Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

ΟΙ 
"ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ" 
ΕΥΧΟΜΕΝΟΙ...


...και...

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟ 2016


     Με μία ομαδική Προπόνηση υπό χαμηλότατη θερμοκρασία σε ένα φυσικό τοπίο την ίδια ώρα που οι υπόλοιποι απολάμβαναν τη θαλπωρή ενός τζακιού, εμείς απολαύσαμε την ακόμη μαγαλύτερη θαλπωρή μιας δυναμικής συνασκήσεως με πρωταγωνιστή τον Αρχηγό της Ομάδος μας ο οποίος, μεταφέροντας τις εμπειρίες του από τη πρόσφατη στρατιωτική θητεία του, μας αιφνιδίασε με μία πρωτότυπη έφοδο για να μας υποδείξει ότι μία Ομάδα όπως οι 'ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ" θα πρέπει να επικεντρώνεται ανά πάσα στιγμή στη στρατιωτική υπόστασή της! Έτσι...


     Ο Κωνσταντίνος μας, καθυστερώντας να εμφανισθεί στη προπονητική γραμμή και την ώρα που όλοι ήμασταν απασχολημένοι με τα προπονητικά καθήκοντά μας, κατάφερε να μας ...αρπάξει τη φαρέτρα με τα κοινόχρηστα βέλη και να μας αιφνιδιάσει εμφανιζόμενος μέσα από ένα παρακείμενο ...θάμνο, τονίζοντάς μας όσι ασχέτως κάθε περιστασιακής ενασχολήσεως, ως "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ" θα πρέπει να διατηρούμε αυξημένη επαγρύπνηση και ετοιμότητα για κάθε ενδεχόμενο! 


     Κάπως έτσι ξεκίνησε η τελευταία Προπόνηση του 2016 με ένα δίδαγμα από τον Αρχηγό μας τόσο απαραίτητο για τις καταιγιστικές στιγμές που φέρνει ο νέος χρόνος... κι ενώ ο Ιδρυτής της Ομάδος είχε ήδη ανακοινώσει τα συμπεράσματα από την τελευταία αξιολόγηση που έγινε προ εβδομάδος με μία λεπτομερή βιντεοσκόπηση τοξεύσεων στη Γραμμή Βολής.


     Ως Αρχηγός Βολής ο Κωνσταντίνος και πάλι απέδειξε ότι μπορεί να προαγάγει τις ικανότητες των Συνασκουμένων, επιλέγοντας μία θεμελιώδη άσκηση του, αμιγώς, εφιπποτοξοτικού ασκησιολογίου και επιμένοντας σε όλη τη διάρκεια αυτής της Προπονήσεως μέχρι την τελεία εκτέλεσή της από όλους.




     Η άσκηση αυτή που αποτελεί τη "ραχοκοκκαλιά" του ασκησιολογίου μας, έχει εκτελεσθεί πολλές φορές αλλά σήμερα, με την οργανωτική σκέψη του Κωνσταντίνου έδειξε να καταλήγει σε ένα ακόμη βαθύτερο αποτέλεσμα το οποίο είδαμε στον Συνασκούμενο Γεώργιο, όπως θα αναλύσουμε εν συνεχεία.


     Η άσκηση διδάχθηκε από τον Κωνσταντίνο διεξοδικότατα και με εξατομικευμένη προσοχή.


     Ούτε τα διαφορετικά επίπεδα ικανοτήτων, ούτε οι διαφορετικοί σωματότυποι, ούτε τα διαφορετικά φύλα και ηλικίες στάθηκαν εμπόδια ώστε στο τέλος το όραμα της ομαδικής αποδόσεως του Αρχηγού μας να επιτευχθεί στο ακέραιο, με αποτέλεσμα να προσέξουμε ότι κατά την διάρκεια της εκτελέσεως της ασκήσεως ο Συνασκούμενος Γεώργιος είχε αναπτύξει μεγαλύτερη ευκαμψία των προσωπικών του δεδομένων αλλά, κυρίως, πολύ υψηλή τεχνική και ευστοχία χωρίς καν να βλέπει τον στόχο, κάτι που έδειξε μία αξιοσημείωτη πρόοδο ενστίκτου.


