ΚΡΟΥΕΤΕ ΚΑΙ ΑΝΟΙΓΗΣΕΤΑΙ
Αποτελεί παράδοση η επτασφράγιστη εξώθυρα των ανατολικών μοναστηριών που αγνοεί επί μακρόν τις κρούσεις του επισκέπτη ο οποίος θέλει να περάσει στο εσωτερικό της... Εκεί, δεν αναζητάται ..."πελατεία", αλλά συνειδητοί θηρευτές φωτίσεως οι οποίοι διαθέτουν, πριν απ΄ ο,τιδήποτε άλλο, αυτοπειθαρχία και υπομονή, δυό λέξεις τις οποίες συνδυάζουν σε ένα ιδεόγραμμα οι Ζενικοί. Κι αυτό ακριβώς μας υπενθύμισε ο ταχυδρόμος που μας έφερε ένα μικρό πακετάκι από την Ogasawara στην οποία, μετά από πολύ καιρό, επανέκαμψε ο αδελφός μοναχός ο οποίος εδώ και πολλά χρόνια δεν είναι, απλώς, φίλος των "Ελλήνων Κενταύρων", αλλά και στήριγμα του έργου μας με μόνη "ανταμοιβή" του, όπως μας τονίζει, την ...ανωνυμία του, όπως η σεμνότητά του υπαγορεύει!
Η αλήθεια είναι ότι ενώ μας είχε ειδοποιήσει για την αναχώρησή του εκπληρώνοντας υποχρέωση του τάγματός του για περιηγητική διδασκαλία σε Ασία, Aφρική και Ευρώπη, δεν είχαμε συνειδητοποιήσει ότι θα ταξίδευε επί μακρόν και είχαμε φθάσει σε σημείο να "κρούομε την θύρα" έως και σε συχνότητα ...ενοχλήσεως, ενώ εκείνος δεν είχε καν υπολογιστή μαζύ του. Πού να το φαντασθούμε εμείς οι ταπεινοί "δυτικοί"...; Κι έτσι, ο ευγενέστατος Ιάπων, με ύφος απολογητικό(!) μας έστειλε μία σειρά εκπληκτικών καρτών με τα κυριότερα μέρη της διαδρομής του η οποία περιέλαβε τοποθεσίες από τους πλωτούς οικισμούς του Χογκ Κογκ, χωριά της Ινδιονησίας, ναούς των Ινδιών, μουσεία του Καίρου, ομορφιές της Γαλλίας μέχρι το κάστρο Chenonceaux. Κρίμα που δεν μας τίμησε και στην Ελλάδα αλλά ελπίζουμε ότι σε κάποια στιγμή θα μας δώσει την χαρά της φιλοξενίας του.
Το σημαντικότερο, όμως, περιεχόμενο του δέματος από τον Ιάπωνα αδελφό μοναχό ήταν τέσσερις κάρτες όπου, επάνω στην κάθε μία υπήρχε ένα ζενικό ιδεόγραμμα δια χειρός του ζενικού μοναχού Kōgetsu Tani των οποίων η ερυθρή σφραγίδα (hanko) δηλώνει την προέλευση της ζενικής Σχολής Rinzai. Η γραφή είναι σε, αυθόρμητο (bokuseki), ημι-καλλιγραφικό ύφος (gyōsho / sōsho) και κάθε μία εμφανίζει μονολεκτικά kōan (έννοιες προς διαλογισμό) ήτοι: πειθαρχημένη υπομονή, φώτιση, εκμηδένιση του "εγώ" και επίτευξη κενότητος! Να, λοιπόν, πόσο χρήσιμη είναι η πειθαρχημένη υπομονή της αδιάλειπτης κρούσεως της θύρας η οποία δείχνει "κουφή" αλλά αποτελεί νομοτέλεια να ανοίξει, παρέχοντάς σου, μάλιστα, την δυνατότητα ακόμη ενός βήματος προς την φώτιση.
