Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2016

ΕΝΣΑΡΚΩΝΟΝΤΑΣ  ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ  ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ



ΜΊΑ ΓΕΝΙΚΉ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

     Πραγματικός άθλος για τον αναπληρωτή Αρχηγό Ομάδος και Αρχηγό Βολής Μηνά Α. Τσομπανιάν η διαχείριση της ολοένα και αυξανόμενης προσελεύσεως Συνασκουμένων στη Προπόνηση της Παραδοσιακής Τοξοβολίας με όλα τα συνεπαγόμενα λογιστικά ζητήματα χώρου που συνεπιφέρει!


     Ευτυχώς και αυτή τη φορά ο Μηνάς μας, απέδειξε ότι υπό την "πίεση" των καταστάσεων μπορεί και αποδίδει συνεχώς και περισσότερο, καταφέρνοντας να διευθύνει μία πολυάνθρωπη ομαδική Προπόνηση σε δημόσιο χώρο με απόλυτην ασφάλεια, άριστο συντονισμό και με ελάχιστο κόστος απωλείας χρόνου, παρά τα αναμενόμενα...


     Με την ίδια αξιοσημείωτη επιτυχία ολοκληρώθηκαν και τα μαθήματα στο Ιππευτήριο τα οποία χαρακτηρίστηκαν από την ασφάλειά τους, την ταχύτητα προόδου των μαθητών μας και την ποικιλία των περιεχομένων τους.

     


Η ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΟΜΑΔΙΚΗ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑΣ

     Στη Γραμμή Βολής καλωσορίσαμε με χαρά τέσσερις νέους Συνασκουμένους τους οποίους εισήγαγε στη Παραδοσιακή Τοξοβολία ο Συνασκούμενος Γεώργιος. Και οι τέσσερις, νέα παιδιά με εμφανείς δεξιότητες, μετά την πρώτη εισαγωγική τους εμπειρία, τόξευσαν στο μέσον της Γραμμής Βολής μαζύ με τους υπόλοιπους Συνασκουμένους.


     Κάθε φορά που καλωσορίζουμε νέα Μέλη νοιώθουμε ότι η Οικογένεια των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ" όχι απλώς μεγαλώνει αλλά και βελτιώνεται σημαντικά ως προς τη συλλογική ποιότητά της με χαρακτήρες που εμπνέουν με την Ελληνοπρέπεια και το ήθος τους.


     Έτσι, η τελευταία μας Προπόνηση η οποία είχε ως κεντρικό θέμα της την επανάληψη της Τοξοβολία δια Τοξοθυρίδος, μας έφερε ακόμη πιο κοντά στον ειδικό στόχο ο οποίος σηματοδοτεί την ιστορική εποχή στην οποία έδρασαν τα πρότυπά μας, οι Έλληνες Στρατιώτες της Αναγεννήσεως.


     Το τελευταίο ασκησιολόγιο ήταν ιδιαιτέρως κινητικό με πρόβλεψη "Τοξοθυρίδων" - στόχων από τον Συνασκούμενο Σπυρίδωνα Νικόλη (Πρωτεσίλαο) ο οποίος μοχθεί πολλαπλώς για την επιτυχία του έργου των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ".


     Σ'  αυτή την ομαδική Προπόνηση επιβεβαιώσαμε για άλλη μια φορά ότι η συχνή εξάσκηση φέρνει θεαματικά αποτελέσματα και ότι το "Practice, and practice, and practice..." που ακούγαμε από τον Δάσκαλο Kassai Lajos ήταν ό,τι σοφότερο!


     Γενικώς, σ'  αυτό το υπέροχο φυσικό "σκηνικό" φαίνεται ότι η αυτοσυγκέντρωση των Συνασκουμένων αγγίζει πολύ ικανοποιητικό όριο και αυτή η αυτοσυγκέντρωση "αποτυπώνεται" αδιάψευστη επί του στόχου από τον φωτογραφικό φακό.



ΚΑΙ ΙΔΟΥ!
Ο ...ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΝ ΤΩ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ...ΜΑΝΕΖ!



