Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2020

ΣΤΟΝ ΘΕΣΠΕΣΙΟ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΟ ΣΤΑΥΛΟ!


     Ούτε οι Έφιππες Πολεμικές Τέχνες, ούτε το Ιππικό Θέατρο είναι δραστηριότητες που προορίζονται, αποκλειστικώς, για ηλιόλουστα "manèges"! Κι απόψε, στο τελείωμα ενός παγωμένου απογεύματος, κουκουλωμένοι με αλογοκουβέρτες χαρήκαμε εμπειρίες σπάνιας σταυλικής αλήθειας!


     Και μάθημα επισάξεως και Τοξοβολία και Συραγώγηση και Έφιππη Τοξοβολία και ρίψη ...τσεκουριών από τον άτακτο Σταύρο μας και ρυταγώγηση από τον Ιωάννη ως πρώτη επαφή του με τον Ίππο, αλλά όλα μέσα στο κρύο και στο σκοτάδι, ενώ κάποιος "έβλεπε" πώς φωτίζεται ή, μάλλον, πώς δείχνει μια φωτισμένη σκηνή Ιππικού Θεάτρου δι ...ευνοήτους λόγους!


     Ναι, όταν καταφέρνεις να αποφύγεις τους οπαδούς. τους ψηφοφόρους και τους πελάτες, αυτά τα τρία είδη δυναστών που σου καταστρέφουν την Αισθητική της καθημερινότητός σου, μπορείς να απολαύσεις την ομορφιά του Σταύλου και των θεσπέσιων "ενοίκων" του, ένα τέτοιο "ατμοσφαιρικό" απόγευμα.


     Στην φάτνη, αναμένοντας να κοπάσει η μπόρα, το μάθημα επισάξεως προηγήθηκε υπογορευόμενο από την οικονομία του χρόνου, με δεδομένο την επικείμενη δύση του ηλίου.


     Ο επιβήτοράς μας, ο Sepp, τρυφερότατος όπως πάντα, δέχθηκε και τον παλιό γνώριμό του Σταύρο και τον νέο γνώριμο Ιωάννη που σήμερα βρέθηκε για πρώτη μέρα κοντά μας. 


     Και η "Ιεροτελεατία" της, δικής μας, σταυλικής "ανοίξεως" που λέγεται "Ιπποκομία", ιδίων συναισθηματικών εντάσεων με εκείνη του Igor Fyodorovich Stravinsky, ολοκληρώθηκε με τον καθαρισμό των πελμάτων του Ίππου λίγο πριν τον οδηγήσουμε στον χώρο της ιππευτικής εργασίας!


     Ο ενθουσιασμός του δυνατού επιβήτορος από την επαφή του με τον ...φρέσκο, χειμωνιάτικον, αέρα τον ...ενέπνευσε σε συμπεριφορές ...πανηγυρικής εξάρσεως παρόμοιες με τις εκτροπές των διασκεδαστών των "σκυλάδικων" της ...παραλιακής και, παρά την ώριμη ηλικία του, συμπεριφορές ...προεφηβικής απειθείας, όμως ήταν αρκετή η παρατήρηση του βλοσυρού Εκπαιδευτή με ύφος -τουλάχιστον- Αδόλφου Χίτλερ για να επιστρέψει ο άτακτος τετράποδος αυθωρεί και παραχρήμα, με εσπευσμένο ..."χειρόφρενο", στην τάξη επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά ότι το  σ υ γ κ ε κ ρ ι μ έ ν ο  και μόνον, "ύφος", είναι η πανάκεια της ευταξίας των φυσικών κοινωνιών, οπότε, ο μέχρι προ τινος άτακτος Sepp παρεδόθη στην φροντίδα του συραγωγέως του νεαρού Χάρη προς βελτίωση, έτι περαιτέρω, των συμπεριφορικών του ...εξάρσεων!


