ΤΟ ΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΝ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ ΤΗΣ ΕΦΙΠΠΗΣ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΤΟΥ ΒΑΣΗ

 

ΤΟ ΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΝ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ 

ΤΗΣ 

ΕΦΙΠΠΗΣ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑΣ

ΣΤΗΝ 

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΤΟΥ ΒΑΣΗ

     Δεν ήταν, απλώς, το ένστικτο ως συνιστώσα της ιδιοσυστασίας μας αλλά ολόκληρη η γονοτυπική υπόστασή μας η οποία, εξ αρχής της ιδρύσεως της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" μας ενέταξε στο "μονοπάτι" του Μιχαήλ Μαρούλλου Ταρχανιώτη όπου ο διανοούμενος ταυτίζεται με τον πολεμιστή και κανένας διαχωρισμός διανοήσεως και μαχητικότητος δεν νοείται! Και η δική μας Έφιππη Τοξοβολία, a priori, σχεδιάστηκε ώστε, ως αυθεντική πολεμική τέχνη και όχι ως "άθλημα" να υπηρετήσει την καθόλου ωφέλεια των θεραπόντων και θεραπαινίδων της, τόσον κατά το πνευματικόν όσον και κατά το σωματικό "πεδίο" τους!

     

Ο σεβαστός και ανεκτίμητος Δάσκαλός μας Kassai Lajos μας παρείχε όλα τα εχέγγυα της θεμελιώσεως μιας δοκιμασμένης κι αλάνθαστης τεχνογνωσίας επί της οποίας, επί 21 χρόνια, οικοδομήσαμε το δικό μας σύστημα Έφιππης Τοξοβολίας με γνώμονα την ψυχοσωματική ωφέλεια των μαθητών μας, ανιδιοτελώς, ως είθισται κατά την διδασκαλία μιας, αμιγώς, πολεμικής τέχνης. Και εξ αυτών των θεμελίων με έγκυρη ιστορική πληροφόρηση,  συνεχή βάσανο τεχνικής υποθέσεως και διαρκή  πειραματική δοκιμή, καταφέραμε όχι απλώς να εξασκήσουμε την Έφιππη Τοξοβολία στην Ελλάδα (όπου η Ιππική είναι άγνωστη λέξη και η Παιδεία ...αγνωστότερη!) αλλά και να την αναγορεύσουμε σε μιαν ανασυστατική περιωπή της οποίας το κύρος συνέτεινε στην επαύξηση της ωφελείας των μαθητών μας με το μοναδικό, παγκοσμίως, επίτευγμα του μηδενικού δείκτη ατυχημάτων!

     Έτσι, σήμερα που, μετά από 21 χρόνια συνεχούς πρακτικής εφιπποτοξοτικής δράσεως, εγκύπτουμε στην υποχρέωση καταγραφής των συμπερασμάτων της προηγηθείσας εργασίας μας, επιχειρούμε την ολοκλήρωση της ακεραιώσεως της κρισιμότερης παρακαταθήκης για το μέλλον της Ελληνικής -και όχι μόνον!- Έφιππης Τοξοβολίας που συνιστά η αποτύπωση του σκεπτικού του curriculum της Σχολής μας.

     Με πρότυπό μας τους Έλληνες Στρατιώτες της Δύσεως (Stradioti) των οποίων τις τακτικές, όπως ο αείμνηστος εθνικός Ιστορικός μας Κωνσταντίνος Σάθας τους περιέγραψε, υιοθετήσαμε, οδηγηθήκαμε ενωρίς στην αναδίφηση του όλου πολεμικού πλαισίου της εποχής τους με κατάληξη την δομή του Ρωμαϊκού (και δη Ανατολικού Ρωμαϊκού) στρατού ο οποίος αποτελεί και την πραγματική "κονίστρα" της εξευρωπαϊσμένης, ασιατικής κατά την καταγωγή, Έφιππης Τοξοβολίας.  

   

Απεδείχθη ευστοχότατη, η εξ αρχής, επιλογή μας να μελετήσουμε τα έργα των Ανατολικών Ρωμαίων στρατιωτικών συγγραφέων Μαυρικίου, Λέοντος ΣΤ' Σοφού, Νικηφόρου Β' Φωκά και Νικηφόρου Ουρανού, εισάγοντας στην διδασκαλία μας τις εναλλακτικές μεταπτώσεις από το Τόξο, στη Λόγχη και στη Σπάθη ώστε να ολοκληρωθεί ο Εφιπποτοξότης ως μαχητική οντότητα, κάτι που οι ικανότεροι των μαθητών μας, όπως ήταν φυσικό, επέτυχαν γνωστού όντος ότι τα υψηλά επιτεύγματα δεν πιστώνονται σε όλους! 

     Έτσι, χωρίς τις ανιστόρητες "βυζαντινοπληξίες" που χαρακτηρίζουν τους γραικύλους , αλλά με την συνεπή εμβρίθεια μελέτης που κοσμεί τον Έλληνα, "μεταφράσαμε" εις τα "καθ' ημάς" και με επιστημονικήν επιμέλεια, το απόσταγμα των τεσσάρων βασικών κειμένων, "Στρατηγικόν", "Τακτικά" (Τῶν ἐν πολέμοις τακτικῶν σύντομος παράδοσις), "Praecepta Militaria" και "Τακτικά" (Τακτικὰ ἤγουν στρατηγικὰ), μεταφέροντάς το στην ημερησία διάταξη της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" ανασυνθέτοντας, επί ιστορικής βάσεως πλέον, την Έφιππη Τοξοβολία.

     Η δική μας ανασύσταση δεν αποτολμήθηκε σαν μία απλή αναπαράσταση της εφιπποτοξοτικής "εικόνας" του παρελθόντος. Σκοπός της ήταν να διερευνηθεί κατά πόσον οι πληροφορίες που παρέχουν οι στρατιωτικές πραγματείες που συνεγράφησαν κατά την διάρκεια της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορικής περιόδου θα μπορούσαν, σήμερα, να μετατραπούν σε πραγματικές κινητικές και ιππικές δεξιότητες οι οποίες μπορούν να συνεχίσουν να ωφελούν τον ασκούμενο στην σύγχρονη καθημερινότητά του και πέραν των αρχικών πολεμικών αναγκών που υπαγόρευσαν την γένεσή τους, αυτό δε καταφέραμε να το τεκμηριώσουμε επί του εφιπποτοξοτικού μας πεδίου.

     Έτσι, σύντομα θα δημοσιευθεί εν συνάψει όλο το εκπαιδευτικό σκεπτικό της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" με το επακόλουθο, λεπτομερές, αποτέλεσμα σε έναν τόμο υπό τον τίτλο "ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΕΩΣ ΤΟΥΣ 'ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ', 15 Αιώνες Έφιππης Τοξοβολίας", αποδίδοντας στους επερχομένους μία παρακαταθήκη όχι απλώς αναπαραστάσεως της κορυφαίας πολεμικής τέχνης μας, αλλά ένα vade mecum ολιστικής ωφελείας για την καθημερινότητα του συγχρόνου Κοινωνανθρώπου!