Πέμπτη, 30 Απριλίου 2020

ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
ΤΩΝ 
"ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ ΧΑΛΚΙΔΟΣ"


     Μιά έξυπνη παραλλαγή εδράσεως περιείχε ως "άξονά" της η τελευταία Προπόνηση των "Ελλήνων Κενταύρων Χαλκίδος".


     Εξάσκηση στην ευστάθεια εδράσεως και αποενοχοποίηση της ανισορροπίας στάσεως με ό,τι αυτό ωφέλιμο συνεπάγεται, στο αγαπημένο προπονητικό σημείο του Αρχηγού του Παραρτήματος, Εφιπποτοξότη Γ. Σταυριανόπουλου - Ιφικράτη.


     Εξαιρετικός και ο Ανδρέας ο οποίος επέδειξε ιδιαίτερην ευστοχία ειδικώς στην παρθία τόξευση υποβοηθούμενος από την αξιοπρόσεκτη ευκαμψία του κορμού του, κάτι φυσικό, άλλωστε, ως Δάσκαλος Χορού.


     Εξαιρετικός τρόπος γαληνεύσεως σε ...γαλήνιο τόπο, εκεί στη Χαλκίδα με τα εκπληκτικά τοπία της.


Τετάρτη, 29 Απριλίου 2020

ΖΩΝΤΑΣ ΥΠΟ ΠΡΩΤΟΓΟΝΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
ΜΕ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ
ΚΑΙ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΕΠΙΒΙΩΣΕΩΣ


     Με τον παραπάνω τίτλο, ο Thomas J. Elpel και οι αμερικανικές εκδόσεις "The lyons Press", παρουσιάζουν σε 200 σελίδες ένα χαρτόδετο εγχειρίδιο επιβιώσεως που καλύπτει αρκετά κεφάλαια όπως η δημιουργία φωτιάς, η εξεύρεση νερού, η κατασκευή καταλύματος, η ραφή ενδυμάτων και κατασκευή υποδημάτων, η εξεύρεση και παρασκευή φυτικής ή ζωικής τροφής, η κατασκευή θηρευτικών και λοιπών χρειωδών μέσων κ.ά.



     Το κόστος του βιβλίου αυτού ($ 16.95) αν και για τα αμερικανικά δεδομένα δεν είναι υψηλό, αντιθέτως, για τα δεδομένα της ελληνικής αγοράς είναι, δεδομένου ότι το χαρτί του, η βιβλιοδεσία του και η όλη εκτύπωσή του είναι πολύ χαμηλής ποιότητος και οι μαυρόασπρες εικόνες του χωρίς ιδιαίτερην επεξεργασία και, εν πολλοίς, δυσδιάκριτες. 


     Παρά ταύτα, το συγκεκριμένο εγχειρίδιο προσφέρει πολλές πληροφορίες επί των αντικειμένων με τα οποία καταπιάνεται, διαθέτοντας δύο βασικά "δυνατά" κεφάλαια με το πρώτο εκείνο της αναγνωρίσεως των βρωσίμων φυτών το οποίο, μάλιστα, συνοδεύεται και με την καλύτερην εικονογράφηση.


     Το δεύτερο "δυνατό" του κεφάλαιο είναι αυτό της κατασκευής Τόξου και βελών με απλά φυσικά υλικά, κάτι ιδιαιτέρως ενδιαφέρον για την Ομάδα μας λόγω του εφιπποτοξοτικού της αντικειμένου.


Τρίτη, 28 Απριλίου 2020


Η ΣΥΜΒΟΛΗ 
ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΛΗΘΩΝΟΣ ΓΕΜΙΣΤΟΥ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ
ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

Ο Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων (κάτω αριστερά με τα γένια), 
λεπτομέρεια από τοιχογραφία στο παλάτι των Μεδίκων, Φλωρεντία, Ιταλία.

Μία αναφορά στη μεγάλη μορφή 
του Ελληνισμού, 
από τον Αρχηγό των Παραρτημάτων 
των "Ελλήνων Κενταύρων Χαλκίδος και Σχηματαρίου" 
Εφιπποτοξότη Γ. Σταυριανόπουλο-Ιφικράτη.

     Οι χαλεποί καιροί αποτελούν γόνιμο έδαφος για την καλλιέργεια και ανάδειξη υγιών, κραταιών, χαρακτήρων, ετοιμοπόλεμων ηγετών με την απαιτούμενη οξυδέρκεια προς επίλυση των ανά εποχή δυσχερειών. Η ιστορία βρίσκει έναν μοναδικό τρόπο να ανατρέπει τα δεδομένα την κατάλληλη στιγμή αναφύονται προσωπικότητες που επέπρωτο να αλλάξουν τον ρου της ιστορίας. Μία τέτοια προσωπικότητα ήταν και ο Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων, όπως αποκαλούσε τον εαυτό του, επηρεασμένος από τον μεγάλο φιλόσοφο Πλάτωνα, του οποίου υπήρξε άξιος συνεχιστής. Και το όνομα του Πλήθωνος θα συνδυαστεί με ένα ευρύτερο φάσμα ακολούθων του, μαθητών, οι οποίοι αποτέλεσαν προπομπούς αλλά και πνευματικούς φάρους του κινήματος της Αναγέννησης. Η ίδια η Αναγέννηση δεν συνιστά μία απλή μεταστροφή σε έναν πνευματικό τομέα του βίου αλλά πλήρη αλλαγή πλεύσης σε αρκετούς τομείς του πολιτικού και κοινωνικού βίου, όπως την ίδια την πολιτική, την θρησκεία, την τέχνη, την οικονομία. Αν μπορούσαμε να προσδώσουμε με μία λέξη το πνευματικό κλίμα της εποχής, αυτή θα ήταν “Νεοπλατωνισμός”.  Ας πάρουμε τα γεγονότα ωστόσο από την αρχή.

Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων

     Ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων γεννήθηκε στην καρδιά της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, της κατά πολύ μετέπειτα της πτώσεώς της μετονομασθείσας σε “Βυζάντιο”, στην Κωνσταντινούπολη το 1360 μ.χ.χ. Η εποχή αυτή χαρακτηρίζονταν από βαθιά ηθικοπνευματική παρακμή, ως αποτέλεσμα της επέλασης  των Φράγκων κατά την 4η Σταυροφορία, αλλά προϊούσας και της επίθεσης από τα τουρκικά φύλα, ηγούμενων από την δυναστεία των Οθωμανών. Διορατικός ως ήταν, προείδε το μέλλον της αυτοκρατορίας, πολεμώντας τις προφητείες που μιλούσαν ήδη για υποταγή στους Οθωμανούς κατόπιν "θελήματος του Θεού". Ο θρησκευτικός φανατισμός δεν είναι ίδιος με αυτόν που συναντούμε την εποχή του Ιουστινιανού, τα ασφυκτικά δεσμά του ορθόδοξου χριστιανικού δόγματος είχαν αρχίσει να αποσαρθρώνονται με ότι θετικό η αρνητικό αυτό συνεπάγεται.  

Γεωργίου Γεμιστού ή και Πλήθωνος
"Ελληνικών" βιβλία 8

     Η παιδεία του Πλήθωνος δεν αποτέλεσε μία στείρα αναπαραγωγή της χριστιανικής παιδείας της εποχής. Το ανήσυχο του πνεύμα τον οδήγησε από νωρίς στην μελέτη και λατρεία των Ελλήνων συγγραφέων με ιδιαίτερη αδυναμία στον Πλάτωνα, με όλα τα θετικά που μπορεί να έχει η επαφή αυτή.  Μαθήτευσε κοντά στον μυστικιστή Ελισαίο και  μυήθηκε στον ζωροαστρισμό. Από πολλούς χαρακτηρίστηκε ο τελευταίος αρχαίος Έλληνας, ή, ο πρώτος νεοέλληνας. Ενδεχομένως να αποτελεί απλά τον Έλληνα υπό την διαχρονική έννοια.

Ο Μυστράς

     Ο Πλήθων δεν ήταν χριστιανός. Υπήρξε λάτρης του ελληνικού πολυθεϊσμού. Πίστευε στην οικουμενικότητα της Γνώσης. Η Αλήθεια κατ’ αυτόν είναι μία. Παρά τις πεποιθήσεις του αυτές, όχι μόνο δεν καταδιώχθηκε αλλά η ευρυμάθεια και η οξυδέρκεια του τον κατέστησαν πολύτιμο σύμβουλο του Αυτοκράτορα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Πρότεινε μια σειρά από ρηξικέλευθες, για την εποχή, ιδέες κοινωνικού περιεχομένου. Βλέποντας τους αγρότες να εργάζονται από την αυγή ως το δειλινό υπό απάνθρωπες συνθήκες εισηγήθηκε το πέρασμα των γεωργικών αυτών εκτάσεων σε όσους τις καλλιεργούν. Ανάλογη θέση έλαβε και για τις τεράστιες εκτάσεις που ανήκαν στην εκκλησία, ενώ στο στόχαστρο της κριτικής του βρέθηκε και ο μοναχισμός. Δεν δύναται να υπάρχουν μοναχοί οι οποίο να τρέφονται από το δημόσιο ταμείο και δεν παράγουν ουσιώδες έργο, έλεγε. Τα δε βασανιστήρια, τα οποία ακόμη και στην εποχή του ίσχυαν, έπρεπε κατ΄ αυτόν να καταργηθούν διότι δεν αποτελούσαν στοιχείο ελληνικότητος παρά βαρβαρικό έθιμο. Ο στρατός ήταν μισθοφορικός, γεγονός που τον έβρισκε αντίθετο. Θεωρούσε μέγιστη ντροπή να επαφίεται η ασφάλεια και η αξιοπρέπεια σε άξεστους μισθοφόρους. Βαθύς γνώστης της ιστορίας, κατενόησε έγκαιρα ότι οι μισθοφόροι σε βάθος χρόνου δημιουργούν τεράστια προβλήματα όπου εφαρμόζεται ως θεσμός η στρατιωτική μισθοφορία. Φυσικά όλες αυτές οι προτάσεις του αγνοήθηκαν καθότι εναντιώνονταν στα συμφέροντα της εποχής. Ο Πλήθων είχε ήδη εγκατασταθεί στον Μυστρά το 1414 ασκώντας το επάγγελμα του δικαστή, έως το 1437, απογοητευμένος από τα όσα συντελούνταν στην ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Θα επιστρέψει στον τόπο αυτόν μετά την παραμονή του στην Ιταλία όπου θα διαμείνει μέχρι την στιγμή του θανάτου του. Χαρακτηριστικό της αποδοχής του από τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Η' Παλαιολόγο αποτέλεσε η επιλογή του κατά την Σύνοδο της Φεράρα, όπου η Ορθόδοξη και η Καθολική εκκλησία θα διαπραγματεύονταν το μείζον ζήτημα εκείνης της περιόδου, την ένωση των Εκκλησιών. Και η επιλογή αυτή ήταν μεγίστης σημασίας καθώς ο Πλήθων υπήρξε ένας εκ των έξι “λαϊκών” που συμμετείχαν, ενώ τα υπόλοιπα μέλη της Επιτροπής ήσαν κληρικοί.