     Και ιδού ο τέλειος, όπως πάντα και παντοδύναμος Sepp, την ανάγκη φιλοτιμίαν ποιούμενος, να υπηρετεί δίκην ...ευσεβούς και ταπεινής καλογραίας τον ενδεκάχρονο αναβάτη του Χάρη στο πρόγραμμά του της Έφιππης Τοξοβολίας. Τι σου κάνει αυτό το ..."ύφος"...άνευ του οποίου το μπάχαλο θα κυριαρχεί!...


     Και ο αγαπημένος μας Sepp παρέμεινε εκών-άκων ...ευπειθέστατος στον ενδεκάχρονο αναβάτη του Χάρη, μέχρι και την γενναία, ένοπλην, αφίππευσή του τελευταίου, όπως προβλέπεται από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Σχολής μας! Ένα νυκτερινό μάθημα Έφιππης Τοξοβολίας είναι πάντοτε χρησιμότατο όχι μόνον για την "ψυχολογία" του μέλλοντας Εφιπποτοξότη αλλά και για την άσκηση της οπτικής οξύτητός του συνδυαστικώς με όλα τα συμπράττοντα ανακλαστικά και, απόψε, αυτό απεδείχθη και πάλι ορθό.


     Την ίδια ώρα, εκτός Κυκλοτερούς, ο Σταύρος και ο Ιωάννης τόξευαν, ενώ εκσφενδόνιζαν επί των αχύρων τσεκούρια, κατάνες, μαχαίρια και άλλα ευγενή χειροποίητα δημιουργήματα του ρέκτη των πάσης φύσεως ...οπλουργημάτων Σταύρου, υπό το ολοένα εντεινόμενο βραδυνό ψύχος του κατάφυτου αττικού Θορικού! 


     Παρά τον αρχικό προγραμματισμό, η διαμεσολαβήσασα καταιγίδα μας "ροκάνισε" χρόνο και η διακριτική απόσυρση του ηλιακού φωτός μας υπεχρέωσε να καταφύγουμε στο φως των προβολέων, οι οποίοι, εν συνδυασμώ με το εντεινόμενο ψύχος δεν διεμόρφωναν ιδανικές συνθήκες διεξαγωγής επιτυχών μαθημάτων αρχαρίων (Σταύρου κα Ιωάννη). Επειδή δε, όπως προανεφέρθη, στην Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" δεν έχουμε ...πελατειακές σχέσεις με τους μαθητές μας, αντί ημιτελών μαθημάτων, αξιοποιήσαμε διττώς τον χρόνο, αφ΄ ενός δίδοντας την ευκαιρία στον Ιωάννη να ρυταγωγήσει τον Sepp, αφ΄ ετέρου δε, δίδοντας την ευκαιρία στον ...ρομαντικό παππού (ενίοτε νοείται και ως ..."Εκπαιδευτής") να δοκιμάσει σκηνικούς φωτισμούς με δικές του τεχνικές, προς τελικήν εφαρμογή στο Ιππικό Θέατρο.


     Η θεσπέσια "θαλπωρή" του Σταύλου και των όσων προσφέρει ακόμη και υπό συνθήκες χειμωνιάτικης σκιερής παγωνιάς, είναι ανεκτίμητη για όσους προνομιούχους μπορούμε να την απολαμβάνουμε, κάνοντάς μας να ξεχνούμε την αλγεινή "σκιερή παγωνιά" που προξενούν τα παρακμιακά, πνιγηρά, αστικά κέντρα των παρηκμασμένων συγχρόνων κοινωνιών μέσα στα οποία, τύποις, "εγκαταβιούμε"... Διότι το δικό μας πραγματικό σπίτι, παραμένει ο φυσικός και ευάερος Σταύλος!


Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2020

ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
ΤΩΝ 
"ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ ΚΕΡΚΥΡΑΣ"


     Με επικέντρωση στην πρόοδο των μαθητών της Σχολής του, ο επικεφαλής του Παραρτήματος των "Ελλήνων Κενταύρων Κερκύρας" Χριστόφορος Κασφίκης, σε κάθε ομαδική Προπόνηση, μεριμνά προσεκτικά για την ενσωμάτωση στο προπονητικό πρόγραμμα παραμέτρων απαραιτήτων για την διαμόρφωση ενός σωστού Τοξότη και η "γεωμετρία" είναι βασικός παράγοντας στην σωστή τόξευση.


