Το απόγευμα είχαμε μία συναρπαστική επίσκεψη στην εμβληματική Πλατεία Ηρώων (Hősök tere) και στο Városliget όπου το κάλλος του φυσικού τοπίου με τα άφθονα νερά συνδυάζεται με την Τέχνη της ιστορικής Αρχιτεκτονικής! Και αυτή την ώρα που γράφονται τούτες οι γραμμές, οι ταξιδιώτες μας απολαμβάνουν σε λαϊκό ταβερνάκι Hortobágyi húsos palacsinta, Jókai bableves και Lecsókolbásszal, αυτές τις θεσπέσιες γεύσεις της ουγγρικής κουζίνας διότι η αυριανή ημέρα μας θέλει ...Μαγυάρικα δυνατούς και μαχητικούς μέσα στο ...αρματοδρόμιο! Και θα ξυπνήσουμε ξημέρωμα γιατί το αυριανό πρόγραμμα είναι πολύ βαρύ και ...μπαρουτοκαπνισμένο με ...βαρέα διαμετρήματα!

ΥΓ. Kι αν υπάρχει, παραδόξως, έστω και κάποιος που ακόμη δε κατάλαβε γιατί κάνουμε αυτή την εξόρμηση στην Ουγγαρία, ή, εάν νομίζει ότι επιχειρούμε κάποιο τουριστικό ταξίδι ...διακοπών, παραθέτουμε εν συνεχεία έναν διάλογο που έλαβε χώρα σήμερα στο Facebook μεταξύ του λογαριασμού της Ομάδος των "Ελλήνων Κενταύρων" που, σε δύσκολες στιγμές, μας τον παρεχώρησε ο φίλτατος Αλβανός Ervis Sadiku και του κ. Αλκιβιάδη Ζουρνατζή περί της Παιδείας των Όπλων και του δικαιώματος του οπλοφορείν:
Όπως, δυστυχώς διαπιστώνεται από τον παραπάνω διάλογο σε μία χώρα-εβραϊκό προτεκτοράτο όπου η διατήρηση του ελέγχου της κοινωνίας προϋποθέτει την γενική στέρηση Παιδείας, η Παιδεία των Όπλων παραμένει ...αδιανόητη και η κουμπουρολαγνεία, ανάμεικτη με σεξισμό και αγραμματοσύνη δυσκολεύει τους κατοίκους μιας ανέθνιστης, πλέον, γεωγραφικής περιοχής να συναισθανθούν τις βασικές προϋποθέσεις του "φέρειν όπλο"! Εμείς, πάντως, επιτελούμε το καθήκον μας!
Kαι ..."πριν αλέκτορα φωνήσαι!" ήρθε και η επισφράγιση των θέσεών μας περί Παιδείας των Όπλων και οπλοφορίας των αστοιχείωτων γραικύλων κουμπουροφόρων οι οποίοι ξημεροβραδιάζονται σε στέκια του υποκόσμου νομίζοντας ότι ένα όπλο αποτελεί προέκταση του ανύπαρκτου ανδρισμού τους και καταλήγοντας σε τάφους, εδώλια, νοσοκομεία και φυλακές! Και η δική μας προσπάθεια είναι να εμπνεύσουμε σεβασμό, γνώση και προσοχή σε ένα μέσο τόσο σοβαρό που οι επιπτώσεις του αγγίζουν την ίδια την ζωή: Το όπλο, πυροβόλο, αγχέμαχο ή εκηβόλο.
Τηρώντας αυστηρά το πρόγραμμά μας, ως είθισται στην Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων", οι εκπαιδευόμενοί μας βρέθηκαν ενωρίς το πρωί στο αρματοδρόμιο για να μυηθούν από τον ειδικό Εκπαιδευτή της τοπικής Σχολής και διαπιστευμένο του Ν.Α.Τ.Ο., στο υπέροχο όπλο που λέγεται "άρμα μάχης". Το γκρουπ χωρίστηκε σε δύο ομάδες για λόγους εργονομίας με την μία να εισάγεται στο άρμα και την άλλη στην χρήση του πολυβόλου του Τ-72Β3, όπως άριστα σχεδίασε για την ημερίδα η Ούγγρικη Σχολή. Και η πρώτη δουλειά των εκπαιδευομένων ήταν να σηκώσουν στην κεραία του άρματος το διακριτικό της Σχολής μας. Η προνοητική Έλενα έκανε καλή δουλειά κατά την προετοιμασία και σήμερα, όπως φαίνεται κάνει ακόμη καλύτερη!
Σε τέλεια Αγγλικά και με γλώσσα λακωνική και στρατιωτική, ο Εκπαιδευτής εξάντλησε στους ταξιδιώτες μας ένα σύντομο ιστορικό του όπλου και μια βασική ορολογία των μερών του ώστε η εκπαίδευση που θα ακολουθούσε να γίνει ευκολότερα και πιο κατανοητή.
Αντιστοίχως και στην ομάδα του πολυβόλου έγινε από δεύτερον Εκπαιδευτή η ανάλογη μυητική εισαγωγή. Και η ημερίδα συνεχίζεται στην Ουγγαρία ενώ, στην Αθήνα, μαθαίνουμε ότι "κάποιοι" (που θεωρούν εαυτούς αθέατους...) αναζητούν επί ματαίω τα ..."ίχνη" μας! Η Έλενα θα αποδείξει ότι μία γυναίκα μπορεί να νικήσει και τον πιο ...περίεργο άνδρα! Και αυτό το λεπτεπίλεπτο κορίτσι μόλις μας ενημερώνει ότι, ήδη, το αρματοδρόμιο ...ντουμάνιασε από σκόνη!
