Τρίτη, 14 Αυγούστου 2018


Ο ΜΕΛΩΔΟΣ ΤΟΥ ΥΜΝΟΥ ΤΩΝ 
"ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ"
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟ CD TOY 


Συνέντευξη με τον Κωνσταντίνο Στυλιανού για το νέο CD-βιβλίο 
«Μία Μέρα» 
που κυκλοφορεί από τη «Λόγχη» 

     Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του cd «Μία Μέρα» από τις εκδόσεις Λόγχη ο Κωνσταντίνος Στυλιανού από την Κύπρο, μας παραχώρησε μια σύντομη συνέντευξη.


      Το νέο σας cd περιέχει πολλά μελοποιημένα ποιήματα. Ποια είναι η σχέση της μουσικής με την ποίηση και γιατί επιλέξατε αυτή την προσέγγιση;

     Είναι γεγονός ότι στην νέα μου μουσική παραγωγή από τα δώδεκα τραγούδια τα εννέα είναι μελοποιημένα ποιήματα των Κωστή Παλαμά, Παντελή Μηχανικού, Λουκά Σταύρου, Αριστοτέλη Καλέντζη, Μάριου Αγαθοκλέους και του Άγγελου Δημητρίου. Ανάμεσα σε αυτά υπάρχουν και τέσσερα δικά μου. Αν και πιστεύω στην αυτοτέλεια της ποίησης εν τούτοις θέλησα να πειραματιστώ προσεγγίζοντας διακριτικά τόσο τους ποιητές όσο και το έργο τους. Η προσέγγιση αυτή ήταν για μένα μια πρόκληση γιατί ήθελα να διατηρήσω αυτούσια την ύπαρξη των ποιημάτων και την δυναμική τους χωρίς η μουσική μου να προσθέτει ή να αφαιρεί από την οντότητα των ποιημάτων αυτών. Επιπλέον η συγκεκριμένη προσέγγιση δεν θα μπορούσε παρά να αφορά ποιήματα που εκφράζουν μέσα από τους στίχους τους την δική μας ΙΔΕΑ. Θεωρώ ότι η Τέχνη σε όλες τις μορφές της είναι αναπόσπαστο στοιχείο της πολιτικής πράξης. Για αυτό και σκοπός του δημιουργού είναι η εξυπηρέτηση της Κοινότητας, του Έθνους και της Φυλής μέσα από το χρέος που αναλαμβάνει απέναντι στην Πολιτεία. Έχει καθήκον και χρέος ο καλλιτέχνης να οδηγεί μέσα από τις δημιουργίες του την ανύψωση και την ολοκλήρωση της ίδιας της Ιδέας. Δεν μπορείς να διαχωρίσεις την τέχνη από τον άνθρωπο για αυτό δεν γίνεται ο άνθρωπος να απομονώνεται από την κοινότητα του.

     Η τουρκική εισβολή του 74 μοιάζει σήμερα ένα μακρινό παρελθόν για τους περισσότερους. Ποια είναι η σχέση των σημερινών Κυπρίων με την πρόσφατη ιστορία τους;

     Η εισβολή του 74 δεν μοιάζει αλλά δυστυχώς είναι μακρινό παρελθόν για ένα τεράστιο ποσοστό των Κυπρίων. Όπως είναι δυστυχώς παρελθόν για ένα τεράστιο ποσοστό των Ελλήνων της Μητροπολιτικής Ελλάδας τα πλείστα εθνικά θέματα. Κάνοντας μια βόλτα στο νησί μπορεί εύκολα κάποιος να διαπιστώσει πλέον ότι η μετάλλαξη σε μια νέα Βηρυτό, σε ένα νέο Μπαχρέιν, σε ένα νέο Χονγκ Κονγκ έχει τροχιοδρομηθεί εδώ και χρόνια. Η πολυπολιτισμικότητα κυριαρχεί παντού. Οι όποιες εστίες αντίστασης δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια παρηγορία πενθούντων. Το οπαδικό κίνημα, οι μικρές αυτόνομες ομάδες, οι εκδηλώσεις και τα μνημόσυνα, ακόμα και η παρουσία εθνικιστικού κόμματος στην κυπριακή βουλή είναι μικρές εστίες ελπίδας που όμως δεν μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα. Για να αλλάξει η παρούσα κατάσταση θα πρέπει να υπάρξει ένας μακροπρόθεσμος σχεδιασμός αντίστασης ενάντια στα τετελεσμένα της εισβολής αλλά και ενάντια στο ληστρικό κατεστημένο των κομμάτων και των τραπεζών.

     Πού βλέπετε να οδεύει το κυπριακό ζήτημα σήμερα; Υπάρχουν περιθώρια για αισιοδοξία;

     Αισιοδοξία θα υπήρχε μόνον αν οι κυβερνήσει Κύπρου και Ελλάδος διεκδικούσαν τα κυριαρχικά τους δικαιώματα απέναντι στην Τουρκία. Εφ΄ όσον κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στην παρούσα φάση τότε δεν διακρίνω περιθώρια αισιοδοξίας όχι μόνο στο θέμα του Κυπριακού αλλά σε όλα τα εθνικά θέματα. Τα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου δεν είναι πλέον ψευδοκράτος αλλά επίσημη αναγνωρισμένη οντότητα πρωτίστως από την δική μας πλευρά. Η χρόνια προδοτική διαχείριση του Κυπριακού προβλήματος από Λευκωσία και Αθήνα αλλά και οι εντελώς λανθασμένοι χειρισμοί που αφορούν το φυσικό αέριο θα μας οδηγήσουν στο επόμενο στάδιο που θα είναι η ομαλή παρουσίαση μιας ομοσπονδιακής λύσης. Καταστροφική όχι μόνο για την Κύπρο και τους Έλληνες της Κύπρου αλλά για όλο τον Ελληνισμό.

