ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ»

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ»

 

 

     Όλοι παρατηρούμε κάθε μέρα τις  εξελίξεις  των μαθητών, αρχαρίων και μη, τις όμορφες εικόνες  σε ειδυλλιακά τοπία και τις εξεζητημένες ασκήσεις με τις οποίες προπονούμε τα μέλη μας. Υπάρχει όμως κάποιος ο οποίος είναι ο κυρίως πρωταγωνιστής σε κάθε φωτογραφία, παρατηρεί την πορεία μας, μας διδάσκει τα μυστικά του και μας περνάει την βαθειά σοφία του. Ποτέ δεν αναρωτηθήκαμε το δικό του λιθαράκι σε όλα αυτά, την δική του ιστορία και πορεία εξέλιξης του μέσα από τα μαθήματα. Είναι πάντα εκεί, πιστός στον ρόλο του, με αστείρευτη υπομονή να διδάξει όποιον πραγματικά έχει ακούσει το «κάλεσμα».

 

     Ο λόγος πάει για τον Ποσειδώνα, για τον «τσίλικο»  Ίππο που μας συντροφεύει σχεδόν ένα χρόνο τώρα στα μαθήματά μας και όπου έχει και εκείνος την δική του ιστορία να πει.

 

    "Από μικρός αγαπούσα την θάλασσα. Εξάλλου, δίπλα σε αυτήν μεγάλωσα, και πέρασα την  νεαρή μου ηλικία εκεί, στην όμορφη πόλη του Ναυπλίου. Κάθε μέρα με συντρόφευε στις διαδρομές που κάναμε με το αφεντικό μου, διασκεδάζοντας τουρίστες  από το πρωί μέχρι την δύση του ήλιου. Η καρότσα βαρειά αλλά ποτέ δεν με ενόχλησε, έβαζα όλη μου την δύναμη να ευχαριστήσω το αφεντικό μου που με φρόντιζε όσο μπορούσε. Μια μέρα όλα άλλαξαν... Ένα αμάξι χτύπησε την άμαξα τόσο δυνατά που καταστράφηκε. Εγώ  κράτησα την ψυχραιμία μου για να σωθεί το αφεντικό μου. Την επόμενη μέρα ήρθε ένα φορτηγό και με πήρε μακρυά από το σπίτι μου. Δεν ξαναείδα την θάλασσα.

 

 

     Βρέθηκα σε ένα άγνωστο μέρος με άλλα άλογα, που όμως μύριζε βουνό. Δεν ήθελα να είμαι εκεί, ήθελα να γυρίσω  πίσω στο αφεντικό μου. Είχα βάλει  όρκο να μην εμπιστευτώ ποτέ κανέναν άλλο μέχρι να με γυρίσουν στο σπίτι μου.

 

     Ένα πρωί, μου βάζουν σέλα και με πάνε έξω μαζί με άλλα άλογα. Γύρισα πίσω μόνος μου. «Θέλω να γυρίσω πίσω!» Φώναζα...Δεν με άκουγε κανείς.

 

 

     Μετά από λίγο καιρό με ξαναπήρανε έξω βόλτα, και πάλι γύρισα πίσω μόνος μου, οπότε δεν με ξαναπήρανε. Κάθε μέρα σκεφτόμουν πως θα γυρίσω  πίσω. Καμιά φορά κατάφερνα να κόψω το σχοινί, έτρεχα όπου νόμιζα ότι θα έβρισκα έξοδο αλλά με ξαναπιάνανε οι σταβλίτες και με γυρνάγανε στην θέση μου. Έτρωγα καλά εκεί, με φροντίζανε, αλλά εγώ ήθελα να γυρίσω πίσω στην δουλειά μου και την θάλασσα.  Ώσπου μια φθινοπωρινή μέρα έρχεται ένας άντρας με ψηλά πόδια και χαμόγελο στα χείλη και με δείχνει στους φίλους του. Όλοι παράξενοι τύποι με μαύρα ρούχα και κάτι ξύλα στο χέρι που μυρίζανε καραμέλες.