Ιωάννης Η' Παλαιολόγος

     Πράγματι η Σύνοδος της Φεράρα ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1438 και ο Πλήθων ήταν παρών. Την ίδια περίοδο ωστόσο ξέσπασε πανώλη στην περιοχή αναγκάζοντας την Σύνοδο σε προσωρινή παύση. Οι συζητήσεις συνεχίστηκαν στην Φλωρεντία, στον Κήπο των Μεδίκων, καλεσμένοι του Κοσμά των Μεδίκων. Τύχη αγαθή ήθελε τον Πλήθωνα να έρθει σε επαφή με τον οικοδεσπότη εν μέσω ενός κλίματος στοχασμού και κοινωνικών - φιλοσοφικών συζητήσεων που χαρακτήριζαν την Φλωρεντία εκείνη την περίοδο. Το μορφωτικό επίπεδο του Πλήθωνος δεν άφησε αδιάφορο των Κοσμά των Μεδίκων, ο οποίος εκστασιασμένος από τον στοχασμό του, του διέθεσε κάθε απαιτούμενη ευχέρεια προκειμένου να διδάξει και να μεταλαμπαδεύσει τον πλατωνικό λόγο. Ανάλογη αντιμετώπιση είχε και από τον ευρύτερο πνευματικό κόσμο της Φλωρεντίας, αποκτώντας φανατικούς θαυμαστές και ακόλουθους. Η διδασκαλία του Πλήθωνος αποτέλεσε το αντίπαλο δέος στον έως τότε επικρατούντα αριστοτελικό λόγο, τον σχολαστικισμό. Προϊόντος του χρόνου ο πλατωνισμός θα αποτελέσει την αιτία και κυρίαρχη ιδεολογία της Αναγέννησης. Κυρίαρχες φυσιογνωμίες της έως τότε εποχής ήταν ο Αυγουστίνος και ο Αριστοτέλης, μέσω των οποίων οι χριστιανοί προσπαθούσαν να ερμηνεύσουν τα ιερά τους κείμενα. Η διδασκαλία του πλατωνισμού δίνει τέλος στην εποχή αυτή. 2000 έτη μετά την ύπαρξη των δύο προσωπικοτήτων Αριστοτέλους και Πλάτωνος, η ανθρωπότητα συνεχίζει να δρα να αλληλοεπιδρά και να πορεύεται με πλοηγούς την ελληνική σοφία και γνώση. Το τι σήμαινε πιο πρακτικά η διαφορά ανάμεσα στα δύο αυτά ρεύματα θα το εξετάσουμε στην συνέχεια αυτής της αναφοράς. Αξίζει να αναφέρουμε ότι η συμβολή του Πλήθωνος υπήρξε τέτοιου βεληνεκούς που είχε ως αποτέλεσμα την ίδρυση Πλατωνικής Ακαδημίας, την διεύθυνση της οποίας ανέλαβε ο Ιταλός Φιτσίνο, μαθητής του Πλήθωνος.

Marcilio Ficino (1433-1499)


