Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Η ΑΡΕΤΗ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ!

"Όταν περιφρονείτε το ευχάριστο και μαλακό κρεβάτι  και
όταν απομακρύνεστε όσο μπορείτε από τη μαλθακότητα:
να η αρχή της αρετής σας!

Friedrich Nietzsche: ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΖΑΡΑΤΟΥΣΤΡΑΣ


     Οκτώ χρόνια σοβαρής, σκληρής και, κυρίως, καλά θεμελιωμένης δουλειάς των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ" επιβεβαιώνουν τους λόγους του μεγάλου Friedrich Nietzsche, μεταστοιχειώνοντας την αρετή αυτής της ιδιότυπης πολεμικής Ομάδος σε κανόνα καθημερινής αρμονίας.

     Eδώ και οκτώ χρόνια ό,τι κι αν επιχειρούμε το καταφέρνουμε με επιτυχία σε πλήρη ασφάλεια και αρμονικά μέχρι σημείου να είμαστε βέβαιοι ότι δίπλα σε μας τους "υπνωτισμένους" από τον Ίππο και την Ιππική, παραστέκουν παντοδύναμα αγαθοποιά πνεύματα που μας δείχνουν το μονοπάτι.

     Τώρα, που ζυγώνει ο χειμώνας, εμείς οι "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ" νοιώθουμε ότι διανύουμε την ατέλειωτη "άνοιξη" της εφιπποτοξοτικής μας δημιουργίας σε πείσμα και των πιο αντίξοων εποχών, όπως η σημερινή. Και σε λίγες μέρες από αυτό το Ιστολόγιο θα ανακοινωθούν τα ...ακόμη καλύτερα για τα μέλη μας! :) 



Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

ENTOΠΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ!



     Θα μπορούσε κανείς να φαντασθεί ότι στο κέντρο του λεκανοπεδίου,  στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας ακριβώς μπροστά στο αστυνομικό μέγαρο, θα ανεπτύσσετο μία λειχήνα [Mycophycophyta] πραγματικό έργο τέχνης, τεράστια, πανέμορφη και με τις ρανίδες της φυσικής ζωντάνιας να λαμπυρίζουν πάνω της; Ποιος θα πίστευε ότι μέσα σε ένα από τα πιο βεβαρυμένα αστικά περιβάλλοντα θα μπορούσε να αναπτυχθεί ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα φυσικής ζωής;


     Με το ίδιο σκεπτικό ο Αρχηγός των «ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ», αφού όργωσε κυριολεκτικώς τα αττικά βουνά για να εντοπίσει το κατάλληλο σημείο για την ορθή εκτέλεση των ασκήσεων της επομένης Προπονήσεώς μας, ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου, αφιερώνοντας την εργασιακή του αργία στην Ομάδα μας, όργωσε και το κλεινόν …άστυ ελπίζοντας ότι τη φορά αυτή θα ήταν πιο τυχερός. Και, πράγματι, ο συλλογισμός του ήταν σωστός!




     Έτσι, οι τυχεροί που θα λάβουν μέρος στην ομαδική Προπόνηση Παραδοσιακής Τοξοβολίας του Σαββάτου 1η Νοεμβρίου 2014, θα τοξεύσουν σε ένα εξαιρετικά ενεργειακό σημείο αισθανόμενοι την απόλυτη χαλάρωση και εσωτερική ενδυνάμωση.


ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΗ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ
ΤΗΣ 1ης ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014 !

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

KAWALLERIESCHULE HANNOVER


     Kavallerieschule in Hannover entstand 1920 als Nachfolgeeinrichtung des Preußischen Militärreitinstituts Hannover in Hannover und diente der Kavallerie-Ausbildung. Sie erlangte einen ebenso legendären Ruf wie ihre Vorgängereinrichtung in der sportlichen und militärischen Reiterei.


