ΕΞ ΟΝΥΧΟΣ ΤΟΝ ΛΕΟΝΤΑ... ...ΚΑΙ ΕΚ ΤΟΥ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΥ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ!

 ΕΞ ΟΝΥΧΟΣ ΤΟΝ ΛΕΟΝΤΑ...

...ΚΑΙ ΕΚ ΤΟΥ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΥ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ!

Ένα εγχειρίδιο που από το εξώφυλλο δείχνει ότι δεν γράφτηκε για να χρησιμεύσει.

     Αγαπημένο Στέλεχος της Σχολής μας επικρίνει συχνά τον Ιδρυτή της για την εμμονή του στο να "μαζεύει πολλαπλά αντίτυπα βιβλίων" γεμίζοντας 17 δωμάτια με το περιεχόμενο της Βιβλιοθήκης της Σχολής μας ενώ πολλά από αυτά θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν διαφορετικά. Η απάντηση είναι ότι η συγκέντρωση πολλαπλών αντιτύπων κάθε τίτλου διασφαλίζει την σωτηρία τους από το ενδεχόμενο εξαφανίσεώς τους από την "κυκλοφορία" και για πολλούς λόγους, ενώ, στα δικά μας χέρια το περιεχόμενό τους μπορεί να διατηρείται αξιοποιήσιμο επί μακρόν, αλλά και να μπορούμε να δανείζουμε σε όσους μαθητές μας ενδιαφέρονται σε κατ΄ οίκον μελέτη, χωρίς να τα στερούνται οι υπόλοιποι! Όλα τούτα μας ήρθαν κατά νου όταν, αγαθή τύχη, μας ξαναπροτάθηκε από φίλο η πώληση ενός ακόμη αντιτύπου ενός παλαιού στρατιωτικού εγχειριδίου Ιππασίας το οποίο νομίζαμε ότι ήδη είχαμε σε δύο αντίτυπα ενώ το είχαμε ήδη σε ...τρία. Αποκτώντας το λοιπόν σε ...τέταρτο αντίτυπο το "ενδεικτικό" αυτό εγχειρίδιο που συνέγραψε κατά τις παραμονές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ο Ίλαρχος του Ελληνικού Στρατού Ι. Σ. Κατσαδήμας, αξιοποιούμε την ευκαιρία να μνημονεύσουμε κάποιες σημαντικές παρατηρήσεις πέραν του κυρίως θέματός του, αντλούμενες όμως εξ αυτού. Και πριν προχωρήσουμε στις παρατηρήσεις μας είναι απαραίτητο να σκιαγραφήσουμε εκείνη την εποχή (1938-1939) κατά την οποία συνεγράφη το υπό εξέταση εγχειρίδιο "ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΙΠΠΕΩΣ, ΕΚΓΥΜΝΑΣΙΣ ΙΠΠΟΥ, ΙΠΠΟΓΝΩΣΙΑ" του Ιλάρχου Ι. Σ. Κατσαδήμα, μία επίσημη στρατιωτική έκδοση της "Σχολής Εφαρμογής Ιππικού" όπως τότε απεκαλείτο η Ιππική Σχολή του Στρατού, μέσα στο οποίο εγχειρίδιο περιλαμβάνονται και τα μαθήματα που δίδαξε σε αυτή την Σχολή ο συγγραφέας του εγχειριδίου.

Το ΟΝΕΙΔΟΣ!

     Η εποχή εκείνη (1938-1939) εύρισκε την Ελλάδα υπό το καθεστώς της αγγλόδουλης δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά ως απολύτως εξαρτημένου από τον αγγλόδουλο Βασιλέα Γεώργιο Β', μέλος της εγκληματικής για τον Ελληνισμό βασιλικής οικογενείας της Βρεταννίας. Ήδη, η Πατρίδα μας είχε μετατραπεί σε προτεκτοράτο του διεθνούς σιωνισμού, με τον Ιωάννη Μεταξά ..."persona grata" των Εβραίων! 

Η αναγνώριση των υπηρεσιών προς τους "συμμάχους" (ραντάρ/εκρηκτήρας)

του Καθηγητή Φυσικής του Ε.Μ.Π. Παύλου Σαντορίνη.