     Κι αυτή η "γεωμετρία" αποτελεί μία συνισταμένη η οποία δεν αφορά μόνον στην διάταξη των Τοξοτών αλλά προεκτείνεται και στην ίδια την τόξευση και στις ασκήσεις του όλου προγράμματος.


     Για τον Χριστόφορο η σχεδίαση μιας Προπονήσεως αποβλέπει στην ολοκλήρωση του Τοξότη επεκτεινόμενη και στο επίπεδο της αναπτύξεως μιας αμφοτερόχειρης τοξευτικής ικανότητος.


     Αυτά και πολλά άλλα, με επίκεντρο την ανάπτυξη της στοχαστικής αντιλήψεως αλλά και σωματικής ανταποκρισιμότητος του Τοξότη απασχολούν την σκέψη του επικεφαλής των "Ελλήνων Κενταύρων Κερκύρας" Χριστόφορου Κασφίκη του οποίου η εμβάθυνση στην κουλτούρα των ανατολικών πολεμικών τεχνών αποδεικνύεται ιδιαιτέρως χρήσιμη και στην ανάπτυξη της Παραδοσιακής-ενστικτώδους Τοξοβολίας, επί των μαθητών του.  


Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2020

"ΤΑΥΡΟΚΑΘΑΠΤΕΣ"


     Mια βαθειά υποχρέωση διέπει τον, εκάστοτε, Αρχηγό Βολής στις Προπονήσεις της Ομάδος των "Ελλήνων Κενταύρων": Η όσο το δυνατόν μέγιστη συνδυαστική ωφέλεια του χρόνου που θα επενδύσουν οι Συνασκούμενοι στη Γραμμή Βολής. Και για τον Αρχηγό Βολής η "γοητεία" είναι η γρήγορη ανακάλυψη "μονοπατιών" συνδυαστικής ωφελείας για όλους, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας! Γι αυτό και μας επιβάλλεται να προσφέρουμε ανιδιοτελώς ό,τι προσφέρουμε σε όσους μας εμπιστεύονται τους εαυτούς τους και τις πολύτιμες ώρες που τους απομένουν από τις σκληρές υποχρεώσεις που γεννά η σύγχρονη καθημερινότητα.


     Και σ΄ αυτή την Προπόνηση ο Αρχηγός Βολής, αν και είχε ένα προ-εκπονημένο προπονητικό πρόγραμμα πολύ πριν συναντήσει τους Συνασκουμένους του, ένα τυχαίο γεγονός, η εμφάνιση μιας μισο-ξεφούσκωτης μπάλας, τον έκανε να παραμερίσει το σχέδιο που είχε κατά νου και να τοποθετήσει στη θέση του μια μελλοντική προπονητική σχεδίαση, αντιμεταθέτοντας ταυτοχρόνως και το προπονητικό σημείο ώστε να είναι εφαρμόσιμο το "πλάνο εναλλαγής".


     Και όλα τούτα, σε ελάχιστο χρόνο, όσο να σκύψει να πάρει τη μισο-ξεφούσκωτη μπάλα που κάποια παιδιά την είχαν περιφρονήσει στο ρείθρο του πεζοδρομίου αγνοώντας το πόσο χρήσιμο μπορεί να είναι ένα ..."σκουπίδι"! 


     Πόσα δεν μας δίδαξε σήμερα αυτό το περιφρονημένο "σκουπίδι"... 


