AΠΟ
ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΕΩΣ
ΤΟΥΣ "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ"
15 Αιώνες Έφιππης Τοξοβολίας
Η πρώτη εφαρμογή Πειραματικής Αρχαιολογίας
στην Ελληνική Έφιππη Τοξοβολία
AΠΟ
ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΕΩΣ
ΤΟΥΣ "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ"
15 Αιώνες Έφιππης Τοξοβολίας
Η πρώτη εφαρμογή Πειραματικής Αρχαιολογίας
στην Ελληνική Έφιππη Τοξοβολία
ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ
Με συντεταγμένη σκέψη, ρεαλισμό και ειρηνοποιό πνεύμα, οι "Έλληνες Κένταυροι" καταθέτουν πρόταση συνάψεως συμφώνου ελληνοτουρκικής φιλίας ανακόπτοντας ορέξεις πολεμοκαπήλων και ανίερων πατριδοκαπήλων!
Μία λακωνική, ευσύνοπτη όσο και περιεκτική καταγραφή αυτού του οποίου έχει ανάγκη η (ανύπαρκτη) παρούσα εξωτερική πολιτική της οποίας οι αμαρτωλοί "λογισμοί" διαμαρτάνουν σε αναπαυτικούς καναπέδες υπηρεσιακής ραστώνης μάλιστα, τώρα, που διανύουμε και περίοδο διακοπών!
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ
&
ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ
ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΡΡΥΘΜΙΣΕΩΣ
ΜΕ ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ
Mία ειδοποιός διαφορά μεταξύ του Ανθρώπου με επίγνωση του προορισμού του και του συρμώδους υπανθρώπου είναι, ακόμη και ο τρόπος που ...εύχονται: Ο μεν πρώτος εύχεται "Χρόνια καλά!", ο δε δεύτερος "Χρόνια πολλά!". Η ποιότητα χαρακτηρίζει τον πρώτο, η ποσότητα τον δεύτερο! Βεβαίως, είναι ενδεικτικό το παράδειγμα, αλλά με βαθύτατην ουσία...
Όσοι υπηρετούν με αφοσίωση μια πολεμική τέχνη έχουν συνειδητοποιήσει ότι όλες οι πολεμικές τέχνες δεν διαθέτουν, απλώς, φιλοσοφία, αλλά διαθέτουν και αντικειμενική όσο και μαθηματικώς τεκμηριούμενη Αισθητική η οποία αποτελεί και την κυρία συνιστώσα του "ευ ζειν", προπορευόμενη, κατά πολύ, της αμφιλεγόμενης και υποκειμενικότατης "ηθικής". Ασφαλώς δε, η Έφιππη Τοξοβολία δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση, ειδικώς για εμάς τους "Έλληνες Κενταύρους" που την διδαχθήκαμε από έναν κορυφαίο Δάσκαλο, τον Kassai Lajos, κεχρισμένο "Ιππότη Γραμμάτων και Τεχνών" σε μία χώρα στην οποία κυριαρχεί η ποιότητα και η Αισθητική και πρώτοι την μεταφέραμε εισάγοντάς την σε μια χώρα στην οποία, ούτε η ποιότητα ούτε η Αισθητική είναι λέξεις περιεχόμενες στο "λεξιλόγιο" τoυ μείζονος εσμού, πλήν ελαχίστων εξαιρέσεων, των κατοίκων της!
Μέσα στο πλαίσιο της 19χρονης συνεχούς λειτουργίας των "Ελλήνων Κενταύρων" η ποιότητα και η Αισθητική συνιστούν τις πρωταρχικές συνιστώσες του έργου μας και τούτο όχι ως ένα "ιδιαίτερο επίτευγμα" αλλ' ως οίκοθεν νοούμενο χρέος μας έναντι της Έφιππης Τοξοβολίας ως πολεμικής τέχνης. Ασφαλώς, όμως, κάτι τέτοιο γίνεται βαρύτατα "αισθητό" από όσους επιμένουν να συντάσσονται με το περιρρέον κοπάδι των κακαίσθητων αγελαίων που μας περιστοιχίζει, με όσους συμπαθέστατους νομίζουν ότι, "καβαλώντας αλόγατα" και/ή συμμετέχοντας σε παρέες ..."τοξοβολαίων", τσικνίζοντας παϊδάκια, καταπίνοντας ρετσίνα και διαγ(κ)ωνιζόμενοι μεταξύ τους αναβαθμίζουν τις ...σαγιονάρες τους σε ...λουστρίνια, αντελήφθησαν "τι εστί Έφιππη Τοξοβολία" ή "Τοξοβολία".