     

Το μεταξικό καθεστώς είχε ήδη προσδέσει την Ελλάδα στο βρεταννικό "άρμα" ακυρώνοντας κάθε αφήγημα περί "ουδετερότητος", έχοντας στο ελληνικό έδαφος βρεταννικά στρατεύματα, έχοντας εν γνώσει του εμπλέξει την Ελλάδα στον υπούλως προετοιμαζόμενο από τους Βρεταννούς Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (έγκαιρη και μεθοδική κατασκευή των οχυρών), έχοντας ακυρώσει την όποιαν ελληνική "ουδετερότητα" στον επερχόμενο πόλεμο με την προσφορά στους Βρεταννούς της καθοριστικής εφευρέσεως του Παύλου Σαντορίνη (βλ. παραπλεύρως φωτογραφία), του ραντάρ, το οποίο έκρινε την έκβαση του προσχεδιασθέντος πολέμου όπως επίσης και με την προσφορά στους Αμερικανούς του εκρηκτήρος των ατομικών βομβών που γενοκτονικώς ρίχτηκαν στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι (εφευρέσεις του ιδίου Έλληνος επιστήμονος) που στιγμάτισαν την Ελλάδα ως συνένοχο των δύο κορυφαίων εγκλημάτων της παγκόσμιας Ιστορίας. Aς περάσουμε, όμως, στην ουσία...

     Το 1939 ήταν η χρονιά της ενάρξεως του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (1η Σεπτεμβρίου) και η μηχανοκίνηση των στρατών της Ευρώπης είχε ήδη ξεκινήσει, παραμερίζοντας ολοένα και περισσότερο τον ρόλο του Ιππικού. Παρά ταύτα, στην βαλκανική Ελλάδα, με το κυρίως ορεινό έδαφός της και το υποτυπώδες οδικό δίκτυό της, το Ιππικό παρέμενε το κύριο όπλο κάθε πολεμικής αναμετρήσεως και ο Ίππος η αιχμή του πολεμικού δόρατος της Ελλάδος εκείνης της εποχής. Οπότε, το μεταξικό καθεστώς το οποίο εγνώριζε εκ των "έσω" τον επικείμενο πόλεμο και για τον λόγο αυτό επί χρόνια και με τεράστιες θυσίες του Ελληνικού λαού ανόρθωνε την Γραμμή Μεταξά, θα έπρεπε να προέτασσε την σημασία του Ιππικού για ό,τι επρόκριτο να επακολουθήσει. Το Ιππικό, λοιπόν, για το καθεστώς Μεταξά θα έπρεπε να είναι το αντικείμενο υψηλού ενδιαφέροντος και, ως εκ τούτου, αυτό το όπλο θα έπρεπε να συγκεντρώνει την προσοχή τελείας στρατιωτικής εκπαιδεύσεως! Κι όμως, κάτι τέτοιο όχι μόνον δεν αποδεικνύεται από το εν θέματι στρατιωτικό εκπαιδευτικό εγχειρίδιο του Ιλάρχου Ι. Σ. Κατσαδήμα που δίδαξε το ιππικό αντικείμενο στην τότε (1939) Σχολή Εφαρμογής Ιππικού, αλλά τεκμηριώνει και την πλήρη απαξίωση ολόκληρου του στρατού της εποχής εκείνης προς το βασικό, αυτό, αμυντικό όπλο (Ιππικό) με αποτέλεσμα την σαρωτική νίκη των γενναίων Γερμανικών στρατευμάτων τα οποία, μαχόμενα σε ξ έ ν ο  έδαφος, ισχυρά προετοιμασμένο με  ο γ κ ώ δ ε ι ς  εγκαταστάσεις (Γραμμή Μεταξά) που κτίσθηκαν επί  χ ρ ό ν ι α, χρειάσθηκαν μόνον εκατόν μία (101)  ώ ρ ε ς  για να εξαναγκάσουν σε παράδοση ολόκληρη την Ελλάδα! Και, την απαξιωτική στάση του καθεστώτος Μεταξά προς το, τότε, Ιππικό την διαπιστώνουμε από το "επίπεδο" το, εν λόγω, εκπαιδευτικού εγχειριδίου του Ιππικού του.