     Πώς εξηγείτε την μειωμένη καλλιτεχνική παραγωγή στα πλαίσια του εθνικιστικού χώρου; Γιατί οι ποιοτικές δουλειές σπανίζουν;

     Σαφώς και θα μπορούσε να υπάρχει μια ολοκληρωμένη πολιτισμική πρόταση στα πλαίσια του εθνικιστικού χώρου. Μια παρουσία πολιτισμού που θα καλύπτει όλες τις τέχνες και θα έχει την δύναμη να δημιουργεί αλλά και να καλλιεργεί ταυτοχρόνως συνειδήσεις. Εκδόσεις λογοτεχνικές, ιστορικές, ερευνητικές, εκθέσεις ζωγραφικής και γλυπτικής, παραγωγές συναυλιών, νέες κυκλοφορίες cd αλλά και ταινίες μικρού μήκους θα μπορούσαν να αποτελούν την αιχμή του δόρατος της Ιδέας μας. Αντιλαμβάνομαι τις πρακτικές δυσκολίες και τα προβλήματα που προκύπτουν στην ύπαρξη μιας τέτοιας δράσης. Κατανοώ επίσης ότι για να γίνουν όλα αυτά θα πρέπει κάποιοι να εκτεθούν δημόσια πληρώνοντας ένα τίμημα. Αφήνοντας όμως επωνύμως την σφραγίδα μας είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε όταν άλλοι συναγωνιστές μας συλλαμβάνονται από τους πραιτωριανούς της δημοκρατίας και άλλοι δολοφονούνται.

     Σε ποιο είδος μουσικής επικεντρώνεται η δουλειά σας και γιατί το επιλέγετε;

     Δεν θα έλεγα ότι επικεντρώνομαι σε συγκεκριμένο είδος. Αν είχα την πολυτέλεια να χρησιμοποιούσα μια συμφωνική ορχήστρα θα έγραφα συμφωνική μουσική. Αλλιώς έχω ένα τραγούδι στο μυαλό μου και αλλιώς καταλήγει στο τελικό του αποτέλεσμα. Αυτό είναι αναπόφευκτο εξ αιτίας πολλών παραγόντων. Έτσι επικεντρώνομαι στα όργανα που γνωρίζω και μπορώ να χρησιμοποιώ εγώ αφού δυστυχώς στο νησί δεν υπάρχουν συνεργάτες για ζωντανές εμφανίσεις και ηχογραφήσεις αλλά ούτε και στήριξη από κάποιο φορέα. Το είδος που θα ήθελα να κινηθώ θα μπορούσε να είναι τόσο η κλασσική μουσική με τα lied όσο και ακούσματα από αυτό που αποκαλούμε folk-rock-country πάντα με ενσωματωμένα τα στοιχεία της παράδοσης των Ελλήνων. Από την άλλη θεωρώ πιο σημαντικό στοιχείο τον Λόγο αντί την Μουσική.


Περιεχόμενα CD:

1. Μια Μέρα Στίχοι: Κωνσταντίνος Στυλιανού

2. Καλημέρα Λεμεσός Στίχοι: Κωνσταντίνος Στυλιανού

3. Ένα κερί Στίχοι: Αριστοτέλης Καλέντζης

4. Εαρινό (Στην μνήμη των Γιώργου Φουντούλη και Μανώλη Καπελώνη) Στίχοι: Άγγελος Δημητρίου

5. Αμμόχωστος Στίχοι: Μάριος Αγαθοκλέους

6. Είμαι η οργή σου Στίχοι: Λουκάς Σταύρου

7. Πατέρες Ποίηση: Κωστής Παλαμάς

8. Στον δάσκαλο Ποίηση: Κωστής Παλαμάς

9. «Ίτε» Ποίηση: Παντελής Μηχανικός 

10. Ψυκτικοί θάλαμοι Στίχοι: Κωνσταντίνος Στυλιανού

11. Ένα μικρό παιδί Στίχοι: Κωνσταντίνος Στυλιανού

12. Έλληνες Κένταυροι Στίχοι: Αριστοτέλης Καλέντζης


     ...Γιατί η αλήθεια της τέχνης μας θα σβήσει το σκοτάδι του σύγχρονου κόσμου. 

     Ενάντια στην κατοχή για την ΕΝΩΣΗ, για την ΕΛΛΑΔΑ, για την ΕΥΡΩΠΗ....




ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
ΤΩΝ 
"ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ ΚΕΡΚΥΡΑΣ"


     Με την εξαγγελία της μετακινήσεως του προπονητικού χώρου σε νέο, εξίσου ιδανικό για τις δραστηριότητες των "Ελλήνων Κενταύρων Κερκύρας" έκλεισε η Αναφορά της τελευταίας Προπονήσεως του επικεφαλής του τοπικού Παραρτήματος Συνασκουμένου Χριστόφορου Κασφίκη.


