O ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΩΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΑΘΑΡΜΟΥ

 O ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΩΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΑΘΑΡΜΟΥ

Η, συν τω χρόνω και στο πλαίσιο της σύγχρονης υπαρξιακής αναζητήσεως, βαθύτερη "επισκόπηση" του διαλογισμού στην οποία άγεται ο πανταχόθεν βαλλόμενος κοινωνάνθρωπος, βοηθά να εννοήσουμε ότι αυτό το αντικείμενο υποκρύπτει μια σημαντικότερη σημασία από εκείνη μιας απλής μυστικιστικής ή θρησκευτικής πρακτικής της Ανατολής. Αυτή η μακρά "επισκόπηση" του διαλογισμού, ενεργοποίησε ουσιαστικότερες φιλοσοφικές και νευροβιολογικές "οπτικές" οι οποίες άγουν στην επαλήθευση ενός επιτεύγματος εσωτερικού καθαρμού τον οποίον επιτυγχάνει ο διαλογισμός.

Αντιθέτως, η σπουδαία προσέγγιση του διαλογισμού αναλύεται όλο και περισσότερο ως μια συστηματική, εσωτερική μέθοδος ψυχικής και νοητικής εξυγιάνσεως. Η έννοια του «καθαρμού», ο οποίος έχει τις ρίζες του τόσο στην αρχαία Ελληνική φιλοσοφία (αριστοτελική κάθαρση) όσο και στις ανατολικές παραδόσεις (όπως η κάρμα-σούντι ή ο εξαγνισμός του νοός στον Βουδισμό), περιγράφει τη διαδικασία απελευθερώσεως του ατόμου από τα ψυχικά βάρη, τις συναισθηματικές τοξικότητες και τα παγιωμένα γνωστικά σχήματα.

Εν προκειμένω, ο διαλογισμός θεωρείται ως μια δυναμική διαδικασία εσωτερικού καθαρμού, αναλύοντας τους μηχανισμούς με τους οποίους επιτυγχάνεται η ψυχική αποσυμφόρηση και η γνωστική αναδιοργάνωση.

1. Η φιλοσοφική θεμελίωση του καθαρμού συνδέεται με την αποβολή του «ξένου» ή του «μολυσματικού» στοιχείου που διαταράσσει την εσωτερική αρμονία. Στον διαλογισμό, το μολυσματικό στοιχείο δεν είναι εξωγενές, αλλά ταυτίζεται με τις ασυνείδητες αυτόματες σκέψεις, τις απωθημένες ενορμήσεις και τις γνωστικές διαστρεβλώσεις (π.χ. προσκόλληση, αποστροφή). Μέσω της πρακτικής της ενσυνειδητότητος (mindfulness) ή του υπερβατικού διαλογισμού, το υποκείμενο δεν επιχειρεί να καταστείλει αυτές τις σκέψεις, αλλά να τις παρατηρήσει αποστασιοποιημένα (non-judgmental awareness). Αυτή η, μακρόθεν, στάση του «ουδέτερου παρατηρητή» επιτρέπει στα συναισθηματικά φορτία να αναδυθούν στην επιφάνεια της συνειδήσεως και να εκτονωθούν, αποσυμπιέζοντας "φορτίσεις" και άγοντας σε μια γαλήνη υπαρξιακού καθαρμού.

2. Ψυχολογικοί και νευροβιολογικοί μηχανισμοί αποτοξινώσεως ενεργοποιούνται δια του διαλογισμού ο οποίος, πλέον, λειτουργεί ως ένας μηχανισμός απευαισθητοποιήσεως (desensitization) και συναισθηματικής αποφορτίσεως. Εδώ επιδιώκεται η γνωστική αποσύνδεση (defusion) και το άτομο μαθαίνει να διαχωρίζει τον εαυτό του από τα νοητικά του παράγωγα. Η διαπίστωση ότι «είμαι ο παρατηρητής των σκέψεών μου και όχι οι ίδιες οι σκέψεις μου» αποτελεί τον πυρήνα του γνωστικού καθαρμού. Έρευνες στον τομέα της νευροεπιστήμης δείχνουν ότι ο διαλογισμός μειώνει τη δραστηριότητα της αμυγδαλής (το κέντρο του φόβου στον εγκέφαλο) και ενισχύει τον προμετωπιαίο φλοιό. Αυτή η βιολογική μεταβολή αντικατοπτρίζει τη σταδιακή εξάλειψη των χρόνιων βιολογικών αποτυπωμάτων του στρες, λειτουργώντας ως καθαρτήριο μέσο σε οργανικό επίπεδο. «Ο διαλογισμός δεν είναι η καθαρίστρια που πετάει τα σκουπίδια έξω από το σπίτι, αλλά το φως που επιτρέπει στο δωμάτιο να δει τι είναι χρήσιμο και τι πρέπει να αποσυντεθεί από μόνο του.»