     Την σημασία και τις λεπτές αποχρώσεις της Τοξοβολίας εξ Επαφής, την σημασία της προσπτώσεως του βέλους επί ασταθούς στόχου, τον εποστρακισμό και τους κινδύνους του, την τροχιά των εμπηκτικών στοχασμών, την αποφυγή του πανικού στόχου, την στοχαστική ομαδοποιημένη επικέντρωση, την επαύξηση της ομαδικής επιχειρησιακής ετοιμότητος, την βράχυνση του χρόνου ορθής εκτιμήσεως της καταστάσεως, την ασφαλή κίνηση επί παντοδαπού εδάφους, την εστίαση επί του στόχου ανεξαρτήτως παρεμβαλλομένων φυσικών εμποδίων, την εκτίμηση γωνιών βολής και αποστάσεων, την παιδιά του Τοξοσφαιρίσματος και πολλά άλλα, μας δίδαξε σήμερα αυτό το περιφρονημένο "σκουπίδι" και, στην Ομάδα των "Ελλήνων Κενταύρων" όπου, πραγματικά, υπηρετείται η  Π ε ι ρ α μ α τ ι κ ή  Τ ο ξ ο β ο λ ί α όλες αυτές οι παράμετροι ερευνώνται και "χαρτογραφούνται" επ΄ ωφελεία όχι μόνον της τοξευτικής δεξιότητος των Συνασκουμένων αλλά, κυρίως, επ΄ αγαθώ του ψυχισμού τους τον οποίο πρέπει να χαρακτηρίζει η "εσωτερική γαλήνη" και ολοκλήρωση.


     ναρκτήριο λάκτισμα" γι αυτή την "έκτακτη" κι ετεροχρονισμένη Προπόνηση, η αίσθηση της Τοξοβολίας εξ Επαφής και η πρόγευση των κινδύνων εποστρακισμού ως εκ της ιδιαιτερότητος της επιφανείας του στόχου, δηλαδή, της μπάλας!


     Το προπονητικό σημείο ιδιαιτέρως δύσκολο και, ως εκ τούτου, εκπαιδευτικότατο(!), γνωστής ούσης της νοοτροπίας του συγκεκριμένου Αρχηγού Βολής ο οποίος, μετά από μία πολυετή εκπαιδευτική εμπειρία επιλέγει την δυσκολία ως την ευνοϊκότερην "αφετηρία" για μία ασφαλή και ουσιαστική "πύλη" γνώσεως.


     Αντί του απολύτως ευθυγραμμισμένου και επίπεδου "λάκκου" επί του χείλους του οποίου μπορούν να ασκηθούν ευκολότατα οι Συνασκούμενοι στην υπέροχη Ουγγρική Κοιλάδα, εμείς επιλέξαμε διαμόρφωση ολισθηρού ...γκρεμού, όπου "γαντζωθήκαμε" και τοξεύσαμε, διότι, εμείς οι Έλληνες ως γόνοι  τ α υ ρ ο κ α θ α π τ ώ ν  αν δεν πιάσουμε "τον ταύρο απ΄ τα κέρατα" δεν νιώθουμε ικανοποιημένοι...


     Κι όταν ο στόχος σε προκαλεί, δεν έχει σημασία για τον Έλληνα, τον πραγματικό κι όχι τον γραικύλο για τον οποίο ο μέγας Λεωνίδας Καβάκος είπε τα χείριστα..., δεν έχει σημασία αν κρέμεται από το χείλος του γκρεμού αλλά αν θα κατακτήσει πάση θυσία και δυνάμει την πρόκληση!


     Και σ΄ αυτή την Προπόνηση, η πρόκληση κατακτήθηκε από όλους, ακόμη κι από την χειρουργημένη Νίκη η οποία ακολούθησε όλο το πρόγραμμα έστω κι αν δεν μπορούσε να τοξεύσει!


     Βέλτιστη η "εικόνα" των "Ελλήνων Κενταύρων" στο κρημνώδες προπονητικό σημείο, ουδεμία σχέση έχουσα με τις επίπεδες επιφάνειες με χαλί γκαζόν μιας άλλης Τοξοβολίας. Διότι, εμείς ασκούμε  π ο λ ε μ ι κ ή  τ έ χ ν η  και στον Πόλεμο, τον πατέρα των πάντων  ό λ ο ι  ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας πολεμούν!


     Και σκληρό το δικό μας Τοξοσφαίρισμα στο οποίο η δυσκολότερη απαίτηση ήταν η αποφυγή ολισθήσεως με ό,τι αυτή η ολίσθηση θα μπορούσε να σημαίνει.


