ΕΙΔΙΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2026

 ΕΙΔΙΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2026

     Κατόπιν της επιθυμίας Μέλους της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων"  και με γνώμονα την επιμονή του να εκπαιδευθεί πλήρως και συστηματικώς ως Εκπαιδευτής στην Έφιππη Τοξοβολία, παρεκάμφθησαν άλλες προτεραιότητες ώστε, από 31ης Μαίου 2026, να ξεκινήσει ένας ειδικός εκπαιδευτικός κύκλος ο οποίος θεματολογείται "ΕΦΙΠΠΗ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑ, ΑΠΟ ΤΟ 'Α' ΕΩΣ..." υποδηλώνοντας την πλήρη μεταβίβαση των γνώσεων Εκπαιδευτή στον φίλτατο Κωνσταντίνο μας από τον Ιδρυτή της Σχολής και μετά από εμπειρία διδασκαλίας 21 συναπτών χρόνων. Αυτό σημαίνει ότι ο εκπαιδευόμενος θα προσλάβει όλο το σύστημα που έχει την αφετηρία του στην εκπαίδευση νεολέκτου Ίππου, και ενσωματώνει την εισαγωγή στην εννόηση των Εφίππων Πολεμικών Τεχνών και την διδασκαλία της Έφιππης Τοξοβολίας, με άξονα την ψυχολογία Ίππου και Ιππέως και την εναρμόνισή τους σε επιτυχές κοινό αποτέλεσμα δια της αποφυγής κινδύνων. Όσοι εκ των Μελών μας επιθυμούν να παρακολουθήσουν ημερίδες αυτού του ειδικού εκπαιδευτικού κύκλου ή και να λάβουν ενεργό μέρος, είναι ευπρόσδεκτοι και μπορούν να το κάνουν δηλώνοντας το ενδιαφέρον τους στο 6977764737. Τα μαθήματα θα διεξάγονται στο γνωστό Ιππευτήριό μας καθώς και σε διάφορα σημεία των Αθηνών που υποστηρίζουν το, εν γένει, ασκησιολόγιό μας.

     H Έφιππη Τοξοβολία σε παγκόσμια κλίμακα τιμά τους Προγόνους και αφορμάται εξ αυτών κάτι που δεν θα μπορούσαμε κι εμείς να παραβλέψουμε! Έτσι, αυτός ο κύκλος ειδικών μαθημάτων ξεκίνησε από την προτομή του Ήρωος Στρατηγού Γεωργίου Α. Κουρούκλη που βρίσκεται στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών, ένα ίδρυμα το οποίο επικρίνεται για μία καθοδική υπέλιξη μουσειακής "αποστρατιωτικοποιήσεως" με ελάχιστες εξαιρέσεις όπως αυτή της παρουσιάσεως του προαναφερθέντος Στρατηγού Ήρωος της Μάχης των Οχυρών (1941).

     Όπως, δε, κρίθηκε απαραίτητο, η επαφή με τα όπλα "εποχής" ήταν απαραίτητο για να επανασυνδεθούμε με το "κλίμα" των Εφίππων Πολεμικών Τεχνών που διαλαμβάνει η εκπαίδευση στην Σχολή μας.

     

Από χρόνων Μέλος των "Ελλήνων Κενταύρων" ο Κωνσταντίνος πιστώνεται με εξαιρετική πειθαρχία, πολύ καλό ιππικό "κάθισμα" και ευπροσαρμοστία στις απαιτήσεις  των Εφίππων Πολεμικών Τεχνών κάτι στο οποίο τον βοηθά και η πανεπιστημιακή Παιδεία του (στον τομέα των Ανθρωπιστικών επιστημών).  Έτσι, η κάθοδός του από την Θεσσαλονίκη όπου διαμένει ειδικώς για την παρακολούθηση του ειδικού, αυτού, εκπαιδευτικού κύκλου, αποτελεί και για μας μιαν ανεκτίμητη ευκαιρία βαθμολογήσεως της αποτελεσματικότητος της διδασκαλίας μας όπως αυτή διαμορφώνεται μετά από περισσότερα των 20 χρόνων της λειτουργίας της Σχολής μας. Και το ση-

μαντικότερο είναι ότι ο  Κωνσταντίνος

εκδηλώνει την επιθυμία να εκπροσωπήσει τους "Έλληνες Κενταύ-

ρους" στην Βόρειο Ελλάδα και, βεβαίως, στην Θεσσαλονίκη όπου ζει με αποτέλεσμα  να  μας  θέτει ενώπιον

βαρυτέρων ευθυνών η εκπαίδευσή του  δεδομένου ότι μετά την εκεί, πρώτη, εμφάνιση της Ομάδος μας στο 

πλαίσιο της 75ης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης  δεχθήκαμε πολλά αιτήματα ενδιαφέροντος να ιδρύσουμε (εκεί) Παράρτημα, ακόμη και από το "Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο" αλλά το απεφύγαμε επιμένοντας σε υπευθυνότητα έργου που δεν συγχωρεί την εκπροσώπησή μας σε μη πλήρως εκπαιδευμένο Εκπρόσωπο που να διαθέτει διαπίστευση κατόπιν εξετάσεων, όπως επιχειρείται αυτή την στιγμή.

     

Ξεκινώντας λοιπόν από το "Α", κατ΄ αρχήν, ο Κωνσταντίνος υπεβλήθη σε μία κιναισθητική δοκιμασία προκειμένου να διαγνωσθούν ιδιαιτερότητες που, ενδεχομένως, χρήζουν βελτιώσεων και να του γίνει γνωστή και αυτή η, αρχήθεν, παράμετρος την οποία θα πρέπει και ο ίδιος να ελέγχει στους μέλλοντες μαθητές του προλαμβάνοντας ατυχήματα και εκπαιδευτικές "δυσβατότητες". Και η δοκιμασία αυτή διεξήχθη κατά την δεύτερη ημερίδα του κύκλου, λίγο πριν το ξημέρωμα, στον ειδικό στίβο ασκήσεων που χρησιμοποιεί η Σχολή μας, με νήστεις τόσο τον εκπαιδευόμενο όσο και τον Εκπαιδευτή ώστε το χαμηλόν επίπεδο σακχάρου να διευκολύνει την καθαρότερη σκέψη και σωμασκητικήν       αποτελεσματικότητα.    

Με πρώτη δοκιμασία τον αναπηδητή (τραμπολίνο) και την εδραίωση αναπηδητικής ισορροπίας με την ταυτόχρονη διαχείριση του Τόξου σε τάξη οπλίσεως, ο Κωνσταντίνος κατάφερε να υπερβεί γρήγορα τις αναμενόμενες αρχικές δυσκολίες ισορροπίας και να ανακτήσει το απαιτούμενο ισορροπιστικό θάρρος, κυρίως δε, τον ρυθμό αναπηδήσεων με τον συγχρονισμό έλξεως χορδής με βέλος, καθώς και την ασφαλή διατήρηση εφεδρικών βελών στο άλλο χέρι.  

     Η κάθοδος του Κωνσταντίνου από τον αναπηδητή ενεφάνισε έναν "άλλο" εκπαιδευόμενο από εκείνον που, προηγουμένως, είχε ανεβεί, έναν άνθρωπο με πολύ μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αυτοέλεγχο κινήσεων, αλλά, ασφαλώς, αυτό δεν ήταν και το τέλος της ημερίδος.

     Ακολούθως, ο Κωνσταντίνος έτρεξε επάνω σε μία κινούμενη και καμπύλη επιφάνεια εκπαιδεύοντας όχι μόνον τον "λαβύρινθό" του αλλά και την "μετάφραση" των αισθήσεων των πελμάτων του ως συνεισφορά στην διαχείριση της όλης ισορροπιστικής του "αντιλήψεως".

    Η συνέχεια ήταν η αμφίδρομη κίνηση επί οριζοντίου κάλου, μία άσκηση η οποία ενεργοποιεί πολλά "κέντρα" διαχειρίσεως της ισορροπίας παρά το ότι οι δύο παρεχόμενες δυνατότητες υποβοηθήσεως δια των χειρών δείχνουν να διευκολύνουν πολύ την κατάσταση.

     Η "έξοδος" προς την αθώα ...παιδική "τσουλήθρα" είχε την δυσκολία της διότι ήταν τόσο μικρή για έναν εύσωμο εκπαιδευόμενο όπως ο Κωνσταντίνος ο οποίος υποχρεώθηκε σε ευκαμψίες και ευφυείς διαχειρίσεις του σωματικού όγκου του ώστε να καταφέρει, τελικώς, να διολισθήσει. Και εδώ τα πήγε πολύ καλά στους απαιτούμενους χρόνους.

     Κατά την επόμενη άσκηση ο Κωνσταντίνος εκλήθη να διαχειριστεί την φυσική κλειστοφοβία με την παράλληλη διαχείριση κινητικών απαιτήσεων επί διαδρομής αποληγούσης στο, λεγόμενο, "στόμιο" , μιαν άσκηση καθιερωμένη σε ειδικά ασκησιολόγια.  

     Τέλος, επί κεκλιμένου και περιστρεφομένου δίσκου, ο Κωνσταντίνος εκλήθη να βαδίσει και επί των δύο διευθύνσεων περιστροφής ώστε να ελέγξει το βάρος του σώματός του διατηρώντας και την ισορροπία του, κάτι πολύ σημαντικό στην Ιππασία μία βασική παράμετρος της οποίας, τώρα, μετεφέρθη προς βαθύτερη κατανόηση "in vitro" επί του εδάφους. 

     Μετά ταύτα, η "αποθέρμανση" (αποθεραπεία) προέβλεπε κλασικό διαλογισμό και το πλέον κατάλληλο σημείο με την ιαματική του ενέργεια δεν ήταν τίποτε λιγότερο από έναν κλασικό αρχαϊκό χορηγικό θώκο ο οποίος υποδέχθηκε τον Κωνσταντίνο πριν να καταλήξουμε στο εκκρεμούν ...πρόγευμα.

     Όσον, όμως και εάν φανεί παράξενο, την ίδιαν λυτρωτικήν αποθέρμανση χρειάστηκε και ο Εκπαιδευτής ο οποίος επικεντρώνεται κάθε φορά στην εκπαίδευση όπως και ο κάθε εκπαιδευόμενος υφιστάμενος το ψυχικό φορτίο της υπευθυνότητος με αποτέλεσμα και αυτός να καταφεύγει, δίχα του εκάστοτε εκπαιδευομένου του, σε διαλογιστικήν "αποθεραπεία, κάτι που και αυτή την φορά επεδίωξε, καταλήγοντας σε έναν παρακείμενο χορηγικό θώκο του οποίου η ανατομική "αγκαλιά" λαξευμένη από την σοφία και την αντίληψη αρχαίων σμιλευτών τον επανέφερε πάραυτα στην ενεργή πραγματικότητα με κοινή κατάληξη σε ένα υπέροχο πρόγευμα με μαγειρευτό φαγητό συντροφιά και με τον Εκπαιδευτή της Ομάδος μας, τον Μηνά μας!

     Στους "Έλληνες Κενταύρους" δεν περνάμε καλά αλλά καταφέρνουμε να περνάμε ωφέλιμα και να αξιοποιούμε την ομορφιά που απομένει ακόμη σε έναν τόπο που σοδομίζει η ηλιθιότητα των εποίκων-κατοίκων του!
   

Συνεχίζεται.