     Ευρηματική και αυτή η Προπόνηση, όπως κατά κανόνα όλες οι Προπονήσεις των Κερκυραίων Συνασκουμένων μας, με μικρή συμμετοχή στη Γραμμή Βολής λόγω υψηλών θερμοκρασιών και αυξημένης υγρασίας, αλλά με μεγάλα οφέλη και αυτή την φορά.


     Μέσα στο πλαίσιο της πολυδιάστατης προπονητικής προσεγγίσεως που διακρίνει τις "σχεδιάσεις" του επικεφαλής του Παραρτήματος, αυτή την φορά δόθηκε έμφαση στην ισορροπημένη εξάσκηση και των δύο χειρών του Τοξότη στον χειρισμό του Τόξου, καταλήγοντας σε ένα αμφιδέξιο αποτέλεσμα.


     Επίσης, αναπτύχθηκαν "σενάρια" δυσκολιών τοξεύσεως τις οποίες θα έπρεπε να υπερβούν οι Συνασκούμενοι και, γενικώς, ένα ασκησιολόγιο που "τραβούσε" προς τα "πάνω" τους συμμετέχοντες.


     Κι αυτή τη φορά η συγκομιδή των τροπαίων ήταν ενδεικτική του επιπέδου των Κερκυραίων Συνασκουμένων μας και ευνόητο αποτέλεσμα όσων προπονούνται συστηματικώς.


     Οι τοξεύσεις, με την γνωστή "δυναμική" των ...Φαιάκων, άφησαν το "αποτύπωμά" τους και πάλι διαπερνώντας τον στόχο, αναδεικνύοντας λίαν αποτελεσματικά και τα καινούργια βέλη της Ομάδος από μπαμπού.


     Η δική μας ευχή είναι να χαρούμε στην επόμενη ανάρτησή μας τον νέο προπονητικό χώρο των "Ελλήνων Κενταύρων Κερκύρας" όπως πάντοτε δυνατό και γόνιμο τοξευτικής προόδου, όπως μας έχει συνηθίσει να τον βλέπουμε σε κάθε Προπόνηση..


ΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗ


     Μαθαίνοντας το σωστό κράτημα των βελών για αγωνιστική εφαρμογή δεν είναι αρκετή η αποτελεσματική λαβή αλλά η όλη διαδικασία μέχρι την άφεση του βέλους.


     Η επαναληπτική εξάσκηση σ΄ αυτή την διαδικασία προς επίτευξη χειριστικής τυποποιήσεως υπήρξε και το αντικείμενο αυτής της Προπονήσεως με τον Συνασκούμενο να ξεκινά με την ενδεδειγμένη λαβή των έξι βελών και να συνεχίζει με την ένα προς ένα άφεσή τους μετά από σωστή εγκαθίδρυση και, βεβαίως, μαχόμενος τον χρόνο.


     Η προπονητική διαδικασία, ασφαλώς, επελέγη επί φυσικού πεδίου οροθετημένου έτσι ώστε να υπενθυμίζει στον Συνασκούμενο ανά πάσα στιγμή τον χρόνο ωθώντας τον στη ταχύτερη όπλιση, εγκαθίδρυση και άφεση.


     Η μορφολογία αλλά και η ποικιλία του πεδίου εφαρμογής υπήρξε σημαντική για τον "ερεθισμό" του προπονουμένου σε βελτίωση του χρόνου.


     Γι αυτό και, ήδη, από την πρώτη φορά επελέγη και η άσκηση στη διαδικασία κατά την άνοδο κλιμακοστασίου με τόξευση ανά σκαλί, τηρουμένων, παραλλήλως και των κανόνων ορθής σωματικής στάσεως.


     Bεβαίως και συνδυαστικώς με την εξάσκηση στη χειριστική τυποποίηση, διεξήχθη και μία παρένθετη άσκηση Τοξοβολίας εξ Επαφής, όχι πλέον από τις εγγύς αποστάσεις αλλά από μία απόσταση 13 μέτρων (!!) όπου ο προπονούμενος απεδείχθη εξαιρετικός!


     Αν η επανάληψη είναι η μητέρα της μαθήσεως, τότε, η παρούσα άσκηση θα πρέπει για όλους να αποτελεί μέρος της καθημερινής προπονητικής προσπαθείας μας.


ΚΑΙ ΚΑSSAI KAI ...ΡΟΝΤΗΡΗ


     Σε μιαν Αθήνα όπου οι τοξικομανείς σωριάζονται σαν τις σκνίπες στα κεντρικά πεζοδρόμια ακόμη κι έξω από τη "Μεγάλη Βρεταννία", κάποιοι επιμένουμε στο φυσικό τρόπο ζωής ενός Ιππευτηρίου με τα οφέλη που συνεπάγεται.


     Σήμερα υποδεχθήκαμε στην "Οικογένεια" την Ελένη, την αδελφή της αγαπημένης μας Αμαλίας. Και όποιοι γνωρίζουν την Αμαλία μάλλον δεν θα δουν καμία διαφορά από την Ελένη και ίσως νομίσουν ότι πρόκειται περί του ιδίου ατόμου... Κι όμως... Η Ελένη στο σημερινό εισαγωγικό της μάθημα ήταν ακριβώς ίδια η αδελφή της, το ίδιο συμπαθής και προσηνής, το ίδιο εύστροφη, ικανή και αποτελεσματική, μέχρι σημείου ο Sepp να "αποκολληθεί" πλήρως από τον Εκπαιδευτή και να προσκολληθεί στην ...Ελένη από την πρώτη στιγμή της επαφής.