Κυνηγώντας τον χρόνο ώστε να αξιοποιηθεί και το τελευταίο δευτερόλεπτό του το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε με την "ψυχή" της Έλενας στα ...δόντια της, αλλά βγήκε! Άθλος, αλλά ολοκληρώθηκε με ασφάλεια για όλους και, βεβαίως, με πλήρες εκπαιδευτικό όφελος και άφθονο χώμα στους οισοφάγους όλων! Στο τέλος κάποιοι δήλωσαν ότι έζησαν σκηνές ταινίας... γιατί, όπως και να το κάνουμε, όταν κάνεις ...κόντρες με άρματα μάχης σε αρματοδρόμιο δεν είσαι το ίδιο με τους κοντράκηδες της παραλιακής με κουρσάκια.
Όμως, η ημερίδα είχε και συνέχεια, μια συνέχεια χαλαρωτική, ένα BBQ που μας προσέφερε η Σχολή που μας υποδέχθηκε με τα ελέη της Ουγγαρίας ...εμφιαλωμένα και μη!
Κι ας μη φανταστεί κανείς ότι εδώ τελειώσαμε! Όχι, είχαμε υποσχεθεί και ...θρησκευτικό απόδειπνο οπότε ήρθε και η στιγμή για την υλοποίηση μιας ...πατερικής υποσχέσεως: "ΜΑΚΑΡΙΑ ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΑΙ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ", η "Δογματική" του Ιδρυτή των "Ελλήνων Κενταύρων" την οποία συνέγραψε όταν ήταν πολιτικός κρατούμενος ' τι, δεν καταλάβατε; Δεν πειράζει, ελάτε στην επόμενη εξόρμησή μας, κατά τον Απρίλιο, που θα έχει και "ΜΑΚΑΡΙΑ ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΑΙ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ", και βαρέα όπλα και ...Αλεξίπτωση! Αρχές Ιανουαρίου η σχετική ανακοίνωση!
Αλλά, οι εκπαιδευόμενοί μας δεν πήραν μόνον δώρο από τον Ιδρυτή των "Ελλήνων Κενταύρων" ' πήραν και από την Σχολή που μας μύησε στο όπλο των Τεθωρακισμένων. Κι αυτό δεν ήταν άλλο από ένα υπέροχο αναμνηστικό επισμαλτωμένο το οποίο, όμως, θα προσφερθεί στους ταξιδιώτες μας μετά την επιστροφή τους στην Αθήνα όπου θα τους χορηγηθεί και η διαπίστευση της συμμετοχής τους στην παρούσα εξόρμηση ως αναμνηστικό ζωής.
Tην σημερινή ημέρα την κρατήσαμε για την απότιση φόρου Τιμής στους ηρωικούς εξεγερμένους Ούγγρους της μεγάλης αντικομμουνιστικής επαναστάσεως του 1956, κάνοντας μιαν έγκαιρη αλλαγή προγράμματος μεταθέτοντας την εκπαίδευση για την χθεσινή ημέρα. Έτσι, σήμερα, σχεδόν σύσσωμο το γκρουπ (με απουσία μόνον δύο μελών) και με επικεφαλής την Έλενα, περιηγήθηκε πεζή το κέντρο της πόλεως από την ιστορική πλατεία Bem József tér όπου ξεκίνησε η επανάσταση του 1956 και καταλήγοντας στο Μουσείο "Νοσοκομείο μέσα στα βράχια", ζωντανεύοντας τις μνήμες των "στιγμών" του μεγάλου ξεσηκωμού.
Το Μουσείο «Νοσοκομείο στους Βράχους και πυρηνικό καταφύγιο» (στα Ουγγρικά Sziklakórház Atombunker Múzeum) βρίσκεται κάτω από τον λόφο του Κάστρου της Βούδας, στη δυτική όχθη του Δούναβη, στην ιστορική πλευρά της Βούδας και αποτελεί έναν από τους πλέον ιδιαίτερους ιστορικούς χώρους της Βουδαπέστης διότι δεν είναι απλώς ένα μουσείο στρατιωτικής ιατρικής, αλλά είναι ένα πραγματικό υπόγειο συγκρότημα που λειτούργησε ως νοσοκομείο εκτάκτου ανάγκης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, περιέθαλψε τραυματίες κατά την Ουγγρική Επανάσταση του 1956 και στη συνέχεια διαμορφώθηκε ως μυστική εγκατάσταση πολιτικής προστασίας για την περίπτωση πυρηνικού ή χημικού πολέμου. Στην τελετή των εγκαινίων που έγιναν στις 20 Φεβρουαρίου 1944 παρευρέθηκε η κόμισσα Ilona Edelsheim-Gyulai, χήρα του István Horthy, πρωτότοκου γιου του ναυάρχου Miklós Horthy που κυβέρνησε την Ουγγαρία ως αντιβασιλέας από το 1920 έως το 1944, η οποία αργότερα εργάστηκε εκεί ως νοσηλεύτρια, ενώ επικεφαλής των νοσηλευτριών ήταν η κόμισσα Ilona Andrássy της ιστορικής οικογενείας Andrássy το όνομα της οποίας φέρει το αριστοκρατικότερο βουλεβάρτο της Βουδαπέστης. Το συγκρότημα αναπτύσσεται μέσα σε ένα φυσικό σύστημα σπηλαίων και υπόγειων διαδρόμων, το οποίο δημιουργήθηκε από τη δράση των υπόγειων υδάτων στα ασβεστολιθικά πετρώματα της περιοχής. Η φυσική αυτή διαμόρφωση είχε αξιοποιηθεί επί αιώνες από τους κατοίκους του Κάστρου. Η συνολική επιφάνεια του μουσειακού χώρου εκτείνεται σε, περίπου, 2.000–2.300 τ.μ., ανάλογα με την πηγή και τον τρόπο υπολογισμού. Οι υπόγειοι θάλαμοι, οι φυσικές κοιλότητες και οι, τεχνητά διαμορφωμένοι, διάδρομοι επέτρεψαν την κατασκευή ενός λειτουργικού νοσοκομείου χωρίς να απαιτηθεί η ανέγερση ενός συμβατικού κτηρίου στην επιφάνεια. Η ιστορική του αξία βρίσκεται ακριβώς στη διαδοχική χρήση του: Ο ίδιος υπόγειος χώρος προσαρμόστηκε στις απαιτήσεις τριών διαφορετικών ιστορικών περιόδων, από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς και την πολιορκία μιας ευρωπαϊκής πρωτεύουσας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι τον φόβο μιας ευρύτερης πυρηνικής συγκρούσεως μεταξύ των δύο συνασπισμών του Ψυχρού Πολέμου. Έτσι, μεταπολεμικώς, το υπόγειο νοσοκομείο της Βούδας επαναλειτούργησε το 1956 για να περιθάλψει τραυματίες της αντικομμουνιστικής επαναστάσεως. Έτσι, ο χώρος συνδέει δύο διαφορετικές ιστορικές κρίσεις, την πολιορκία του 1944–1945 και την επανάσταση του 1956, με κοινό άξονα την περίθαλψη ανθρώπων μέσα σε συνθήκες πολεμικής βίας.