     Αλλά και οι "συντονιστικές" των αισθήσεων, ασκήσεις, δεν παρελείφθησαν από το πρόγραμμα, κάτι σαν "Και τούτο ποιείν κακείνο μη αφιέναι"!


     Και, κάπως έτσι, επιτυγχάνεται και η σύναψη του τελικού οφέλους με μία Γραμμή Βολής σε έναν επιβλητικό ομαδικό δυναμισμό τον οποίο πρέπει να προσδοκά κάθε Αρχηγός Βολής όχι ενός "αθλητικού team" αλλά ενός πολεμικού αγήματος επί πεδίου.


     Και μόνον τότε επιτρέπεται η αποχώρηση από το προπονητικό σημείο με τις υπάρξεις οξυγονωμένες, ισορροπημένες και γαλήνιες, πλήρεις ευεργετικών εμπειριών, όπως επιδιώκει η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" η οποία στοχεύει όχι, απλώς, στον ψάθινο στόχο ή στην ...μπάλα, αλλά στην ασφαλή διάσχιση του αστικού "ναρκοπεδίου"!  


     Αυτή η Προπόνηση ολοκληρώθηκε χθες το απόγευμα, ολόκληρο το βράδυ έγινε η επεξεργασία εκατοντάδων φωτογραφιών και σήμερα το πρωί συνεγράφη και αναρτάται το παραπάνω, απολογητικό της εργασίας, κείμενο. Αμέσως μετά την εντολή του ηλεκτρονικού "τυπωθήτω", κάποιοι θα ξεκινήσουν να σχεδιάζουν την επόμενη Προπόνηση η οποία θα διεξαχθεί στο τέλος της εβδομάδος, μαζύ με άλλα μαθήματα και Προπονήσεις Ιππευτηρίου. Αυτό γίνεται επί δέκα πέντε ολόκληρα χρόνια, υλοποιώντας την φράση που διέπει τον βίο του Ιδρυτή αυτής της ..."περίεργης" Ομάδος: "ΔΕΙ ΔΕ ΠΑΙΔΕΙΑΣ"! Ένα μικρό και ασήμαντο αφιέρωμα στην αγωνία του κορυφαίου μας βιολονίστα και, κυρίως, πνευματικού Ανθρώπου, Λεωνίδα Καβάκου που, μόλις, προχθές βράδυ επανέλαβε την ανάγκη ψυχοπνευματικής καλλιεργείας και παιδεύσεως των κατοίκων αυτής της χώρας! 


Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2020

ΠΟΛΥΤΡΑΥΜΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕ ...ΝΑΡΘΗΚΑ!


     Ένα πολύ ...εύκολο μάθημα είχαμε σήμερα στο Ιππευτήριο, πιο εύκολο δεν γίνεται! Ο μαθητής ...πολυτραυματίας(!) από τροχαίο ατύχημα και με ...νάρθηκα(!), με αυστηρή απαγόρευση κάθε πιθανότητος πτώσεως ως κρίσιμης για την επιβίωσή του! Βρέθηκε στο συγκεκριμένο Ιππευτήριο για πρώτη φορά ιππεύοντας για πρώτη φορά τον συγκεκριμένον Ίππο ενώ σε απόσταση πέντε μέτρων γίνονταν σοβαρές ...σιδηρουργικές εργασίες με ...τροχούς να κόβουν μέταλλα ...πετώντας σπίθες, ...βαριοπούλες να χτυπάνε και μεγάλες σιδερένιες βέργες να ...σηκώνονται όρθιες από το έδαφος προς ολοκλήρωση, παραπλεύρως, σιδηροκατασκευής! Όλα φυσιολογικά και ...αναμενόμενα για ένα πανεύκολο μάθημα Ιππασίας! Κι όμως! Όταν έχεις διαζευχθεί την μιζέρια και το πρόσωπό σου φωτίζεται με ένα μόνιμο χαμόγελο, όλα τα προηγούμενα μπορεί να καταλήξουν σε ένα ευτυχές αποτέλεσμα!