     Και γι αυτή την πρόοδο του Γεωργίου δεν εντυπωσιαστήκαμε μόνον εμείς που τον παρατηρούσαμε αλλά και τα τρία τετράποδα "παιδιά" του τα οποία, καθ΄ όλη την διάρκεια των θεαματικών προσπαθειών του τον παρακολουθούσαν υπερήφανα από απόσταση σεβόμενα την αυτοσυγκέντρωσή του! 


     Ο Κωνσταντίνος, παρά την μικρή αρχηγική εμπειρία του ήδη δείχνει μία αναπτυσσόμενη αρχηγικότητα με μεγάλη ωφελιμότητα για τους "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ" και μία ισχυρή εγγύηση εφαρμογής των υποδείξεων που μας δόθηκαν για την ακόμη υψηλότερη βελτίωση του ομαδικού επιπέδου μας, οιωνός άριστος για την ανάπτυξή μας στο νέο χρόνο.


      Μετά ήταν η σειρά του Πρωτεσίλαου να προσφέρει ένα ακόμη μάθημα Σπαθασκίας, το τελευταίο του 2016!


     Στο μάθημα αυτό ο Πρωτεσίλαος επέμεινε σε τεχνικές αφοπλισμού.


     Στις εφαρμοσμένες ασκήσεις ο Πρωτεσίλαος επέλεξε τόσο κλασικά δυτικά ξίφη όσο και ...Katana για έναν πολύ βασικό λόγο: Διότι "κλειδί" στη συγκεκριμένη διδακτική είναι ο υποφυλακτήρας.


     Έτσι, οι Συνασκούμενοι  κατενόησαν τον ρόλο του ευμεγέθους υποφυλακτήρος ενός τυπικού δυτικού ξίφους αλλά και εκείνον του, σχεδόν, αμελητέου υποφυλακτήρος ενός Katana. 


     Μπορεί πολλοί να πέρασαν καλά αυτές τις τελευταίες ώρες του απερχόμενου 2016 αλλά οι 'ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ" περάσαμε όχι μόνον εξίσου καλά αλλά και πολύ πιο ωφέλιμα μέσα σε ένα ιδανικό φυσικό περιβάλλον και χωρίς ...μελομακάρονα, αλλά όταν έχεις Συνασκουμένους όπως η χρυσή μας Χρυσούλα, τελικώς, δεν αποφεύγεις και μία εκπληκτική πίτα φτιαγμένη από χεράκια της την οποία μας έφερε ώστε να την χαρούμε όλοι μαζύ στη συνέχεια που "γράφτηκε στην έδρα της "ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΦΙΠΠΟΤΟΞΟΤΙΚΗς ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ", αμέσως μετά τη σημερινή μας Προπόνηση.

     Τι ωραιότερος επίλογος μιας χρονιάς η απόλαυση μιας μοναδικής σε γεύση και εμφάνιση πίτας που μας έφτιαξε η ευγενέστατη Χρυσούλα μας η οποία, ασχέτως εάν ως Μητέρα βρέφους αντιμετώπιζε την αδιαθεσία του απιδιού της δε παρέλειψε ούτε να προπονηθεί ούτε και να μας προσφέρει ό,τι καλύτερο έχουμε απολαύσει σε εορταστικό γλύκισμα!  


     Μπορεί ο χώρος να ήταν περιοριστικός από πλευράς διαστάσεων και ανέσεων, όμως, η Χρυσούλα μας και ο αγαπημένος Σύζυγός της μας άφησαν τη καλύτερη "επίγευση" μιας πολύ γόνιμης προπονητικής χρονιάς, ανοίγοντας την "αυλαία" της νέας για την οποία αναμένονται τα καλύτερα!


     Απίστευτη η ικανόντητα της Χρυσούλας μας και στη ...ζαχαροπλαστική με τα κομμάτια της πίτας να ...τιμώνται ιδιαιτέρως, ώσπου ανεδείχθη και ο ευρέτης του φλουριού!


     Ο Γεώργιός μας, ο τυχερός όχι μόνον των πολλών συγχαρητηρίων που δέχθηκε για την πολύ επιτυχημένη δημόσια διάλεξή του περί του Αποσυμβολισμού της Ασπίδος του Αχιλλέως αλλά και του φλουριού της πίτας του 2017! Όλοι του ευχόμαστε ο συμβολισμός της ευρέσεως να εξελιχθεί στη πραγμάτωση των ευγενών προσδοκιών του μέσα στη χρονιά που μόλις αρχίζει.