Στο τέλος της σημερινής περιηγήσεως μας περίμενε η Κεντρική Αγορά της Βουδαπέστης με τα μαγαζιά που προσφέρουν υπέροχα εδέσματα σε πολύ οικονομικές τιμές να χορτάσουμε σαν ...Ούγγροι.


Μετά τα χθεσινά «εξοντωτικά» …πεζοπορικά, σήμερα το πρόγραμμα περιείχε ένα ελεύθερο πρωινό μέχρι το απομεσήμερο όπου, στις τρεις, ξεκινήσαμε έναν τρίωρο ιστορικό περίπατο με τίτλο «Η Βουδαπέστη της Επαναστάσεως του 1956» με επικεφαλής μία Έλενα, ιστοριοδίφη πλέον, των …ουγγρικών πραγμάτων! Σκοπός του περιπάτου ήταν να φύγουν τα μέλη του γκρουπ έχοντας κατανοήσει τις τρεις διακριτές όψεις της ουγγρικής επαναστάσεως του 1956, την πολιτική διαμαρτυρία μπροστά στο Κοινοβούλιο κατά του σοβιετικού κομμουνισμού, τη σύγκρουση γύρω από την κρατική ενημέρωση και την ένοπλη αντίσταση στο Corvin köz.
Ο ιστορικός περίπατος ξεκίνησε με την πλήρη συμμετοχή όλων των ταξιδιωτών μας, από την πλατεία Kossuth για να επισημανθεί «Τι σημαίνει να συγκεντρώνεται ένας λαός μπροστά στο κέντρο της πολιτικής εξουσίας, όταν αμφισβητεί τη νομιμότητα του καθεστώτος» και να τονιστεί πόσο σημαντικό είναι να εξεγείρεται ο αδικούμενος Πολίτης για να προασπισθεί τις πατριωτικές και κοινωνικές του Αξίες. Εδώ, η Έλενα εξήγησε:
«Βρισκόμαστε μπροστά στο Ουγγρικό Κοινοβούλιο, στο πολιτικό κέντρο της χώρας. Εδώ, στις 25 Οκτωβρίου 1956, χιλιάδες Ούγγροι πολίτες συγκεντρώθηκαν μέσα σε μια ατμόσφαιρα που αρχικά δεν προμήνυε το μέγεθος της μεγάλης θυσίας που θα ακολουθούσε.
Η Ουγγαρία βρισκόταν ήδη σε εξέγερση. Οι διαδηλωτές ζητούσαν πολιτικές ελευθερίες, εθνική ανεξαρτησία και απομάκρυνση της σοβιετικής στρατιωτικής παρουσίας. Η συγκέντρωση στην πλατεία κατέληξε σε δολοφονικούς πυροβολισμούς εναντίον του πλήθους. Το επεισόδιο έμεινε γνωστό ως Véres csütörtök, δηλαδή “Ματωμένη Πέμπτη”.
Οι ακριβείς συνθήκες ενάρξεως των πυρών και ο αριθμός των νεκρών συγκλονίζουν και παραμένουν αντικείμενα, παραπέρα, ιστορικής έρευνας. Το ουσιώδες είναι ότι το γεγονός αυτό ενίσχυσε την πεποίθηση πολλών Ούγγρων πως η σύγκρουση δεν μπορούσε πλέον να περιοριστεί σε ειρηνικές διαδηλώσεις γιατί τίποτε το σοβαρό δεν κερδίζεται με “βελούδινες” διαδικασίες αλλά κατακτάται με αίμα».