Έτσι, τόσο η κύρια δραστηριότητά μας (Έφιππη Τοξοβολία) όσο και κάθε δευτερεύουσα σχεδιάζεται επί τη βάσει ποιότητος κι Αισθητικής. Το θεσμικό μας πλαίσιο, η εκπαίδευσή μας, οι σχέσεις μας, οι δράσεις μας, η εμφάνισή μας, ο προς τα έσω και έξω λόγος μας, όλα, επιχειρούνται υπό συντεταγμένες ποιότητος κι Αισθητικής και μεταφέρονται ως έχουν, χωρίς παραχαράξεις, "διαθλάσεις" και ..."trompe l' oeil" στο κυρίως Ιστολόγιό μας, στο παρόν Ιστολόγιο καθημερινών ενημερώσεων, στην Σελίδα Facebook της Ομάδος μας, στη Κλειστή Σελίδα Facebook των "Ελλήνων Κενταύρων" καθώς και στην Διεθνή Σελίδα Facebook που διαχειριζόμαστε, τηρώντας απαρεγκλίτως την αρχή της διαφανείας. Και ανησυχούμε, μόνον, για τους νεοεισερχόμενους διότι αγωνιούμε αν η παρουσία τους θα τιμήσει την κοινότητα των ήδη υπαρχόντων, ενώ ανακουφιζόμαστε για όσους αποχωρούν διότι αυτοί, όντως, προστατεύουν την ποιότητα των "Ελλήνων Κενταύρων". Κι αυτός είναι ένας κανόνας, επαληθευόμενος μέσα στον χρόνο, ο οποίος επικυρώνει την διαμετρικήν αντίθεση μεταξύ ποιότητος και ποσότητος, υπαγορεύοντάς μας να επιδιώκουμε την διατήρηση των Αξιών μας περιφρονώντας, απεριφράστως, εσμούς και πλήθη! Και, επ΄ αυτών εφιστούμε την προσοχή των Συνασκουμένων μας!
EUGEN HERRIGEL
ΖΕΝ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑΣ
12ο και τελευταίο ΜΕΡΟΣ
Από τον Ιδρυτή των "Ελλήνων Κενταύρων"
Εφιπποτοξότην Αριστοτέλην Ηρακλέους Καλέντζη
ΤΗ ΝΥΧΤΑ, ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΨΗΛΑ,
ΒΛΕΠΕΙΣ ΦΩΣ!
Η Σχολή των «Ελλήνων
Κενταύρων» αποτολμώντας , το 2005, την εισαγωγή για πρώτη φορά στην Ελλάδα της Έφιππης
και της Παραδοσιακής Τοξοβολίας, ήξερε ότι επιχειρούσε κάτι καινοτόμο και δύσκολο,
όμως, σταθμίζοντας τις δυνατότητές της διαπιστώνει ότι επί πολλά χρόνια και οι
δύο "αποκοτιές" της στέφονται με επιτυχία! Σήμερα, σταθμίζοντας και πάλι τις δυνατότητές
μας, αποτολμούμε σε παγκόσμια, πλέον κλίμακα, την πρώτη παραστατικήν ανάλυση
του έργου του Eugen Herrigel «Ζεν στην Τέχνη της Τοξοβολίας» και
μετά από πρακτική σπουδή πολλών μηνών, ολοκληρώσαμε την άντληση βασικών
συμπερασμάτων τα οποία θα παραδώσουμε ευθύς αμέσως και εντύπως, στο ενδιαφερόμενο
Κοινό.
