Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018

ΜΟΥΣΕΙΟΠΟΙΩΝΤΑΣ 
ΤΗΝ ΙΠΠΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ


     Μία μουσειακή συλλογή δεν θα πρέπει να απαθανατίζει μόνον το ιδανικό και την ομορφιά του Πολιτισμού αλλά και τα ελαττώματα και την ασκήμια του προς παραβολή και αποφυγή, κάτι το οποίο επιδιώκουμε και με την δική μας μουσειακή συλλογή η οποία "δομείται" με στοχευμένη σχεδίαση, ώστε να καταδείξει τον Ιππικό και Τοξευτικό Πολιτισμό με όλο τους  το μεγαλείο αλλά και την μικρότητα, χωρίς εξωραίζουσες ψιμυθιώσεις. 


     Τα τελευταία προσκτήματα του Μουσείου της "Ελληνικής Εφιπποτοξοτικής Εταιρείας" αποτελούν μιάν αναφορά στην ιππική των Gauchos, δηλαδή, των καβαλάρηδων της Αργεντινής και εντάσσεται στη πρόθεσή μας να σκιαγραφήσουμε την "σκοτεινή πλευρά" της παγκόσμιας Ιππικής, αυτήν, που η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" προσπαθεί να αποπλύνει και να εξευγενίσει σεβόμενη την ευημερία του Ίππου.



     Με μία μινιμαλιστική "άποψη", ένα ζευγάρι βασανιστικών αργεντίνικων πτερνιστήρων [Nazarenas] κι ένα εγχειρίδιο [Facon] που φέρουν οι Gauchos στη μπότα τους και τα δύο του πρώτου ημίσεος του 20ού αιώνος, στερεώθηκαν σε ένα σύμπλεγμα παρασιτικών φυτών που αναπτύσσονται γύρω από έναν κορμό, προς τοποθέτηση στην αργεντίνικη "γωνιά" της μουσειακής συλλογής μας.


     Και τα δύο ενδεικτικότατα, νέα, προσκτήματα τεκμηριώθηκαν βάσει του μοναδικής συλλεκτικότητος βιβλίου "Equitatcion Gaucha" του Justo P. Saenz[h.] που εκδόθηκε το 1959 στο Buenos Aires, σε μία σπάνια, αριθμημένη έκδοση [φέρει αριθμό αντιτύπου 3999], βιβλιοδετημένου με πραγματικό δέρμα ...Ίππου επί του οποίου όλες οι ενδείξεις εξωφύλλου έχουν γίνει με πυρογραφία, ως ακόμη μία μαρτυρία ανθρώπινης βαρβαρότητος, ευρισκόμενου στη Βιβλιοθήκη μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.