     ΟΛΒΙΟΝ & ΓΟΝΙΜΟΝ, λοιπόν, το 2017 
για τους "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ" 
και όλους τους Συνανθρώπους μας 
σε όλα τα μήκη και πλάτη της μάνας Γης! 

ΕΦΙΠΠΗ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ!

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016


ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ  ΙΠΠΙΚΟΥ
Στρατιωτικόν Σχολείον Ευελπίδων
Σχολικόν έτος 1924-25


     Καθώς η επίκληση ορθής γνώσεως περί την εκπαίδευση προϋποθέτει την συνεχή έρευνα και μελέτη εγκρίτων πηγών, στη Σχολή των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ" καλλιεργούμε με ζήλο την διαρκή αναζήτηση  πληροφοριών προς βελτίωση της ήδη αποτελεσματικής εκπαιδεύσεώς μας τόσο στο κυρίως εφιπποτοξοτικό μας αντικείμενο, όσο και στα υπόλοιπα που συνθέτουν τις Έφιππες Πολεμικές Τέχνες τις οποίες διακονούμε. Και τα ευρήματά μας φροντίζουμε να τα δημοσιοποιούμε εξ αλληλεγγύης προς ομοτέχνους οι οποίοι ασκούνται δίχα ημών, αλτρουιστικώς σεβόμενοι την προσπάθειά τους προς υπηρέτηση κοινού αντικειμένου και μη πάσχοντες εξ εμμονών εσωστρεφούς "μυστικοπαθείας" εκ των οποίων, άλλοι, πάσχουν.


     Κατόπιν λοιπόν, της επισταμένης μελέτης του, προσφάτως, δωρηθέντος στρατιωτικού συγγράμματος υπό του ευγενούς φίλου της Ομάδος μας αξιοτίμου κ. Γεωργίου Κωσταρέλλου και της εξαγωγής σημαντικών συμπερασμάτων για την βελτίωση της εκπαιδεύσεως των μαθητών μας στην Έφιππη Σπαθασκία (και όχι μόνον...), το ψηφιοποιήσαμε και το παραδίδουμε σε ευρύτερη χρήση υπό μορφή pdf που μπορείτε να βρείτε εδώ.



     Το περιεχόμενό του είναι χαρακτηριστικό ενός υψηλού εκπαιδευτικού πνεύματος το οποίο δίνει έμφαση στη στρατιωτική Ηθική άνευ της οποίας η ένοπλη δύναμη ενός Έθνους οδηγείται στον σημερινό ευτελισμό, ευτελίζοντας και το ίδιο το Έθνος.





     Ειδικώς δε επί των ειδικών εκπαιδευτικών λεπτομερειών, η εν θέματι πραγματεία αποδεικνύεται "θησαυρός γνώσεων" για τον μελετητή της.



     Δυστυχώς, η σημερινή δημοκρατική υπέλιξη κατήντησε την Ελληνική Σχολή Ευελπίδων να έχει καταργήσει το, βασικό για κάθε στρατιωτική Σχολή μάθημα Ιππικής, το μόνο προοριζόμενο να αναδείξει  η γ ε τ ι κ ο ύ ς  χαρακτήρες! Οι λόγοι ευνόητοι, αφού το καθεστώς εκείνο για το οποίο ο Πλάτων κατήγγειλε ότι αποτελεί απαρχή τυραννίας ("Πολιτεία", βιβλ. Η') επιδιώκει έναν δημοσιοϋπαλληλικό και όχι μάχιμο στρατό. 



     Αντιθέτως, η Ελληνική Ομάδα Έφιππης Τοξοβολίας των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ", πάντοτε ... "τοις κείνων ρήμασι πειθομένη", επιμένει στη διδασκαλία της Ιππικής κατά τα προβλεπόμενα στρατιωτικά πρότυπα, αποβλέπουσα στη διαμόρφωση ηγετικών χαρακτήρων στους κόλπους της, ως υγιής συνισταμένη, εκ των ελαχίστων, μιας κοινωνίας σε βαθύτατη αποχαύνωση κι ενός Έθνους σε πλήρη αποσάθρωση!



ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΤΟΞΟΘΥΡΙΔΑ
&
ΤΑ ΔΥΟ "ΜΙΣΑ"


     Το Παράρτημα των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ" υπό τη σοφή διεύθυνση του Αθανασίου Ψωρομύτη, μετά την πρωτιά της συγκροτήσεως διδασκαλίας σε τυφλούς Τοξότες, δείχνει να μπαίνει ολοένα και βαθύτερα στην έρευνα της Ενστικτώδους Τοξοβολίας η οποία, πραγματικά, αποτελεί "άβυσσο" μαγικών γνώσεων και κατανοήσεως του ίδιου του εαυτού μας. 


     Κατά την τελευταία προπονητική ημερίδα του Παραρτήματος των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ" ο επικεφαλής του εισήγαγε τα Μέλη του στη Τοξοθυρίδα η οποία αποτελεί βασικό μάθημα της Σχολής μας, επινοώντας μία απλή αλλά πλήρως επιτυχημένη προσομοιωτική μέθοδο ώστε οι, εκεί, Συνασκούμενοί μας να αντιληφθούν το αντικείμενο και να μυηθούν σε αυτό.


     Πέραν της Τοξοθυρίδος, οι "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ" στη προαναφερθείσα προπονητική ημερίδα εισήχθησαν και στην αντίληψη των δύο ανίσων μερών που συνθέτουν το ανθρώπινο σώμα, από την εγκεφαλική λειτουργία μέχρι την ικανότητα ανταποκρισιμότητος στις "εντολές", με επίκεντρο την διαχείριση του Τόξου και της τοξεύσεως.


     Δε μπορούμε παρά να είμαστε υπερήφανοι ως "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ" για ό,τι συμβαίνει στο Παράρτημά μας της Καλαμάτας και τη μεγάλη προσφορά του στην έρευνα του αντικειμένου της Ενστικτώδους Τοξοβολίας όπως εξάγεται από τις πολύτιμες αναφορές που συντάσσει ο επικεφαλής του Αθανάσιος Ψωρομύτης, πάντοτε, μετά από κάθε προπονητική ημερίδα. 


Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

Η περίληψη μιας διαλέξεως:

Ο ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΣΠΙΔΟΣ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΩΣ


     Οι "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ" έχουν την Τιμή να περιλαμβάνουν στο δυναμικό τους ιδιαίτερους Έλληνες οι οποίοι, ως γνήσιοι Πολεμιστές δεν γνωρίζουν, απλώς, να ιππεύουν και να χειρίζονται τα όπλα τους αλλά και να αναδεικνύουν την σκέψη αλλά και την Ιστορία ως ατραπούς για την βελτιστοποίηση του ατομικού αλλά εθνικού μέλλοντός μας!  Ένας από αυτούς τους ιδιαίτερους Έλληνες και ο Γεώργιος Μυλωνόπουλος, δέκα εννέα χρόνων, φοιτητής Πολιτικών Επιστημών και ικανότατος μαθητής της Σχολής μας, προσφάτως παρουσίασε την δική του ερμηνευτική και συλλογιστική προσέγγιση για την ασπίδα του Αχιλλέως, σε μία διάλεξη ενώπιον διακεκριμένου Κοινού, στην αίθουσα της Ελληνικής λατρευτικής κοινότητος της "Ιεράς Φιλενθέων Ιστίης". Δυστυχώς, η εν λόγω διάλεξη δεν βιντεοσκοπήθηκε με αποτέλεσμα να δεχθούμε έναν καταιγισμό αιτημάτων για την ανάρτηση, έστω, μιας περιλήψεως της πολύ ενδιαφέρουσας εκείνης διαλέξεως, κάτι το οποίο μας προσφέρει, εν συνεχεία, ο ίδιος ο ομιλητής.