Στην περιρρέουσα πολιτιστική
"νύχτα" της παρακμάζουσας δημοκρατικής Δύσεως, οι "Έλληνες
Κένταυροι" κοιτάζουμε ψηλά κι ανακαλύπτουμε φως! Ένα φως που αναδύεται και
φέγγει από ήπειρο σε ήπειρο χωρίς να περιορίζεται από σύνορα ανθρωποκατασκεύαστων
σκοπιμοτητων και υλιστικών διεκδικήσεων, ένα φως που είναι κοινό στους
Ευρωπαίους αλλά και στους Ασιάτες σοφούς που οραματίζονται έναν αρμονικό κόσμο,
εντεταγμένο στην φυσιολογία της ζωής! Και, κοινωνοί αυτού του "εν νυκτί
αναβλύζοντος" φωτός, τούτη την Κυριακή, 23η Απριλίου 2023, θα αναπέμψουμε
μιαν ευγενή "αποφώνηση" ευγνωμοσύνης προς τους Suzuki Daisetsu
Teitarō, Karlfried Graf von Dürckheim και, βεβαίως, προς τον Eugen Herrigel για την διδασκαλία της μεγάλης παγκόσμιας
Αλήθειας που συνοψίζει το μηδέν και το παν, την οποία μας προσέφεραν. Και για τον λόγο αυτό καλούμε κάθε ενδιαφερόμενο στην κυριακάτικη "αποφώνησή" μας να συνενώσει την φωνή του με την δική μας στην αναψηλάφιση ενός αποθησαυρίσματος που νοηματοδοτεί τις υπάρξεις μας χωρίς να συνεισφέρει υλικά αγαθά, αλλά αποσαφηνίζοντας την αχρηστία τους ως προς το αληθώς ζειν!
Και η Ελλάδα, δια των αειζώων και όχι, απλώς, "μυθικών" Κενταύρων της, ως Ευρώπη και ως Ασία, κυρίως, ως διαχρονική γέφυρα Ευρασιατικού Πολιτισμού, μεταλαμπαδεύει την δεδιδαγμένη, μεγάλη, παγκόσμια Αλήθεια από την πόλη της Παλλάδος, διατηρώντας ζωντανή και στεντόρεια την φωνή του Eugen Herrigel.
EUGEN HERRIGEL
"ΖΕΝ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑΣ"
11ο ΜΕΡΟΣ
Την Κυριακή, 9η Απριλίου 2023, στις 16:00 μ.μ. και στην έδρα της Ομάδος, καλούνται τα Μέλη των «Ελλήνων Κενταύρων» στην ενδέκατην ημερίδα διδασκαλίας της αναλύσεως του έργου "Ζεν στην Τέχνη της Τοξοβολίας" του Eugen Herrigel, το οποίο εντάσσεται στον κύκλο των, υποχρεωτικής παρακολουθήσεως, μαθημάτων για όλους τους μαθητές μας, όπως έχει αναγγελθεί από 22ας Ιουνίου 2022.
Την ανάλυση του έργου θα υλοποιήσει ο Ιδρυτής των "Ελλήνων Κενταύρων" Εφιπποτοξότης Αριστοτέλης Ηρ. Καλέντζης.
Όσοι ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν αυτή την ενδέκατη, δ ω ρ ε ά ν, ημερίδα θα πρέπει να έχουν μαζύ τους τρία ατομικά βέλη και, εάν διαθέτουν, Τόξο, διαφορετικά, Τόξο χορηγεί και η Σχολή μας, διότι δεν θα πρόκειται περί απλής διαλέξεως, αλλά θα συνοδεύεται με πρακτικήν εφαρμογή προκειμένου να κατανοηθεί πλήρως το περιεχόμενο της θεωρητικής εισηγήσεως.
Η διδασκαλία του σχετικού υποχρεωτικού μαθήματος δεν εξαντλείται κατ΄ αυτή την ημερίδα και όσοι ενδιαφέρονται να ιππεύσουν στην Σχολή των Αθηνών θα πρέπει να παρακολουθήσουν όχι μόνον αυτήν αλλά και τις υπόλοιπες (δωρεάν, όπως πάντοτε) με τις οποίες θα ολοκληρωθεί η διδασκαλία και θα υπάρξουν εγκαίρως ανακοινώσεις για την διεξαγωγή τους.
