ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΝΕΩΣ

 ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΝΕΩΣ

     Mε την αναγνωσιμότητα των αναρτήσεών μας σε διαρκή άνοδο, διαπιστώνουμε ότι το περιεχόμενο αυτού του Ιστολογίου "αγκαλιάζει" πολύ ευρύτερο Κοινό από το δυναμικό της Σχολής μας και με χαρά λαβαίνουμε αρκετά μηνύματα με τοποθετήσεις αναγνωστών μας, φροντίζοντας όσα από αυτά θα μπορούσαν να έχουν γενικότερο ενδιαφέρον να τα δημοσιοποιούμε, απαντώντας στα ζητήματα που θίγουν κατά τρόπον ώστε να ενημερώνονται και όσοι λοιποί αναγνώστες μας μπορεί να έχουν ίδιες ή παρόμοιες απορίες με τους επιστολογράφους μας. Αυτή την φορά θα απαντήσουμε σε ένα μήνυμα που λάβαμε και παραθέτουμε εν συνεχεία, με κύριο ερώτημά του ένα γλωσσικό ζήτημα: Γιατί γράφουμε "Σκανδιναυία" και όχι "Σκανδιναβία" όπως συνηθίζεται.

     Το μήνυμα υπογράφεται από τον κ. Ι. Κοσμίδη στον οποίον ευχαρίστως απαντάμε ότι, κατ΄ αρχήν, ως Έλληνες, αποδίδουμε μεγάλη σημασία στην μητρική μας γλώσσα και, τούτου ένεκεν, επιλέξαμε την συγκεκριμένη γραφή όχι τυχαίως!

     Ο Ιδρυτής των "Ελλήνων Κενταύρων" έχοντας την τύχη να περάσει τα ωραία προ-εφηβικά και εφηβικά του χρόνια στο Χανσεατικό Αμβούργο, να ταξιδέψει σε όλα τα επίκεντρα της Χανσεατικής Ενώσεως και, μετέπειτα, της Σκανδιναυίας, της Φινλανδίας και των Βαλτικών χωρών, να διαπλεύσει τη Βόρεια Θάλασσα και την Βαλτική και να μελετήσει όχι μόνον τα γεωγραφικά και κοινωνικά δεδομένα αυτών των τόπων αλλά και το ιστορικό παρελθόν τουςπου είναι πλουσιότατο σε πληροφορίες απαραίτητες ακόμη και για σύγχρονους σχεδιασμούς. 

 

     Έτσι, απ΄ όλη αυτή την περιδιάβασή του στον Ευρωπαϊκό Βορρά, ο Ιδρυτής των "Ελλήνων Κενταύρων" κατάλαβε ότι όλος ο Πολιτισμός του θεμελιώθηκε όχι επάνω στις πανέμορφες γαιολογικές διαμορφώσεις του αλλά επάνω στα ...πλοία του αφού η θάλασσα και οι "δρόμοι" της ανέδειξαν ό,τι τον χαρακτηρίζει. Η  "ναυς", λοιπόν, η "ναυς" με τον χαρακτηριστικό της δίφθογγο τον οποίο διατηρήσαμε στην κοιτίδα των "νεών" την Σκανδιναυία, ως θα έδει!

 

     Αξίζει, επιπλέον, να προσέξουμε και κάποιες ενδεικτικές λεπτομέρειες:

     Α. Κατά την Δωρική διάλεκτο η «ναυς» στην γενική πτώση κλίνεται της «ναός» στον ενικό και των «ναών» στον πληθυντικό. Mας παραπέμπει κάπου;

     B. Στην «Ιλιάδα» του Ομήρου συναντούμε τον όρο «νήες μακραί» (λατιν. “naves longae”) δηλαδή, πλοία με μακρόστενη σχεδίαση που ευνοεί την ανάπτυξη υψηλών ταχυτήτων απαραιτήτων για καταδρομικές επιχειρήσεις, εν αντιθέσει με τα πλοία «στρογγυλής» σχεδιάσεως (νήες στρογγύλαι) που χαρεκτήριζαν τα βραδύτερα εμπορικά σκάφη. Μας θυμίζει κάτι από την εικόνα των σκαφών του Ευρωπαϊκού Βορρά;

     Eκεί, λοιπόν, όπου τα στρατόπεδα δεν περιβάλλονται από στεριανές οχυρώσεις αλλά από σκάφη τα οποία διασφαλίζουν «εν νηυσίν» τους πολεμιστές και πυρπολούνται ακόμη και εάν χρειαστεί, εκεί ριζώνει το σκεπτικό μας για την επιλογή της διφθόγγου, φίλτατε κ. Ι. Κοσμίδη και αγαπητοί αναγνώστες, απορούντες ή και υποψιασμένοι περί των προθέσεων σεβασμού της μητρικής μας Ελληνικής γλώσσας στη Σχολή μας και, βεβαίως, στο παρόν Ιστολόγιό μας.