Κατόπιν το γκρουπ μας βρέθηκε στην Ουγγρική Ραδιοφωνία όπου αναλύθηκε πώς μια αυθόρμητη διαδήλωση μετατράπηκε σε αιματηρή ένοπλη εξέγερση. Η ΄Ελενα και πάλι ακούστηκε:
«Στην οδό Bródy Sándor βρισκόταν το κέντρο της Ουγγρικής Ραδιοφωνίας. Στις 23 Οκτωβρίου 1956, η ραδιοφωνία έγινε ένα από τα κρισιμότερα σημεία της εξεγέρσεως. Οι φοιτητές είχαν συντάξει ένα πρόγραμμα δεκαέξι αιτημάτων, στο οποίο περιλαμβάνονταν πολιτικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, ελευθερίες και η αποχώρηση των σοβιετικών στρατευμάτων. Διαδηλωτές ήρθαν εδώ για να ζητήσουν τη μετάδοσή του από το ραδιόφωνο. Η ηγεσία του σταθμού αρνήθηκε να μεταδώσει τα αιτήματα όπως ζητούσαν οι διαδηλωτές και καθώς η συγκέντρωση μεγάλωνε, η ένταση κλιμακώθηκε. Οι πυροβολισμοί εναντίον των διαδηλωτών κατά την προσπάθειά τους να καταλάβουν το κτήριο συνέβαλαν στη μετατροπή της διαδηλώσεως σε αιματηρή ένοπλη επανάσταση»
Εν συνεχεία το γκρουπ κατευθύνθηκε προς το Corvin köz για να τιμήσουμε όλοι μαζύ την οργανωμένη αντίσταση των νεαρών μαχητών της αντικομμουνιστικής επαναστάσεως. Και η Έλενα κατέληξε, όπως την ακούμε στο ηχητικό που μας έστειλε:
«Η ελευθερία δεν υποτάσσεται! Η Ουγγρική Επανάσταση του 1956 υπήρξε μια μεγαλειώδης μαρτυρία της ακατάβλητης θελήσεως ενός λαού να ορίζει ο ίδιος την τύχη του. Απέναντι στην εισβολή των σοβιετικών στρατευμάτων και στην επιβολή του κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού, οι Ούγγροι ύψωσαν το ανάστημά τους, διεκδικώντας όσα καμία υπερδύναμη δεν δικαιούται να τους στερήσει: Την εθνική ανεξαρτησία, την πολιτική ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Με πενιχρά μέσα, αλλά με απαράμιλλο θάρρος, φοιτητές, εργάτες και απλοί πολίτες αντιστάθηκαν σε μια συντριπτικά υπέρτερη στρατιωτική δύναμη. Πολλοί θυσίασαν τη ζωή τους· εκατοντάδες χιλιάδες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους. Η εξέγερσή τους καταπνίγηκε στρατιωτικά, όχι όμως και το ιστορικό της μήνυμα η οποία νίκησε στο τέλος, αποδίδοντας μια ελεύθερη Πατρίδα. Διότι η ελευθερία ενός έθνους είναι δικαίωμα που κατακτάται, υπερασπίζεται και, όταν χρειαστεί, πληρώνεται με αίμα. Η Βουδαπέστη του 1956 μας υπενθυμίζει ότι τα τανκς μπορούν να καταλάβουν δρόμους και πλατείες, μπορούν να συντρίψουν την ένοπλη αντίσταση, αλλά δεν μπορούν να εξαλείψουν τη διεκδίκηση ενός λαού για την ελευθερία του. Τιμή και μνήμη στους νεκρούς της ουγγρικής επαναστάσεως. Τιμή σε όλους εκείνους που αντιστάθηκαν στην ξένη επιβολή και μας διδάσκουν να πολεμάμε για τις Αξίες μας με κάθε τρόπο!»
Εξαίσια η Έλενα, κράτησε αμείωτη την προσοχή του γκρουπ της με μία ιστορική αναφορά που μόνη της σχεδίασε κι εκτέλεσε καθώς και την δική μας ακούγοντας την γλαφυρή ξενάγησή της κατά τον τρίωρο ιστορική περίπατο στη «Βουδαπέστη της Επαναστάσεως του 1956». Της είμαστε ευγνώμονες!
Aπό το Corvin köz στο “New York Café” η απόσταση είναι μια χαλαρή πεζοπορία μισής ώρας γεμάτης περίσκεψη για όσα προηγήθηκαν, ένα ιντερμέδιο ιστορικής αναπολήσεως όσων ακούστηκαν από την φωνή της Έλενας και με θερμοκρασία 12C το γκρουπ ξαναβρήκε τους ρυθμούς του και ήταν ό,τι πιο ευχάριστο ένας περίπατος στα φαρδιά πεζοδρόμια των λεωφόρων József körút και Erzsébet körút, φθάνοντας στο διάσημο καφέ όπου τους περίμεναν τα κρατημένα, από ημέρες τραπέζια, για ένα χαλαρωτικό καφεδάκι και κάποιο γλύκισμα. Μπορεί η αδυναμία του Ιδρυτή των «Ελλήνων Κενταύρων» να είναι το “Gerbeaud” αλλά, πολύ σωστά, η Έλενα επέμεινε στο “New York Café” ως πλέον καθιερωμένο στα desiderata των επισκεπτών της Βουδαπέστης λέγοντας, μάλιστα, στον Αριστοτέλη «Θα είναι καλό να “αποστρατιωτικοποιήσουμε” και να ελαφρύνουμε το πρόγραμμα.» κι ο Αριστοτέλης δεν επιμένει καθόλου όταν ο συνομιλητής του έχει επιχείρημα! Και, να ‘μαστε στο “New York Café” στο οποίο ο Αριστοτέλης, παρά τα πάμπολλα ταξίδια στη Βουδαπέστη ουδέποτε το επισκέφθηκε, εμμονικώς πιστός στο “Gerbeaud” με το εμπνευσμένο πρωινό του και την …«ποιητική» ομελέτα του Friss Szarvasgombas Omlet, αλλά, τέλος πάντων. Και την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές το πανέμορφο “New York Café” συνεχίζει να φιλοξενεί τους ταξιδιώτες μας.