 

     Εκεί ξεκίνησα να παίζω. Στην αρχή δεν ήθελα γιατί σκεφτόμουν το σπίτι μου, ύστερα όμως έπιασα τον εαυτό μου να τους περιμένει πότε θα έρθουν να παίξουμε. Τους χλιμίντριζα να με προσέξουν, μήπως και με πάρουν μαζί τους. Εκεί με πρόσεξε μια κοπέλα και συνέχεια με ζήταγε να παίξουμε μαζί.  Τελικά δεν ήταν τόσο άσχημα εκεί. Με παίρνανε τώρα όλοι  στο μάθημά τους, και οι περίεργοι τύποι που μυρίζανε καραμέλα αλλά και οι άλλοι που μου φοράγανε σέλα. Ήμουν το καλύτερο άλογο σχολής και άρχισε να μ’ αρέσει αυτός ο τίτλος.

     Δεν πέρασε πολύς καιρός και η κοπέλα που με

είχε προσέξει από την αρχή με είχε πλέον κάθε μέρα. Από κάπου άκουσα ότι με στάβλισε...τι είναι αυτό, δεν ξέρω, σημασία είχε ότι με φροντίζει κάθε μέρα αυτή και οι φίλοι της. Μου έμαθε κόλπα, να τρέχω γύρω-γύρω από ένα σχοινί, να δίνω πόδια για να μου τα καθαρίζει , να την κυνηγάω όταν κρατάει καρότο και άλλα πολλά παιχνίδια που θα τα δείτε όταν έρθετε να με γνωρίσετε. Την άμαξα δεν θα σταματήσω να την αγαπώ γιατί με αυτήν μεγάλωσα αλλά πλέον αγαπώ πολύ και αυτό που λένε οι τρελοί «Έφιππη Τοξοβολία» και την μυρωδιά της καραμέλας που με έκανε να ξεχάσω της θάλασσας.

Εφιπποτοξικά, "Ποσειδώνας"!"

 

 

 

 ...και για την αντιγραφή: Χαρά Πολυζοπούλου,

η ευτυχισμένη Ιππαγωγός του "Ποσειδώνος".

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΣΜΟΣ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΣΜΟΣ

 

 

 

 

     Διεθνώς, η Ιππασία θεωρείται ως το πλέον επικίνδυνο άθλημα και αυτό βάσει στατιστικών τις οποίες παρακολουθούν πολύ προσεκτικά οι ασφαλιστικές εταιρείες, οι οποίες προβαίνουν κατά καιρούς και σε ανάλογες ανακοινώσεις. Η επικινδυνότητα της Ιππασίας αυξάνεται όσο ο Άνθρωπος αφίσταται του Ίππου με την παρεμβολή της τεχνολογίας η οποία συν τω χρόνω καταλαμβάνει ολοένα και περισσότερο δεσπόζουσα θέση στίς ανθρώπινες Κοινωνίες. Πώς, όμως, στους "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ" καταφέρνουμε σε όλα τα χρόνια της λειτουργίας μας να διατηρούμε μηδενικό δείκτη ατυχημάτων και να χαιρόμαστε ακίνδυνα τον Ίππο και την Ιππική; Η απάντηση είναι απλή: Εκπαιδευτικός επαγγελματισμός!

 

 

     Οι "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ" διαθέτουν μιαν εκπαιδευτική "βάση" στελεχών τα οποία έχουν κατανοήσει απολύτως τον βασικό κανόνα ασφαλείας ο οποίος ισχύει όχι μόνον στην Ιππική αλλά και σε κάθε τομέα ανθρώπινης δραστηριότητος και ο οποίος κανόνας δεν είναι άλλος από την γνώση και προοδευτικότητα στη διαχείριση του επικινδύνου αντικειμένου! Με λίγα λόγια, στην εκπαίδευση των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ" δεν έχει καμία θέση η άγνοια ή η ημιμάθεια, η προχειρότητα και η βιασύνη. Όλοι όσοι εμπλεκόμεθα με την εκπαίδευση στους "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ", πολύ πριν αναλάβουμε την τεράστια αυτή ευθύνη, κατανοήσαμε ότι μόνον η βαθειά γνώση του εκπαιδευτικού αντικειμένου και η μεθοδικότητα πέραν κάθε βιασύνης μπορεί να μας κάνει να μεταδώσουμε τη γνώση ακίνδυνα για τον εκπαιδευόμενο.