Ο Γεώργιος Μυλωνόπουλος

     Βρισκόμαστε στην Ραψωδία 'Π' της Ιλιάδας όπου, παρά την επιμονή του να μην πολεμήσει τους Τρώες, ο Αχιλλέας αποφασίζει να δώσει την πανοπλία του στον Πάτροκλο και να τον στείλει επικεφαλής των Μυρμιδόνων στο πλευρό των Αχαιών. Παρά τον αρχικό τρόμο που προκαλεί στους Τρώες η εμφάνιση του Πατρόκλου ο οποίος μέσα στην πανοπλία φαίνεται σαν τον Αχιλλέα, μετά από σύγκρουση με τον Έκτορα ο Πάτροκλος σκοτώνεται και ο Έκτορας παίρνει τα άρματα του. Η Ήρα κάνει τον ήλιο να δύσει νωρίτερα και η μάχη λήγει. Ο πόνος του Αχιλλέα είναι απερίγραπτος. Η μητέρα του, Θέτις, του λέει ότι για να εκδικηθεί το θάνατο του φίλου του θα χρειαστεί την καλύτερη πανοπλία που φτιάχτηκε ποτέ, την οποία η ίδια θα φροντίσει να προμηθευτεί από το Θεό Ήφαιστο. Στην Ραψωδία Σ (Οπλοποιία) ο Όμηρος αφιερώνει περίπου 130 στίχους στην ασπίδα του Αχιλλέα. Η συγγραφική δεινότητα και η λογοτεχνική περιγραφή της ασπίδας απ’ τον Όμηρο επηρέασε μεταγενέστερα τον Ησίοδο στην περιγραφή της Ασπίδας του Ηρακλή και τον Βιργίλιο στην περιγραφή της ασπίδας του Αινεία. Πολλοί μελετητές μάλιστα αναφέρουν ότι για την κατασκευή της Ασπίδας τόσο ο Ήφαιστος όσο και ο Όμηρος χρησιμοποίησαν όλη τους την τέχνη (μεταλλουργία και ποίηση αντίστοιχα). Και το αποτέλεσμα ήταν η ποιητική παρουσίαση του σπουδαιότερου έργου τέχνης της Ομηρικής εποχής.


      Το εκπληκτικό αυτό δημιούργημα απετελείτο από 2 στρώσεις ορείχαλκου, 2 στρώσεις κασσίτερου και 1 στρώση χρυσού. Σύγχρονες μελέτες του Πανεπιστημίου Πατρών απέδειξαν ότι κάθε άλλο παρά τυχαίος ήταν αυτός ο συνδυασμός. Υπολογίζεται ότι με σημερινά δεδομένα η ασπίδα ήταν αδιάτρητη από χτύπημα ακοντίου ανάλογο με εκείνο του παγκοσμίου ρεκόρ του 2000. Η ασπίδα ήταν μεγάλη σε μέγεθος και τα πέντε στρώματα μετάλλου που την αποτελούσαν την καθιστούσαν αδιαπέραστη. Ωστόσο η επιμονή του Ηφαίστου με την πολεμική αποτελεσματικότητα της Ασπίδας δε μείωσε καθόλου την επιθυμία του να κατασκευάσει ένα όπλο που θα είναι ταυτόχρονα και έργο τέχνης, προκαλώντας τόσο το φόβο όσο και τον θαυμασμό όσων την έβλεπαν.


     Η περιγραφή της ασπίδας ξεκινάει από το κέντρο και χωρίζεται σε 3 κύκλους.

     - Αρχικά απεικονίζει το σύμπαν: τη γη, τον ουρανό, τη θάλασσα, τον ήλιο και το φεγγάρι αλλά και τους βασικούς αστερισμούς.

     - Έπειτα απεικονίζονται δύο πόλεις, μια σε καιρό ειρήνης και μια σε καιρό πολέμου. Εν καιρώ ειρήνης, τελείται ένας γάμος και όλοι οι άνθρωποι ευτυχούν και διασκεδάζουν. Ταυτόχρονα όμως πραγματοποιείται και μια δίκη για το φόνο ενός άντρα καθώς δύο πολίτες διεκδικούν την αμοιβή για το θάνατο του.

     - Εν καιρώ πολέμου η πόλη πολιορκείται από δύο στρατούς και οι πολιορκητές χρησιμοποιούν όλα τα μέσα ώστε να εισβάλλουν στην πόλη.

     - Έπειτα βλέπουμε την εικόνα ενός χωραφιού το οποίο ακούραστα οργώνουν οι αγρότες για τρίτη φορά.