     Λίαν αυτοπειθαρχημένη η Ελένη εξετέλεσε τον Κύκλο και τις αρχικές διατατικές ασκήσεις όπως ακριβώς θα της εκτελούσε και η αδελφή της, με ακρίβεια, πλαστικότητα αλλά και δυναμισμό.


     Ακολούθως αυτοσυγκεντρώθηκε στα μπαλλάκια κι έπαιξε μ' αυτά στη ράχη του χαλαρού Sepp.


     Μας διάβασε κι όμορφες σελίδες με υπερρεαλιστικές "εικόνες"  του Paul Éluard... 


...ενώ δεν παρέλειψε και να μεταπέσει από τον έφιππο ρεαλισμό στην ...υπερπραγματιστική  "ψηλάφιση" ενός πνευστού το οποίο της απέσπασε τα χέρια από τις ηνίες και τον νου από την ιππευτική διαδικασία ενσωματώνοντάς την με το ιππικό "όλον"μέσα στο οποίο "έρευσε" αρμονικά, αφομοιωμένη πλήρως από την εκπαιδευτική διαδικασία.


     Και κάπως έτσι, ολοκλήρωσε αυτό το μάθημα με το κλασικό ορθοστάδην και την, μετά ταύτα, δυναμική πηδητική αφίππευση.


     Η παρουσία της Ελένης, του Συζύγου της και της υπέροχης μικρούλας θυγατέρας της μας έδωσε μεγάλη χαρά γνωρίζοντας πλάσματα με τόση θετική αύρα όση μας πιστοποίησε η εκπληκτική συμπεριφορά του Sepp που δεν έλεγε να απομακρυνθεί από κοντά τους.


     Κι ενώ το μάθημα με την Ελένη κύλησε "ζάχαρη" το επόμενο μάθημα με το γνωστό αγρίμι της στέπας, την λατρεμένη μας Χρυσούλα ήταν η πραγματικά "καυτή" πατάτα για τον Εκπαιδευτή της ο οποίος, όμως, μετά τα καπρίτσια και λοιπά "δύσκολα" της Χρυσούλας του προηγουμένου μαθήματος, τον έκαναν να σχεδιάσει καλά αυτή την ...μονομαχία στο στίβο. Έτσι, ο Εκπαιδευτής φόρεσε τη πιο άγρια μουτσούνα ...Μαορί και από τη πρώτη στιγμή που παρέλαβε την Χρυσούλα άρχισε να μουγκρίζει ως πολυνήσιος ...ανθρωποφάγος.


     Παρά ταύτα, το σκληρό καρύδι που ακούει στο όνομα Χρυσούλα δεν πτοήθηκε και πάτησε το κουμπί για να αρχίσει και πάλι η κασέτα της γκρίνιας να ...παίζει. 


     εν μπορώ, μου βγαίνουν οι αναβολείς", "Δεν μπορώ να κάνω εδραίο αλλά μπορώ να κάνω μόνο ανακουφιστικό", "Δεν μπορώ να κάνω τούτο αλλά μπορώ να κάνω μόνον το ...άλλο", "Δεν μπορώ να κάνω βάδην αλλά μπορώ να καλπάσω φουλ γκάλοπ με το ένα χέρι", "Θα πέσω αλλά θα ξανακαλπάσω με το ένα χέρι..." κι όμως, με τον Εκπαιδευτή να βρυχάται (πρώτη φορά είναι αλήθεια αλλά όταν έχεις τελειώσει ανωτάτη ...Δραματική) η πολυαγαπημένη μας Χρυσούλα έκανε εξαιρετικό ανακουφιστικό, εδραίο και ανοικτούς καλπασμούς με πλήρη ταχύτητα, ενώ δεν παρέλειψε και πλήρεις προσομοιώσεις πάνω από αυτό το γλυκύτατο αλογάκι που δείχνει την θέλησή του να ανταποκριθεί στις επιθυμίες του χειριστή του αντιστρόφως ανάλογα με την διάθεση της καλομαθημένης  μας Χρυσούλας να εκτελέσει τις εντολές του Εκπαιδευτή της.


     Κι όμως, θέλεις η μουτσούνα του Μαορί κανιβάλου, θέλεις η φωνή υποσαχάριου φυλάρχου, έδωσε στον Εκπαιδευτή την απέραντη χαρά να βλέπει την Χρυσούλα και σήμερα να τα καταφέρνει σε όλα τέλεια. 


     Γι αυτό επιμένουμε ότι ένας καλός Εκπαιδευτής Ιππασίας εκτός από Kassai, Hempfling, Nevzorov, Parelli θα πρέπει να έχει μελετήσει και ...Δημήτρη Ροντήρη γιατί, δεν μπορεί, πάντα μία Χρυσούλα θα βρεθεί μπροστά του. 

Κυριακή, 12 Αυγούστου 2018

ΠΟΔΗΛΑΤΙΚΗ ...ΤΟΞΟΒΟΛΙΑ



    Ποδηλατική τοξοβολία… Ιδέα του Αριστοτέλη. Η ιδέα ωρίμασε και έφτασε η στιγμή να πραγματοποιηθεί. Έτσι τα μέλη των Ελλήνων Κενταύρων κινήθηκαν προς το σημείο που είχε επιλέξει ο ως άνω  εν Χριστώ αδελφός, αφού νωρίτερα είχε «ξεψαχνίσει» το Πεδίον του Άρεως, ώστε να μην ενοχληθούμε από κανέναν και τίποτα. Το σημείο ιδανικό, η ώρα ιδανική.