     Την 6η Ιουλίου 1439 υπεγράφη η Συμφωνία για την ένωση. Ωστόσο ουδέποτε υλοποιήθηκε. Ο Γεννάδιος Σχολάριος, κληρικός ο οποίος συμμετείχε μαζί με τον Πλήθωνα στην Σύνοδο αλλά και προσωπικός αντίπαλος του τελευταίου, υπήρξε ανθενωτικός. Ο ίδιος διέβλεπε ότι με την εφαρμογή της Συνθήκης η Καθολική Εκκλησία θα υπερίσχυε της Ορθόδοξης, όρος ο οποίος προβλεπόταν ήδη εντός αυτής, παραγκωνίζοντας τυχόν αξιώματα που θα μπορούσε να αποκτήσει. Το ίδιο δεν θα ίσχυε στην περίπτωση της οθωμανικής επικυριαρχίας, όπως και έγινε. Ο Γεννάδιος αμέσως μετά την Άλωση ανέλαβε, διορισμένος από την Υψηλή Πύλη, καθήκοντα (κατοχικού) πατριάρχη, λειτουργώντας ως τοποτηρητής της Οθωμανικής εξουσίας. Για τα δεδομένα της Ορθόδοξης Ανατολικής  Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η Συνθήκη ήταν κατάπτυστη καθότι υπονομευόταν ο ρόλος της ορθόδοξης Εκκλησίας έναντι του Καθολικισμού. Μικρότερης σημασίας ήταν η δυνατότητα στρατιωτικής συμβολής της Δύσης στην μάχη εναντίον των Οθωμανών που, εν τέλει, οδήγησε στην υποδούλωση. Ο μαθητής του Γεμιστού και νεοπλατωνικών αντιλήψεων, Βησσαρίων, επιστρέφοντας στην Κωνσταντινούπολη μισήθηκε και συκοφαντήθηκε καθώς θεωρήθηκε από τον όχλο ως συνωμότης υπέρ των συμφερόντων του Καθολικισμού. Ο τελευταίος βρέθηκε δύο φορές πολύ κοντα στο να ανακηρυχθεί Πάπας της Ρώμης, αξίωμα που θα του παρείχε την δυνατότητα να αντιτάξει στρατό εναντίον των Οθωμανών κατακτητών. Ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων πέθανε το έτος 1452, ένα έτος πριν την Άλωση. Η Συμβολή του στην Αναγέννηση ήταν καθοριστικής σημασίας και χωρίς αυτόν η Ευρώπη δεν θα ήταν ίδια με αυτήν που γνωρίζουμε σήμερα. Οι μαθητές και ακροατές του υπήρξαν οι μετέπειτα δάσκαλοι και λαμπαδηφόροι του Πλατωνικού λόγου με επιδράσεις σε εκφάνσεις του οικονομικού, πολιτικού, κοινωνικού βίου αλλά και τέχνης.

Ο Γεννάδιος Σχολάριος

     Κατά την παραμονή του στην Φλωρεντία, ο Πλήθων συνέγραψε το έργο του “Περί ων Αριστοτέλης προς Πλάτωνα διαφέρεται”, το οποίο αποτέλεσε την πεμπτουσία της όλης διδασκαλίας και δράσης του στην Ιταλία. Προς οικονομία χώρου αλλά και την αποφυγή μιας μακροσκελούς ανάλυσης κουραστικού φιλοσοφικού στοχασμού, θα εκθέσουμε κάποιες εκ των βασικών διαφορών, όπως αυτές εκτίθενται στο βιβλίο του Χρήστου Σολδάτου “Γεώργιος Πλήθων Γεμιστός”, οι οποίες και επέδρασαν καταλυτικά στην αλλαγή της πνευματικής πλεύσης, το πέρασμα από τον μεσαίωνα στην Αναγέννηση, από τον αριστοτελικό σχολαστικισμό στην νεοπλατωνική αναγέννηση. Εκ προοιμίου αναφέρουμε ότι οι θέσεις του Πλήθωνος υπήρξαν επηρεασμένες από την Σύνοδο της Φεράρα, και παρά το γεγονός ότι ο ίδιος αποτελεί αντίποδα του αριστοτελισμού, δεν δέχεται όλες τις θέσεις του Πλάτωνος.

•          Κατά τον Αριστοτέλη δεν υπήρξε γέννηση του κόσμου, το Σύμπαν είναι αιώνιο και αυθύπαρκτο. Ο Πλήθων διαφωνεί με την θέση αυτή, καθότι λογική συνέπεια θα είναι η απουσία δημιουργίας και γέννησης.

          Ο Αριστοτέλης κρίνεται ως ανεπαρκής όταν λέγει ότι ο θεός δεν μερίζεται και ότι οι επιμέρους “σφαίρες” διαθέτουν δική τους νόηση. Κατά τους πλατωνικούς ο θεός μερίζεται σε επιμέρους “νόες” όλοι μετέχοντες της ίδιας ουσίας.

       Ο Αριστοτέλης αντιφάσκει, κατά τον Πλήθωνα, ως προς την σχέση νου και σώματος. Κατ' αυτόν ο νους είναι αρχαιότερος του σώματος, παράλληλα ωστόσο μέμφεται όσους δέχονται ότι η μάθηση είναι ανάμνηση. Ο Πλήθων προσθέτει ότι αν όντως η ψυχή είναι αρχαιότερη του σώματος τι την κάνει να μην γνωρίζει αυτά που ήδη γνώριζε ερχόμενη στη ζωή και ως εκ τούτου να μην αποτελεί η μάθηση ανάμνηση.

       Αριστοτέλης και Πλάτων συμφωνούν στην αθανασία της ψυχής. Πως όμως δεν αναφέρει κάτι ο Αριστοτέλης για την ανταπόδοση των εν ζωή πράξεων στην μετά θάνατον ζωή, διερωτάται ο Πλήθων.

•       Κατά τον Αριστοτέλη “άπαν το κινούμενον υπό τινος ανάγκη κινείσθαι ” (κάθε τι που κινείται είναι ανάγκη να το κινεί κάποιο πράγμα, «Φυσικης Ακροάσεως» Η’ ). Όμως, παράλληλα δέχεται ότι υπάρχουν και πράγματα για τα οποία δεν υπάρχει αιτία, κάτι με το οποίο διαφωνεί έντονα ο Πλήθων. Και το γεγονός ο Αριστοτέλης αναφέρει ότι ουδέν δεν μεταβαίνει από την κατάσταση του “εν δυνάμει” σε “εν ενεργεία” άνευ αιτίου αποτελεί λόγο για τον οποίο ο ίδιος θεωρείται ότι αντιφάσκει στα λεγόμενά του.