Αναλογιζόμενοι την ομοθυμία και την πειθαρχία των μελών του γκρουπ μας να παρακολουθήσουν όχι απλώς ομαδικώς αλλά και ..ευλαβικώς ένα τόσο απαιτητικό, πολιτιστικό, πρόγραμμα, απορούμε με τα ταξιδιωτικά γραφεία της χώρας ας που θεωρούν ότι οι Έλληνες ταξιδεύουν για «να ψωνίσουν και να γλεντήσουν» συχνά σε μαγαζιά β΄ διαλογής και διάφορα καταγώγια όταν 30 νεαροί συμπατριώτες μας (όπως και οι 30 της προηγούμενης, παρόμοιας, εξορμήσεώς μας, δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον με ένα αμιγώς ιστορικο/πολιτιστικό εκδρομικό πρόγραμμα το οποίο, βεβαίως, δεν στερείται και δράσεως. Κρίμα!
Kαι ως είθισται, τις εκδρομές τις παίρνουμε μαζύ μας, επιστρέφοντας στον τόπο μας. Και οι εκδρομείς μας, κατά πως μας περιέγραψε η αγαπημένη μας Έλενα, περιφρόνησαν εντελώς την Váci Utca και τις βιτρίνες της και ζήτησαν να κατευθυνθούν σε κάτι παραδοσιακό και ...ενδιαφέρον ' έτσι η ακούραστη συνοδός τους επέλεξε να τους πάει σε μια ...γιούρτα για να αγοράσουν αυτά που, ως φαίνεται, είχαν προγραμματίσει πολύ πριν ξεκινήσουν, αξιοποιώντας και την βολική μεταφορά με το πούλμαν στο οποίο θα διατηρούσαν και τον έλεγχο των "ευαίσθητων" ...επιθυμιών τους μέχρι την Αθήνα! Και ιδού οι ταξιδιώτες μας στα ...κασσαϊκά "Szkita" να "σηκώνουν" ρούχα, μπότες και, βεβαίως, τόξα σε ποιότητα ...θεϊκή και τιμές ...Καρπαθίων.
Σήμερα, ένα πούλμαν γεμάτο χαρούμενος ταξιδιώτες ξεκίνησε από την Βουδαπέστη, επιστρέφοντας στην Αθήνα, με μία αλλαγή προγράμματος ώστε οι ταξιδιώτες μας να βιώσουν και να απολαύσουν ακόμη μία ιστορική πόλη στην οποία θα ξεναγηθούν και θα διανυκτερεύσουν ώστε το ταξίδι της επιστροφής να τους είναι ακόμη μια όμορφη και ξεκούραστη εμπειρία.
ENHMEΡΩΣΗ
25/10/2026 β.
Στον δρόμο της επιστροφής και στην Νις για ξενάγηση και διανυκτέρευση. Η ξενάγησή μας στο κέντρο της πόλεως ξεκίνησε το απόγευμα, αρχίζοντας από την πλατεία του Βασιλιά Μίλαν (Trg Kralja Milana) βλέποντας το Μνημείο των Απελευθερωτών της Νις, συνεχίσαμε περπατώντας στον πεζόδρομο Obrenovićeva και βρεθήκαμε στο Φρούριο της Νις στο οποίο έγινε εκτενής ξενάγηση.
Με “γέφυρα” τα Bluetooth hands-free, Telegram Voice Chat και pc μας και πάλι καταφέραμε να απολαύσουμε την ξενάγηση της Έλενας σε πραγματικό χρόνο να περιγράφει τέλεια, να χρονολογεί πολύ σωστά ("προ χριστιανικής χρονολογήσεως") και να προσδιορίζει ολόσωστα χωρίς βυζαντινοπληξίες την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία η οποία ουδέποτε υπήρξε το ψευδέστατο "Βυζάντιο"!
Aυτό το πρωτοείσακτο, στις εκδρομές μας, τεχνούργημα που υπήρξε μία ακόμη δημιουργική πρόταση της Έλενας, μας βοήθησε να την ακούμε στην Αθήνα ενώ ξεναγούσε στην Νις τόσο καθαρά όσο κάποτε έβλεπε την πόλη της Νις ο σχεδιαστής αυτής της εξορμήσεως από το παράθυρο του ξενοδοχείου του.
Έτσι, στην κεντρική πλατεία, ακούσαμε πεντακάθαρα την Έλενα να λέει:
«Βρισκόμαστε στην καρδιά της Νις, στην Πλατεία του Βασιλιά Μίλαν. Η Νις δεν είναι μια οποιαδήποτε σερβική πόλη. Βρίσκεται σε ένα από τα σημαντικότερα σταυροδρόμια της Βαλκανικής, πάνω στους ιστορικούς άξονες που συνέδεαν την Κεντρική Ευρώπη με το Αιγαίο και την Κωνσταντινούπολη και αυτή η πόλη είναι γνωστή ήδη από τη ρωμαϊκή εποχή ως Naissus. Το όνομα της πλατείας τιμά τον βασιλιά Μίλαν Α΄ Ομπρένοβιτς, ηγεμόνα της Σερβίας κατά την περίοδο κατά την οποία το σερβικό κράτος ενίσχυσε τη διεθνή του θέση και αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητο το 1878. Ας προσέξουμε και το Μνημείο των Απελευθερωτών της Νις, που δεσπόζει στην πλατεία. Τιμά τους αγώνες και τις θυσίες για την απελευθέρωση της πόλης και της περιοχής από την οθωμανική κυριαρχία, καθώς και τη μεταγενέστερη πορεία του σερβικού λαού προς την εθνική του ανεξαρτησία. Η Νις μάς θυμίζει, λοιπόν, κάτι ουσιαστικό πως τα Βαλκάνια δεν είναι απλώς ένας χώρος ανάμεσα στην Κεντρική Ευρώπη και τη Μεσόγειο, αλλά ένας τόπος που διασταυρώθηκαν αυτοκρατορίες, θρησκείες, στρατοί και εθνικές επιδιώξεις. Και ίσως αυτή να είναι η καλύτερη εισαγωγή στη σύντομη παραμονή μας εδώ, να δούμε τη Νις όχι μόνο ως έναν σταθμό στο ταξίδι μας προς την Ελλάδα, αλλά ως μια πόλη με τη δική της μεγάλη ιστορική διαδρομή.»
Στο Φρούριο η ξενάγηση διήρκεσε πολύ περισσότερο και ξεκίνησε από το εξωτερικό του με μία εκτενή αναφορά της Έλενας για την ρωμαϊκή "προϊστορία" της Νις.
Κατόπιν, στο εσωτερικό του, το γκρουπ έκανε ακόμη μία στάση και ακούσαμε την Έλενα να λέει :
«Το Κάστρο της Νις (Niška Tvrđava), o Φύλακας των Αυτοκρατοριών βρίσκεται στην καρδιά της πόλεως, στις όχθες του ποταμού Νισάβα, πάνω στον αρχαίο ρωμαϊκό δρόμο Via Militaris που ένωνε την Κωνσταντινούπολη με το Βελιγράδι (Singidunum). Η ιστορική διαστρωμάτωση της Νις χωρίζεται σε τέσσερα στάδια:
1. Στην Ρωμαϊκή Naissus (2ος αι. μ.χ.χ.): Εδώ γεννήθηκε ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος το 272 μ.χ.χ., ο οποίος δια πυρός και σιδήρου καθιέρωσε τον Χριστιανισμό το 313 μ.χ.χ. και τότε σε αυτό τον χώρο υπήρχε ρωμαϊκό κάστρο.
2. Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία : Πάνω στα παλιά ρωμαϊκά θεμέλια χτίστηκαν διαδοχικά ανατολικο-Ρωμαϊκές οχυρώσεις.
3. Οθωμανική Αυτοκρατορία (1719-1723): Η σημερινή μορφή που βλέπουμε μπροστά μας είναι οθωμανική και ολοκληρώθηκε το 1723. Είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα οθωμανικά φρούρια στα Βαλκάνια, με έκταση 220 στρέμματα.
4. Απελευθέρωση από τους Οθωμανούς (1878) και εντεύθεν: Η Νις απελευθερώνεται από τους Οθωμανούς και ενσωματώνεται στο ανεξάρτητο Πριγκιπάτο της Σερβίας.
Εδώ βλέπουμε τις δύο επιβλητικές πύλες την Πύλη της Κωνσταντινουπόλεως (Stambol) αυτή που έχουμε μπροστά μας, προς την πόλη και την Πύλη του Βελιγραδίου. Μέσα στο φρούριο βλέπουμε το τζαμί Bali-Bey, το χαμάμ, το οθωμανικό οπλοστάσιο, απομεινάρια ρωμαϊκών λουτρών και δρόμων. Αυτό το φρούριο ήταν σημαντικό επί 2000 χρόνια διότι ήταν το ‘κλειδί’ για τον έλεγχο του δρόμου Ανατολής-Δύσεως. Γι' αυτό το ξαναέχτιζε κάθε αυτοκρατορία που πέρασε από εδώ - Ρωμαίοι, ανατολικο-Ρωμαίοι, Σέρβοι, Οθωμανοί.»
Κλείσαμε την περιήγησή μας καταλήγοντας στην παλιά συνοικία των χαλκουργών (Kazandžijsko sokače) με τις παραδοσιακές σερβικές ταβέρνες (kafanas) όπου σκορπιστήκαμε για ένα δείπνο με αυθεντικά σερβικά «πιάτα».
Το Φρούριο της Νις
Ευτυχώς, εν αντιθέσει με την Αθήνα που μουσκεύει από την βροχή απόψε, η Νις πέρα από μια συννεφιά παρέμεινε «στεγνή» για να διευκολύνει την νυχτερινή μας περιήγηση στο κέντρο της.
Και η Νις παρέμεινε "στεγνή" όχι μόνο για την περιήγησή μας αλλά και για ό,τι επακολούθησε αυτή την θριαμβευτική εκλογική βραδιά την οποία απόλαυσαν και οι ταξιδιώτες μας ως ένα πανηγυρικό και αξέχαστο "κλου" αυτής της εξορμήσεώς μας, αφού σήμερα ήταν ημέρα των σερβικών εκλογών και όταν οι ταξιδιώτες μας αποτελείωναν το δείπνο τους, ο σερβικός λαός "αποτελείωνε" τον εξουσιαστή-δυνάστη του με την συντριπτική νίκη της "Φοιτητικής Λίστας", ενός αχρωμάτιστου παλλαϊκού κινήματος με στόχο την καταπολέμηση της κοινοβουλευτικής διαφθοράς! Ποια, όμως, είναι η "Φοιτητική Λίστα";
Η «Φοιτητική Λίστα» της Σερβίας (Studentske liste – Studenti pobeđuju, δηλαδή «Φοιτητική Λίστα – Οι φοιτητές νικούν») ανήκει στον ευρύτερο χώρο της αντιπολιτεύσεως προς τον Αλεξάνταρ Βούτσιτς, αλλά δεν εντάσσεται εύκολα σε μία συγκεκριμένη παραδοσιακή ιδεολογική κατηγορία, όπως η δεξιά, η αριστερά, η σοσιαλδημοκρατία, ο φιλελευθερισμός. Εκφράζει μια παλλαϊκή απόρριψη της μέχρι τώρα κομματικής φενάκης και, σύμφωνα με την ανάλυση του «Κέντρου Ανατολικών Σπουδών» της Πολωνίας (OSW), πρόκειται για ένα ευρύ, κίνημα με κύριο άξονα την καταπολέμηση της κατεστημένης κοινοβουλευτικής διαφθοράς και την αποκατάσταση της λειτουργίας των κρατικών θεσμών.
