"ΞΕΜΠΑΡΚΟΙ" ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΔΑΣΚΑΛΟ

 "ΞΕΜΠΑΡΚΟΙ" ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΔΑΣΚΑΛΟ

"Ένας Δάσκαλος, είναι το όμορφο πουλί που έρχεται να τραγουδήσει κοντά σας με σκοπό να σας κατευθύνει στο μονοπάτι που οδηγεί στο Μαγικό Παλάτι. Την ημέρα όπου δε θα υπάρχει πια κίνδυνος να χαθείτε στο δρόμο, το πουλί θα μπορεί πλέον να σας αφήσει, ν' ανοίξει τα φτερά του για να φύγει προς τα επάνω"

Omraam Mikhael Aivanhov

     Στην αρχή της λειτουργίας της, η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" χρειάσθηκε έναν Δάσκαλο Οπλομαχίας ο οποίος θα εισήγαγε τους μαθητές μας στην επίγεια χρήση των αγχεμάχων ώστε, κατόπιν, εμείς να τους αναβαθμίζαμε σε εφίππους Σπαθιστές. Καθώς απαιτούμε πάντοτε σοβαρότητα διδασκαλίας, επιδοθήκαμε σε μία "έρευνα αγοράς" καταλήγοντας σε ένα πρόσωπο που θεωρήσαμε επαρκές για την διδασκαλία που μας ενδιέφερε αλλά, δυστυχώς, όταν του προτείναμε να συνεργασθούμε εκείνος, πολύ σωστά, μας απήντησε ότι ήταν μαθητής κάποιου ξένου Δασκάλου ο οποίος δεν του επέτρεπε να διδάξει! Έτσι, εκτιμήσαμε και τον ...μαθητή και τον ...Δάσκαλο!

     Αμέσως μετά εντοπίσαμε έναν "πολύφερνο Δάσκαλο" ξένης καταγωγής ο οποίος γρήγορα φάνηκε ότι δεν είχε καμία σχέση με το οπλομαχητικό αντικείμενο αλλά με το ...μασάζ και τον αποδεσμεύσαμε μετά πολλών ...επαίνων.

     Δυστυχώς, στην εγχώρια πιάτσα της "φαιδράς πορτοκαλέας" δεν απέμειναν πολλοί για να επιλέξουμε παρά μόνον κάποιος προδήλως γελοίος που "πουλούσε" ένα, κατά φαντασίαν, είδος "Οπλομαχίας" με ανιστόρητο "περιτύλιγμα" φθάνοντας μέχρι σημείου να "διδάσκει" αφελείς με ...φωτόσπαθα! Τότε, σε μία κοινωνική ευκαιρία, συζητώντας με τον πρώτο και, άλλοτε, πολύ σωστό μαθητή ενός σωστού Δασκάλου, τον ρωτήσαμε για τον αστείο "πρωτοφωτοσπαθάριο", έτσι για να γελάσουμε κι ακούσαμε την εξής απάντηση: "Mα αυτός είναι ξέμπαρκος και ψάχνει μεροκάματο ' φαντάσου, ήρθε και με ρώτησε σε πόσο χρόνο και με πόσα λεφτά μπορεί να γίνει δάσκαλος Οπλομαχίας".

     Πέρασε καιρός κι ο σωστός μαθητής εγκατέλειψε τον σωστό Δάσκαλο για να διδάξει ο ίδιος ...βιοποριζόμενος και, δυστυχώς, μετ΄ ου πολύ τον καμαρώσαμε ...αγκαλιά και με τον "πρωτοφωτοσπαθάριο" να ...συνεργάζονται αγαστά στην εξεύρεση των απαραιτήτων προς το ζειν χωρίς κανέναν ενδοιασμό προς την σοβαρότητα της οπλομαχίας! Κι όλα αυτά ενώ ο πρώτος, έστω κάποτε, είχε Δάσκαλο ενώ ο δεύτερος δεν φαίνεται να είχε ποτέ... Και όλα αυτά δεν συμβαίνουν μόνον στον "χώρο" της Οπλομαχίας, αλλά σε όλους τους "χώρους" των ανεξέλεγκτων "πολεμικών τεχνών", σε τούτη τη χώρα.

     Δυστυχώς, η παράκαμψη ή η παντελής απουσία Δασκάλου, το μόνο στο οποίο απολήγει είναι σε ΜΗ ΔΑΣΚΑΛΟ και αυτό είναι το πρώτο που θα πρέπει να ρωτούν οι ενδιαφερόμενοι να παρακολουθήσουν την διδασκαλία μιας Σχολής πολεμικών τεχνών εκείνον που πρόκειται να τους διδάξει: "Εσύ ΠΟΙΟΝ είχες Δάσκαλο;" Και θα πρέπει οι ενδιαφερόμενοι να έχουν κατά νου τα λόγια περί "Δασκάλου" που διαβάζουμε στο βιβλίο του Omraam Mikhael Aivanhov με τίτλο "ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ ΠΕΤΕΡ ΝΤΕΝΩΦ":

     "Τότε ήμουν πάρα πολύ φτωχός, τα μόνα που είχα, ήσαν ένα κρεβάτι, ένα βιολί και μερικά βιβλία. Περνούσα εβδομάδες ολόκληρες στα βουνά διαβάζοντας, μέσα στο διαλογισμό και κάπου κάπου πήγαινα να εργαστώ λίγο για να κερδίσω μερικά χρήματα. Κι αν βλέπατε τα παπούτσια και τα ρούχα που φόραγα!... Όμως ήμουν ευτυχισμένος γιατί αισθανόμουν πλούσιος, υπερβολικά πλούσιος, πλούσιος που ήξεραότι ο Δάσκαλός μου υπάρχει.

     Είχα την εντύπωση ότι το κεφάλι μου και η καρδιά μου είχαν μέσα τους όλους τους θησαυρούς του Σύμπαντος. Το να έχεις έναν Δάσκαλο, αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει;

     Kαταλάβαινα ότι χάρη σ΄ αυτόν θα αποκτούσα τον Ουρανό και τη Γη, ότι θα πραγματοποιούσα ότι το πιο πολύτιμο ευχόμουν.

     Πολύ λίγοι άνθρωποι, δυστυχώς, διαισθάνονται τι μπορεί να αντιπροσωπεύει ένας Δάσκαλος..."

(Εκδόσεις "Prosveta", 1991, σελ. 13-14)