3. Η διαδικασία του καθαρμού αποτελεί ανελικτική πρόοδο διαφορετικών σταδίων. Ο διαλογιστικός καθαρμός δεν είναι μια γραμμική εμπειρία, αλλά εξελίσσεται στα ακόλουθα διακριτά στάδια: (α) Ανάδευση και ανάδειξη καταπιεσμένων σκέψεων, άγχους και σωματικής δυσφορίας. Συνειδητοποίηση της εσωτερικής καταιγίδος. (β) Επισκόπηση και ευθυγράμμιση με την παύση κάθε κριτικής διαθέσεως. Αποδυνάμωση κάθε συναισθηματικού φορτίου. (γ) Καθαρμός (αποφόρτιση), μια αίσθηση ελαφρύνσεως, συχνά συνοδευόμενη από ψυχοσωματική ανακούφιση με την απελευθέρωση από παλιά μοτίβα συμπεριφοράς. (δ) Εσωτερική γαλήνη, επίτευξη πνευματικής διαυγείας και ψυχικής ισορροπίας που ολοκληρώνουν τον καθαρτήριο κύκλο.

Εν συμπεράσματι, ο διαλογισμός συνιστά μια βαθιά εσωτερική καθαρτήρια διαδικασία, η οποία υπερβαίνει την απλή χαλάρωση. Λειτουργεί ως ένας «νοητικός κλίβανος» όπου οι συγκρούσεις, τα τραύματα και οι καθημερινές εντάσεις μετουσιώνονται σε αυτογνωσία και διαύγεια. Σε έναν πολιτισμό που χαρακτηρίζεται από «υπερπληροφόρηση» με πλεονάζουσα την «παραπληροφόρηση» η οποία είναι στρεσογόνος ως άγουσα σε συγχύσεις, ο διαλογισμός προσφέρει το απαραίτητο «αντίδοτο» για την ψυχική υγιεινή, αποδεικνύοντας ότι ο αληθής καθαρμός δεν επιτυγχάνεται με τη φυγή από τον εαυτό, αλλά με την ολοκληρωτική κατάδυση σε αυτόν.

Η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" εκ της ιδρύσεώς της απέδωσε τεράστια σημασία στον διαλογισμό χάρη στην παράπλευρη, περί αυτού, διδασκαλία Αδελφού μοναχού ο οποίος, από χρόνων, υποστηρίζει το έργο μας καθιστώντας μας ευγνώμονες για την πολύτιμη συνεισφορά του και αυτή την στιγμή ασκείται στον Ναό Eihei-ji, Ζεν της ιαπωνικής επαρχίας Fukui, από τον οποίο προέρχονται και οι φωτογραφίες αυτής της αναρτήσεως. Ήδη, ως Σχολή αποτολμήσαμε να αναλύσουμε και να υλοποιήσουμε το έργο του κορυφαίου Γερμανού διανοουμένου Eugen Herrigel «Το Ζεν στην Τέχνη της Τοξοβολίας», εντάσσοντάς το στην διδασκαλία μας. Έτσι, όσοι ενδιαφέρονται να εισαχθούν στον καθαρτήριο κύκλο του διαλογισμού ζεν μπορούν να παρακολουθήσουν μαζύ μας μια σειρά διδασκαλιών που θα ξεκινήσουν από 1ης Ιουνίου 2026 επί φυσικού εδάφους, επ΄ ευκαιρία μιας επιλεκτικής εκπαιδεύσεως Συνασκουμένου μας ο οποίος θα ταξιδεύσει κοντά μας για να ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του στην Σχολή μας, οίκοθεν, δε, νοείται ότι και αυτή η παράμετρος όπως και όλη η διδασκαλία στην Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" προσφέρεται δωρεάν. Πληροφορίες: Φορητό 6977764737.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Η κυριότερη και πλέον θεμελιακή βιβλιογραφία περί διαλογισμού διατίθεται στην Ιαπωνία και στην γερμανόφωνη Ευρώπη και επικεντρώνεται κυρίως στον Ζεν Βουδισμό (禅), στον Σότο και Ρινζάι Ζεν, αλλά και στη φιλοσοφική πρόσληψη του ιαπωνικού διαλογισμού από Γερμανούς διανοουμένους Εθνικοσοσιαλιστές, ψυχολόγους και εσωτεριστές.

Ι. Ιαπωνόγλωσση Βιβλιογραφία

1. Daisetz Teitaro Suzuki

『禅と日本文化』 (Zen to Nihon Bunka),1938

Το σημαντικότερο ίσως ιαπωνικό έργο της περιόδου για τη σχέση Ζεν, διαλογισμού και ιαπωνικού πολιτισμού. Συνδέει τον διαλογισμό με: το Bushidō, την τέχνη του ξίφους, την τελετουργία, την πνευματική πειθαρχία.

2. Daisetz Teitaro Suzuki

『禅学入門 (Εισαγωγή στις Σπουδές Ζεν), περ. 1934

Ιαπωνική εκδοχή των εισαγωγικών του έργων περί Ζazen και εσωτερικής εμπειρίας.

3. Kodo Sawaki

『坐禅談』(Συζητήσεις περί Zazen), περ.1935

Από τα σημαντικότερα κείμενα πρακτικού Ζazen της προπολεμικής Ιαπωνίας. Εστιάζει: στην καθιστή σιωπή, στη μη-σκέψη (無念), στην αυστηρή μοναστική πειθαρχία.

4. Sōen Shaku

禅話集 (Συλλογή Ομιλιών Ζεν), 1890s–1905

Έργα του πρώτου μεγάλου Ιάπωνα Ζεν δασκάλου που παρουσίασε τον Ζεν στη Δύση. Συνδυάζει: kōan, διαλογισμό, σαμουραϊκή ηθική.