     Στο Ιππευτήριο, κατά τη διάρκεια του πολύ σύντομου αλλά περιεκτικού "ξεμουδιάσματός" του, ο αναπληρωτής Αρχηγός Ομάδος φάνηκε ότι έκανε μία πολύ μεγάλη πρόοδο στον ορθοστάδην βαδισμό.


     Τη φορά αυτή όχι μόνον στάθηκε ορθός με εμφανή άνεση αλλά και διήνυσε βαδίζοντας αρκετήν απόσταση μέσα στο χώρο του Ιππευτηρίου, με την τετράποδη Άρια βαδίζουσα μάλλον ...υπερήφανη για τον ...αντισυμβατικό αναβάτη της. 


     Αν και οι ατομικές εργασιακές υποχρεώσεις του Μηνά δε του επιτρέπουν να επιδίδεται σε συχνές ατομικές Προπονήσεις, εν τούτοις τα ολιγόλεπτα "διαλείμματα"  μεταξύ των μαθημάτων που ο ίδιος διεκπεραιώνει σε Συνασκουμένους τον βοηθούν όχι μόνον να διατηρεί την ιππική δεξιότητά του αλλά και να την αναπτύσσει. Έτσι, σήμερα κατάφερε να "συντηρήσει" και την εφιπποτοξοτική του ικανότητα σε μία καλπαστικήν έξοδό του! 


     Αρωγός των προσπαθειών του Μηνά μας η άριστη σχέση του με τον Ίππο την οποία εκδηλώνει σε κάθε ευκαιρία. 

ΔΡΑΣΗ ΙΠΠΕΥΤΗΡΙΟΥ


     Στο τρίτο, μόλις, μάθημά του ο αρχάριος Ανδρόνικος, κατάφερε να υπερπηδήσει καλπαστικώς το πρώτο του εμπόδιο με το κάθισμα που δείχνει η παραπάνω εικόνα.


     Και, βεβαίως, ο Ανδρόνικος δε παρέλειψε να τοξεύσει και μερικά βέλη εν κινήσει, προετοιμαζόμενος για το επόμενο μάθημά του. Πρόβλεψη κάθε μαθήματος στη Σχολή των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ", πέραν της προόδου του συγκεκριμένου και η ...φροντιστηριακή πρόνοια του ...επομένου!


    Ανάλογη πρόοδο σημείωσε και ο Δημήτριος στο τέταρτο μάθημά του υπερπηδώντας καλπαστικώς το δικό του, πρώτο, εμπόδιο. Αν και η υπερπήδηση εμποδίων αποτελεί για τη Σχολή μας μόλις το ξεκίνημα της εκπαιδεύσεως, οι μαθητές μας δείχνουν να τα καταφέρνουν άνετα από τα πρώτα, κιόλας, μαθήματά τους.


     Όμως, ο Δημήτριος ετόξευσε εφίππως και ορθοστάδην, ισορροπώντας με πολύ άνεση. 


     Και όχι μόνον ετόξευσε με άνεση ισορροπίας αλλά και με χαλαρότητα, όπως μαρτυρούν οι αφέσεις της χορδής του!


     Οι ...αποθεραπευτικές διατάσεις του Δημητρίου έγιναν με ...ασκήσεις Γυμνιππευτικής και με αυτή της "Σημαίας" αφού, όπως μας είπε κι ο μεγάλος μας Κ. Καβάφης:  «Και μεσ' στην τέχνη πάλι, ξεκουράζομαι απ' τη δούλεψή της».


     Άριστο κάθισμα και αντιδράσεις στο ζέσταμα με την καλπαστική υπερπήδηση εμποδίου του Συνασκουμένου Γεωργίου, ο οποίος, πετώντας μεταξύ Ντουμπάι, Κίνας και Αυστραλίας κατάφερε να βρει λίγο χρόνο για να προπονηθεί. 


     Ασκήσεις Ιππηλασίου για τον Γεώργιο περιείχε το σημερινό ασκησιολόγιό του και τις εξετέλεσε "εγκεφαλικά" με αυτοσυγκέντρωση, ακρίβεια και αμεσότητα, χωρίς να κουράσει τον Ίππο του. 