    Ας πάμε στην ουσία της προπόνησης όμως, η οποία απεδείχθη υπέρ το δέον απαιτητική για άλογο εεε..ποδήλατο ήθελα να πω.. και αναβάτη.


   Τυπικός και μεθοδικός όπως πάντα ο Αριστοτέλης με υπέβαλε σε ένα συνεχόμενο πάνω κάτω, ώστε να διαβάσω το έδαφος και τις ιδιαιτερότητες του. Αυτό συνεχίστηκε για αρκετή ώρα υπό την επίβλεψη του. Το πάνω κάτω συνεχίστηκε, όμως άλλαζε με το πέρασμα της ώρας ,αφού μου έδινε ένα-ένα τα απαραίτητα αξεσουάρ..


    Πρώτα 6 βέλη, μετά το τόξο, μετά εικονικές τοξεύσεις και στο τέλος πραγματικές τοξεύσεις. Κάθε στάδιο διήρκεσε τόσο όσο ήταν αναγκαίο για την ασφάλεια του ασκουμένου, του εξοπλισμού και την αρτιότητα της ασκήσεως.


     Σε κάθε στάδιο προσετίθεντο νέα  δεδομένα, αλλά πάντα κρατούσα τα κατακτηθέντα των προηγουμένων σταδίων. Έτσι,  λοιπόν, φτάσαμε στο τελικό στάδιο των πραγματικών βολών, που συνεχώς βελτιώνονταν με την επανάληψη. Όλες οι τελευταίες βολές ήταν εύστοχες.


     Τα συμπεράσματα λοιπόν… είναι ότι πρόκειται για μια απαιτητική προπόνηση, ιδίως αν γίνεται καλοκαίρι, που ο ασκούμενος οφείλει να είναι 101% συγκεντρωμένος, αφού το παραμικρό λάθος θα επιφέρει πτώση με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον ίδιο και τον εξοπλισμό του. Δίνει αυτοπεποίθηση στον αναβάτη για τις ικανότητες του και το χειρισμό του όπλου του, γεγονός που πιστεύω θα βοηθήσει θετικώς στην ψυχολογία του στην Έφιππη Τοξοβολία.


     Κλείνοντας, θα ευχαριστήσω τον Δέσποτα Αριστοτέλη για την σύλληψη της ιδέας, επιτυχή επιλογή του σημείου, επίβλεψη.

Ποδηλατο-Τοξοτικά,
Γεώργιος Γαλαζούλας



     Kαι τώρα που ο ελλογιμώτατος ιεροκήρυξ Γεώργιος ολοκλήρωσε την εξ άμβωνος κατήχησή του την οποίαν αφήνουμε αλογόκριτη ένεκεν σεβασμού της αρχής της ...ανεξιθρησκείας, ας εναποθέσωμεν ευλαβώς τα ιερά μας άμφια παραπλεύρως των ...αλυσιδωτών θωράκων του προλαλήσαντος και ας επιπροστεθούν, συμπληρωματικώς, τα παρακάτω:


     Το ποδήλατο ανέκαθεν υπήρξε ένα μέσο πολλαπλής ισορροπιστικής ασκήσεως και μετακινήσεως του Ανθρώπου, κάτι σαν τον Ίππο αλλά, φυσικά, ως μηχανικό μέσο, εστερημένο ικανότητος αναπτύξεως πρωτοβουλιών (όπως αναπτύσσει ο Ίππος). Τόσο στην ειρήνη όσο και στον πόλεμο, το ποδήλατο αποτελεί σύντροφο και συμπολεμιστή του Ανθρώπου και μακάριοι όσοι έχουν διαγνώσει ενωρίς την ανεκτίμητη συμβολή του στην άσκηση και μετακίνηση του Ανθρώπου. 


     Ο συνδυασμός, εν προκειμένω, των δύο παραμέτρων, της Ποδηλασίας και της Τοξοβολίας είναι πολύ ευεργετικός και επί των δύο, για όποιον τις επιχειρεί ταυτοχρόνως,


     Και στην περίπτωση της Ποδηλατικής Τοξοβολίας, ο ποδηλάτης τοξεύοντας αναπτύσσει καλύτερα την αυτοσυγκεντρωτική και ισορροπιστική του ικανότητα, ενώ, ο τοξότης ποδηλατώντας αναπτύσσει καλύτερα την τεχνική του και την "στρογγυλή" κίνηση διότι εδώ κάθε μή "στρογγυλή" κίνηση ολόκληρου του σώματός του θα καταλήξει σε διατάραξη της ποδηλατικής ισορροπίας.