Χειρόγραφο του Γεωργίου Πλήθωνος Γεμιστού

     Αυτές αποτελούν λίγες από τις αντιθέσεις ανάμεσα στα δύο ρεύματα της εποχής όπως τα συνέγραψε ο Πλήθων Γεμιστός. Η βαθιά του πεποίθηση και επιμονή στις θέσεις αυτές επηρέασε μεγάλο μέρος των διανοουμένων της Ιταλίας ώστε να συγκλίνουν υπέρ του Πλάτωνος. Μέγα το πλήθος των μαθητών και ακολούθων του, οι οποίοι ακόμα και μετά τον θάνατό του, το 1452, συνέχισαν με το ίδιο πάθος και σθένος την μεταλαμπάδευση αυτών των ιδεών φέρνοντας την Αναγέννηση προ των πυλών. Το ρεύμα αυτό δεν αντικατοπτρίζεται μόνο σε ένα στείρο φιλοσοφικό επίπεδο. Επιδράσεις συναντούμε πέραν της φιλοσοφικής σφαίρας, στην οικονομική, κοινωνική και καταλυτική συμβολή στην τέχνη με έργα που προσέγγιζαν περισσότερο το κάλλος της κλασσικής αρχαιότητας παρά της Μεσαιωνικής Δύσης. Μεγάλο μέρος του έργου του έχει χαθεί, όπως το σύγγραμμα του “Νόμοι”, το οποίο το έριξε στην πυρά ο Γεννάδιος Σχολάριος μετά τον θάνατο του Πλήθωνος, θεωρώντας το ως “ειδωλολατρικό”, και το οποίο περιείχε στοχασμούς για μεταρρυθμίσεις της Ανατολικής Ρωμαικής Αυτοκρατορίας και την επανελλήνιση της Πελοποννήσου.

Ο καρδινάλιος Βησσαρίων
     Ο Πλήθων πέθανε υπέργηρος από φυσικά αίτια στη Σπάρτη στις 26 Ιουνίου 1452, ημέρα Δευτέρα, γύρω στη 1 π.μ. όπως προκύπτει από "ενθύμηση" χειρογράφων της Βιβλιοθήκης του Μονάχου που δημοσίευσε ο Σπυρίδων Λάμπρος στο "Νέο Ελληνομνήμονα" το 1910. Λόγω της καθόδου των Οθωμανών που κατέλαβαν το Μυστρά το 1461, οι περισσότεροι μαθητές του, έφυγαν στην Ιταλία. Εκεί πολλοί από αυτούς όπως ο Ιωάννης Αργυρόπουλος, ο Λαόνικος Χαλκοκονδύλης κι ο ήδη από το 1439 καρδινάλιος Βησσαρίων συνέβαλαν σημαντικά στο ρεύμα που ονομάστηκε τελικά Αναγέννηση. Απέκτησε δύο γιους, το Δημήτριο και τον Ανδρόνικο. Ο μαθητής του Βησσαρίων, που έμαθε τα δυσάρεστα νέα στην Ιταλία, σε μια επιστολή του προς τους δύο γιούς του Πλήθωνος, αναφέρει για το δάσκαλό του ότι «μετά τον Πλάτωνα, αν εξαιρέσουμε τον Αριστοτέλη, η Ελλάς δεν γέννησε σοφότερο άντρα». Ο ουμανιστής Μαρσίλιο Φιτσίνο τον ονόμασε "δεύτερο Πλάτωνα". Το 1465 Ιταλοί θαυμαστές του με επικεφαλής τον Σιγισμούνδο Μαλατέστα, συγγενής της δέσποινας Κλεώπας Μαλατέστα που γνώριζε καλά ο Πλήθων, ήρθαν με πλοία στην Λακεδαίμονα, εισέβαλαν στον τουρκοκρατούμενο Μυστρά, έσκαψαν κι έκλεψαν τα οστά του και τα μετέφεραν στο Ναό των Μαλατέστα (Tempio Malatestiano) στο Ρίμινι όπου βρίσκονται μέχρι σήμερα, «για να βρίσκεται ο μεγάλος διδάσκαλος μεταξύ ελευθέρων ανθρώπων».

Ο τάφος του Πλήθωνος στο Ναό των Μαλατέστα στο Ρίμινι


     Το παράδειγμα του Γεωργίου Πλήθωνος Γεμιστού καταδεικνύει ότι η προσήλωση σε ένα εθνικό όραμα σε συνδυασμό με τον σεβασμό στις προγονικές μας Αξίες μπορεί να μας διασώσουν από βέβαιη καταστροφή. Και ο Ελληνισμός, σήμερα, προσπαθώντας να επιβιώσει μιας θανάσιμης απειλής εν μέσω αντίξοων συνθηκών, προσδοκά την σωτηρία του από στοχαστές όπως ο Γεώργιος Πλήθων Γεμιστός.