ΙΙ. Γερμανόγλωσση Βιβλιογραφία

1. Eugen Herrigel

Zen in der Kunst des Bogenschießens

(«Το Ζεν στην Τέχνη της Τοξοβολίας») 1948

Είναι βασισμένο σε προγενέστερες εμπειρίες του (1924–1929) και αποτελεί το σημαντικότερο γερμανικό έργο για τον ιαπωνικό διαλογισμό. Συνδέει: αναπνοή, ασκητική πειθαρχία, “μυστική” κατάσταση του νου, Ζεν και πολεμικές τέχνες.

2. Karlfried Graf Dürckheim

Πρώιμα άρθρα και ημερολόγια Ιαπωνίας 1938–1944

Ο Dürckheim έζησε στην Ιαπωνία κατά τον πόλεμο και μελέτησε: Ζεν μοναστήρια, αναπνευστικές πρακτικές, καθιστό διαλογισμό.

3. Martin Heidegger

Σχετικές διαλέξεις και σημειώσεις περί Ανατολής, 1930s–1940s

Δεν είναι βιβλία διαλογισμού, αλλά επηρεάζονται άμεσα από: το Ζεν, την ιαπωνική έννοια του κενού, την σιωπή ως υπαρξιακή εμπειρία. Επίσης είναι σημαντική η αλληλογραφία του με Ιάπωνες διανοουμένους.

4. Carl Gustav Jung

Πρόλογος στο: Einführung in den Zen-Buddhismus

(γερμανική έκδοση του Suzuki), 1939

Κομβικό κείμενο για τη γερμανική εννόηση του Ζεν. Ο Jung ερμηνεύει τον διαλογισμό ως διαδικασία εσωτερικής ολοκλήρωσης, ως υπέρβαση του Εγώ.

ΙΙΙ. Επανεκδόσεις πρωτογενών κλασικών πηγών

Αυτές οι πηγές είναι πολύ παλαιότερες, αλλά επανεκδίδονται μαζικά μεταξύ 1890–1945:

1. Shōbōgenzō του Dōgen

Το κορυφαίο ιαπωνικό έργο περί Zazen.

2. Hagakure του Yamamoto Tsunetomo

Παρότι όχι καθαρά διαλογιστικό, συνδέεται έντονα με: πειθαρχία, θάνατο, εσωτερική αταραξία.

3. Fukan Zazengi (:普勸坐禪儀)

Το θεμελιώδες εγχειρίδιο πρακτικής Zazen.

ΙV. Eλληνόγλωσση Βιβλιογραφία

Eugen Herrigel "ΖΕΝ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑΣ", Μια παραστατική ανάλυση από τον Αριστοτέλη Ηρ. Καλέντζη, 2022

YΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:

17 Mαίου 2026

     Η φανατική (όπως μας γράφει) αναγνώστριά μας  κ. Hermínia Correia da Fé από την Ανδόρρα η οποία μας διαβάζει με την μεταφραστική μηχανή της Google μας παρατηρεί ότι για ένα τέτοιο θέμα αποτελεί παράλειψή μας η μη παρουσίαση του Ναού Eihei-ji κι εμείς, ευχαριστώντας την για την υπόδειξη, σπεύδουμε να αποκαταστήσουμε την παράλειψή μας.

永平寺

Eihei-ji

«Ναός της Αιώνιας Ειρήνης»

Ο Ναός Eihei-ji είναι ένα από τα σημαντικότερα μοναστικά κέντρα του ιαπωνικού Ζεν και το κυριότερο πνευματικό κέντρο της σχολής Σότο (Sōtō Zen). Η Σχολή Σότο εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη βουδιστική κοινότητα της Ιαπωνίας ως προς τον αριθμό ναών.

Πολλοί Ναοί στην Ιαπωνία έχουν ιστορική ή καλλιτεχνική αξία, όμως, το Eihei-ji διατηρεί κάτι σπανιότερο: μια αδιάκοπη ζωντανή μοναστική συνέχεια σχεδόν οκτώ αιώνων. Δεν λειτουργεί ως «Μουσείο Ζεν» αλλά παραμένει τόπος ασκήσεως και αυτό ακριβώς δημιουργεί την ιδιαίτερη αίσθηση που περιγράφουν πολλοί επισκέπτες: ότι ο χώρος δεν είναι "σκηνικό", αλλά οργανισμός πνευματικής πειθαρχίας που συνεχίζει να «αναπνέει» μέσα στον χρόνο.

Βρίσκεται βαθιά μέσα στα δάση κέδρων της επαρχίας Fukui, περίπου 15 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης Fukui. Ιδρύθηκε το 1244 από τον μεγάλο δάσκαλο Dōgen Zenji, ο οποίος έφερε την παράδοση του Σότο Ζεν από την Κίνα στην Ιαπωνία. Ο Dōgen δεν αντιμετώπιζε τον διαλογισμό ως μια τεχνική χαλαρώσεως αλλά ως ολοκληρωμένο τρόπο υπάρξεως. Στο Eihei-ji θεωρείται ως άσκηση του Ζεν η ίδια η καθημερινή ζωή, το περπάτημα, το φαγητό, ο καθαρμός, η σιωπή ...

Το Eihei-ji δεν είναι απλώς "τουριστικός" χώρος, αλλά ένας από τους σημαντικότερους φορείς της ιαπωνικής πνευματικής παραδόσεως. Η επιρροή του επεκτάθηκε στη φιλοσοφία, στις πολεμικές τέχνες, στην τελετουργία τσαγιού, στην αισθητική του κενού, στην ιαπωνική αντίληψη της πειθαρχίας και της σιωπής.