Απαραίτητες προϋποθέσεις είναι η έγκαιρη αναγγελία προσελεύσεώς σας στο τ. 6977764737, τρία ατομικά βέλη και η ενδυμασία Ομάδος ή εντελώς μαύρη αμφίεση χωρίς διακοσμήσεις και επιγραφές.
EUGEN HERRIGEL
ΖΕΝ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑΣ
10ο ΜΕΡΟΣ
Από τον Ιδρυτή των "Ελλήνων Κενταύρων"
Εφιπποτοξότην Αριστοτέλην Ηρακλέους Καλέντζη
Το Περιεχόμενο του 10ου Μέρους
Εδώ, γίνεται και η νύξη της πρώτης «εξωτερικεύσεως» (δημόσιας εμφανίσεως) του Τοξότη ο οποίος, μετά από μία μακροχρόνια και συστηματική (πενταετή, εν προκειμένω) εξάσκηση, προετοιμάζεται να αντιμετωπίσει την πρόκληση να τοξεύσει ενώπιον κοινού, όχι, ακόμη, υπό την έννοια του αγωνιζομένου, αλλά υπό μορφήν «εξετάσεων». Και τι σημαίνει αυτό; Τίποτε άλλο από ένα ευφυές πρόσχημα - «πλαίσιο» το οποίο θα φέρει τον ασκούμενο ενώπιον – ενωπίω με τον ίδιο τον εαυτό του, παγιδεύοντάς τον σε μιαν εσωστρέφεια η οποία θα λειτουργήσει, εν τέλει, απεγκλωβιστικώς από το «εγώ» του, πάντοτε με την συνδρομή της σωστής αναπνοής.
Ας θυμηθούμε το «τι» ισχύει στην αθλητική, «ολυμπιακή», Τοξοβολία όπου σε μηδενικό, σχεδόν, χρόνο οι αρχάριοι βιάζονται να συμμετάσχουν σε «Αγώνες» για να κρεμάσουν στο λαιμό τους ένα αστραφτερό μετάλλιο ανεβαίνοντας πάνω σε ένα βάθρο και να αναρτήσουν τις προσωπικές φωτογραφίες τους στα …social media
Επιστρέφοντας στην διαλογιστική, τελετουργική, Τοξοβολία που αναλύουμε, είναι εμφανής η ουσία αυτής της «εξεταστικής» διαδικασίας όχι σαν μία κοινότυπη «αξιολόγηση δεξιοτήτων», αλλ’ ως μία κομβική άσκηση α τ α ρ α ξ ί α ς προς επίτευξη της οποίας πρωταγωνιστεί η πνευματική κατάσταση του Τοξότη η οποία και αποτιμάται. Βεβαίως, δε, όλα τούτα είναι ε σ ω τ ε ρ ι κ ά και μη … «αναρτώμενα» στα «κοινωνικά δίκτυα» της διαδικτυακής μαζικής …μοναξιάς, λόγος για τον οποίο οι μάζες δεν θέλγονται (και καλώς πράττουν!) από τούτη την Τοξοβολία αλλά κατευθύνονται μαζικώς στα πανηγυράκια της αυτοπροβολής, με όσα αυτό συνεπάγεται…
Όπως μας πληροφορεί ο ίδιος ο Eugen Herrigel, οι εξετάσεις του ήσαν επιτυχείς και η επιτυχία τους δεν κατέδειξε μόνον την πνευματική κατάσταση του εξεταζομένου, αλλά και την εκπαιδευτικήν επάρκεια του Δασκάλου, κάτι προφανέστατα αμφίδρομο. Και, προσέχοντας την περιγραφή του Eugen Herrigel με την επισήμανση της «υπερβολικώς μεγαλοπρεπούς στολής» του Δασκάλου κατά την ημέρα των εξετάσεων, αντιλαμβανόμεθα την υψηλή σοβαρότητα με την οποία ο Δάσκαλος αποτολμά την διδασκαλία του προς όφελος των μαθητών του και την σημασία που προσδίδει σε αυτήν, φέρνοντας κατά νου την σύγκριση με τα ισχύοντα στην αθλητική, «ολυμπιακή», Τοξοβολία όπου οι … «παράγοντες», κατά κανόνα, εμφανίζονται σε επίσημες εκδηλώσεις υπό την παρακμιακότερην εκδοχή σωματικής καταστάσεως και αμφιέσεως!