     Κυρίαρχο "κεφάλαιο" ο Έφιππος Ακοντισμός στον οποίο ο Γεώργιος επέδειξε ιδιαίτερην αξιοσύνη και, μάλιστα, κατά την διάρκεια καλπαστικών υπερπηδήσεων εμποδίου.


     Η ...παράδοξη Έφιππη Τοξοβολία του ορθοστάδην ήταν και ο επίλογος του σημερινού μαθήματος του Γεωργίου.


     Με άνεση εμπείρου ...τσιρκολάνου ο Γεώργιος τόξευσε δώδεκα βέλη ισορροπώντας στα καπούλια της υπέροχης Άριας η οποία έκανε τα πάντα ώστε να μη διαταράξει το άριστο τοξευτικό "στυλ" του Γεωργίου.


     Η εικόνα μιλά από μόνη της και εάν εστιάσατε στο Γεώργιο καλώς, αλλά εξίσου καλώς να εστιάσετε και στην Άρια η οποία, επαξίως, μοιράζεται τα συγχαρητήρια με τον τοξεύοντα αναβάτη της! Ας σημειωθεί ότι ακόμη κι όταν ο Γεώργιος τόξευσε και το τελευταίο βέλος του και αφίππευσε δι' άλματος, η Άρια εξακολούθησε να παραμένει ακίνητη για πολλήν ώρα μέχρι ο Εκπαιδευτής να την επαναφέρει στην εργασία.


     Η πεντάχρονη αδυναμία μας που ακούει στο όνομα "Αχιλλέας", ο γιος της αγαπημένης μας Αμαλίας, μας παρουσίασε υπερήφανος το αυτοσχέδιο δημιούργημά του (τι άλλο?) ένα Τόξο κι ένα βέλος φτιαγμένα από ένα τυχαίο ξύλο που βρέθηκε μπροστά του. Κι έτσι, είχαμε την ευκαιρία να ξαναθυμηθούμε την καταγωγή του όπλου μας, του Τόξου που εδώ και χιλιάδες χρόνια στήριξε τον Άνθρωπο με τη πολύτιμη προσφορά του προερχόμενο μέσα από την ίδια τη Φύση. Από μικρό -και πάλι!- μάθαμε την αλήθεια!


    Ο πεντάχρονος, όμως, Κένταυρος, δεν αρκέστηκε στο παιγνίδι με το αυτοσχέδιο Τόξο του αλλά ίππευσε και την Άρια την οποία δια φωνής κι εντολής ποδών έθεσε σε κίνηση και, μόνος του, την οδήγησε με αρχηγική αυτοπεποίθηση και επιμονή.


     Ο λιλιπούτειος Κένταυρος δοκίμασε και το "Μένδειο κάθισμα", έτσι, ως μία πρόγευση των όσων τον αναμένουν στη Σχολή των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΛΕΝΤΑΥΡΩΝ" στην οποία, ως φαίνεται κι αυτός θα διαπρέψει.


     Και ο Μηνάς μας δε παρέλειψε μια "μεγάλη αγκαλιά" στον πεντάχρονο, μέλλοντα, αντικαταστάτη του όταν τον βοήθησε να αφιππεύσει μετά ...ταύτα!


     Η αγαπημένη μας Αμαλία, αφού καμάρωσε υπερήφανη τον βλαστό της, εφίππευσε κι αυτή κι επικεντρώθηκε σε αρμονικούς καλπασμούς αλλά και παρατεταμένο "ανακουφιστικό" (αναγκαστικώς) άνευ αναβολέων το οποίο, ως γνωστό, αναπτύσσει "ατσάλινους" προσαγωγούς. Στο Ιππευτήριο δε παραλείπουμε τίποτε από την εξάσκηση ...Γυμναστηρίου με τη διαφορά που εμείς το επιχειρούμε σε ανοιχτό χώρο και με το πλεονέκτημα της αποφυγής της ρουτίνας του εσωτερικού χώρου.

ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΣΠΑΘΑΣΚΙΑΣ


     Η "σιδερόφρακτη στρατιά" των μαθητών του Πρωτεσίλαου κατέλαβε το πεδίο της Σπαθασκίας προσθέτοντας και τη δική της διακριτικήν "υπόμνηση" ότι η διοίκηση της Ομάδος πρέπει να μεριμνήσει εγκαίρως για τον εντοπισμό μεγαλύτερου φυσικού χώρου, μιας και η δραστηριότητά μας δεν προορίζεται για κλειστές αίθουσες.


     Κι αυτή τη φορά, το μάθημα Σπαθασκίας που προετοιμάζει τους ..."καρπούς" των Εφίππων του Ιππηλασίου μας για τον χειρισμό αγχεμάχων και εκηβόλων, ήταν πολυπληθές.


     Ο Πρωτεσίλαος, όπως πάντοτε, κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε οι μαθητές του να εκτελέσουν με ακρίβεια ασκήσεις και φόρμες επί ενός ορεινού εδάφους με τεράστια κλίση, κατά προσέγγιση ενός ρεαλιστικού σεναρίου συμπλοκής μακράν παρκεταρισμένων και κλιματιζομένων αιθουσών "όπλων".


     Και, κάπως έτσι οι μαθητές του Πρωτεσίλαου είναι πάντα χαρούμενοι, όπως και η αγαπημένη μας Νίκη η οποία απολαμβάνει το εκπαιδευτικό ξίφος της έχοντας χαράξει πάνω του το όνομά της.


     Ό,τι και να πούμε, οι "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ" είμαστε ο ορισμός του μύθου των Κενταύρων! Και είμαστε περήφανοι γι'  αυτό!


Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2016

(ΕΚ-)ΤΟΞΕΥΣΗ





     κάς", "εκ", "τόξευση", "εκτόξευση"... Ποια είναι η σχέση του βάρους ενός σώματος με την ταχύτητα της κινήσεώς του προς ένα σημείο κατά την ΕΚτόξευσή του προς αυτό; Ποια η σχέση της εκτοξευτικής διαδικασίας με την τοξευτική ή και ..."τοξική"; Γιατί όλα αυτά τα έχουν μελετήσει και τα μελετούν οι παραδοσιακοί Τοξότες πολλών εθνών με παράδοση στην Ενστικτώδη Τοξοβολία και γιατί στη χώρα της "φαιδράς πορτοκαλέας" δηλώνουμε "ξερόλες" επιμένοντας να αρπάζουμε ένα "βαρύ" Τόξο και να το ταλαιπωρούμε νομίζοντας ότι μας ταιριάζουν μόνον οι μεγάλες αποστάσεις ενώ αγνοούμε την Τοξοβολία εξ επαφής; Όλα τούτα σκεφτόμουν σήμερα περιμένοντας τους δύο Συνασκουμένους μας, τη Μάριον και τον Γεώργιο για την καθιερωμένη άσκηση στη "Τοξοβολία εξ επαφής" η οποία, όμως, σήμερα θα είχε μία ακόμη βαθύτερη "διάσταση" στην οποία, πάντοτε δίναμε μεγάλη σημασία, όπως θα θυμούνται όσοι είναι μαζύ μας από παλιά!


     Μία ενστικτώδης διάδραση με όλα τα παραπάνω ερωτηματικά ήταν η ουσία της σημερινής ασκήσεώς μας στη "Τοξοβολία εξ επαφής" όπως "αινιγματικά" αποκαλούμε την βασική, εισαγωγική, διαδικασία στη Παραδοσιακή Τοξοβολία την οποία "περνάμε" σε όλα τα Μέλη της Ομάδος μας  ώστε, πλέον, η μυητική διαδικασία στη Παραδοσιακή Τοξοβολία να γίνεται ακόμη πιο γόνιμη. Έτσι, σήμερα, ξεκινήσαμε με εκτοξεύσεις. 


     Η Βρετονίς Μάριον, ένα παιδί που μιλά εκπληκτικά Ελληνικά και από μικρή μέσα στην Ιππική, στην αρχή απόρησε για το περιεχόμενο της σημερινής ασκήσεως με τις ΕΚτοξεύσεις αλλά σύντομα "βρήκε" τη κέλτικη αυτοκυριαρχία της και έκανε ακριβώς ό,τι έπρεπε...