Συγκεκριμένα και σύμφωνα πάντοτε με ανάλυση του OSW, πριν από τις εκλογές της 25ης Οκτωβρίου 2026, η «Φοιτητική Λίστα» τοποθετείται ως εξής:
Ε σ ω τ ε ρ ι κ ή π ο λ ι τ ι κ ή: Αντικυβερνητική, μεταρρυθμιστική, με έμφαση στην καταπολέμηση της διαφθοράς και στην ανεξαρτησία των θεσμών.
Ε υ ρ ω π α ϊ κ ή Έ ν ω σ η: Δεν έχει διατυπώσει ενιαία και σαφή δέσμευση για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
Ρ ω σ ί α: Δεν έχει υιοθετήσει ενιαία φιλορωσική ή αντιρωσική γραμμή. Έχει δηλώσει ότι δεν θα επιβάλει κυρώσεις στη Μόσχα.
Κ ό σ ο β ο: Υποστηρίζει τη θέση ότι το Κόσοβο αποτελεί τμήμα της Σερβίας, σύμφωνα με το σερβικό Σύνταγμα.
Η «Φοιτητική Λίστα» συγκέντρωσε υποστήριξη από διαφορετικές πολιτικές δυνάμεις, συγκεκριμένα, από φιλελεύθερους και αριστερούς έως οικολόγους και εθνικιστές ενώ, ορισμένα κόμματα της αντιπολιτεύσεως απέσυραν τις δικές τους υποψηφιότητες για να τη στηρίξουν, ενώ άλλα επέλεξαν να συμμετάσχουν χωριστά. Και αυτό υποδηλώνει ότι η υποστήριξη προς τη «Φοιτητική Λίστα» δεν σημαίνει ότι όλοι οι υποστηρικτές της συμμερίζονται την ίδια ιδεολογία.
Τίποτε το τυχαίο στις "σχεδιάσεις" μας και φροντίζουμε ώστε και η τελευταία λεπτομέρεια της διδασκαλίας της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" να αφήνει στις καρδιές των μαθητών μας την αίσθηση του πρακτέου, με αποτέλεσμα να συνδυάσουμε την άφιξή μας στην Νις την στιγμή που έπρεπε! Έτσι, μετά το δείπνο τους, οι ταξιδιώτες μας αναμείχθηκαν με το "ποτάμι" των Σέρβων που πανηγύρισαν στην κεντρική πλατεία της Νις την νίκη ενός ακομμάτιστου κινήματος που δεν στοχεύει σε παραταξιακές ικανοποιήσεις αλλά στην καταδίκη μιας διαφθοράς που θίγει τον ίδιο τον Πολιτισμό κι έτσι μας αφορά όλους!
Ανάμεσα στις χιλιάδες των διαδηλωτών που πανηγύριζαν, η Έλενα, ο Στέφανος και οι ταξιδιώτες μας, παρέτειναν την ...αϋπνία τους για να βιώσουν τα αισθήματα ενός λαού που νιώθει να απελευθερώνεται από ένα άχθος κοινοβουλευτικής διαφθοράς κι αυτό ήταν ο ωραιότερος "επίλογος" μιας εξορμήσεως της οποίας ο πυρήνας ήταν η υπόμνηση του επαναστατικού και πολιτικού χρέους απέναντι σε ο,τιδήποτε θίγει την αξιοπρέπεια ενός λαού!
Καλή επιστροφή στην μονίμως διεφθαρμένη και αενάως υπόδουλη, αντιφασιστική, Αθήνα, αγαπημένοι μας ταξιδιώτες! Σε λίγες ώρες θα τα πούμε στο αμαρτωλόν άστυ μας για να μην ξεχνάμε ότι το πυρ και η κίνηση παραμένουν ως προτεραιότητά μας στη ζωή μας όπως και στη Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων"!
ENHMEΡΩΣΗ
26/10/2026 α.
Σε λίγες ώρες καταφτάνουν στην Αθήνα οι πρώτοι ιδιώτες Έλληνες με εμπειρία χειρισμού αρμάτων μάχης και χρήσεως βαρέων όπλων! Χρηστοί Πολίτες μιας άχρηστης κοινωνίας η οποία επιδιώκει την εξαχρείωση και την αποδυνάμωση των Πολιτών της προκειμένου να τους ελέγχει και να τους χειραγωγεί.
Kαι οι Αρματιστές μας φτάνουν στη κρίσιμη στιγμή που ο ελλαδικός "Στρατός" εξευτελίζει την ιστορία του και την αποστολή του, καταντώντας σούργελο αναπαραγωγής σκυλάδικης υποκουλτούρας, με την μπάντα του "Πολεμικού" Ναυτικού(?) να παιανίζει όχι κάποιον Δελφικό Παιάνα, αλλά την ηχορύπανση ενός τοξικοεξαρτημένου κι έναν δήμαρχο να σχεδιάζει να αφαιρέσει οδωνύμιο αφιερωμένο σε εθνικό ήρωα για να το παραχωρήσει στον ίδιο τοξικοεξαρτημένο!