Το συγκρότημα αποτελείται από περίπου εβδομήντα ξύλινα κτήρια συνδεόμενα με στεγασμένους διαδρόμους που ανεβαίνουν στις πλαγιές του βουνού. Η πρώτη εντύπωση που δέχεται ο επισκέπτης είναι η σιωπή. Υπεραιωνόβιοι κέδροι, πέτρινα μονοπάτια, ήχος νερού και ξύλινες καμπάνες δημιουργούν ένα περιβάλλον που μοιάζει αποκομμένο από τον ιστορικό χρόνο.

Η αρχιτεκτονική είναι αυστηρή αλλά όχι επιβλητική υπό την δυτικήν έννοια. Το Ζεν αποφεύγει τη μεγαλοπρέπεια ως επίδειξη. Αντίθετα, δίνει έμφαση στην απλότητα, στη φυσική φθορά των υλικών, στην ισορροπία μεταξύ κενού και μορφής, στη σιωπηλή κίνηση μέσα στον χώρο. Ο επισκέπτης συχνά περνά από μακρινούς ξύλινους διαδρόμους όπου ακούγεται μόνο ο ήχος των βημάτων και του ανέμου. Στο Σότο Ζεν, η ίδια η καθημερινή πράξη είναι μορφή φωτίσεως.

Το Eihei-ji παραμένει ενεργό μοναστήρι εκπαιδεύσεως. Περισσότεροι από διακόσιοι μοναχοί και δόκιμοι ζουν εκεί ακολουθώντας αυστηρό πρόγραμμα πειθαρχίας. Η ημέρα ξεκινά πριν από την αυγή και περιλαμβάνει zazen (καθιστό διαλογισμό), απαγγελίες σούτρα, τελετουργικό φαγητό, χειρωνακτική εργασία, καθαρισμό των χώρων, σιωπηλή μετακίνηση, μελέτη.

Η προσέγγιση του διαλογισμού στο Eihei-ji είναι συγκεκριμένη. Ο Dōgen δίδασκε ότι δεν «κάνει» κανείς διαλογισμό για να φτάσει κάπου· και ήδη η σωστή στάση του σώματος και του νου είναι ήδη η έκφραση της Βουδικής φύσεως.

Η πρακτική του zazen εκεί χαρακτηρίζεται από απόλυτη ακινησία, φυσική πειθαρχία, ρυθμική αναπνοή, πλήρη επίγνωση της στάσεως του σώματος, αποφυγή φαντασιώσεων ή μυστικιστικών εικόνων. Ο μοναχός δεν επιδιώκει «έκσταση». Αντιθέτως, επιδιώκει πλήρη εγρήγορση μέσα στην απλότητα του παρόντος. Η στάση του σώματος θεωρείται καθοριστική. Η σπονδυλική στήλη μένει κάθετη, τα μάτια μισάνοιχτα και η αναπνοή ήρεμη. Ο νους δεν «καταπιέζεται», αλλά αφήνεται να ηρεμήσει χωρίς προσκόλληση στις σκέψεις. Αυτή η προσέγγιση ονομάζεται συχνά «shikantaza» («απλώς κάθισε»).

Ο ΔΙΑΛΟΓΙΖΟΜΕΝΟΣ, ΔΕΝ ΜΙΛΑ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΥ!

 Ο ΔΙΑΛΟΓΙΖΟΜΕΝΟΣ, ΔΕΝ ΜΙΛΑ ΠΟΤΕ 

ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΥ!

     Εξ όσων διδαχθήκαμε στην Μεγάλη Παγόδα του Παρισιού για τον Διαλογισμό και ισχύουν το ίδιο παγκοσμίως, μέχρι το μακρινό "Κέντρο Διορατικού Διαλογισμού" [Wat Rampoeng (Tapotaram)] της Ταϋλάνδης, στον διαλογιζόμενο απαγορεύεται να μιλά για τον Διαλογισμό του και να επιδίδεται σε συγκρίσεις του ατομικού του Διαλογισμού με τον Διαλογισμό των άλλων συν-διαλογιζομένων του!  

     Το μέτρο αυτής της απαγορεύσεως είναι ζωτικό για την αποτροπή ανταγωνιστικών καταστάσεων οι οποίες κάθε άλλο ευνοούν την συλλογική πρόοδο ομάδος συνασκουμένων, εγείροντας κινδύνους ανοήτων διαπροσωπικών συγκρούσεων οι οποίες διαταράσσουν ή και αποκλείουν κάθε προοπτική ατομικής και συλλογικής ανελίξεως.  

     Ομοίως με τον Διαλογισμό και στην ιππικήν εκπαίδευση, ο εκπαιδευόμενος στην Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" αποθαρρύνεται να επιδίδεται σε φθοροποιές διαπροσωπικές κρίσεις και συγκρίσεις που καταλήγουν σε συγκρούσεις και ανακόπτουν κάθε πρόοδο. Και προς αυτή την κατεύθυνση παραπέμπει το εφαρμοζόμενο "Σχολείο Σιωπής", δηλαδή, η από την έναρξη και μέχρι την λήξη κάθε μαθήματος απαγόρευση κάθε μορφής συζητήσεως εκτός, βεβαίως, ο,τιδήποτε σχετίζεται με την ομαλήν εξέλιξη του ατομικού μαθήματος κάθε εκπαιδευομένου. Ενώ, η ασφαλιστική δικλείδα του "Κύκλου της Ομάδος"  διατηρείται για την επίλυση κάθε προβλήματος σχέσεων στο εσωτερικό των "Ελλήνων Κενταύρων".