     Προετοιμάζοντας την σημερινή Προπόνηση, αρχικώς, αναζητήσαμε ένα περιβάλλον ασφαλές για τον ασκούμενο και αυτό σημαίνει την αποφυγή κυκλοφορίας οχημάτων αλλά και πεζών. Έτσι επιλέξαμε το Πεδίο του Άρεως όπου απαγορεύεται η ...Ποδηλασία εκεί όπου ο χώρος έχει παραδοθεί στη καταστροφή και στη διακίνηση ναρκωτικών και για το οποίο η Ομάδα των "Ελλήνων Κενταύρων" έχει επιδείξει ενδιαφέρον και, μάλιστα, γραπτό από πενταετίας, έχοντάς το ως πεδίο ασκήσεώς της. Το συγκεκριμένο σημείο που επελέγη είχε μήκος τριάντα μέτρων, φάρδος πέντε, περιστοιχιζόμενο από χώρους με βλάστηση απ΄ όπου δεν μπορούσε να βρεθεί ή να περάσει άνθρωπος ή ζώο, ασχέτως αν για λόγους ασφαλείας ο επιτηρητής ήταν διαρκώς παρών και σε εγρήγορση επιβλέψεως όλου του χώρου. Το έδαφος ελαφρώς (μα, πολύ ελαφρώς...) κατηφορικό προς την φορά της κινήσεως του ποδηλάτου και του σημείου τοξεύσεως, χωρίς ανωμαλίες, πέτρα ή ξύλα που θα μπορούσαν να διαταράξουν την ομαλή κίνηση του ποδηλάτου. Και το προσδιορισμένο σημείο πτώσεως των βελών σε πεδίο απαλλαγμένο από χόρτα, ξύλα ή ποτιστικούς σωλήνες επιφανείας, ώστε να μη χάνονται τα βέλη και να μη προκαλείται ζημιά στους σωλήνες. Και το προπονητικό πρόγραμμα ξεκίνησε με κίνηση του ποδηλάτου άνευ χειρών, κατόπιν με κράτημα έξι βελών, μετά με κράτημα Τόξου, κατόπιν με προσομοίωση τοξεύσεως και, τέλος, με τοξεύσεις.


     Αμέσως μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος ο ασκούμενος ερωτήθηκε "τι ένοιωσε" και απήντησε ότι αισθάνθηκε την όλη διαδικασία δυσκολότερη από την αντίστοιχη, τοξεύοντας εφίππως, ενώ, για να τα καταφέρει, παρά το ελαφρώς κατηφορικό της διαδρομής του, εδήλωσε ότι δεν άφησε στο νεκρό τα πετάλια αλλά ρύθμισε μία χαμηλή ταχύτητα ώστε κινούμενος να μην αδρανούν τα πόδια του, κάτι που ακούγεται πιο εύκολο, αλλά να ποδηλατεί κανονικώς. Όλα αυτά τα σημαντικά τα οποία εν τη ρύμη της θρησκευτικής του ...εξάρσεως παρέλειψε να αναφέρει στην ...ιεροπρεπή έκθεσή του, μας υπενθυμίζουν ότι ενώ στην ισορροπία της Έφιππης Τοξοβολίας συμπράττουν, η έδρα, οι μηροί και οι κνήμες που σταθεροποιούν τον Εφιπποτοξότη στην Ποδηλατική Τοξοβολία μόνον η σωστή πρόσφυση επί της έδρας σταθεροποιεί τον τοξεύοντα ενώ η κίνηση των πεταλιών σχηματοποιεί και υποκαθιστά το σώμα του Ίππου που παρέχει την αίσθηση της ευθείας της διαδρομής βοηθώντας την ισορροπιστικήν επικέντρωση του τοξεύοντος.


     Μπορεί η Ποδηλασία να έχει πολλές και σημαντικές διαφορές από την Ιππασία όμως, όσοι γεννηθήκαμε με ένα ποδήλατο πλάι στο βρεφικό μας λίκνο ποτέ δεν θα πάψουμε να της αναγνωρίζουμε ότι προοδεύοντας στην Ιππασία της οφείλουμε μία βαθύτατην ευγνωμοσύνη για την καλύτερην ισορροπιστική διαχείριση του κορμού και της έδρας επάνω στη ράχη του Ίππου. Κυρίως, δεν θα πάψουμε να θυμόμαστε τα λόγια του σοφού Προπονητή Ποδηλασίας Στέλιου Αλμπέρτου: "Για να κάνεις ποδήλατο μέχρι τα είκοσι χρειάζεσαι πόδια, μετά τα είκοσι χρειάζεσαι ...κουλτούρα"!


Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018

ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑ


     Ανεκτίμητη η ιππική εμπειρία που αποκτούν οι μαθητές του Παραρτήματος των "Ελλήνων Κενταύρων Καλαμάτας" παρακολουθώντας τον επικεφαλής του Αθανάσιο Ψωρομύτη να προσπαθεί να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των δύο Ίππων του αγροκτήματος όπου δραστηριοποιούνται προς τον Άνθρωπο.


     Η ιδιαιτερότητα σταυλισμού των δύο Ίππων οι οποίοι, ως εκ των συνθηκών, εκτίθενται σε συμπεριφορές "γειτόνων" όχι και τις πλέον ενδεδειγμένες, εξαναγκάζει τον επικεφαλής του Παραρτήματός μας να επιχειρεί συχνά την αποκατάσταση των κακών συμπεριφορών των δύο Ίππων επιστρατεύοντας την αγάπη και τις ήπιες εκπαιδευτικές μεθόδους της Φυσικής Ιππικής τις οποίες εξ ανάγκης ο ίδιος βελτιώνει ραγδαία.


     Μετά από αρκετή εκπαιδευτική εργασία εδάφους στο κυκλοτερές που κατασκευάστηκε γι αυτό τον σκοπό, η Ρέα και ο Δίας άρχισαν να γίνονται συνεργάσιμοι και πάλι, να δίνουν πόδια και να δέχονται στη ράχη τους τον ιππέα.