     Die Kavallerieschule wurde am 1. Januar 1920 als Nachfolgeeinrichtung des Militärreitinstituts gegründet, was in Übereinstimmung mit dem Versailler Vertrag nach dem Ersten Weltkrieg stand. Sie hatte ihren Hauptsitz in den großen Kasernen- und Stallanlagen der Vorgängereinrichtung im inzwischen eingemeindeten Vahrenwald. Außerdem gab es zwei weitere Standorte in der Kaserne an der Möckernstraße und in einer der Kasernen am Welfenplatz. Die Schule war ein Lehr- und Ausbildungsinstitut der Kavallerie, das von der Reichswehr gegründet wurde und später zur Wehrmacht überging. Ihre Aufgabe bestand unter anderem darin, Offizierspferde zuzureiten, die dann an die Truppe ausgeliefert wurden. Außerdem bildete sie Fähnriche waffentechnisch aus, die kurz vor der Beförderung zum Offizier standen. Die ausgebildeten Reiter wirkten als Vorbilder in der Truppe, wozu auch die jährlichen Kurse für Stabsoffiziere und Rittmeister beitrugen.


     In der Kavallerieschule wurden zahlreiche hervorragende Reiter ausgebildet. Unter anderem besuchte Claus Schenk Graf von Stauffenberg bis 1929 die Kavallerieschule. Stauffenberg wurde noch einmal zum 1. September 1934 als Bereitoffizier dorthin versetzt. Die Schule erreichte auf militärischem Gebiet die Bedeutung der Vorgängereinrichtung in Form des Militärreitinstituts Hannover. Die in der Kavallerieschule praktizierte deutsche Reitlehre war richtungsweisend im In- und Ausland und wirkt bis heute auf die Reiterausbildung in Reitvereinen und Reitschulen.


     Die Schule unterhielt gute jagdreiterliche Beziehungen zu adligen Häusern, wie dem Haus Schaumburg-Lippe in Bückeburg, dem fürstliche Münsterschen Haus Derneburg und zu den Freiherren von Cramm in Brüggen und dem Graf Görtz in Brunkensen. Zur Kavallerieschule gehörte eine Meute, mit der Schleppjagden in der Vahrenwalder Heide und der Isernhägener Feldmark durchgeführt wurden. Die Hundemeute war außerhalb der Kaserne im Jagdstall untergebracht. Die Gebäude wurden 1946 vom Reiterverein Hannover übernommen. Später wurde dort eine Reitbahn errichtet und 1958 wurde daraus das Reiterstadion mit dem 1964 eingeweihten Turnierplatz.


     Die Kavalleriereitschule wurde nach einem OKH-Entschluss von 1935 durch die Kavallerie- und Panzertruppenschule Krampnitz (Heeres-Reitschule) in Potsdam-Krampnitz abgelöst. Der Grund der 1939 erfolgten Verlegung nach Krampnitz bestand auch darin, das sich die Stadt Hannover mit ihren Industrieanlagen und Wohnvierteln ständig ausdehnte und den Raum für die Reiterei zunehmend eingengte.


Video:
ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΡΙΣΤΑ ΜΙΑ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ



     Σε προηγούμενη ανάρτηση αναφερθήκαμε στην ορθή επιλογή των "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ" να ασκούμεθα σε φυσικούς, υπαίθριους χώρους και την ιδιαίτερη προσπάθεια των στελεχών της Ομάδος ώστε, πλην της σταθερής Κοιλάδος, να εντοπίζουν, εγκαίρως, κατάλληλους χώρους για την άρτια επιτέλεση του περιεχομένου κάθε Προπονήσεως, κυρίως, στη Παραδοσιακή Τοξοβολία.


     Εν όψει, λοιπόν, της επόμενης Προπονήσεώς μας στη Παραδοσιακή Τοξοβολία με ένα πολύ ιδιαίτερο περιεχόμενο ασκήσεων, ο Αρχηγός της Ομάδος με τον Σπύρο  και τη Βαρβάρα, παρά το έντονο χιονόνερο και τις χαμηλές θερμοκρασίες, όργωσαν τις πεντελικές κορυφές για να ανακαλύψουν το πιο κατάλληλο σημείο για την επικείμενη Προπόνησή μας.


     Οι όχι και καλύτερες καιρικές συνθήκες είχαν, από την προηγούμενη, μετατρέψει το χωμάτινο οδικό δίκτυο στην ορεινή Πεντέλη σε λίμνες αλλά οι οδηγικές ικανότητες του Σπύρου και το κατάλληλο για τη περίσταση όχημά του μας έβγαλαν ασπροπρόσωπους.