     Η εφίππευση με νάρθηκα απεδείχθη ιδιαιτέρως ...χρονοβόρος αλλά τελικώς επετεύχθη με τον Ίππο να επιδεικνύει τεράστιαν υπομονή αντιλαμβανόμενος την σοβαρότητα του εγχειρήματος. Με ολόκληρη την αριστερή κνήμη στον νάρθηκα, η εφίππευση επιχειρήθηκε από δεξιά ώστε να υποστηριχθεί με συγκράτηση του δεξιού ποδιού αλλά και πάλι, χρειάστηκε ώρα αλλά και επιμονή από τον εφιππεύοντα μαθητή.


     Οκτώ μήνες μακράν Ιππευτηρίου λόγω μόνιμης διαμονής εκτός Αττικής και σε επίπεδο αρχαριότητος κι όμως, μας έκανε την έκπληξη.


     Η αρχική σχεδίαση του σημερινού μαθήματος ήταν ο μαθητής να εισαχθεί στο μονοπάτι της επιτεύξεως μιας ισορροπίας η οποία στο επόμενο μάθημα θα του επέτρεπε να καθίσει σωστά, αλλά ο Σταύρος δεν ...αρκέστηκε σ΄ αυτό.


     Σαν να ίππευε κι εχθές, ο Σταύρος κατάφερε να βρει το σωστό και ασφαλές "κάθισμά" του σχεδόν αμέσως και η εκτέλεση των διατατικών ασκήσεων έγινε με άνεση και ασφάλεια ακόμη και κατά την ανάταση των χειρών.


     Καθ΄ όλη την διάρκεια αυτού του, μάλλον εκτενέστερου του δέοντος, μαθήματος ο Σταύρος δεν έδειξε καμία στιγμή επικίνδυνης απωλείας της ισορροπίας του!


     Και το παιγνίδι με τα μπαλάκια τον "κάθισε" ακόμη καλύτερα κάνοντάς τον να ξεχάσει τον ...νάρθηκα!


     Και στο να ξεχάσει τον ...νάρθηκα φρόντισε και ο ανεπανάληπτος τετράποδος Λάμπων ο οποίος, συναισθανόμενος την κρισιμότητα της καταστάσεως μετρούσε ακόμη και τα βήματά του ώστε να μην διαταράξει επ΄ ουδενί την ισορροπία του "ευαίσθητου" αναβάτη του.


     Κατακτώντας και τον στόχο του επομένου μαθήματος στο παρόν, ο Σταύρος διηύθυνε τον Ίππο με αξιοπρόσεκτην άνεση και χαλαρότητα, έχοντας ιππεύσει πολύ περισσότερην από την ενδεδειγμένην ώρα για ένα τέτοιο μάθημα. 


     Ακόμη εντυπωσιακότερη η στιγμή της αφιππεύσεως με την μετατόπιση της κνήμης με τον νάρθηκα υπεράνω του ...αυχένος του Ίππου, κάτι που ο Σταύρος κατάφερε ανετότατα και χωρίς να ενοχλήσει καθόλου τον Λάμπωνα ο οποίος, κυριολεκτικώς, είχε στρώσει "κόκκινο χαλί" στον αναβάτη του με μία συγκινητική στωικότητα και ακινησία.


     Και όπως την είχε προμελετήσει και σχεδιάσει, η προσγείωσή του τον βρήκε όρθιο και ασφαλή, μετά την αφίππευση, ολοκληρώνοντας ένα πολύ ιδιαίτερο μάθημα χωρίς κανένα δυσάρεστο απρόοπτο, αφού η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" επιμένει να διατηρεί ΜΗΔΕΝΙΚΟ! τον δείκτη ατυχημάτων, κατά την δεκαπενταετή λειτουργία της.