 

     Χθες, η Χαρά Πολυζοπούλου, Εκπαιδεύτρια των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ" εκπαίδευσε την αρχάρια Χριστίνα "βγάζοντάς" την στον πρώτο της καλπασμό. Όλο το μάθημα φωτογραφήθηκε ώστε να μπορεί , κατόπιν, να ελεγχθεί δεοντολογικά η όλη διδασκαλία, κάτι που γίνεται πάντα σε κάθε μάθημα. Η μελέτη των φωτογραφιών κατέδειξε τον άψογο εκπαιδευτικό επαγγελματισμό της Εκπαιδεύτριας ο οποίος κατέληξε στο άψογο εκπαιδευτικό αποτέλεσμα της αρχάριας Εφιπποτοξότριάς μας! Μία αλληλουχία φωτογραφιών αποδεικνύει του λόγου το αληθές:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     H εκπαιδευόμενη ασκήθηκε στο έδαφος και εφίππως, με πλήρη αυτοσυγκέντρωση που κατέληξε σε ένα τελικό αποτέλεσμα "εύγλωττο" στην τελευταία φωτογραφία! Η Εκπαιδεύτρια δε λειτούργησε "με το ρολόι στο χέρι" αλλά επιστράτευσε τις γνώσεις της και την υπομονή της ώστε, με ασφάλεια και ηρεμία, η μαθήτριά της να προοδεύσει!

 

     Ε! Αυτό είναι εκπαιδευτικός επαγγελματισμός, η "ασπίδα" μας σε κάθε δυσάρεστο, αυτό το οποίο διδάσκονται εξ αρχής όλοι οι "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ" ακόμη και από το στάδιο του αρχαρίου! Διότι, επιμένουμε στον μηδενικό δείκτη ατυχημάτων θεωρώντας ότι στο χέρι μας είναι να μη μεταθέσουμε ευθύνες στη ..."κακιά ώρα" όταν οι ίδιοι μπορούμε να την αποφύγουμε! 

 

 

 



TOΞΟΥ ΘΕΣΙΣ

TOΞΟΥ ΘΕΣΙΣ

 

    Είναι γεγονός ότι οι Έλληνες παράγουμε Πολιτισμό, ακόμη και υπό τις πλέον παρακμιακές, διεθνώς, συνθήκες στρέφοντας τα βλέμματα και των πλέον πολιτισμένων λαών επάνω μας. Αυτό κατάφερε προσφάτως, στις 23 Ιουνίου 2013, στη Ferrara της Ιταλίας όπου μονίμως ζει, ο "ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ" Εμμανουήλ Γεωργόπουλος (Δημόφιλος), παρουσιάζοντας ενώπιον του ιταλικού Κοινού και της κρατικής ιταλικής τηλεοράσεως "RAI 3" την τόξευση του Οδυσσέως με την οποία, εκείνος ο αρχαίος συμπατριώτης μας, κατενίκησε τους μνηστήρες και ανέκτησε, δια του όπλου και όχι δια της ...ψήφου (!), τα όσα του είχαν διαρπαγεί.

     Ο Εμμανουήλ Γεωργόπουλος (Δημόφιλος)  με τον Συνεργάτη του Stefano Benini μελέτησαν και υλοποίησαν την ομηρική μαρτυρία περί του τοξευτικού αγώνος τον οποίο προκήρυξε η Πηνελόπη στο ανάκτορο του Οδυσσέως προκειμένου να αναδειχθεί ο επικρατέστερος μεταξύ όσων την διεκδικούσαν ως σύζυγο.