     Όλη αυτή η διαδικασία της αποκαταστάσεως της συμπεριφοράς του Ίππου και της καταλληλοποιήσεώς του προς ίππευση είναι, πράγματι, η κορυφαία ιππική εμπειρία υπερκείμενη πάσης άλλης και ο Μελέτης, ο Χρύσανθος, η Ιωάννα και τόσοι άλλοι μαθητές των "Ελλήνων Κενταύρων Καλαμάτας" θα πρέπει να αισθάνονται πολύ ...προνομιούχοι παρακολουθώντας τον Αθανάσιο να εργάζεται μέσα στο κυκλοτερές.


Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΓΝΩΣΗ 
ΤΗΣ "ΓΛΩΣΣΑΣ" ΤΟΥ ΙΠΠΟΥ


     Στην Ιππική και, δη, στην Ιππασία υπάρχουν ανθρωπο-Δάσκαλοι πολλοί και μεγάλοι, καθένας με τη 'λάμψη" των ικανοτήτων του. Κανένας όμως δεν καταφέρνει να φτάσει τον μεγαλύτερο Δάσκαλο ο οποίος είναι ο ίδιος ο Ίππος. Και όσο οι ανθρωπο-Δάσκαλοι αρκούνται στις υποκειμενικές προσεγγίσεις τους ερήμην της διδασκαλίας την οποία παρέχει ο ίδιος ο Ίππος, η Ιππική θα υστερεί κάτι που για να αποκατασταθεί χρειάζεται ο Άνθρωπος, είτε ως Δάσκαλος είτε ως μαθητής, να αποκωδικοποιήσει την "γλώσσα" του Ίππου και να την υιοθετήσει στην επικοινωνία του μαζύ του, ώστε να αποφεύγει καταστάσεις σαν αυτές που παρουσιάσθηκαν στο σημερινό πρώτο μέρος της ημερίδος μας.


     Η Χρυσούλα ξεκίνησε το μάθημά της με εργασία εδάφους, όπως πάντα και με μία άριστη ανταπόκριση του Ίππου της από την πρώτη στιγμή. Όλα έδειχναν ένα ιδανικό ξεκίνημα και μία ανάλογη συνέχεια του μαθήματος, όμως...


     Η αγαπημένη μας Χρυσούλα είναι ένας σπάνιος χαρακτήρας όσο και πολύ ιδιόρρυθμος. Συνεπέστατη σε όλα, ικανότατη με ό,τι καταπιάνεται αλλά και εμμονικώς σκληρή με τον εαυτό της, θεωρώντας ότι είναι υποχρεωμένη να καταφέρνει άριστα το κάθε τι εξ αρχής άλλως ...δεν αξίζει. Από το μυαλό της δεν μπορεί να περάσει ότι και η ίδια έχει δικαίωμα και στο λάθος και στην αποτυχία αλλά πάντα θα πρέπει να επιμένει  α γ ό γ γ υ σ τ α  μέχρι την τελική επιτυχία. Και με την πρώτη αντιξοότητα αρπάζει τον ...γκασμά και κατεδαφίζει το κτίσμα της...Και κάτι τέτοιο επεχείρησε και στην συνέχεια του μαθήματός της όταν διεπίστωσε ότι ο Ίππος της δεν ανταποκρίνονταν στις εντολές της (τουλάχιστον σε αυτές που η ίδια θεωρούσε αρκετές, χωρίς προηγουμένως να έχει αφιερώσει χρόνο στην κατανόηση της "γλώσσας" του συγκεκριμένου, όχι εύκολου, Ίππου...). Έτσι, όταν μετά από κάποιες προσπάθειες της Χρυσούλας ο Ίππος της, επιτέλους, κατάλαβε το τι του ζητούσαν και κάλπασε, έδειξε τόσο χαρούμενος για το ότι ερμήνευσε τον Άνθρωπο με αποτέλεσμα η Χρυσούλα, μη γνωρίζοντας την 'γλώσσα" του Ίππου της να εκλάβει την χαρά του ως ...δυσαρέσκεια και να αφιππεύσει λυπημένη για την ...αποτυχία της! 


     Τον Ίππο τον παρέλαβε η επόμενη μαθήτρια, η Δήμητρα, η οποία απόλαυσε ένα εξαιρετικό μάθημα από έναν Sepp σε άριστη ψυχολογία η οποία κάθε άλλο παρά επαλήθευε την "άποψη' της Χρυσούλας ότι ήταν ...δυσαρεστημένος. Και αυτά τα φυσικά συμβαίνουν εκεί όπου η γνώση της "γλώσσας" και της ψυχολογίας του Ίππου παραμένει "terra incognita", όπως είναι αναμενόμενο από κάθε αρχάριο...


     Κι ενώ η Δήμητρα περιχαρής με ένα ευτυχισμένο Ίππο και με έναν ευδαίμονα Εκπαιδευτή  ξεκινούσε το μάθημά της, στην ..."κερκίδα" η λυπημένη Χρυσούλα προσπαθούσε να διασκεδάσει την ...θλίψη της παίζοντας αμήχανα με τον γλυκύτατο ανεψιό της... 


     Υποδειγματική η Δήμητρα στις προθερμαντικές διατατικές ασκήσεις της ετοιμάζονταν για ένα ακόμη καλοσχεδιασμένο μάθημα από τον Κωνσταντίνο, πάντοτε πάνω στην ράχη ενός Ίππου ο οποίος κάθε άλλο παρά έδειχνε ...δυσαρεστημένος, όπως νόμιζε η ..."εκτός νυμφώνος" Χρυσούλα μας.