Κατόπιν τούτων, ο Δάσκαλος τροποποιεί την διδασκαλία του και περιορίζεται στην εισαγωγή μιας ολιγόλογης αλληγορίας δια της οποίας την κατευθύνει σε ένα επίπεδο «ακίνητης κινήσεως» και «αχόρευτου χορού». Εν ολίγοις, την κάνει περισσότερο «τέχνη χωρίς τέχνη», όπως εξ αρχής προορίζεται.
Το φάσμα του φυσικού αποχωρισμού από τον Δάσκαλο, μετά την ολοκλήρωση της διδασκαλίας μέχρι αυτό το σημείο, είναι φυσικό να αποσχολεί τον μαθητή ο οποίος και εξωτερικεύει την αγωνία του: «Και πως θα συνεχίσω, χωρίς εσένα;»
Αναλυτικός, ο Δάσκαλος, απαντά ότι η «άφιξη» σε αυτό το σημείο σημαίνει ότι από πλευράς του ήδη έχουν τεθεί άρρηκτα θεμέλια σχέσεως του μαθητή με την Τοξοβολία οπότε, στο εξής, ο Δάσκαλος ακόμη και απών θα είναι ωσεί παρών, αθέατος, στο πλευρό του μαθητή ο οποίος, απλώς, θα πρέπει να συνεχίσει την επαφή του με την Τοξοβολία, τοξεύοντας καθημερινώς ή, έστω, ασκούμενος συνεχώς στις παραμέτρους της με κύρια την αναπνοή! Όπως ο Δάσκαλος πλαγίως επισημαίνει, όποιος πραγματικά προορίζεται να ασκήσει την Τοξοβολία έχοντας φθάσει σε αυτό το σημείο, ποτέ δεν θα την εγκαταλείψει κι έτσι δεν χρειάζεται, καν, να επιμείνει στο ότι ο μαθητής θα πρέπει να επιμένει στην συνεχή εξάσκησή του.
Όμως, όλη αυτή η εμπειρία για τον μαθητή καταλήγει στη ριζικήν αναμόρφωσή του και την μεταβολή των μέχρι τώρα μέτρων του τα οποία αναβαθμίζει, άρδην ώστε, πλέον, να αναθεωρεί και την στάση του έναντι του ανθρωπίνου «κύκλου» που μέχρι τώρα τον περιέβαλλε. Κι αυτό συμβαίνει σε όλους ανεξαιρέτως!...
Τέλος, αυτό που ο Δάσκαλος προσφέρει στον μαθητή του δεν είναι παρά κάτι το πολύ προσωπικό που δεν θα πρέπει να πέσει ποτέ σε ξένα χέρια, προοριζόμενο να καταλήξει …στάχτη! Κι ο συμβολισμός, ερμνηνεύσιμος!
H ημερίδα
Από το "Αυγό του Κολόμβου" στις ... «Αυγοθήκες των Κενταύρων» μια …έμπνευση «δρόμος»! Και μπορεί η Άπω Ανατολή να συλλαμβάνει πάντα πρώτη το «αντικείμενο», αλλά ο συνδυασμός της φαντασίας της ευρηματικής Ευρασίας να το κάνει, εν τέλει, χρηστικό! Και η δική μας ευρηματικότητα, ανέδειξε τις …αυγοθήκες ως ένα αποτελεσματικό εποπτικό βοήθημα το οποίο υποβοηθά τον Τοξότη στον «απεγκλωβισμό από το εγώ» του.