      Με ένα προχειρότατο εξώφυλλο (βλ. εικόνα τίτλου) που δεν εμφανίζει ούτε καν τα βασικά στοιχεία ενός επισήμου στρατιωτικού εγχειριδίου (Υπηρεσία/Συγγραφέα/Αριθμό Διαταγής εκδόσεως/Χρονολογία), με χείριστη έως μη αναγνώσιμη εκτύπωση εκτός τυπογραφικών στοιχείων και ύλη, εν πολλοίς, ακατανόητη έως και αστεία (ο Συγγραφέας εμφανίζει το όνομά του "αμέτρητες" φορές ως "υπογραφή" σελίδων), ένα, δηλαδή, εκδοτικό σύμφυρμα ακαταλήπτων παραληρημάτων διατυπωμένων σε γλώσσα ξένη προς εκείνη στους οποίους απευθύνεται, το εγχειρίδιο αυτό κάθε άλλο παρά ως "εκπαιδευτικό" μπορεί να χαρακτηρισθεί και το μόνον που τεκμηριώνει είναι ότι τυπώθηκε για το θεαθήναι χωρίς, ούτε ο Συγγραφέας του ούτε οι επίσημες στρατιωτικές εκπαιδευτικές υπηρεσίες να το θεωρούν ως κάτι σημαντικό ειμή μόνον ως "στόκο" στη θέση του κενού κάθε ενδιαφέροντος για το Ιππικό της εποχής. 

     Εν αντιθέσει με πολλά προϋπάρξαντα, επίσημα, εγχειρίδια εκπαιδεύσεως του Ελληνικού Ιππικού, εκδοθέντα από το Υπουργείο των Στρατιωτικών ήδη από την δεκαετία του '10, ο περιορισμένης Ιππικής παιδείας Ίλαρχος Ι. Σ. Κατσαδήμας δεν κατάφερε καν να προσεγγίσει την ιππική πολυεπιστήμη της Ιππασίας, της εκγυμνάσεως νεολέκτου Ίππου και της Ιππογνωσίας, παρά τον ευφάνταστο τίτλο του πονήματός του το οποίο και ο ίδιος αναγνωρίζει σε σημείωσή του ως "ΜΗ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ"! Και είναι χαρακτηριστικό ότι αυτός που επαναλαμβάνει, ανεξηγήτως και ασκόπως, το όνομά του σε πολλές σελίδες, αποκαλεί το εγχειρίδιο ως "έντυπο" ...

     Ελεεινά εκτυπωμένο από χειρογράφου με αποτέλεσμα να μην μπορεί να διαβαστεί στις περισσότερες σελίδες του αυτό το "έντυπο" δείχνει ένα κατάπτυστο αποτέλεσμα μιας ανύπαρκτης εκπαιδευτικής σοβαρότητος και στοιχειώδους επιμελητείας Στρατού.

     Μνημειακής προχειρότητος "έντυπο" με, επίσης, χειρόγραφες διορθωτικές παρεμβάσεις επί των μεμβρανών εκτυπώσεως, περισσότερο βασανίζει παρά "εκπαιδεύει" τον ατυχή μαθητή της Σχολής Ιππικού της εποχής του, αλλά το μεταξικό καθεστώς ουδόλως ενδιαφέρονταν για έναν καλώς εκπαιδευμένο Στρατό όσο για την υπηρέτηση των Βρεταννών αφεντάδων του.

     Αξίζει ν σημειωθεί ότι πολλές από τις σελίδες του ούτε καν διαβάζονται λόγω άτονης εκτυπώσεως αλλά, ως φαίνεται, κανέναν δεν απησχόλησε εάν θα διαβαστούν. Άλλωστε, αυτό είναι το μόνο εμφανές αξ αρχής, αναφορικώς με αυτό το ..."έντυπο"!