Εφιπποτοξότης Γ. Σταυριανόπουλος-Ιφικράτης

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2020

ΜΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΚΑΙ ΣΕΜΝΟΤΗΤΑ


     Mε μία σοφή διαπίστωση κι ένα συζητήσιμο ...παράπονο, ολοκλήρωσε την τελευταία Προπόνησή του ο Μηνάς, μια Προπόνηση στην οποία, κυριολεκτικώς, "σάρωσε" τους στόχους (σταθερούς και κινητούς) υπερβαίνοντας κάθε προηγούμενη επίδοσή του.



     Πραγματικό "άλμα" στάσεως ζωής η διαπίστωσή του την οποία συμπεριέλαβε σε μία λακωνική φράση: "Με αυτοπεποίθηση και σεμνότητα..." εννοώντας τα απαραίτητα στοιχεία για την επιτυχία των προσπαθειών του Ανθρώπου. 



     Και, αληθινά, καθ΄ όλη την διάρκεια αυτής της Προπονήσεως, ούτε για μια στιγμή δεν υπέστειλε την "σημαία" της αυτοπεποιθήσεώς του δείχνοντας ότι "πατά" γερά στον εαυτό του πεπεισμένος για τις ικανότητές του, χωρίς όμως ούτε και προς στιγμή να επιτρέψει στην οιανδήποτε έπαρση να σκιάσει την συμπεριφορά του.



     Το ...παράπονό του ήταν γιατί χρειάστηκαν τα πέντε χρόνια παραμονής του στην Ομάδα των "Ελλήνων Κενταύρων" για να καταλήξει σε αυτή την διαπίστωση... Και τότε ο Εκπαιδευτής του, του θύμισε την εισαγωγή ενός σπουδαίου βιβλίου, του "Dancing with Horses" του Klaus Ferdinand Hempfling που γράφει τα εξής:



     Κάποια συμπεράσματα είναι καρποί ζωής κι ευτυχής όποιος εγκαίρως τα εξάγει. 



     Και σήμερα, με μία προπονητική συγκυρία εκπληκτικών αποτελεσμάτων για τον Μηνά ήταν φυσικό κάποιες ουσιαστικές "εκκρεμότητες" να 'τακτοποιηθούν" επ΄ αγαθώ της υπόλοιπης ζωής του.



     Άλλωστε, αυτή είναι και η επιδίωξη της Ομάδος των "Ελλήνων Κενταύρων", να συνεισφέρει στην πρόοδο των Μελών της κυρίως σε υπαρξιακό επίπεδο, όσο και σε εφιπποτοξοτικό.





Υστερόγραφο:
Οι δίσκοι σε μας έχουν διάμετρο 24 εκτμ.


ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΙ ΙΣΧΥΡΗ
Εν μέσω "καταιγίδος"...


     Ενώ οι ψοφοδεείς εργαλειοποιημένοι παρατρεχάμενοι της εξουσίας τρομάζουν ένα παραπαίον πλήθος προετοιμάζοντάς το να υποκύψει στον αφανισμό του, οι "Έλληνες Κένταυροι" τιμούμε τους γενναίους Καβαλαραίους μας και ακολουθούμε το παράδειγμα της γενναιότητός τους, ώστε να μπορούμε να ξεπερνάμε κάθε παγίδα υποταγής που μας επιφυλάσσει ένα διεφθαρμένο σύστημα!



     Κι ακόμα και με τα χέρια δεμένα αν βρεθούμε, ο εχθρός θα πρέπει να γνωρίζει ότι θα νικηθεί, με "δαγκωτές" τις ηνίες των τυχών μας, ενώ θα υπερπηδούμε κάθε εμπόδιο,

"για μια μεγάλη Ελλάδα κι ισχυρή" 


ΟΜΟΒΡΟΝΤΙΑ...
...ΚΥΠΡΟΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΑΘΗΝΑ!


     Πάντοτε συντονισμένοι οι "Έλληνες Κένταυροι" όπου κι αν βρισκόμαστε, δείξαμε και πάλι ότι ακόμη και στις δύσκολες "στιγμές" ο κοινός "παρονομαστής" που μας συνδέει παραμένει άρρηκτος! Έτσι, την ίδια ημέρα, στην Κύπρο, στη Κέρκυρα και στην Αθήνα, η ομοβροντία των Τόξων μας υπενθύμισε το γνωστό ...ρητό προς τον ..."νεκροθάφτη" και τα βέλη μας βρήκαν και πάλι στόχο!


     Μεριμνώντας για την ψυχοπνευματική μας υγεία προστατεύουμε εαυτούς από κάθε επισφάλεια που ανάγεται, κυρίως, σε "έξωθεν μεθοδεύσεις" ταλανίζοντας άτομα και πληθυσμούς κι έτσι, πλήρεις υγείας, με τον αυτονόητο αυτοσεβασμό αλλά και ετεροσεβασμό όσων αξιοσεβάστων, θα πειδιώξουμε να παραμείνουμε έφιπποι και με το Τόξο ανά χείρας! Απλό, είναι!