     Άλλωστε, εκ της ιδρύσεώς τους, οι "Έλληνες Κένταυροι" είναι γνωστοί για τον παρα-μοναστικό, εσωτεριστικό, χαρακτήρα τους, αποβάλλοντας ό,τι καφενοβιακό και αγοραίο ...παρεισφρέει!

     Ας μην είναι η γαλήνια "θάλασσα" του διαχρονικού διάπλου μας το αίτιο να λησμονούμε κάποιες βασικές αρχές λειτουργίας της Σχολής και της Ομάδος μας, κρατώντας κατά νου ότι μπορεί το ταξίδι να είναι ακύμαντο, αλλά η ναυσιπλοία διέπεται από Νόμους.

KRISHNAMURTI FOUNDATION

 KRISHNAMURTI FOUNDATION

     Γνωστή η παγία αναζήτηση γνώσεως στη Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" καθώς και η συνεχής προσπάθειά μας στην εξεύρεση των πλέον εγκρίτων Δασκάλων για την διαρκή τελείωσή μας στο βάθος του χρόνου του βίου μας! Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, εξασφαλίσαμε την υποστύλωση των προσπαθειών μας, ειδικώς, στον τομέα της βελτιώσεως των διαλογιστικών μας προσεγγίσεων από το "Ίδρυμα Krishnamurti" ("Krishnamurti Foundation") το  οποίο διαχειρίζεται την διδασκαλία του Ινδού φιλοσόφου Jiddu Krishnamurti. 

     Oι ανεκτίμητες υποδείξεις του Ιδρύματος οι οποίες μας στάλθηκαν σήμερα θα μελετηθούν προσεκτικά και θα εφαρμοσθούν στα καθ' ημάς προς ηθικόν όφελός μας, καθιστώντας μας ευγνώμονες προς το στέλεχός του κα. Eva Booth η οποία ενεπλούτισε τον κύκλο της σπουδής μας με σημαντικότατο υλικό.

ΜΕ ΜΟΝΑΣΤΙΚΗΝ ΥΠΑΚΟΗ

 ΜΕ ΜΟΝΑΣΤΙΚΗΝ ΥΠΑΚΟΗ

     "Η ΤΙΜΗ ΜΑΣ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΠΙΣΤΗ!" είπαν οι Ήρωες της Ιστορίας και το χάραξαν επάνω στα εγχειρίδιά τους κι εμείς αυτό το σεβόμαστε και το τηρούμε απαρεγκλίτως, μη φειδόμενοι θυσιών και μην οπισθοχωρώντας έναντι των προκλήσεων! Κι έτσι, με μοναστικήν υπακοή και αφοσίωση στο εφιπποτοξοτικό αντικείμενό μας παραμένουμε πιστοί στις οδηγίες των -έστω και απόντων- Δασκάλων μας, διαρκώς βελτιούμενοι και ανιδιοτελώς στρατευμένοι και στην βελτίωση όσων συναντιληπτόρων.

     Αυτή την περίοδο προετοιμάζουμε την ειδικήν ημερίδα του "Παιγνιδιού από την Πόλη των 3000 Ναών"  την οποία "δοκιμάζουμε" πρώτα στον εαυτό μας και σταθμίζοντας την Αξία του περιεχομένου της  π ρ ι ν  το μεταφέρουμε στους Συνασκουμένους μας.

     Το "Παιγνίδι από την Πόλη των 3000 Ναών" (στην πραγματικότητα 2217 Ναών από τις 13.000 που διέθετε στις ημέρες της ακμής της η πόλη Pagan της Burma) και που μας το προτείνει εξηγώντας το ο "άγγελος" της Ομάδος μας που, τώρα, ταξιδεύει σ΄ αυτή, δεν είναι παρά μια προέκταση του ζενικού κοάν "Πώς μπορείς να χτυπήσεις ...παλαμάκια με το ένα χέρι;", μια συναρπαστική πρόκληση διαλογισμού που τίθεται συχνά σε νεοφωτίστους όπως εμείς οι οποίοι διακονούμε επί 18 συνεχή χρόνια ένα αντικείμενο τεραστίων "διαστάσεων"! 

     Τυχεροί όσοι παρευρεθούν στις 19 Νοεμβρίου τ.έ. στις 16:00 μ.μ. στην έδρα της Ομάδος μας!  

ΚΑΕΙΤΕ ...ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΕΣΗ ΣΑΣ!

 ΚΑΕΙΤΕ ...ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΕΣΗ ΣΑΣ!

Ο επικριτής μας, ερίτιμος κ. Νικόλαος Μαντζίρης

     Οι "Έλληνες Κένταυροι" στην προσπάθεια της διαρκούς βελτιώσεώς μας, αποδίδουμε μεγάλη σημασία όχι τόσο στα πάμπολλα θετικά σχόλια για την δράση μας που έχουμε λάβει από πάρα πολλούς φίλους της Σχολής μας, όσο στα αρνητικά σχόλια τα οποία είναι ελάχιστα!