     Παρακινημένη από την σοφία της θεάς Αθηνάς, η πιστή Πηνελόπη θα "αποδοθεί" με τη βροντερή συναίνεση του Διός στο νόμιμο σύζυγό της Οδυσσέα ο οποίος, μεταμφιεσμένος σε επαίτη θα κατανικήσει στο τοξευτικό διαγωνισμό τους μνηστήρες περνώντας το βέλος του από τις τρύπες των δώδεκα τσεκουριών που ήσαν ευθυγραμμισμένα μέσα στη κεντρική αίθουσα του ανακτόρου.

     Η πλήρης ομηρική μαρτυρία αναλύεται στη πολυσέλιδη μελέτη που παρατίθεται στα Ελληνικά και στα Ιταλικά και η δημόσια παρουσίαση των πορισμάτων αυτής της μελέτης κατέδειξε στο διεθνές Κοινό την τοξευτική δεξιότητα των Ελλήνων από τους αρχαίους, ήδη, χρόνους αλλά και την εύνοια των θεών και της μοίρας σε όσους χειρίζονται αυτό το όπλο!

     Η επίδειξη του "ΕΛΛΗΝΟΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥ" και του Συνεργάτη του υπήρξε ένας σημαντικός σταθμός για την παγκόσμια Ιστορία της Τοξοβολίας, συνδέοντάς την με την Ελλάδα και τους Έλληνες και, ήδη, εκδηλώνεται ένα ευρύ ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο εγχείρημα.

     Στη γειτονική Ιταλία η επίδειξη έτυχε ευρείας προβολής και σύντομα θα διατεθεί και η σχετική παρουσίαση από την, επί τόπου, κινηματογράφηση του κρατικού διαύλου "RAI 3" o oποίος θεωρείται ως ο εγκυρότερος εισδησεογραφικός φορέας της γείτονος χώρας.

     Και απομένει να γίνουν μία πραγματικότητα και οι ίδιοι οι ..."Centauri"  στην Ιταλία, κάτι που ασφαλώς θα υλοποιήσει ο φίλτατος Συνασκούμενος Εμμανουήλ Γεωργόπουλος (Δημόφιλος) συνδέοντας την εθνική καταγωγή του με τον σημερινό τόπο διαμονής του, έναν τόπο με, επίσης, υψηλότατο Πολιτισμό και τοξευτική Παράδοση.

     Ας διαβάσουμε τώρα την μικρή εισαγωγή που μας κάνει ο ίδιος ο Εμμανουήλ Γεωργόπουλος (Δημόφιλος) για να καταλάβουμε τον άξονα του σκεπτικού του:

"Άραγε πού βρίσκεται η Ιθάκη που περιγράφεται με τόση λεπτομέρεια στην Οδύσσεια του Ομήρου;

Τ’ ανάκτορα του πολυμήχανου βασιλιά της, Οδυσσέα;

Τα πρόσωπα των Ομηρικών επών, οι μάχες και τα κατορθώματά τους;

Τα μυστήρια των Ομηρικών κειμένων έχουν μπερδέψει τους λόγιους για πάνω από δύο χιλιετίες επειδή οι περιγραφές του Ομήρου έχουν ελάχιστη ομοιότητα με το σύγχρονο νησί που ονομάζεται Ιθάκη, ενώ οι διηγήσεις του, αν και λεπτομερείς φαντάζουν μυθολογικές.  Θεωρείται ότι ο ίδιος ο Όμηρος ζούσε μακριά από εκεί στη Μικρά Ασία (δυτική Τουρκία) αρκετές εκατοντάδες χρόνια μετά από τα γεγονότα της Οδύσσειας, έτσι οι περισσότεροι εμπειρογνώμονες νομίζουν ότι βάσισε το ποίημά του στις ιστορίες που είχε ακούσει για την απόμακρη Ιθάκη και για μάχες που διηγούνταν οι πολίτες εξυμνώντας ήρωες του παρελθόντος. Αποφάνθηκαν λοιπόν ότι η γεωγραφική απόκλιση στα ποιήματά του ακόμα και οι περιγραφές των μαχών ίσως οφείλονται σε μία έλλειψη στις γεωγραφικές γνώσεις του και εμπειρίες σε πεδία μαχών μιας εποχής προγενέστερής του. Μα είναι πράγματι έτσι;