     Ποιος είπε ότι ο τελευταίος γενναίος Ιππέας της Ιστορίας ήταν ο χρυσός Ολυμπιονίκης των αγώνων του 1936 στο Βερολίνο, Εθνικοσοσιαλιστής, αξιωματικός του Ιππικού Konrad Freiherr von Wangenheim ο οποίος κατέκτησε το μετάλλιό του με σπασμένη κλείδα(!) και το ένα χέρι του στον νάρθηκα, θεωρούμενος μέχρι σήμερα μοναδική περίπτωση στο παγκόσμιο στερέωμα της Ιππικής, όπως και όλη η ολυμπιακή Ομάδα της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας η οποία κατέκτησε και τα έξι χρυσά μετάλλια των Ιππικών αγωνισμάτων; 


     Ποιος είπε ότι η μεγάλη Leni Riefenstahl αν ζούσε σήμερα και παρακολουθούσε αυτό το μάθημα δεν θα εμπνέονταν για μία συνέχεια του μεγαλειώδους «Triumph des Willens» (Ο θρίαμβος της θελήσεως);


ΑΤΕΓΚΤΟΣ Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΒΑΚΟΣ


"Από το κοινωνικό αποτέλεσμα και με δεδομένο ότι
η δημοκρατία καθιστά υπεύθυνους τους πολίτες της
για τις επιλογές τους,
κρίνεται ότι οι κατοικούντες σήμερα, την Ελλάδα
είναι λαός χωρίς Αισθητική, χωρίς Παιδεία
και ο πιο άμουσος λαός του κόσμου!"

[Λ. Καβάκος]


     Αυτά, ακούστηκαν χθες βράδυ στην Αίθουσα των Φίλων της Μουσικής του "Μεγάρου Μουσικής Αθηνών" όπου έγινε ανοικτή συζήτηση μεταξύ του κορυφαίου Έλληνος σολίστ Λεωνίδα Καβάκου και του Προέδρου του "Ελληνικού Ινστιτούτου Πολιτιστικής Διπλωματίας" Πέτρου Καψάσκη, σε μία ειδική εκδήλωση με τίτλο "Η Ελληνική μουσική ταυτότητα".


     Άτεγκτος στον κριτικό λόγο του ο οποίος εμμέσως πλην σαφέστατα δικαίωσε τον Φαλμεράιερ, ο Λεωνίδας Καβάκος στιγμάτισε απερίφραστα την παρακμή του ελλαδισμού ουδεμίαν σχέση έχοντος με τον Ελληνισμό και επεσήμανε ότι τα πάντα αποτελούν θέμα Παιδείας η οποία υστερεί τραγικά στη σημερινή γραικία.


     Η τελευταία αποστροφή του αγωνιώδους λόγου του μεγάλου μας βιολονίστα ερέθισε παρούσα "εκπαιδευτικό" η οποία με αναιδέστατο γραικυλισμό διέκοψε τον ομιλούντα Λ. Καβάκο και ...προπετέστατα του είπε ότι "στην Ελλάδα διαθέτουμε μεγάλα εκπαιδευτικά προγράμματα για τους μαθητές μας", οπότε η απολογήτρια του υπελικτικού γραικυλισμού εισέπραξε την απάντηση του Έλληνος σολίστ:

"Διαθέτετε προγράμματα που παράγουν
οικονομικές μηχανές του συστήματος
αλλά όχι Πολίτες με Παιδεία!
Θα πρέπει να αποκτήσουμε
ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ Παιδεία
για να μπορέσουμε να θεωρήσουμε
ότι διαθέτουμε, όντως, Παιδεία στην Ελλάδα!" 


     Αποτελεί πλέον κοινό μυστικό ότι οι "κατεστημένες" από το απατηλό σύστημα, παραπλανητικές απόψεις ανατρέπονται ΕΞ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ από τους επαίοντες σε όλα τα πεδία, φιλοσοφικά, κοσμοθεωρητικά, ιδεολογικά, κοινωνιολογικά, παιδευτικά, καλλιτεχνικά, οικονομικά!... Δεν είναι μακράν η στιγμή του οι επαίοντες, εκ των κοινωνικών αποτελεσμάτων των μεταπολεμικώς υπελισσομένων δημοκρατικών και αντιφασιστικών, δυτικών, κοινωνιών, θα αναδείξουν όσους θεωρήθηκαν "καταραμένοι" σε ΤΑΓΟΥΣ για την συνέχιση της διακοπείσης, από το 1945, ανελίξεως της Ευρώπης. Και τότε, η καταδίκη της παρακμιακής δημοκρατίας ως αποτέλεσμα της αποτιμήσεως των επί αιώνες ανομημάτων της θα στιγματίσει την ανοησία των υποστηρικτών της και θα δικαιώσει αμετακλήτως την φράση του Πλάτωνος από το 8ο βιβλίο της "Πολιτείας":