Το τριαντάρι πούλμαν, υπό το άγρυπνο μάτι του σχεδιαστή του εγχειρήματος, κινείται πολύ προσεκτικά διότι αντιμετωπίζει ισχυρή βροχή και ολισθηρά "χιλιόμετρα", όμως, μεταφέρει χαρούμενους νικητές μιας εκπαιδευτικής εξορμήσεως η οποία σχεδιάσθηκε κι εκτελέσθηκε άριστα με την εμπειρία της Σχολής των "Ελλήνων Κενταύρων" και έξι προσώπων με πίστη σε ένα όραμα που θέλει τον Συνέλληνα δυνατό, αυτάρκη και προσηλωμένο στις Αξίες των Προγόνων μας!
Σε λίγες ώρες οι πρώτοι Έλληνες ΙΔΙΩΤΕΣ ΑΡΜΑΤΙΣΤΕΣ θα είναι κοντά μας. Ένας εκκολαπτόμενος θεσμός έθεσε τα θεμέλιά του κι όσοι οραματίζονται κακόβουλες …ερπύστριες, ήδη, βαδίζουν στον εφιάλτη ναρκοπεδίου!
ENHMEΡΩΣΗ
26/10/2026 β.
Δεν υπάρχει τίποτε πιο όμορφο να υποδέχεσαι νικητές της ζωής για να μοιραστείς μαζύ τους την χαρά της ευδοκιμήσεως των προσπαθειών τους! Και αυτό το βράδυ, είδαμε το ασημί πούλμαν να μας πλησιάζει στη θέση του πάρκιγκ που του κρατήσαμε για να χαιρετήσουμε έναν-έναν τους αγαπημένους επιβάτες του που επέστρεψαν από μία συναρπαστική εκπαιδευτικήν εξόρμηση στην Ουγγαρία!
Η Έλενα, ο Στέφανος κι όλοι οι ταξιδιώτες, συνεπαρμένοι από τις εμπειρίες του ταξιδιού, μετέτρεψαν το πεζοδρόμιο της Φιλελλήνων σε ...παιδική χαρά προς μεγάλην έκπληξη των διερχομένων! Και για τον σχεδιαστή της εκδρομής συγκινητική η έκπληξη του δώρου που του έφεραν οι ταξιδιώτες μας, ενός δώρου το οποίο αξίζει ιδιαίτερης μνείας, όπως ακολουθεί!
Στην αντιφασιστική Γραικία η οποία καταχρηστικώς αποκαλείται «Ελλάδα» ένας αστοιχείωτος όχλος λατρεύει έναν ψυχανώμαλο εγκληματία που σκότωνε και λήστευε συζώντας με τον ανήλικο εραστή του (Άρη Βελουχιώτη), στήνει άγαλμα σε κάποιον που έγραψε τους πλέον ψυχανώμαλους στίχους κατά των γυναικών (Παύλο Φύσσα ή «Δολοφόνο Π», όπως ο ίδιος επέλεξε να λέγεται), τιμά ένα τραβεστί που μπήκε ένοπλος σε ένα κοσμηματοπωλείο (Τζάκυ) και σκέφτεται να αντικαταστήσει το όνομα ενός δρόμου που τιμά έναν εθνικό ήρωα (Μάρκο Μπότσαρη) με εκείνο ενός τοξικοεξαρτημένου (Γιώργου Μαζωνάκη) ενώ οι “στρατιωτικές” μπάντες του δεν παιανίζουν, π.χ., τον «Δελφικό Παιάνα», αλλά κάποιο κακόηχο και ανέμπνευστο σκυλοτράγουδο του ίδιου τοξικοεξαρτημένου, Γιώργου Μαζωνάκη. Αντιθέτως…
…Στην, διόλου αντιφασιστική και πολιτισμένη Ουγγαρία, με το κορυφαίο επίπεδο Παιδείας, μια παρέα νέων ανθρώπων, θέλοντας να τιμήσει την λαϊκή αντικομμουνιστική επανάσταση του 1956, σκέφτεται να ιδρύσει έναν Σύλλογο εθνικής μνήμης και για να βρει το κεφάλαιο στήνει έναν πάγκο σε κεντρικό σημείο της Βουδαπέστης όπου πουλάνε χρηστικά αντικείμενα εκείνης της εποχής για να συγκεντρώσουν τα απαραίτητα χρήματα.
Στον πάγκο, διάφορα απομεινάρια του ’50 προσελκύουν την συγκίνηση των περαστικών που ποτέ δεν ξέχασαν εκείνο τον Οκτώβρη του 1956 και τα προς πώληση αντικείμενα γίνονται ανάρπαστα! Εκεί ο λαός διατηρεί τις ευαισθησίες του οι οποίες και συντηρούν την εθνική του ποιότητα μέσα στο χρόνο! Κάπου εκεί, η δική μας Έλενα σκέφτεται τον σχεδιαστή της εκδρομής που παραμένει το άγρυπνο μάτι της εξορμήσεως και του αγοράζει μία δερμάτινη τσάντα κι ένα ζευγάρι κομψά γυναικεία γάντια ως ανάμνηση μιας πικρής εποχής για την Ουγγαρία και τον λαό της!
Mια ανάμνηση σκοτεινών εποχών με τον σοβιετικό τρόμο και τον κομμουνιστικό θάνατο πάνω απ΄ τα κεφάλια ενός ακόμη λαού που είχε χάσει την ελευθερία του αλλά και το δικαίωμα υπάρξεως! Κι αυτό το υπέροχο δώρο η Έλενα το προσέφερε ευγενικά στον σχεδιαστή της εκδρομής αμέσως μόλις το πούλμαν της επιστροφής πάρκαρε στο νοτισμένο πεζοδρόμιο της οδού Φιλελλήνων, χτες βράδυ! Πόση ευγνωμοσύνη για την χειρονομία!...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.