Τα μέχρι τώρα συμπεράσματα από την άσκηση μιας 17ετούς πειραματικής Τοξοβολίας, βοήθησαν ώστε να ανακαλύψουμε την αξία ενός απλού υλικού που υποβοηθά κατά πολύ τον ασκούμενο Τοξότη και δεν είναι άλλο από μία απλή, χάρτινη, αυγοθήκη της οποίας, η κατάλληλη (όσο και απλούστατη) διαμόρφωση σε συνδυασμό με την ορθή χρήση, μετά από μακρόχρονη δοκιμή, απεδείχθη εξαιρετικώς ωφέλιμη!
Η κοινή αυγοθήκη από πεπιεσμένο χαρτί, ο χρωματισμός των σωστών σημείων της, η επικέντρωση στην ορθήν αναπνοή, η σωστή τόξευση από εγγύς απόσταση με βαθμιαία κλιμάκωση, όλα τούτα καταλήγουν στην αποφυγή του πανικού στόχου και, κυρίως, σε μία ζενική τόξευση όπως μας την περιγράφει ο Eugen Herrigel. Και αυτό το "εφεύρημα" με την συνειρμικήν αντιστοίχιση προκαθορισμένων "ζεύξεων", χρωμάτων και αποστάσεων κατάφερε να συνοψίσει ένα μεγάλο ασκησιολόγιο το οποίο εφαρμόζουμε επί χρόνια ώστε, σήμερα, να δώσουμς κι εμείς τις ...εξετάσεις μας, όπως ορίζεται στο προοίμιο αυτού του 10ου μέρους, εξετάσεις μπροστά σε όλους τους "αφανείς" αλλά πάντοτε παρόντες Δασκάλους μας, ώστε να βαθμολογηθεί και η δική τους συνεισφορά.
Έτσι, ξεκινήσαμε από την Τοξοβολία εξ Επαφής για να καταλήξουμε στην τέχνη χωρίς τέχνη, φροντίζοντας να διατηρούμε ρυθμισμένη την αναπνοή μας.
Και με ρυθμισμένη την αναπνοή μας, τελετουργώντας κι όχι, απλώς, "τοξεύοντας", επιβεβαιώσαμε την αποτελεσματικότητα του "ορθού δρόμου", ενώ αντιθέτως, με ατελή αναπνοή και παράκαμψη της τελετουργίας, ο στόχος έδειχνε τον "λάθος δρόμο".
Ξέρουμε, πια, πως να διδαχθούμε και τι να διδάξουμε μεταφέροντας διδάγματα όχι δικά μας αλλά των Δασκάλων μας τα οποία βιώσαμε ότι μας ωφέλησαν κι έτσι μπορούν να ωφελήσουν κι άλλους!
Μετά από μία 17ετία συστηματικής ασκήσεως και ερευνητικής εντρυφήσεως σε ένα τόσο εσωτεριστικό ζήτημα, όσο η Τοξοβολία, μπορούμε, πλέον, να δηλώσουμε ...αρχάριοι με ακατασίγαστη την ανάγκη να νιώθουμε κοντά μας τους Δασκάλους μας όπως ακριβώς και την πρώτην ημέρα, όταν πρωτο-πιάσαμε το Τόξο στο χέρι μας.
Διότι, έτσι και μόνον, μπορούμε να είμαστε χρήσιμοι και στους Συνασκουμένους μας οι οποίοι θα επενδύσουν προσδοκίες και θα αφιερώσουν χρόνο ώστε να χαρούν το κοινό "αντικείμενο" που, πραγματικά, αλλάζει επί τα βελτίω τoν ανθρώπινο ψυχισμό, κάτι που νιώθουμε αισθητότατα όσοι καταγινόμαστε με αυτό!
Κι έχοντας επίγνωση ότι εκείνο που απομένει είναι η στάχτη, όχι εκείνη που προτιμούν οι πολλοί να έχουν στα μάτια, αλλά η άλλη, η οποία αποτελεί την κατάληξη της ύλης, βαδίζοντας τον εσωτεριστικό, πνευματικό δρόμο του Ζεν, ξέρουμε ότι, εν τέλει, θα πάρουμε μαζύ μας εκείνο που θα μας χρειασθεί όταν η αφθαρσία της ύλης δεν θα παρεμποδίσει την μετάλλαξή της σε στάχτη.