     Συγκεκριμένα, στα 18 χρόνια της συνεχούς λειτουργίας μας έχουμε λάβει δύο αρνητικά σχόλια και, ακόμη, ένα υπό ...αίρεση. Το πρώτο των αρνητικών σχολίων (προ πολλών χρόνων) το λάβαμε από μία κυρία η οποία μας κατηγόρησε ως ...κακοποιητές Ίππων διότι, όπως σημείωσε, ιππεύουμε Ίππους χρησιμοποιώντας ...στομίδα, μην έχοντας προσέξει ότι είμαστε οι πρώτοι και μόνοι στην Ελλάδα που έχουμε καταργήσει την στομίδα εκ της αρχής της λειτουργίας της Σχολής μας! Το δεύτερο και υπό ...αίρεση αρνητικό σχόλιο προήλθε από Γερμανίδα "ομότεχνη" και πρώην αρχηγό του Οργανισμού "Kassai" η οποία, υποτασσόμενη στον εθνικό της αντιφασιστικό ευνουχισμό, μας χαρεκτήρισε "Φασίστες" και απαίτησε από τον Οργανισμό "Kassai" την αποβολή μας, με αποτέλεσμα να αποβληθεί εκείνη η οποία, ως ανόητη, δεν αντελήφθη το πόσο τιμητικό είναι να εντάσσεις κάποιον στην χορεία του Φασισμού η οποία κοσμείται από έναν Ezra Pound και πάμπολλες άλλες ισάξιές του πνευματικές οντότητες!

     Προσφάτως και με αφορμή ανάρτησή μας σχετική με τον διαλογισμό στη Μεγάλη Παγόδα του Δάσους της Vincennes του Παρισιού, λάβαμε και την εσχάτην επίκριση από τον ερίτιμο κ. Νικόλαο Μαντζίρη οποίος ανεφώνησε: "Εδώ καιγόμαστε και εσείς ασχολείστε με αμπελοφιλοσοφίες!"

     "Αμπελοφιλοσοφία" λοιπόν, η εξάσκηση του νοός ώστε να σκέπτεται γόνιμα και θετικά, "αμπελοφιλοσοφία" η κατάκτηση της αυτοσυγκεντρώσεως η οποία προϋποτίθεται για μια νηφάλια σκέψη η οποία και μόνη άγει σε ορθά συμπεράσματα, "αμπελοφιλοσοφία" το θεμέλιο του "ευ ζειν" για τον ερίτιμο κ. Νικόλαο Μαντζίρη του οποίου η αντιφασιστική κοινωνία των ομοίων κατακαίει επί ...16η συνεχή ημέρα το παγκόσμιο φυσικό υπεραιωνόβιο μνημείο του Δάσους της Δαδιάς! Κι ενώπιον αυτής της στάσεως του εριτίμου κ. Νικολάου Μαντζίρη, του απαντήσαμε επί λέξει:

     "Καείτε με την άνεση σας, δικαίωμά σας και η αυτοπυρπόληση η οποία άλλωστε είναι και της μόδας! Δυστυχώς δεν διαθετουμε πυροσβεστήρα για τόσο προχωρημένες πυρκαϊές...!"

     Εξαιρουμένου του εγκλήματος της αποτεφρώσεως του Πολιτισμού και των μνημείων του, η πλατωνική μας κοσμοθέαση (την οποία ελεύθερα μπορεί κανείς να τιμήσει και ως ...φασιστική!) δεν μας επιτρέπει να αποστούμε εκ της Αληθείας και του Δικαίου ώστε να αναγνωρίσουμε κάθε δικαίωμα επιτεύξεως ακόμη και του απονενοημένου διαβήματος παντός ηλιθίου αυτόχειρος, μάλιστα, ανθρωπιστικώς φερόμενοι, ευχόμεθα την επιτυχία εισέτι και τούτου του διαβήματος για όποιον το αποφασίζει! Και μόνον βέβαιον είναι ότι όσον η άσκηση της σκέψεως θεωρείται "αμπελοφιλοσοφία" το ...μπουρλότο θα φωτίζει τα πεδία στα οποία κινούνται οι φορείς αυτής της απόψεως, με τους εμπιπραμένους φορείς τους ερίτιμους κυρίους και ερίτιμες κυρίες όπως ακριβώς οι καμηλοπαρδάλεις στον πίνακα του μεγάλου Φασίστα Salvador Dali "Les Girafes en feu"!

ΠΑΡΙΣΙ-ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΓΟΔΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ ΤΗΣ VINCENNES

 ΠΑΡΙΣΙ-ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΓΟΔΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ ΤΗΣ VINCENNES

ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΓΟΔΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ ΤΗΣ VINCENNES

     Λένε ότι η σωστή διδασκαλία του διαλογισμού προϋποθέτει ...Δάσκαλο και είπαμε να ακολουθήσουμε το ...ρηθέν παρά πολλών και επαϊόντων! 

     Και παραμένοντας επί μακρόν στο Παρίσι, επιλέξαμε γι αυτή την βιωματική μάθηση την Μεγάλη Παγόδα του Δάσους της Vincennes, το έγκυρο, αυτό Βουδιστικό ευρωπαϊκό επίκεντρο ώστε να συναντήσουμε τον "Δάσκαλο" που θα μας χειραγωγούσε στην ορθή διαδικασία του διαλογισμού.

     Το Δάσος της Vincennes, αυτός ο άλλοτε κυνηγότοπος του υψηλού ενοίκου του γειτονικού Κάστρου (Château de Vincennes), περικλείει όχι μόνον μία συναρπαστική φύση με πολλά νερά και άγρια χλωρίδα αιώνων, αλλά κι έναν εσωτερισμό που αφήνει το ίχνος της διδαχής του στους διψασμένους για αυτοβελτίωση.

     Στο 12ο, λοιπόν, διαμέρισμα της γαλλικής πρωτεύουσας και το μεγαλύτερο σε έκταση από τα 20 διαμερίσματα της πόλεως, με ένα δάσος 9.950 στρεμμάτων, μεγαλύτερο και από το δάσος της Βουλώνης, αποτελεί την "καρδιά" του μη τουριστικού Παρισιού, με λίμνες, νησάκια, κανάλια, ρυάκια, μνημειακές κατασκευές και αμέτρητα άλλα  που τα χαρήκαμε επί πολύ καιρό πριν γράψουμε τον επίλογο τούτης της εμπειρίας.

     Μέσα σ' αυτό το μοναδικό περιβάλλον την επαύριον θα ολοκληρώνονταν μια μακροχρόνια σπουδή που διήρκεσε πολλές ημέρες διαλογισμού, καταλήγοντας στην εμβάθυνση της αποκωδικοποιήσεως του Ζεν,  όπως το ξεφλούδισμα του κρεμμυδιού με την καταληκτικήν εμπέδωση, πράγματι, να προκαλεί δάκρυα. Ανυπομονησία για το αυριανό ξημέρωμα στη Μεγάλη Παγόδα! Το Παρίσι μπορεί να γίνεται όμορφο παρά την ασκήμια που προσπαθούν οι "μεταμοντέρνοι" να του προσδώσουν...

     Οι αντιφασιστικές δημοκρατίες αποτελούν αηδιαστικούς κοπρώνες μέσα στους οποίους συναγελάζονται μόνον σκύβαλα, καθήκον δε των διαφοροποιουμένων είναι ο αυτοθέλητος  διαχωρισμός των νοημόνων υπάρξεων τους από τις αποικίες των ανοήτων σκυβάλων. Αυτό και μόνον προϋποθέτει την επιβίωση των αξιών εν μέσω της παρακμής των ανάξιων και την αποτροπή του παρασυρμού των πρώτων στον νομοτελειακό αφανισμό των εσχάτων. Τούτο δε επιτάσσει και την επιλεκτική αποστροφή των νοημόνων από την οιανδήποτε διεκδίκηση εξουσιαστικότητος επί των ανοήτων, ευνόητου όντος ότι ουδεμία "σωτηρία" και υφ' οιονδήποτε πρόσχημα (δήθεν "σωτηρίας", π.χ.) των ανοήτων προσδοκάται όταν η ίδια η φύση (τους) τους έχει εκ γενετής καταδικάσει! 

     Και μέσα στο δεοντολογικό πλαίσιο  αυτού του αυτοθέλητου διαχωρισμού ήταν και η επιλογή της σημερινής "στιγμής" για περισσότερη εμβάθυνση στην ζενική παράμετρο, σε ένα ιδανικό σημείο της Ευρώπης, σε μια μοναδική "γωνία" του Παρισιού το οποίο φθίνει υπό το άλγος της εισβολής οικονομικών μεταναστών αλλά και της ηλιθιότητος των αυτοχείρων "ιθαγενών" του.

     Στη Μεγάλη Παγόδα, τούτη την φορά, μέσα σε ένα ευρύτερο τοπίο απείρου φυσικού κάλους που ευνοεί τον διαλογισμό και διευρύνει τα αντιληπτικά όρια. Στο Παρίσι, λοιπόν, στο Δάσος της Vincennes, στο επίκεντρο ενός πνευματικού Βουδιστικού Οργανισμού.

     Με ποια κριτήρια, όμως, έγινε η επιλογή του συγκεκριμένου τόπου για ένα τέτοιο  διαλογιστικό αφιέρωμα? 

     Γιατί διαλέξαμε αυτό το σημείο όπου η πανίδα είναι τόσο γαλήνια κι εξοικειωμένη με τον Άνθρωπο, για τον σημερινό διαλογισμό μας?

     Αρχικώς, ποια φαίνεται να ήσαν τα κριτήρια επιλογής του τόπου ως σημείου ανιδρύσεως της Μεγάλης Παγόδας?

     Πρώτη προϋπόθεση ενός χώρου σοβαρής εργασίας, η φυσικότητα του, απηλλαγμένη από κάθε ανθρωποκεντρική αλλοίωση. Κι αυτό, οι ιδρυτές της Μεγάλης Παγόδας το έλαβαν υπ όψη!

     Δεύτερη προϋπόθεση είναι η καθαριότητα του χώρου η οποία θα πρέπει να είναι αψεγάδιαστη κι αυτό δείχνει ότι το στάθμισαν προσεκτικά και οι ανιδρύσαντες και οι διοικούντες την Μεγάλη Παγόδα.