Από μικρή ηλικία τα Ομηρικά έπη με είχαν ενθουσιάσει Μακρυά από τα περιοδικά με τους σύγχρονους υπερ-ήρωες δυτικής προέλευσης με φανταστικές ικανότητες και ιδιότητες, βρήκα τους δικούς μου ήρωες στα πρόσωπα της Οδύσσειας και της Iλιάδας. Άνθρωποι, απλοί θνητοί και ενίοτε ημίθεοι, με ανθρώπινα ελαττώματα και πάθη, αγωνίζονταν για τα δικά τους ιδανικά και αξίες σε μια εποχή, βίαιοι και σε συνεχή ρυθμό αλλαγών.

Μεγαλώνοντας και περνώντας περισσότερο χρόνο διαβάζοντας για την ιστορία και τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις, μέσω του Δασκάλου μου στη Τοξοβολία, Stefano Benini, μου προτάθηκε μια ριζικά εναλλακτική λύση.

Τι και αν ο Όμηρος είχε δίκιο από την αρχή; Αν αυτά τα αταίριαστα σημεία στις περιγραφές έχουν εμφανιστεί όχι λόγω των λαθών του ποιητή, αλλά λόγω αλλαγών στις διηγήσεις διαμέσου των εποχών μέχρι να φτάσουν στ’ αυτιά του ποιητή μας; Θα μπορούσε κάτι πρωτοφανές να έχει αλλάξει το διάγραμμα αυτών των γεγονότων μετά από την εποχή του Τρωικού Πολέμου του 1200 π.Χ. περίπου;

Μέσα στο έτος 2000 μια διεπιστημονική ομάδα την οποία αποτέλεσαν γεωλόγοι, κλασικιστές και αρχαιολόγοι εξέτασε τμήμα αυτής της υπόθεσης και τα αποτελέσματα που προέκυψαν ήταν εκπληκτικά. Κατάφεραν να «αναδημιουργήσουν» τα νησιά της Επτανήσου και αυτό υπήρξε μια συναρπαστική λύση στο μακροχρόνιο αίνιγμα της Ιθάκης του Ομήρου. Αν λοιπόν η ομάδα βρήκε κοινά σημεία μεταξύ των διηγήσεων του Ομήρου και της σημερινής Ιθάκης γιατί να μην αναζητήσουμε και άλλες αλήθειες πέρα απ’ τις γεωγραφικές και αρχαιολογικές ενδείξεις των επών;

Πόσο, μάλλον, για το αποκορύφωμα της Ραψωδίας φ’, της βολής του Οδυσσέως και της μνηστηροφονίας, που όσο μυθολογική κι αν περιγράφεται δια στόματος Ομήρου δεν απέχει πλέον από την μία ενδεχόμενη πραγματικότητα.

Πάνω από έναν αιώνα μετά από την αποκάλυψη της Τροίας από τον Heinrich Schliemann και τις μεταγενέστερες ανακαλύψεις και μελέτες του Γερμανού αρχαιολόγου Manfred Korfmann αυτή η σημαντική διαπίστωση της έρευνας των Εμμανουήλ Γεωργόπουλου και του Stefano Benini θα αλλάξει ριζικά την αντίληψή μας των κειμένων του Ομήρου καθώς επίσης και των πολιτιστικών προγόνων μας της Ελλάδας της Εποχής του Ορειχάλκου."