     - Ένα βασιλιά να παρακολουθεί τη συγκομιδή όσο οι εργάτες δουλεύουν και οι γυναίκες ετοιμάζουν ψωμί. Όλοι τους σε πλήρη αρμονία και ευημερία.

     - Ένα αμπέλι στο οποίο μαζεύουν και μεταφέρουν τα σταφύλια ενώ ένα αγόρι παίζει μελωδικούς σκοπούς.

     - Μια φάρμα προβάτων.

     - Ένα κοπάδι ταύρων που δέχεται επίθεση από δύο πεινασμένα λιοντάρια.

     - Μία σκηνή χορού, όπου νέοι άνδρες και γυναίκες χορεύουν υπό τους ήχους της λύρας ενός αοιδού.


     Γύρω γύρω από την ασπίδα απεικονίζεται το ρεύμα του Ωκεανού ο οποίος περιβάλλει την ασπίδα όπως περιβάλλει και τη γη στην οποία ζουν οι άνθρωποι.


     Υπάρχουν πολλές και διαφορετικές ερμηνείες για τη σημασία της ασπίδας στο έργο. Μία από αυτές είναι ότι η ασπίδα αποτελεί μια απεικόνιση του κόσμου και της καθημερινότητας στις αρχαϊκές κοινωνίες. Άλλοι μελετητές υποστηρίζουν ότι λόγο του σημείου της περιγραφής (ανάμεσα στο θάνατο του Πατρόκλου και στην επιστροφή του Αχιλλέα), ο ποιητής τη χρησιμοποιεί για να αποφορτίσει την ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί στον αναγνώστη και έχει ενταθεί από την έξαρση της βίας. Ωστόσο οι περισσότεροι μελετητές συμφωνούν ότι η ασπίδα αποτελεί ένα έξοχο δείγμα της πρωτοπορίας του Ομήρου. Γιατί μόνο ως πρωτοτυπία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η λεπτομερής περιγραφή (ο Όμηρος αφιερώνει μια ολόκληρη ραψωδία) σε ένα όπλο που αποτελεί ταυτόχρονα έργο τέχνης και δείγμα ανεπτυγμένου πρώιμου πολιτισμού. Ας σκεφτούμε μόνο ότι μιλάμε για περίπου 3000 χρόνια πριν και οι πρόγονοι μας όχι μόνο είχαν προάγει τη μεταλλουργία σε ύψιστο επίπεδο αλλά ήταν ικανοί να αναπαριστούν σκηνές από την καθημερινή ζωή. Και αυτές οι σκηνές είναι που κάνουν τη διαφορά. Ο αναγνώστης ξεχνάει για λίγο τα γεγονότα του πολέμου και αναρωτιέται αν τελικά αξίζει αυτός ο πόλεμος περισσότερο από την ειρηνική ζωή (το όργωμα των χωραφιών, το γάμο, το χορό κλπ) Με τον τρόπο αυτό ο Όμηρος μετατρέπει ένα κατεξοχήν πολεμικό έπος σε έναν ύμνο για τη ζωή στην οποία ο πόλεμος είναι μόνο μια πτυχή. Επίσης θέλει να τονίσει τον αγώνα των Τρώων οι οποίοι μάχονται υπέρ βωμών και εστιών δείχνοντας στον αναγνώστη τι πρόκειται να χαθεί αν πέσει το Ίλιον.


     Η σχέση μεταξύ ειρήνης και πολέμου είναι κάτι για το οποίο αξίζει να προβληματιστούμε. Η ειρήνη είναι μια λέξη θετικά φορτισμένη η οποία ωστόσο ορίζεται μόνο ως το αντίθετο του πολέμου. Δύο έννοιες αντίθετες λοιπόν οι οποίες μοιάζουν να αλληλοσυμπληρώνονται και να συνυπάρχουν με αρμονία τόσο στο Ομηρικό έπος όσο και πάνω στο μέταλλο της ασπίδας. Ο άνθρωπος δεν είναι ποτέ απαλλαγμένος από το ένστικτο της σύγκρουσης και ποτέ δεν πρέπει να θεωρεί δεδομένη την ευημερία του. Πρέπει όμως να την απολαμβάνει όταν την έχει και να είναι πρόθυμος να την υπερασπιστεί με κάθε κόστος. Αυτό είναι το μήνυμα του Ομήρου που φαίνεται πως είχε υψηλή θέση στις πνευματικές αναζητήσεις των αρχαίων Ελλήνων.

O Άρνο Μπρέκερ φιλοτεχνεί τον Έλληνα Μαραθωνιονίκη Σπύρο Λούη

     Πάνω στο ίδιο θέμα προβληματίστηκε πολλούς αιώνες μετά κι ένας άλλος καλλιτέχνης, μακριά αυτή τη φορά από τη χώρα μας και με διαφορετική μορφή τέχνης από τον Όμηρο. Ο λόγος για τον Άρνο Μπρέκερ, τον σπουδαιότερο ίσως γλύπτη του 20ου αιώνα. 

O μέγιστος καλλιτέχνης Άρνο Μπρέκερ

     Γεννημένος το 1900 μεσουράνησε κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου αλλά και του Β’ παγκοσμίου πολέμου στη Γερμανία. 


     Η αγάπη του Μπρέκερ για το Ελληνικό κάλλος είναι γνωστή. Ο ίδιος θαύμαζε τον Φειδία και τον Πραξιτέλη και τα αγάλματα του διαπνέονται από τη νεοκλασική αισθητική, συνδυάζοντας επιρροές από την αρχαία Ελλάδα και όσους παρέπεμπαν σε αυτήν: Ρώμη, Αναγέννηση, γερμανικό Ρομαντισμό. Η σχέση μεταξύ ειρήνης και πολέμου φαίνεται επίσης στο έργο του. 


     Ο Μπρέκερ εκφράζει το πολεμικό ιδεώδες σφυρηλατώντας σώματα αθλητικά και ετοιμοπόλεμα τα οποία όμως, ως επί το πλείστον παραμένουν γυμνά και εκτεθειμένα όπως μόνο σε καιρό ειρήνης μπορούν να είναι. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο:


     Είναι υποχρέωση όλων να ασκούνται και να προετοιμάζονται για πόλεμο και να μη φοβούνται να πάρουν μέρος όταν οι συνθήκες το απαιτήσουν. Δεν πρέπει όμως να τον επιδιώκουν ούτε να συμμετέχουν χωρίς να είναι έτοιμοι γι αυτό.


Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

ΚΑΛΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ!


     Mε μία συνδυαστική Προπόνηση των δύο βασικών Στελεχών της Ομάδος μας, του Αρχηγού και του Υπαρχηγού της, της οποίας την ένταση και τους ρυθμούς μπορεί να καταλάβει κανείς "αποκωδικοποιώντας" την παραπάνω ΜΟΝΑΔΙΚΗ! φωτογραφία, σηματοδοτήθηκε η επιστροφή στην ενεργό δράση των δύο αγαπημένων μας Κενταύρων μετά την επιστροφή τους από την αδράνεια της ...στρατιωτικής θητείας τους.


     Παρά το ότι τα δύο Στελέχη μας είχαν μήνες να ιππεύσουν, με τις σημερινές επιδόσεις τους στη Γυμνιππευτική, την Υπερπήδηση Εμποδίων, αλλά και την Έφιππη Τοξοβολία επιβεβαίωσαν ότι αυτό που μαθαίνουμε στη Σχολή των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ" αποτελεί ...νοοστιξία ανεξίτηλη η οποία ποτέ δεν εγκαταλείπει τους μαθητές μας!


     Απολύτως πειθαρχημένοι όπως και όταν ανεχώρησαν από την Ομάδα μας για το όχι και τόσο "στρατιωτικό" περιβάλλον όπου εξέτισαν τις θητείες τους, ο Κωνσταντίνος και ο Μάριος, από την πρώτη στιγμή ταυτίστηκαν με τον Ίππο τους και εταύτισαν τον Ίππο μαζύ τους σε μία άριστη και χωρίς κανένα πρόβλημα συνεργασία!