     Τρίτη προϋπόθεση είναι η διασφάλιση της περιβαλλοντικής γαλήνης κι αν προσέξουμε την εικόνα ενός δρομέως ο οποίος τρέχει εν μέσω σμήνους πτηνών τα οποία παραμένουν απαθή και δεν ενοχλούνται από την κίνηση και τον θόρυβο του, τότε, θα καταλάβουμε πόσο ο παράγων "γαλήνη" χαρακτηρίζει αυτόν τον χώρο...  Κι απ' το σημείο αυτό, από την γαλήνη του περιβάλλοντος μέρος του οποίου είμαστε κι εμείς, εξαρτάται και η επιτυχής "στρογγυλή κίνηση" μας η οποία είναι ο άξονας των ορθών χειρισμών κατά την διεκπεραίωση κάθε προσπάθειας μας, όπως επιμένουμε και κατά την εκπαίδευση νεολέκτου Ίππου στην Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων".

     Τετάρτη προϋπόθεση είναι η Αισθητική του περιβάλλοντος και η προστασία της χωρίς αναιδείς παρεμβάσεις δια των οποίων η ανθρώπινη κοινότητα προσχηματικώς υλοποιεί δήθεν για "αναπτυξιακούς" λόγους ενώ, στην πραγματικότητα εγκληματεί κατά της φύσεως προωθώντας ίδια, αυτής, μικρο-οικονομικά συμφέροντα.

     Κι όμως! Όσο κι αν αυτή η τετράδα των βασικών προϋποθέσεων για έναν χώρο σοβαρής εργασίας φαίνεται αυτονόητη, οι σύγχρονες κοινωνίες την καταπατούν ανοήτως και γίνεται ευκόλως αντιληπτή η απουσία σοβαρότητας από το αποτέλεσμα της προσπαθείας των πολιτών τους οι οποίοι μπορεί να αριστεύουν στην απόδοση τεχνοκρατικής αναπτύξεως, εν τούτοις, πάσχουν οικτρά στην συμμετοχή επί της ουσιώδους ζωής.

     Αντιθετως, η παγκόσμια εφιπποτοξοτική "οικογένεια" ορθώς "δεδιδαγμένη" από τον πρώτο διδάξαντα Kassai Lajos, συμπεριλαμβανομένης βεβαίως και της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων", εντάχθηκε στο φυσιοκεντρικό πλαίσιο με ο,τι αυτό, πρακτικώς κι αισθητικώς συνεπάγεται, διακρινόμενη σε μια χορεία περιρρέουσας αντιφυσικότητος και ασκήμιας, ομοίως δε και η Μεγάλη Παγόδα εντάχθηκε στο ίδιο φυσιοκεντρικό πλαίσιο.

     Και, σήμερα, σ' ετούτο τον ιδανικό φυσικό χώρο, στο Δάσος της Vincennes με την βοήθεια δύο εξαιρετικών Δασκάλων το ζεν έγινε ακόμη πιο κατανοητό και η μυητική διαδικασία πιο ολοκληρωμένη, ενώ επιβεβαιώθηκε το ρηθέν ότι ο Δάσκαλος είναι απαραίτητος για την εισαγωγή σ' αυτό το πνευματικό μονοπάτι.

     Δυστυχώς, στη βαλκανική γραικία η οποία μετατρέπεται σε στάχτη από την ηλιθιότητα των κατοίκων της, όλα αυτά παραμένουν ακατανόητα και σε τούτο τον τόπο ούτε η φύση, ούτε η καθαριότητα, ούτε η γαλήνη του περιβάλλοντος και, προ παντός, ουτε η Αισθητική έχουν κάποιο νόημα...

     Όμως, στην Vincennes, όλες αυτές οι προϋποθέσεις, μαζύ με δύο εξαιρετικούς Δασκάλους, στάθηκαν αρωγοί διαλογιστικής εμβαθύνσεως στο Ζεν και μια επαλήθευση και της συντάξεως προς αυτές τις κρίσιμες παραμέτρους των επιλογών της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" στους χώρους των δράσεων της.

     Από την Μεγάλη Παγόδα της Vincennes πήραμε διαλογιστικές κατευθύνσεις πολύτιμες και μιαν άυλη σμίλη βάθυνε τις αύλακες της ...φαιάς ουσίας μας! Όμως, η εύνοια του χρονισμού συνεπλήρωσε την προσφορά αυτής της σμίλης με ένα ακόμη ανεκτίμητο δώρημα...

     Ωστόσο μάθαμε να επαναλαμβάνουμε ένα υποστηρικτικό ασκησιολόγιο και, μάλιστα υπό διαφορετικές συνθήκες και σε διαφορετικούς τόπους.

     Και επαναλάβαμε αυτό το ασκησιολόγιο στα υπέροχα φυσικά σημεία του Δάσους της Vincennes, βεβαίως και εκτός Μεγάλης Παγόδας.

     Παρίσι, δεν είναι ούτε ο Πύργος του Άιφελ, ούτε η Disneyland, ούτε τα τυρια camembert... Παρίσι είναι μια ευκαιρία διεισδύσεως σε έναν, παραπέρα, στοχασμό που κάθε ταξίδι σου προσφέρει κι εναπόκειται σε σένα το αμιγώς υλικό ταξίδι να το αναδείξεις σε πνευματικό.

    Ευγνωμοσύνη προς τους δύο Δασκάλους που απεδείχθησαν λαμπρό τεκμήριο ορθότητος του δόγματος ότι η μύηση χρειάζεται Δάσκαλο! 

     Και αυτοί και η Μεγάλη Παγόδα έχει την ευγνωμοσύνη μας για τούτη την διαλογιστικήν εμπειρία.

Πλήρες Φωτογραφικό Λεύκωμα ΕΔΩ