     Έτσι, με τον Σπύρο στο τιμόνι και έχοντας την αίσθηση ότι βρισκόμασταν περισσότερο σε βάρκα παρά σε αυτοκίνητο, περνώντας από νεροφαγώματα και αρκετά επικίνδυνα σημεία, βρεθήκαμε στη κορυφογραμμή αναζητώντας το ιδανικό σημείο για την επόμενη Προπόνησή μας.  Είναι φυσικό πολλά Μέλη μας να αγνοούν το τι προηγείται της καλής οργανώσεως μιας Προπονήσεως όμως συχνά αφιερώνονται πολλές και επίπονες ώρες προετοιμασίας ώστε το αποτέλεσμα να είναι ασφαλές και ωφέλιμο για όλους τους "ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ"!


     Η ενεργειακή δύναμη πολύ υψηλή σε αυτό το αττικό βουνό που άλλοτε, κατά τον 7ο αιώνα π.χ.χ., ονομάζονταν "Βριλησσός" (= "Ισχυρός Λίθος" από τα συνθετικά βριάω - βριώ : έχω ισχύ + λάας : πέτρα + κατάληξη -σος), ονομασία με την οποία  συναντάμε αυτό το βουνό σε κείμενα του Ηρόδοτου και του Θουκυδίδη, ενώ κατά τον  3ο αιώνα π.χ.χ.  το βουνό αυτό μετονομάζεται σε "Πεντέλη" από το δήμο που εγκαθίσταται στο λόφο μπροστά του (Αρχαίος Δήμος Πεντέλης).


     Τα "σπλάχνα" του που τροφοδότησαν με το εξαιρετικό τους μάρμαρο το οικοδόμημα του Παρθενώνος αλλά και πλείστα όσα μνημειακά κτίσματα του αττικού λεκανοπεδίου προβάλλουν ακόμη "ολοζώντανα" ανάμεσα από την εκπληκτική βλάστηση του τοπίου και η κρύα και βροχερή μέρα όλες αυτές τις εμπειρίες τις έκανε ακόμη πιο αισθησιακές στα στελέχη της Ομάδος που, ακούραστα, όργωναν με τα πόδια αλλά και το "μάτι" όλη την ορεινή περιοχή.


     Λόγω της ιδιαιτερότητος των ασκήσεων της επικείμενης Προπονήσεως, σε αυτή την έξοδό μας βρεθήκαμε στη κορυφογραμμή, στο χείλος γκρεμών και σε πανέμορφες πλαγιές της Πεντέλης, εκεί όπου θα μπορούσε να υπάρξει το πολυπόθητο σημείο της αναζητήσεώς μας.


     Ιδιαίτερη η συγκίνησή μας κι όταν περάσαμε μπροστά κι απ΄το μονοπάτι μέσω του οποίου οι επήλυδες δούλοι των αρχαίων Αθηναίων κατέβαζαν τα μάρμαρα που προορίζονταν για τον λαμπρό Παρθενώνα των Αθηνών του Περικλέους, εκείνου του ηγεμόνα για τον οποίο ίσχυσε το "τα πάντα αυτώ επιτρέπειν"! 


     Τα βήματά μας δεν άργησαν να φθάσουν στο γνωστό σπήλαιο των Αμώμων το οποίο, ο θρύλος και όχι η ιστορική τεκμηρίωση θέλει ως λημέρι του ρομαντικού ...λήσταρχου Νταβέλη. Ήμασταν σε υψόμετρο 720 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας.


     Αν και δε βρισκόμασταν σ' αυτό το σημείο για πρώτη φορά, προσεγγίσαμε το σπήλαιο με τον ενθουσιασμό που εμπνέει σε όσους το πλησιάζουν για να "σκανάρουμε" κάθε δυνατότητα.


     Στο άλλοτε Ιερό του Πανός, το δισυπόστατο ναίδριο του 12ου αιώνος μας υποδέχονταν με την ίδια, πάντοτε, φιλόξενη διάθεση στο ορεινό τοπίο, υπό τη σκέπη της εισόδου του κυρίως σπηλαίου.