     Η ευγένεια ψυχής και των δύο αμέσως "καθρεφτίστηκε" στη ψυχολογία του Ίππου και η γνωστή, μεταξύ τους, άριστη επικοινωνία, για άλλη μια φορά απέδειξε ότι το κάθε ατομικό μάθημα αναδεικνύεται σε ένα πολύ υψηλότερο επίπεδο ωφελιμότητος όταν ανατάσσεται σε μία ομαδικότητα ομαίμων, ομοδόξων, ομοτρόπων και, γενικώς, ...ομοίων!


     Ο παριστάμενος Προπονητής τους ήταν μάλλον άχρηστος για την περίσταση διότι και οι δύο είχαν κατά νου το πλήρες περιεχόμενο αυτής της "ανατακτικής" Προπονήσεώς τους, με αποτέλεσμα ο Προπονητής να αποτελεί μάλλον ..."διακοσμητικό" στοιχείο.


     Ο Κωνσταντίνος, ενώ ανεμένετο η βαδιστική έφιππη προθέρμανσή του και η "επανανακάλυψη" του "καλού καθίσματος", εκείνος, χωρίς καμία σχετική εντολή ανασηκώθηκε σε ορθοστάδην και εν κινήσει η οποία άγγιξε και κάποιο ...τροχαστικό διασχίζοντας θριαμβευτικά το Ιππευτήριο, κάτι που έδειξε ότι καθ'  όλη τη διάρκεια της θητείας του το "μάτι" του ήταν ...διαδικτυακώς στη δράση της Ομάδος του!


     Πολύ συντομότερα από το αναμενόμενο όλο το εύρος των βασικών ασκήσεως "επανεντάξεως"  είχε ολοκληρωθεί και από τους δύο και με το παραπάνω!


     Ο Κωνσταντίνος, όπως και ο Μάριος, "κατάπιε" τα εμπόδια και βοήθησε και τον Ίππο να "ανασυντάξει" σκέψεις και δεξιότητες με αποτελεσματική διεύθυνση και αρχηγική επιβολή, μην αφήνοντας περιθώριο λάθους στον Ίππο.


     Ο Αρχηγός μας, επιβεβαίωσε με την ακρίβεια της όλης Γυμνιππευτικής εκτελέσεως την "επική" άνεσή  του με τον Ίππο ακόμη κι όταν άλλαζε υποδήματα έφιππος και ...σταυροπόδι, ώστε να έχει καλύτερα "πατήματα".


     Και, τελικώς, μας απέδειξε (όπως και ο Μάριος) ότι η Έφιππη Τοξοβολία είναι πλέον όχι η "δευτέρα" αλλά η ...πρώτη φύση του!


     Από την πλευρά του ο Μάριος μας ξανάδειξε τον εξαιρετικό Ιππέα που πριν μήνες μας χαιρετούσε αναχωρώντας για τη στρατιωτική μονάδα του.


     Πάντοτε ορμητικός και αιφνιδιαστικός,, ο Μάριος, άφησε και από αυτή τη Προπόνηση ένα λαμπρό οπτικοακουστικό υλικό καταγράφοντας την αρμονική σχέση του με την Ιππική και όχι μόνον σε πληθώρα "καρέ" τα οποία, στο μέλλον, θα αποτελούν ανεκτίμητο εκπαιδευτικό υλικό για τους μέλλοντες μαθητές μας.


     Και, βεβαίως, επέτρεψε και στον Κωνσταντίνο να επιδείξει την εκπαιδευτική του επάρκεια, όντας έτοιμος να ξεκινήσει, πλέον, να εκπαιδεύει με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα τους μαθητές της Σχολής μας!


     Μια μέρα υπέροχη και η σημερινή, γεμάτη ιππικό δυναμισμό και ιππική πρόοδο, όπως κάθε προπονητική ημερίδα της Σχολής των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ" με έμφαση στη δημιουργική χαρά των Στελεχών και μαθητών μας!


     Εφεξής, η παρουσία και του Κωνσταντίνου και του Μάριου και του Μηνά και του Ακάδημου και του Ιφικράτους και του Πρωτεσίλαου και του Γεωργίου και όλων των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ" υπόσχεται ακόμη ποιοτικότερο και αποτελσματικότερο εφιπποτοξοτικό αποτέλσμα!


Αρχηγέ, καλό ξεκίνημα! Ευτυχείς οι μαθητές σου!