     Ο μεσογειακότατος Γεώργιος είχε κι αυτός τις "ενστάσεις" του στην αρχή, όμως και οι δικές του ΕΚτοξεύσεις "κάτι" του ...άφησαν ως "τροφή" ...προβληματισμού.


     Με την ωφέλιμη "συγκομιδή" κάποιων ενστικτωδών "εκτυπωμάτων" στο "πίσω μέρος" του μυαλού, οι κυρίως ασκήσεις που ακολούθησαν έδωσαν αρκετές συναρπαστικές τοξεύσεις που, πια, μπορούσαν να αναλυθούν και να διδάξουν καλύτερα.


     Υπερβολικά δυνατές και άκυρες, οι πρώτες τοξεύσεις των δύο Συνασκουμένων. Κανείς δε μπορούσε να υπολογίσει αμέσως μετά τις ΕΚτοξεύσεις ότι το Τόξο ήταν πολύ ισχυρότερο του χεριού στη ριπτική διαδικασία, όμως, μετά το πρώτο ξάφνιασμα και των δύο, οι καλές τοξεύσεις δεν άργησαν να φανούν... 


     Και, για τον φίλτατο Νικόλαο Ξ. ο οποίος νομίζει ότι στις ασκήσεις αυτές, δίκην μπιλιάρδου, προσπαθούμε να χτυπήσουμε, απλώς, τις μπάλλες τον διαβεβαιούμε ότι ΔΕΝ είναι αυτός ο σκοπός μας αλλά κάτι πολύ πιο σύνθετο...


     Με το γέρμα του δειλινού οι φωσφοριζέ μπάλλες μαγνήτιζαν το βλέμμα στην άκρη της σκοπευτικής γραμμής και το αποτέλεσμα "μιλούσε" συχνά για κάτι ...ξεχωριστό.


     Το "κλείσιμο" ήταν παρόμοιο με το "άνοιγμα". Μια τελετουργική, αποχαιρετιστήρια, διαδικασία για όλα εκείνα που μνημονεύθηκαν στη, παραπάνω, εισαγωγή.


     Σήμερα είμαστε πιο χαρούμενοι διότι δεν εγκαταλείψαμε το προνόμιο της σωστής προσεγγίσεως της Παραδοσιακής Τοξοβολίας σε Λαούς που επί αιώνες τη διακονούν σωστά αλλά το μοιραστήκαμε μαζύ τους... Είθε αυτοί οι Λαοί να μας εμπνέουν ώστε και η δική μας σχέση με αυτό το πολύτιμο "εσωτερικό μονοπάτι" συνεχώς να βελτιώνεται.


Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2016

"ΠΟΛΕΜΩΝ" : 10η ΕΒΔΟΜΑΔΑ


     Aυτός ο "ΠΟΛΕΜΩΝ" αν και έγινε με ατμοσφαιρικές συνθήκες απότομης πτώσεως της θρμοκρασίας, τελικώς, "ζέστανε" τους συμμετασχόντες.


     Ολιγομελές και σύντομο μάθημα αλλά με πολύ περιεχόμενο έτσι που αποφασίσαμε να το επαναλάβουμε την επόμενη εβδομάδα κατά τα προγραμματισμένα.


     Πραγματικά, ο Νίκος Καπλατζής επιμένει "στεγνά" και χωρίς περιττές ..."σάλτσες" στην αποτελεσματικότητα αυτού που διδάσκει και σήμερα αυτό το κατάφερε και πάλι.


     Τέτοια μαθήματα αξίζουν πολύ περισσότερο από ό,τι μπορεί να φαντασθεί κανείς.


     Εκεί όπου διακυβεύεται η ατομική ασφάλεια, παρόμοιες διδασκαλίες αποτελούν εγγύηση ζωής.

Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2016

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΩΝ


     Κι αυτό το σαββατοκύριακο τα Παραρτήματα των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΕΝΤΑΥΡΩΝ" δραστηριοπoιήθηκαν αξιοποιώντας τον ελεύθερο χρόνο του τέλους της εβδομάδος των εργαζομένων Μελών τους.


     Το Παράρτημα των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ ΚΥΠΡΟΥ" διεκπεραίωσε την ομαδική εβδομαδιαία Προπόνησή του στη Παραδοσιακή Τοξοβολία με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο.


     Πολύ έξυπνα, αυτή την εβδομάδα το πρόγραμμα προέβλεπε αλληλοδιδασκαλία με τίτλο "Όλοι μαθητές, όλοι δάσκαλοι", αναπτύσσοντας την υπευθυνότητα των Μελών του.


     Από το οπτικό υλικό αυτής της Προπονήσεως χαρήκαμε τους νεαρούς "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ ΚΥΠΡΟΥ" να αφοσιώνονται σε αλλήλους και να βιώνουν βαθύτερα την Παραδοσιακή Τοξοβολία, σχεδόν, ...παίζοντας.


     Ένα μεγάλο "ΕΥΓΕ" στην Αρχηγό του Παραρτήματος Αναστασία Φ. Φωτίου για την, έξυπνα, παιδαγωγική ιδέα της.


     Ζωηρή προπονητική δραστηριότητα και στο Παράρτημα των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ ΧΑΛΚΙΔΟΣ".


     Ο Χαλκιδεύς επικεφαλής του, νιώθοντας έντονα ...στερητικά φαινόμενα λόγω της συνεχούς αδρανείας του από τη τοξευτική δράση ως μόνιμος Αρχηγός Βολής, απεφάσισε να τα "δώσει όλα" ως ...πρωταγωνιστής της Γραμμής Βολής κι απ΄ ό,τι φαίνεται ξέδωσε για τα καλά. Συγχαρητήρια Ιφικράτη, πάντα να καταφέρνεις να επωφελείσαι των ευκαιριών.


ΣΤΟΜΙΔΕΣ ΔΥΟ ...ΑΙΩΝΩΝ


     Ένα νέο πρόσκτημα με δείγματα στομίδων που σηματοδοτούν που σηματοδοτούν τεχνοτροπίες του 19ου και των αρχών του 20ού, αιώνων, έρχεται να προστεθεί στη μουσειακή συλλογή μας. 


     Παρά το ότι η Σχολή των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ" απορρίπτει τα συγκεκριμένα βοηθήματα ως απάνθρωπα και απαράδεκτα για την ευημερία των Ίππων, εμμένοντας στην ανενστόμιστη φυσικήν ίππευση, στη μουσειακή συλλογή μας δε παραλείπεται η συστηματική παρουσίαση όλου του φάσματος της απανταχού Ιππικής προκειμένου να διευκολύνεται η μελέτη και η βελτίωση της σχέσεως Ανθρώπου και Ίππου με το λιγότερο κόστος οδύνης και κόπου για τον τελευταίο.



Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2016

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ


     Η σοφή γλαυξ, λίγο πριν την τελετουργική εμφάνιση της μεγάλης σημερινής πανσελήνου, ήταν έτοιμη να δεχθεί τα "θωπευτικά" βέλη της Τοξοβολίας μας εξ'  επαφής πάνω στην αέρινη και αιωρούμενη επιφάνεια η οποία δεν έπρεπε να τρωθεί.


     Το "απόσπασμα" πανέτοιμο και όλος ο εκπαιδευτικός εξοπλισμός στη διάθεσή ...του.


     Ενδιαφέρουσες τοξεύσεις απεκάλυψαν ...χαρακτήρες, με αθώους ιδαλγούς, πολυμήχανους Οδυσσείς και ...ανάμεικτους, όλοι να συνθέτουν έναν αυθεντικό "δακτυλικό αποτύπωμα" μιας πολυπρισματικής κοινωνίας και μιας ομάδος πολεμιστών.


     Η γλαύξ στάθηκε "μάρτυρας" ενός ωφέλιμου απογεύματος, σε ένα πανέμορφο φυσικό τοπίο, χωρίς εξάρσεις και υφέσεις, αλλά με κοινό παρονομαστή την άνοδο όλων κατά ένα ασήμαντο μεν αλλά, πάντως, ακέραιο "σκαλοπάτι".