 Από την Βιβλιοθήκη της "ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΦΙΠΠΟΤΟΞΟΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ"

 

H MEΛΕΤΗ

 

 

ΚΛΙΚ

 

 

MEDIA

     Η "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΦΙΠΠΟΤΟΞΟΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" συγχαίρει τον "ΕΛΛΗΝΑ ΚΕΝΤΑΥΡΟ" Εμμανουήλ Γεωργόπουλο (Δημόφιλο) και τον Συνεργάτη του Stefano Benini για το τόλμημα της μελέτης, αναπαραστάσεως και παρουσιάσεως μιας από τις λαμπρότερες στιγμές της παγκόσμιας Ιστορίας της Τοξοβολίας, ομηρικά ιστορημένη, η οποία ανέδειξε τους Έλληνες ως δεινούς Τοξότες και Πολεμιστές!   

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΜ. ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟ:

Η αναστατική κατασκευή του Ελληνοσκυθικού Τόξου

http://horsebackarcherygr.blogspot.gr/2011/09/ana.html

  

Αναπαράσταση μάχης μεταξύ Κελτών και Ρωμαίων

http://horsebackarcherygr.blogspot.gr/2012/10/teuta-lingones.html

Αναπαράσταση της μάχης της Aquileia

http://horsebackarcherygr.blogspot.gr/2012/07/oi-e.html

Το προσωπικό του Ιστολόγιο

http://dimofilos.e-e-e.gr/

120 ΣΕΛΙΔΕΣ ...ΕΠΙΠΛΕΟΝ

120 ΣΕΛΙΔΕΣ ...ΕΠΙΠΛΕΟΝ

 

     Με ένα ακόμη κεφάλαιο εκτάσεως ...μόλις 120 σελίδων επεκτείνεται η ύλη του ήδη ογκωδέστατου, κυρίως, εκπαιδευτικού εγχειριδίου της "ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΦΙΠΠΟΤΟΞΟΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ" με τίτλο "Εκπαίδευση στην Έφιππη τοξοβολία και στις Έφιππες Πολεμικές Τέχνες" το οποίο, πια, ολοκληρώνεται. Στο εξώφυλλο του εγχειριδίου αυτού ο Αρχηγός των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ" Αρπάλυκος εκτελεί ένα θεαματικό άλμα και ταυτόχρονη τόξευση, με ανεπίσακτο και άνευ στομίδος Ίππο, από τις ασκήσεις που εξετέλεσε ως Εφιπποτοξότης, προκειμένου να αναδειχθεί ως Αρχηγός μιας από τις καλύτερες Ομάδες εφίππων πολεμικών τεχνών!

 

 

 

     Το νέο του κεφάλαιο είναι το πρόγραμμα των "30 Εκπαιδευτικών Ημερίδων" το οποίο αποτελεί το σύνολο της διδακτέας ύλης προκειμένου ένας αρχάριος να ανελιχθεί σε εξαίρετο Εφιπποτοξότη αφιερώνοντας 30 ημέρες εκπαιδεύσεως. Στο πρωτόφυλλο του προστιθέμενου κεφαλαίου ο δεκαπεντάχρονος Εφιπποτοξότης μας Γεώργιος εκτελεί μία άριστη υπερπήδηση "x" με ταυτόχρονη τόξευση σε υποδειγματικό κάθισμα πάντα με ανεπίσακτο Ίππο χωρίς στομίδα! Ήδη, με τη βοήθεια της Εριθέλγης και της Φλώρας τις οποίες ευχαριστούμε, το νέο κεφάλαιο του εκπαιδευτικού εγχειριδίου μας βρίσκεται στο μέσον, περίπου, της τελικής σελιδοποιήσεώς του και σε λίγες ημέρες θα είναι διαθέσιμο στους Εκπαιδευτές των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ" προκειμένου να το εφαρμόσουν στα μαθήματά τους. Οι "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ" επιδιώκουν και παραμένουν η καλύτερα οργανωμένη Ομάδα διεθνώς, κάτι που της ανεγνώρισαν οι Κινέζοι διοργανωτές των Αγώνων Qinghai 2012 απονέμοντάς της και βραβείο! 