ΤΟΞΟΒΟΛΙΑ ΕΞ ΕΠΑΦΗΣ

Η παρούσα ανάρτηση 
αποτελεί διευκρινιστικήν απάντηση 
σε δύο Τοξότες οι οποίοι μας ρωτούν 
περί του τίνος, ακριβώς, πρόκειται 
η "Τοξοβολία εξ Επαφής" 
για την οποία κάνουμε, συχνά, λόγο.



     Η Τοξοβολία εξ Επαφής συνοψίζει μία βασική διδασκαλία η οποία αφορά στην μικροδιαχείριση της χορδής και της αναπτύξεως στον Τοξότη μιας βαθύτερης συνειδητότητος του ανοίγματός της.


     Όπως είναι ευνόητο η ευστοχία μιας τοξεύσεως εξαρτάται από την τροχιά του βέλους κύριος παράγων της οποίας είναι η δυναμική ενέργεια που μετατρέπεται σε κινητική ενέργεια που αποκτά το βέλος  


     Διαδοχικά στιγμιότυπα κατά την εκτόξευση του βέλους από το τόξο. Καθώς μειώνεται η παραμόρφωση της χορδής, μειώνεται η δυναμική της ενέργεια. Η ταχύτητα του βέλους αυξάνεται. Η δυναμική ενέργεια της χορδής μετατρέπεται σε κινητική του βέλους. Σε κάθε στιγμή το άθροισμα κινητικής και δυναμικής ενέργειας είναι σταθερό. Η μηχανική ενέργεια του συστήματος «χορδή-βέλος» διατηρείται. Και όλη αυτή η αλληλουχία η οποία έχει την μαθηματική της διατύπωση, στην ενστικτώδη (Παραδοσιακή( Τοξοβολία ο Τοξότης καλείται να την "ψηλαφίσει" δια του ενστίκτου του ώστε να καταλήξει σε ευστοχία και αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αναπτύξει τέτοιαν ενστικτώδη επίγνωση του ακριβώς απαιτουμένου ανοίγματος της χορδής, αναλόγως του χρησιμοποιούμενου βέλους, της αποστάσεως του στόχου των ατμοσφαιρικών συνθηκών κλπ.


     Στην Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" η Τοξοβολία εξ Επαφής διδάσκεται από το 2016, με πολλές και διαφορετικές ασκήσεις προσαρμοσμένες στην εξατομικευμένη ιδιοτυπία κάθε Τοξότη ώστε να του διεγείρει μια "πέραν εαυτού" ενσυναίσθηση η οποία, τελικώς, μετασχηματίζεται στην επιδιωκτέα συνειδητότητα ακριβούς ανοίγματος της χορδής και αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό στην πράξη επί της Γραμμής Βολής διότι η θεωρητική ανάλυσή του είναι εκτενέστατη. 
  

     Από τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα αυτής της διδασκαλίας διαπιστώσαμε υψηλό βαθμό ωφελείας επί των μαθητών μας και, ήδη, η Τοξοβολία εξ Επαφής αποτελεί ειδικό ερευνητικό "κεφάλαιο" εργαστηριακού χαρακτήρος για την Σχολή μας. 


Σάββατο, 25 Απριλίου 2020

Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ 
ΤΗΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ,
ΠΡΩΤΙΣΤΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΜΑΣ


     Η Ελληνική Ομάδα Έφιππης Τοξοβολίας «Έλληνες Κένταυροι», προτάσσοντας τον σεβασμό προς την ατομική υγεία των Μελών της, αλλά και την δημόσια υγεία η οποία αποτελεί το φυσικό και κοινωνικό μας «περίβλημα», κυρίως, προς αποφυγή συνωμοσιολογικών ή άλλων παγίδων και, πάντως, για την πληρέστερη ενημέρωση όλων μας, προτείνει την προσεκτική παρακολούθηση των βίντεο που ακολουθούν και στα οποία μιλά ένας κορυφαίος Έλληνας επιστήμονας παγκοσμίου κύρους και εμβελείας, ανεξάρτητος από κυβερνητικές σκοπιμότητες και εξουσιαστικά "φίμωτρα". 


     Στα βίντεο που ακολουθούν καθοδηγούμεθα στην λήψη αποτελεσματικών μέτρων καθ' οιωνδήποτε επιδημιών και πανδημιών (υποχρέωση που μας βαραίνει) αποφεύγοντας τον τρόμο που ενσπείρουν οι εξουσιαστές-δημαγωγοί δια των φερεφώνων τους και η Ομάδα μας, καθ΄ όλη την δραστηριότητά της, αποδίδει την δέουσα προσοχή προς αποτροπή (και όχι απλώς προς "αποφυγή") διαδιδομένων νοσημάτων.


     Παρακαλούμε, λοιπόν, για την προσεκτική, ευλαβική ει δυνατόν, παρακολούθηση των βίντεο που ακολουθούν και με την σειρά που παρατίθενται, ώστε να εξαχθούν ακριβή συμπεράσματα:









Παρασκευή, 24 Απριλίου 2020

ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ...ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗ


     Διεκδικούμε την παραμονή μας στο επίκεντρο της αποστολής μιας αποτελεσματικής εκπαιδεύσεως στην Ιππική και στην Τοξοβολία κι όσο κι αν οι καιροί είναι απαγορευτικοί, πιστεύουμε ότι τα καταφέρνουμε. Το πείσμα είναι το καλύτερο μονοπάτι προς τη νίκη κι αυτό αναδεικνύεται στις δύσκολες στιγμές.