     Εκεί που άλλοτε λατρεύονταν ο θεός Πάνας, τώρα, κάποιες βυζαντινές τοιχογραφίες μιλούσαν για την θρησκευτική μετάλλαξη...


     ...την ίδια μετάλλαξη που μαρτυρούσαν και οι γλυπτές φιγούρες "αγγέλων" στους βράχους της φυσικής τοιχοποιίας του ναϊδρίου.


     Πάντα συμπαθητικό το όλο σκηνικό, παραμένει μια "σταθερή αισθητική αξία" της Πεντέλης, αλλά η δική μας αγωνία ήταν ο εντοπισμός του καταλληλότερου σημείου για την προσεχή Προπόνησή μας στη Παραδοσιακή Τοξοβολία. 


     Το "σκανάρισμά" μας συμπεριέλαβε και το ίδιο το σπήλαιο, αλλά τα αποτελέσματα και πάλι δεν ικανοποιούσαν τις παραμέτρους της μελλοντικής Προπονήσεώς μας.


     Το όλο αττικό τοπίο ίδιο σε όλη την έκτασή του και θυμηθήκαμε την υπέροχη εκείνη "ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΗ" μας (τον Μάρτιο του 2013) που απολαύσαμε πάνω στη Πάρνηθα. 


     Σήμερα, όμως, είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε και "extra" θέαμα, όταν μια παρέα οδηγών οχημάτων "off road" κινήθηκε κοντά μας και κάποιος, ο πιο ευφάνταστος, αποκλείσθηκε μέσα σε μία στενή χαράδρα και χρειάσθηκε ολόκληρη "επιχείρηση" ανασύρσεώς του από μέσα.


     Αν και ο μηχανοκίνητος αθλητισμός είναι εντελώς αντίθετος με το πνεύμα της δικής μας φυσικής δραστηριότητος, εν τούτοις, δε παύουμε να θαυμάζουμε κάθε Άνθρωπο ο οποίος επιχειρεί να εξερευνήσει τη Φύση και τις αντοχές του.


     Και τα παιδιά που συναντήσαμε σήμερα, μας έκαναν να εκτιμήσουμε ακόμη περισσότερο τους Συνέλληνες οι οποίοι προσπαθούν, καθένας με το δικό του τρόπο, να αναμετρηθούν με τα στοιχεία της Φύσεως και να ορίσουν τις διαστάσεις ενός τίμιου διαλόγου μαζύ της. 


     Επιστρέφοντας στην αναζήτησή μας, δυστυχώς, όλη αυτή η ωραία σημερινή "άνοδός" μας στη βροχερή και κρύα Πεντέλη μπορεί να μας προσέφερε πανέμορφες εμπειρίες αλλά δε μας επέτρεψε να ανακαλύψουμε το ζητούμενο. Αυτό σημαίνει ότι, συνεπείς στις απαιτήσεις του προπονητικού προγράμματός μας κατά τις μεσολαβούσες μέρες θα προσπαθήσουμε να το εντοπίσουμε ώστε, ασχέτως "επιτελικών κόπων κι εργατωρών" τα Μέλη μας να απολαύσουν ακόμη μία Προπόνηση Παραδοσιακής Τοξοβολίας ασφαλή και ωφέλιμη.





ΝΕΑ ΠΡΟΣΚΤΗΜΑΤΑ - NEW ACQUISITIONS


     Οκτώ χρόνια πέρασαν από τότε που άρχισε η οργάνωση της Βιβλιοθήκης των «ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ». Σήμερα, πολλοί σπάνιοι και σημαντικοί τόμοι σχετικοί με την Ιστορία, την Ιππική, την Παραδοσιακή Τοξοβολία, την Κλασική Φιλολογία και την Τέχνη του Πολέμου κοσμούν τη Βιβλιοθήκη μας.. Οι ευχαριστίες μας αποτελούν πτωχή μόνον έκφραση της ευγνωμοσύνης μας προς τους δωρητές μας. Ακολουθούν τα νέα μας αποκτήματα:

     Eight years have passed since starting to organize the Library of “GREEK CENTAURS”. Today, many rare and important volumes on History, Equestrianism, Traditional Archery, Classical Literature, Warfare etc decorate our Library. Our thanks are only a poor expression of our gratitude to all gentle donators! New acquisitions are following: