. Περιλάμβανε σταύλους για 170 Ίππους, πεταλωτήριο, νοσοκομείο Ίππων, χώρο καραντίνας, αποθήκες, σιλό βρώμης, κοπροστάσιο, δύο σκεπαστά Ιππευτήρια και τέσσερα ανοικτά με περιμετρική διαδρομή καλπασμού, Διοικητήριο, καταλύματα για έγγαμους/άγαμους αξιωματικούς, μαθητές, υπαξιωματικούς, εστιατόριο και λέσχη αξιωματικών. Εκτός του ως άνω «κεντρικού πυρήνος» περιελάμβανε γήπεδο πόλο και περιμετρική διαδρομή εμποδίων 2.400μ. με 40 σταθερά εμπόδια ύψους 50-130 εκτμ. Επί συνολικής εκτάσεως 80-90 εκταρίων.

Το Βασιλικό Ιππευτήριο (Lovarda) της Βούδας

Β Το Βασιλικό Ιππευτήριο (Lovarda) στο Κάστρο της Βούδας (1938-1944) ήταν ένα μεγαλειώδες ιππικό κόσμημα κορυφαίας αρχιτεκτονικής εμπνεύσεως. Χτίστηκε μεταξύ 1899 και1901 από τον Alajos Hauszmann για να αντικαταστήσει τον παλιό βασιλικό στάβλο σε αρχιτεκτονική νέο-μπαρόκ, μήκους 55μ., πλάτους 17μ. και ύψους 14μ., με τεράστια τοξωτά παράθυρα που λούζουν το εσωτερικό με φως, όπως και η Winterreitschule της Βιέννης. Οι τοίχοι του ήσαν λευκοί με μπεζ λεπτομέρειες και η βασιλική εξέδρα του ήταν στολισμένη με το πορτρέτο του Καρόλου ΣΤ', τον οποίο οι Ιππείς πάντα χαιρετούσαν. Στο εσωτερικό του το δάπεδο ήταν ξύλινο με ειδικό μείγμα άμμου και πριονιδιού, ενώ διέθετε κερκίδες για 300 θεατές και θεωρείο για την βασιλική οικογένεια. Κάτω από το Ιππευτήριο, υπήρξαν σταύλοι λαξευμένοι στον βράχο του Csikós udvar, αλλά τι μπορούμε να εννοήσουμε;

Λεπτομέρεια εκ των έσω της οροφής του Βασιλικού Ιππευτηρίου της Βούδας

Το Κάστρο της Βούδας είναι χτισμένο πάνω σε έναν λόφο ασβεστόλιθου και δεν είναι ένας επίπεδος χώρος, αλλά είναι τεχνητά διαμορφωμένος με αναλημματικούς τοίχους. Τι είναι το Csikós udvar; “Csikós”, στα ουγγρικά είναι ο διάσημος αλογατάρης της μεγάλης πεδιάδος Πούστα, ένα εθνικό σύμβολο θα λέγαμε που χρησιμοποιεί ως δείκτη (και όχι ως μέσον τιμωρίας) μία μάστιγα στην εκπαίδευση. “Udvar” στα ουγγρικά σημαίνει την αυλή. Άρα, Csikós udvar σημαίνει την Αυλή των Csikós και αυτό εν προκειμένω είναι η κάτω, δυτική αυλή του βασιλικού συγκροτήματος, κάτω από το κυρίως παλάτι, η οποία πήρε το όνομά της γιατί εκεί ήταν οι βασιλικοί στάβλοι. Τι σημαίνει "στάβλοι λαξευμένοι στον βράχο"; Όταν ο Hauszmann έχτισε την νέα Lovarda το 1899 - 1901, δεν την έβαλε στο επίπεδο της αυλής αλλά την έβαλε επάνω στον προμαχώνα. Για να επιτευχθεί αυτό το ίδιο το Ιππευτήριο διαστάσεων 55μ x 17μ είναι στο επάνω επίπεδο, δηλαδή, στο επίπεδο του παλατιού. Από κάτω, ο λόφος κατεβαίνει απότομα 10-12 μέτρα προς τον Δούναβη. Για να μην χτίσει τεράστιους τοίχους, οι μηχανικοί έσκαψαν μέσα στον φυσικό βράχο του λόφου και σε αυτό το λαξευμένο κενό, έφτιαξαν τους σταύλους. Δηλαδή, ο ένας τοίχος του σταύλου είναι ο ίδιος ο λαξευμένος βράχος του λόφου και μπορούμε να φανταστούμε κάτι σαν διώροφη κατασκευή στην οποία ο επάνω όροφος ήταν μία φωτεινή αίθουσα Ιππασίας όπου ίππευε η Ισπανική Σχολή (1938-44) και ο κάτω όροφος (υπόγειο) ήταν λαξευμένος μέσα στον βράχο, αποδίδοντας δροσερούς, σκιερούς σταύλους με θολωτές οροφές από τούβλο, όπου ζούσαν τα Lipizzaner, απολαμβάνοντας σταθερό φυσικό κλιματισμό όλο το χρόνο λόγω του βράχου. Και οι Ίπποι ανέβαιναν από τους σταύλους στο Ιππευτήριο μέσω μιας εσωτερικής ράμπας, ώστε να μην εκτίθενται σε εξωτερικά φυσικά καιρικά φαινόμενα. Όταν βομβαρδίστηκε το 1945, η αίθουσα καταστράφηκε, αλλά οι λαξευμένοι σταύλοι, από κάτω, επέζησαν, γιατί ήταν μέσα στον βράχο. Γι' αυτό και όταν ξαναχτίστηκε το 2019 - 2021, βρήκαν ακόμα τα ίχνη τους και σήμερα στην νέα Lovarda, στο υπόγειο, έχουν ξαναφτιάξει μικρό στάβλο-μουσείο που δείχνει αυτή την κατασκευή.

Το κατεστραμμένο, από τους κομμουνιστές βανδάλους, Βασιλικό Ιππευτήριο

Το κτήριο βομβαρδίστηκε το 1945, έμεινε με κατεστραμμένη στέγη επί 5 χρόνια και κατεδαφίστηκε από τους κτηνώδεις σοβιετικούς το 1950 στο πλαίσιο της μεθοδευμένης αποδομήσεως του Πολιτισμού της Ουγγαρίας. Ανακατασκευάστηκε πιστά από τα αρχικά σχέδια το 2019-2021 και σήμερα λειτουργεί ως εκθεσιακός χώρος που συνεχίζει την παράδοση της Ισπανικής Σχολής.

Némethy Bertalan

Ο διεθνούς κύρους απόφοιτος της Ισπανικής Σχολής της Βουδαπέστης

Αριστερά - Örkénytábor 1932:

Ως νεαρός ανθυπολοχαγός, απόφοιτος της Ludovika, με την στολή Ουσάρου με το χαρακτηριστικό γούνινο kucsma και τα χρυσά κορδόνια. Εδώ έμαθε το "Lovaglás, hajtás és málhásállatvezetés" και την κλασική μέθοδο που αργότερα έγινε η βάση της Ισπανικής Σχολής της Βουδαπέστης.

Δεξιά - USA 1960:

Ως προπονητής της U.S. Equestrian Team, με το σακάκι με το σήμα USA και τους Ολυμπιακούς κύκλους. Προπονητής από το 1955 μέχρι το 1980, οδήγησε τις ΗΠΑ σε 3 χρυσά Ολυμπιακά, 4 αργυρά, και το βιβλίο του "The de Némethy Method" είναι ακόμα η βίβλος του show jumping.

Η Σχολή της Βουδαπέστης, παρά την σύντομη ζωή της (1933-1944), εθεωρείτο από τους σύγχρονους "a bécsi intézettel egyenrangú", δηλαδή, ισότιμη με την Ισπανική Σχολή Ιππασίας της Βιέννης και ανέδειξε λαμπρούς Εκπαιδευτές που, αργότερα, κυριάρχησαν στην παγκόσμια Ιππασία όπως τον Hazslinszky-Krull στην Ολλανδία και τους Platthy József, Némethy Bertalan στις ΗΠΑ.