     Οι θωπευτικές ψαύσεις των βελών επί της γλαυκός έδειξαν καλά "μαντάτα" και η ευαίσθητη επιφάνεια υπέστη πολύ λιγότερη "ταλαιπωρία" από την αναμενόμενη... 


     Το βαθμολογικό εξαγόμενο ικανοποιητικό και για τους τρεις ...Γεωργίους στη σημερινή Γραμμή Βολής.


     Δεν είναι εύκολο να συνειδητοποιήσεις ότι "αυτό" λειτουργεί ...από μόνο του και δε χρειάζεται καμία ένταση ώστε "αυτό" να λειτουργήσει...


     Σε κάθε περίπτωση και σήμερα πλησιάσαμε λίγο πιο κοντά στο ποθητό αποτέλεσμα της βελτιστοποιήσεως των τοξεύσεών μας και η ωκύπους μεγάλη σελήνη που μόλις αχνοφέγγει στο στερέωμα το επιβεβαιώνει. 


ΚΟΣΜΟΝ, ΘΕΑΣΑΜΕΝΟΙ!


     Οι Έλληνες Στρατιώτες της Αναγεννήσεως, οι Estradioti, υπήρξαν οι σκαπανείς - Δάσκαλοι του ατάκτου πολέμου των νεωτέρων χρόνων, οι πραγματικοί "πιονιέροι" - καταδρομείς της Ευρώπης και της εγγύς Ανατολής.


     Εκείνοι οι πολεμιστές - δρομάρηδες, θεμελιώνοντας στο διάβα τους το δόγμα του "Ελαφρού Ιππικού", είχαν αποδείξει ότι κατενόησαν πλήρως το "τι" πραγματικά είναι ένας άτακτος πολεμιστής που καλείται να κατανικήσει έναν τακτικό στρατό με ό,τι συνεπάγεται μια τέτοια ανισότητα δυνάμεων... Και, ένας άτακτος πολεμιστής είναι σαν το νερό: Αδύνατον να το αρπάξεις, περικυκλώνει ο,τιδήποτε βρεθεί στο διάβα του, εξαπλώνεται μέσα στην όποια περιβαλλοντική διαμόρφωση και καταπνίγει ο,τιδήποτε  α λ λ ό τ ρ ι ο  προσπαθήσει ν' "ανασάνει" μέσα του. 


     Όλα τούτα, γνωρίζοντάς τα εμείς οι "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ" θα μπορούσαμε να πούμε το "Κόσμον θεασάμενοι!" αφού η τακτική επιβιώσεως μέσα σ΄ έναν διαρκή αγώνα ανίσων δυνάμεων είναι εκείνη την οποία δίδαξαν οι μέντορές μας, οι Έλληνες Στρατιώτες της Αναγεννήσεως και η οποία τακτική απορρέει από τα διδάγματα των ιδιοτήτων και δράσεων του νερού. 


     Η προσδοκία εξόδου εκ του σκοτεινού "σπηλαίου" η οποία άγει σε μία λυτρωτική Κοσμοθέαση εξαρτάται από τις αρετές του ατόμου ως Πολεμιστή, διότι η ζωή μόνον ως Πόλεμος νοείται και οι αρετές αυτές, γενετικές και επίκτητες, είναι:

Oι αρετές του Πολεμιστή

Ευφυία
Δικαιοσύνη
Θάρρος
Αυτοέλεγχος
Αφοσίωση
Θέληση
Αξιοπιστία
Ταχύτητα
Αντοχή
Επιμονή
Yπομονή
Σεμνότητα
Σεβασμός


     Οι "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ" γνωρίζουμε πολύ καλά ότι γύρω μας, πλείστες όσες τάχιστες και επώδυνες εξελίξεις συμβαίνουν και θα συμβούν, πολλά δε "κατεστημένα" θα ανατραπούν, όμως εκείνοι οι οποίοι θα "διασχίσουν" το χρόνο αλώβητοι θα είναι όσοι εμφορούνται από την ιδιότητα του ατάκτου και τις αρετές του Πολεμιστή που αποτελούν και τον μόνο "καρπό" στου οποίου την ωρίμανση συνέτειναν οι αιώνες.