 

   

WE AND THE SABER - ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ Η ΣΠΑΘΗ

WE AND THE SABER

ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ Η ΣΠΑΘΗ

    Unfortunately in present-day Greece there is not a Master to teach us the proper use of the saber from a horse-back. To overcome this, we are following strictly the rules described in one of the oldest (1912) official Army-manuals devoted to instruct the Greek Cavalry men. Following aforementioned military manual we are approaching through the best way the use of saber from a horse-back and this is something obvious for us day by day! This manual belongs to the Library of “HELLENIC HORSEBACK ARCHERY SOCIETY”. http://horsebackarcherygr.com/LIBRARY.html

     Except Greek military manuals stored in our Library, during our mounted swordsmanship training, we are referring often to the “Saber Exercise” American manual  prepared (1914) by Second Lieutenant George S. Patton, Jr., Fifteenth Cavalry, Master of the Sword at the Mounted Service School.

http://www.pattonhq.com/saber.html

     Τhe saber itself we are using during our training in mounted swordsmanship is a design of the founder of “Greek Centaurs” Aristotle H. Kalentzis based on the ancient “falcata” as well as the Mongolian cavalry saber.  The two first models of our new saber during their tests prove that they are enough strong to cause several damages in many type of materials (iron included) even exercising the user’s wrist.

     Finally, as our purpose is to be able to use properly our saber while οn a horse-back, further to any theoretic approach, we are trying to enjoy the results of its use more than, simply, to follow rules. Fighters prefer to fight than to study in dark libraries, so we do prefer to enjoy our sabers riding in open air, galloping and reviving the tactics of our idols, the Greek Estradioti (Soldiers) of Renaissance. http://horsebackarcherygr.com/STRATIOTES.html

    

     Δυστυχώς, στη σημερινή Ελλάδα δεν υπάρχει Εκπαιδευτής προκειμένου να μας εκπαιδεύσει στη σωστή έφιππη χρήση της σπάθης. Προκειμένου να ξεπεράσουμε αυτή τη δυσκολία, ακολουθούμε πιστά τους κανόνες που αναφέρονται σε ένα από τα πιο παλιά (1912) υπηρεσιακά στρατιωτικά εγχειρίδια που προορίζονταν για την εκπαίδευση των ανδρών του Ελληνικού Ιππικού. Ακολουθώντας το προαναφερθέν στρατιωτικό εγχειρίδιο προσεγγίζουμε μέσα από το καλύτερο δρόμο την έφιππη χρήση της σπάθης και αυτό για μας γίνεται ορατό μέρα τη μέρα. Το εγχειρίδιο αυτό εμπεριέχεται στη Βιβλιοθήκη της «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΦΙΠΠΟΤΟΞΟΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ». http://horsebackarcherygr.com/LIBRARY.html

     Εκτός από τα ελληνόγλωσσα στρατιωτικά εγχειρίδια της Βιβλιοθήκης μας, κατά την διάρκεια της εκπαιδεύσεώς μας στην έφιππη σπαθασκία ανατρέχουμε σε ένα βασικό κείμενο που συνέταξε ο George S. Patton ως Εκπαιδευτής Σπαθασκίας στο Σχολείο Ιππικού των Η.Π.Α. (1914).

     Aυτή καθαυτή η σπάθη την οποία χρησιμοποιούμε στην έφιππη σπαθασκία αποτελεί σχεδίαση του ιδρυτή των «ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ» Αριστοτέλους Ηρ. Καλέντζη και είναι βασισμένη στην αρχαία «φαλκάτα» αλλά και στη Μογγολική σπάθη Ιππικού. Τα δύο αρχικά πρότυπα κατά την διάρκεια των δοκιμών τους, αποδεικνύουν ότι είναι αρκετά ισχυρά ώστε να προξενήσουν σοβαρές ζημιές σε πολλά είδη υλικών (συμπεριλαμβανομένου και του σιδήρου) ενώ εκγυμνάζουν και τον σπαθηφόρο καρπό.