     Παρά το ότι ο προηγηθείς, της εποχής, Ελληνικός Στρατός επέδειξε λίαν μορφωμένους Αξιωματικούς του Ιππικού, με λαμπρές εκπαιδευτικές περγαμηνές στην γαλλική Σχολή Saumur και συγγραφικά δείγματα πληρέστατων εκπαιδευτικών εγχειριδίων, ο Ίλαρχος Ι. Σ. Κατσαδήμας στο πόνημά του και εκ των περιεχομένων του, μας δείχνει έναν Συγγραφέα πολύ περιορισμένων γνώσεων ο οποίος, απλώς, προσπαθεί να εμφανίσει εαυτόν κάτοχον του πνεύματος της "Σχολής Saumur" χωρίς να την έχει ...ακουμπήσει ούτε στο κατώφλι της. Χαρακτηριστικό είναι ότι η Ιππογνωσία του Ιλάρχου Ι.Σ. Κατσαδήμα, στο συγκεκριμένο "έντυπο" περιορίζεται σε ...28 σελίδες ενώ σε αυτό το (γ') τμήμα περιλαμβάνεται και η ...Ιπποσαγή η οποία δεν εντάσσεται στην Ιππογνωσία, αλλά αποτελεί ξεχωριστό γνωστικό αντικείμενο όπως ο τίτλος της μαρτυρά, αλλά αυτά είναι "ψιλά γράμματα" για το "Ιππικό" του μεταξικού καθεστώτος!

     Σε μία επίδειξη "γαλλισμού" προκειμένου να πείσει για την ευθυγράμμισή του με τους "καθιερωμένους" συναδέλφους του, αποφοίτους της Σχολής Saumur, ο Ίλαρχος Ι. Σ. Κατσαδήμας επικαλείται συχνά ...γαλλικήν ορολογία λες και οι στρατεύσιμοι εκείνης της εποχής μετέφεραν, από τα ελάχιστα μεγαλοαστικά σαλόνια στους στρατώνες, τα ... "ολίγα Γαλλικά και πιάνο". Αλλά, όπως προείπαμε, το "έντυπο" δεν προορίζονταν να εκπαιδεύσει αλλά να "στοκάρει" ρωγμή κενότητος. Ας μη φανταστεί κανείς, δε, ότι το κρινόμενο "έντυπο" αποτελεί μεμονωμένο κακέκτυπο! Όχι, κάθε άλλο διότι και τα υπόλοιπα αντίτυπα που βρίσκονται στα χέρια μας είναι πανομοιότυπα, με τα ίδια φρικτά "χρακτηριστικά".

     Και για να μην μακρηγορούμε, το εν λόγω, κατ΄ ευφημισμόν, "εκπαιδευτικόν εγχειρίδιο" τυπώθηκε για να μην ...διαβαστεί όπως και το μεταξικό καθεστώς εμφανίσθηκε για να μην υπηρετήσει παρά τα συμφέροντα των Βρεταννών παρά το ότι το ακολούθησε μια παραπλανητική καμπάνια πατριωτικής υπερδιαφημίσεως ανεξαρτήτως εάν πίσω του δεν άφησε παρά τεκμήρια πλαστογραφήσεως της Ιστορίας από τους "νικητές" τους οποίους κατενίκησαν τα μεταπολεμικά πεπραγμένα τους. Όπως ακριβώς μας εξαπάτησαν λέγοντάς μας ότι ο Ελληνικός λαός κρύφτηκε στα σπίτια του μετά την είσοδο των Γερμανικών Στρατευμάτων στο ελληνικό έδαφος ενώ, αντιθέτως, αδιαμφισβήτητες οπτικοακουστικές μαρτυρίες (video) τεκμηριώνουν ότι οι Έλληνες, μετά την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα, ξεχύθηκαν στους δρόμους για να τους υποδεχθούν με άνθη ως απελευθερωτές μετά την στυγνή ξενόδουλη εξουσία του μητραλοία Γεωργίου Β' και του εργαλειοποιημένου του εβραιόδουλου Ιωάννη Μεταξά.

     Όσο για το Ελληνικό Ιππικό εκείνης της εποχής και ολόκληρο το "επίπεδο" του στρατεύματος, πέραν των κομπορρημόνων ζητω-πατριωτικών κορωνίδων, το εν θέματι "έντυπο" αποκαλύπτει τον λόγο που οι Γερμανοί κατέλαβαν την Ελλάδα μέσα σε μόνον ...101 ώρες(!), ενώ στο ίδιο "επίπεδο" παραμένει και ο ελλαδικός στρατός μέχρι σήμερα! "Dura lex sed lex" αν θέλουμε πράγματι να ανοικοδομήσουμε ισχυρό Στρατό και εθνική άμυνα! Διότι μόνον η αλήθεια και όχι η κενοδοξία υπηρετεί το εθνικό συμφέρον!