"ΟΥΚ ΕΞ ΑΛΛΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΤΥΡΑΝΝΙΣ ΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ
Ή ΕΚ
Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α Σ »



Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2020

ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
ΤΩΝ 
"ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ"


     H Iππική είναι μια τέχνη της οποίας το πραγματικό μεγαλείο δεν αναδεικνύεται σε "υπερμοντέρνους" Σταύλους αλλά μέσα στην ανεπιτήδευτη Φύση!  Και στο αγρόκτημα των "Ελλήνων Κενταύρων Καλαμάτας" αυτό το μεγαλείο της Φυσικής Ιππικής είναι πάντοτε εμφανές στο οπτικοακουστικό υλικό που καταγράφεται μετά από κάθε δράση του Παραρτήματος. 


     Σαν πόσοι έχουν παρατηρήσει το μεγαλείο ενός ταπεινού κάκτου όπως προβάλλεται στον νυχτερινό ουρανό? Σαν πόσοι μπορούν να ανακαλύψουν το μεγαλείο ταπεινών τετραπόδων όπως αναδεικνύονται ως φυσικά Έργα Τέχνης μέσα στο καθημερινό περιβάλλον τους? Ε, λοιπόν, αυτό γίνεται αντιληπτό με μια προσεκτική "ματιά" στη Κοιλάδα των "Ελλήνων Κενταύρων Καλαμάτας" όπου ο Αρχηγός του Παραρτήματος, Εφιπποτοξότης - Εκπαιδευτής Αθανάσιος Ψωρομύτης, με τους μαθητές του έχουν το προνόμιο να βελτιώνουν την σχέση με τον κόσμο που τα περιβάλλει, συμπαθέστατα τετράποδα που τους εμπιστεύθηκε η τύχη!


     Και καθένας γνώστης μπορεί να φαντασθεί τις δυσκολίες που συνεπάγεται η εκπαίδευση ενός επιβήτορος ο οποίος είναι και νεαρός και ζει σε ελεύθερο περιβάλλον...


     Παρά τις ευνόητες δυσκολίες της "συνδιαχειρίσεως" ενός επιβήτορος, μιας φοράδας και κάποιων ακόμη ιπποειδών, ο Αθανάσιος δείχνει ότι βαδίζει στον σωστό δρόμο. υποστηριζόμενος από τους βοηθούς του Μελέτη και Χρύσανθο! 


     Ακολουθώντας την πάγια εκπαιδευτική διαδικασία των προσεκτικών και διεξοδικών εξοικειωτικών προσεγγίσεων, χωρίς καμία βιασύνη, ο Αθανάσιος δείχνει να ξεπερνά κάθε επιφύλαξη των εκπαιδευομένων του Ίππων. 


     Και πάντοτε προσεκτικά και μεθοδικά, η δυνατότητα της εφιππεύσεως (με πρόβλεψη την αποφυγήν αιφνιδιασμού του Ίππου) έρχεται ως επιστέγασμα των επιτυχών προσπαθειών του.


     Το μεγάλο "ατού" του Αθανασίου είναι ο βαθύτατος "σύνδεσμός" του με την Φύση  αλλά και η φυσική ευφυία του που τον κάνει να διαθέτει το θάρρος αλλά και την σωστή επιλογή "ατραπού προσεγγίσεως" με κάθε φυσικό πλάσμα πλάσμα, όπως και ο Ίππος. 



     Για τον λόγο αυτό και στον Αρχηγό των "Ελλήνων Κενταύρων Καλαμάτας" έχουν πιστωθεί επιτυχίες όσο σε κανέναν άλλο, καθιστώντας τον υπόδειγμα "αλογατάρη"!