     Βαθμονομούμε με τις δικές μας προτεραιότητες τον στόχο μας και φροντίζουμε να παραμένουμε εν κινήσει ακόμη και σε περιόδους που υποχρεώνουν σε πλήρην ακινησία, δικαιώνοντας τον πολεμικό χαρακτήρα των "Ελλήνων Κενταύρων".


     Δεύτερη Προπόνηση στην ίδιαν εβδομάδα του curfew του ..."κοροϊδοϊού", όταν υπό ομαλές συνθήκες μία ήταν η καθιερωμένη εβδομαδιαία Προπόνηση, έτσι, σε πείσμα όσων επιμένουν σε μέτρα "social distance" επί ...προσχήματι αποτροπής ανθρωποκατασκεύαστων "πανδημιών"!



     Aυτή την φορά η Ναυσιστράτη τόξευσε με τέσσερα, διαφορετικού τύπου, Τόξα συνδυάζοντάς τα κατά τεσσάρων, διαφορετικού τύπου, στόχων επί μιάμιση ώρα. Όλα τα Τόξα της αυτής ισχύος αλλά εντελώς διαφορετικών βλητικών χαρακτηριστικών, όπως και τα βέλη. 



     Έτσι, η Ναυσιστράτη ένιωσε τα χαρακτηριστικά ενός Μογγόλικου, ενός Κορεάτικου και δύο Ούγγρικων Τόξων.Της δόθηκε η ευκαιρία να συγκρίνει Τόξα και βέλη όχι πια επί κοινής Γραμμής Βολής αλλά επί …”mini lab” ώστε, πλέον, να μπορεί να διαχειρίζεται καλύτερα το  δικό της Τόξο και τα δικά της βέλη. 



     Εισήχθη με «Τοξοβολία εξ Επαφής» και κατέληξε με βολές εναντίον ιπταμένου στόχου, εκπαιδεύοντας τον… Εκπαιδευτή της σε μία αναγκαστική τεχνική εκτοξεύσεως δίσκων και ταυτόχρονης φωτογραφήσεως του όλου σκηνικού με ό,τι αυτό σημαίνει. 



     Μέσα στις ανοιξιάτικες μοσκοβολιές του Ovoo μας, πραγματική απόλαυση έως και ...ηδονή η ανυπακοή στις δόλιες δημαγωγικές μεθοδεύσεις των εξουσιαστών μας που νομίζουν ότι μας ...κλειδαμπάρωσαν!


     Ιπτάμενοι δίσκοι για πρώτη φορά στο Ovoo της έδρας των «Ελλήνων Κενταύρων» κατά την σημερινή μας Προπόνηση, με παρούσα την Ναυσιστράτη και, βεβαίως, τον Εκπαιδευτή της χωρίς τρίτο άτομο για να μπορούν να γίνονται οι λήψεις των τοξεύσεων. 


     Ο Εκπαιδευτής βρέθηκε, έτσι, αναγκασμένος και να εκτοξεύει τους δίσκους και να κάνει ταυτοχρόνως και τις λήψεις με την κάμερα ρυθμισμένη για συνθήκες ημίφωτος (μεμονωμένες λήψεις και όχι λήψεις κατά ριπάς). Αυτό για τον Εκπαιδευτή σήμαινε ότι θα έπρεπε να υπολογίζει την ταχύτητα του, από αριστερά, προσεγγίζοντος βέλους αλλά και την ταχύτητα της τροχιάς του ριπτόμενου, με το αριστερό του χέρι, δίσκου, ενώ παρέμενε σε ετοιμότητα κλάσματος του …κλάσματος του δευτερολέπτου ώστε, με το δεξί του χέρι,να πατήσει το κουμπί λήψεως της κάμερας, ταυτοχρόνως …νετάροντας. 


     Και όντως, τα φωτογραφικά αποτελέσματα εντυπωσιακού χρονισμού όσο και το χαμόγελο της αγαπημένης μας Ναυσιστράτης η οποία, σήμερα, όχι μόνο κατάφερε να ασκήσει τέλεια εαυτόν αλλά άσκησε πέραν πάσης φαντασίας και τον …Εκπαιδευτή της σε ένα τελικό αποτέλεσμα που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί …ζογκλερικό επίτευγμα! Περισσότερα στην ανάρτηση που θα ακολουθήσει!


     Στην κατακλείδα της Προπονήσεώς της η βαθμολογία της ευστοχίας της ήταν 100%, ενώ τα «ρεφλέξ» του …Εκπαιδευτή απογειώθηκαν από το μάθημα που του έκανε η Ναυσιστράτη! 



     Αυτά συμβαίνουν στην αυλή της έδρας των «Ελλήνων Κενταύρων» στο δικό μας Ovoo, όπως το λέμε.






Υστερόγραφο:
Οι δίσκοι σε μας έχουν διάμετρο 24 εκτμ.