     Τέλος, καθώς ο σκοπός μας είναι να καταστούμε ικανοί στην έφιππη, ορθή, χρήση της σπάθης, πέραν από κάθε θεωρητική προσέγγιση επιδιώκουμε να απολαμβάνουμε τα αποτελέσματα του χειρισμού της περισσότερο από το να ακολουθούμε, απλώς, κάποιους κανόνες. Οι Πολεμιστές προτιμούν να μάχονται αντί να μελετούν σε σκιερές Βιβλιοθήκες κι έτσι κι εμείς προτιμούμε να χαιρόμαστε τις σπάθες μας  ιππεύοντας στο ύπαιθρο, καλπάζοντας και αναβιώνοντας τις τακτικές των ινδαλμάτων μας, των Ελλήνων Στρατιωτών της Αναγεννήσεως. http://horsebackarcherygr.com/STRATIOTES.html

ΤΑΞΗ

     Το ισχυρότερο όπλο του σάπιου συστήματος για να επικρατεί είναι η διασπορά της πεποιθήσεως στις μάζες ότι, δήθεν, η τάξη είναι κάτι το παλιομοδίτικο και καταπιεστικό ώστε οι αφελείς, με την υιοθέτηση αυτής της διαλυτικής αντιλήψεως να εμπλακούν στη παγίδα της συγχύσεως και να παραδοθούν, έρμαια, στο ίδιο το σάπιο σύστημα!

     Οι Πολεμικές Τέχνες είναι το ισχυρότερο "αντίδοτο" στην αταξία και τη σύγχυση στις οποίες παραπέμπει κάθε σάπιο σύστημα διότι το πρώτο πράγμα που απαιτούν από τους θεράποντές τους είναι η τάξη του πνεύματος και της συμπεριφοράς.

     Στους "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ" από την ίδρυση της Ομάδος μας αποφασίσαμε να μη κάνουμε σε κανέναν τη χάρη να μας αποπροσανατολίσει, να μας συγχύσει και να μας ελέγξει επιφυλάσσοντας στον εαυτό μας να αποφασίζει για λογαριασμό μας! Διατηρήσαμε την τάξη του νου μας αποφεύγοντας συγκρουσιακά κάθε εμπλοκή μας σε παγίδες "ελέγχου" και προτιμήσαμε να δίνουμε τη μάχη μας μόνοι και ανεξάρτητοι από κάθε πιθανό "αντιπάροχο" (θεμιτό ή αθέμιτο...) και σήμερα, μετά από κάποια χρόνια, διαπιστώνουμε ότι αυτή η απόλυτη στάση μας μόνον οφέλη είχε.

     Αρνηθήκαμε κάθε ένταξή μας στο "αθλητικό" (και απολύτως διεφθαρμένο) σύστημα, αρνηθήκαμε την όποια "γειτνίαση" με τους πάντοτε "υποσχόμενους" αλητήριους πολιτικούς όλων ανεξαιρέτως των "χρωμάτων", αρνηθήκαμε κάθε πονηρό "σπόνσορα" δίνοντας μόνοι τη μάχη με τις αδήριτες ανάγκες μιας πολυάνθρωπης Ομάδος που επιχειρεί κάτι εξαιρετικά δύσκολο διατηρώντας υψηλό τον πήχυ και τα καταφέρνουμε, διατηρώντας την τάξη των σκέψεών μας και του εαυτού μας.  

     Τώρα που κλείνουμε ακόμη έναν χρόνο λειτουργίας της "ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΦΙΠΠΟΤΟΞΟΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ", αυτές τις μέρες, τις τόσο "πομπηικές" ή και "σοδομο-γομορικές" για τη Πατρίδα και τους Έλληνες, εμείς είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε την ανυπόδουλη και αυτόνομη πορεία μας στο μονοπάτι της Πολεμικής Τέχνης της Έφιππης Τοξοβολίας διατηρώντας απαρεγκλίτως την εσωτερική μας τάξη ως βασική αρετή του Πολεμιστή!

     Για τους "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ" η διατήρηση της τάξεως και η αυτονομία των κινήσεων είναι τα "κλειδιά" που κάνουν τον Πολεμιστή να νικήσει!