     Μεθοδικότατα ο Κωνσταντίνος ασχολήθηκε με το να δείξει στη Δήμητρα το ιδανικώς, εφίππως,  "τοξεύειν" σε βάδην και η ευφυέστατη Δήμητρα 'τσίμπησε" αμέσως το ..."μήνυμα. 


     Κάπως έτσι, με την πλήρως "υποψιασμένη" Δήμητρα, η εικόνα των πρώτων τοξεύσεών της από βάδην έδωσαν ιδανικό αποτέλεσμα, με έναν Sepp έως και ...όλβιο, εν αντιθέσει με την κρίση της αγαπημένης μας Χρυσούλας που τον ήθελε "δυσαρεστημένο".


     Αυτοεξόριστη στη ..."κερκίδα" η Χρυσούλα άρχισε να ξεπερνά να ξεπερνά τις "αγκυλώσεις" της με τη βοήθεια του συμπαθέστατου νεαρού ανεψιού της που έχοντας καταλάβει την "ψυχολογία" της θείας του, της έκανε χαριτωμένες γκριμάτσες για να την διασκεδάσει... Κι όπως φάνηκε αργότερα όλη αυτή η μεσολαβήσασα "διαδικασία" είχε το τελικό της ...happy end.


     Η Δήμητρα συνέχισε τις έφιππες τοξεύσεις της σε βάδην με εξαιρετικές έλξεις και αφέσεις χορδής, καθώς και με γεωμετρημένο τελικό άνοιγμα της αφήνουσας χείρας, κάτι που καταγράφεται "ανάγλυφα" στις επόμενες τρεις φωτογραφίες όπου αποτυπώνεται μια άριστη διδασκαλία η οποία έγινε πλήρως κατανοητή και υιοθετήθηκε με ακρίβεια επάνω σε έναν Ίππο κάθε άλλο παρά ..."δυσαρεστημένο'. Κι έτσι η Δήμητρα ολοκλήρωσε με επιτυχία το μάθημά της!




     Η τελειομανής Χρυσούλα μας, όμως, ούσα και ευφυέστατη, παρατηρώντας την συμπεριφορά του Ίππου κατά την διάρκεια του μαθήματος της Δήμητρας, είχε διορθώσει, εν τω μεταξύ, την αρχική εσφαλμένη της άποψη περί ...δυσαρεσκείας του Ίππου της εξ αιτίας δικής της ...ανικανότητος χορηγήσεως ορθών εντολών και είχε αρχίσει να ...οραματίζεται την επιστροφή της στο στίβο αλλά χωρίς και να εκτίθεται, ξέροντας ότι ο Εκπαιδευτής της κάθε άλλο παράενδοτικός είναι σε άκριτες συμπεριφορές μαθητών. Η πονηρά αλώπηξη, λοιπόν, άρχισε να το πηγαίνει λαου-λάου και χρησιμοποίησε ως ...Δούρειο Ίππο τον ανεψιό για, τάχα μου τάχα μου μια βολτίτσα επάνω στον ...δυσαρεστημένο Ίππο., όπερ και εγένετο. Αμέσως μετά...


     Αμέσως μετά. τα εκφραστικότατα ματάκια της εγγονής στράφηκαν στον Εκπαιδευτή παππού με ...ικεσία σημίτη τοκογλύφου που ήθελε πάση θυσία τις λίρες του ...ανυποψίαστου πελάτη και του είπε: "Να κάνω μια τελευταία προσπάθεια;" Και ο παππούς που δεν θα μπορούσε να χαλάσει χατήρι στα εγγόνια του αλλά ούτε και να φανεί ενδοτικός στις γαλιφιές τους, πήρε το σκληρό του ύφος και της είπε: "Έστω, αλλά θα κάνεις αυτό κι αυτό κι αυτό και θα είναι μία και μοναδική προσπάθεια. Ή επιτυγχάνεις, ή αποτυγχάνεις μέχρι το επόμενο μάθημα!". Άστραψε από τη χαρά της η Καζακστανή, κατέγραψε επακριβώς στο εγκεφαλικό της "τσιπάκι" τις οδηγίες του παππού, σάλταρε πάνω στον ..."δυσαρεστημένο"  Ίππο και εξετέλεσε με απόλυτην επιτυχία την καλπαστικήν έξοδο μέσα στο όριο διαδρομής και με άνεση ...Kassai. Τόσο ..."δυσαρεστημένο" Ίππο δεν έχουμε ξαναστναντήσει.


     Λοιπόν, προς γενική γνώση και συμμόρφωση, για να επιστρέφει μετά τα μαθήματά του ο παππούς σε κατάσταση νιρβάνας σπίτι του, εφεξής, δεν θέλει να ακούει υποκειμενικές απόψεις αρχαρίων ΟΥΤΕ ΓΙ' ΑΣΤΕΙΟ διότι θα τους στέλνει, πάραυτα, στη ..."κερκίδα". Ο παππούς συνιστά περισσότερο και από την ίππευση, την εμβάθυνση στη γλώσσα και επικοινωνία με τον Ίππο, στην υποβολή της οιασδήποτε ερωτήσεως, αλλά αποκλείει την "κρεβατομουρμούρα" στο στίβο διότι θα ..."πυροβολεί" στο ψαχνό ακόμη και τις εγγόνες του στις οποίες έχει ιδιαίτερη αδυναμία. ...Δημοκρατικά πράγματα! Γκέγκε;


"Επόμενη στάση ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ"