Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΜΥΛΛΕΡ

OΠΛΟΜΑΧΗΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΗΚΕΣ


     Μπορεί οι βάρβαροι ιθαγενείς γραικύλοι της πρώιμης μεταπελευθερωτικής περιόδου να δολοφόνησαν, ψυχικής βαρβαρότητος και απαιδευσίας ένεκεν..., τον ευπατρίδη εθνικό Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, όμως, οι Θεοί της Ελλάδος οικτίροντες αυτό τον άτυχο τόπο, φώτισαν τον φιλέλληνα Βασιλέα της Βαυαρίας Λουδοβίκο Α' να στείλει στην Ελλάδα ως Βασιλέα της τον Όθωνα (Otto Friedrich Ludwig von Wittelsbach) όχι απλώς ως Κυβερνήτη της αλλά και, ουσιαστικώς, ιδρυτή της, ως νεωτέρου κράτους, αφού ο δολοφονηθείς Ιωάννης Καποδίστριας δε πρόλαβε να θεμελιώσει "Ελλάδα"!

Ο Βασιλέας Όθων

     Ο φιλέλλην Λουδοβίκος Α' δε φρόντισε να πλαισιώσει τον Βασιλέα γιο του με ...Βαυαρούς χωροφύλακες απολύτως απαραίτητους για την επιβολή της στοιχειώδους κοινωνικής γαλήνης σε έναν αναρχούμενο τόπο σπαρασσόμενο από φατριαστική εγκληματικότητα, αλλά φρόντισε και να τον υποστηρίξει με όλους τους απαραίτητους νομομαθείς, επιστήμονες και Δασκάλους οι οποίοι θα "οικοδομούσαν" το νέο κράτος.

Το κτήριο του Οθωνείου Πανεπιστημίου

     Προσδίδοντας την απαραίτητη έμφαση στην ανάπτυξη εθνικής Παιδείας σε έναν λαό ο οποίος μόλις έβλεπε "φως" μετά από μία σκλαβιά αιώνων, ο μέγας Όθων ίδρυσε (3η Μαίου 1837) το Πανεπιστήμιο Αθηνών το οποίο ψευδώς αναφέρεται ως "Καποδιστριακό", το Πολυτεχνικό Σχολείο (1837), το Σχολείο των Τεχνών (1837), την Αρχαιολογική Υπηρεσία (1837),  δημοτικά σχολεία 7ετούς φοιτήσεως σε όλους τους δήμους, ελληνικά σχολεία σε όλες τις επαρχίες 3ετούς φοιτήσεως και γυμνάσια σε κάθε έδρα νομού 4ετούς φοιτήσεως. Επίσης, επί Όθωνος ιδρύθηκε το Διδασκαλείον προκειμένου, σε αυτό, να εκπαιδεύονται οι δάσκαλοι. 


     Η υποδομή Παιδείας στην Ελλάδα η οποία υπάρχει έως σήμερα υπήρξε έργο του Όθωνος ο οποίος υλοποίησε οδηγίες και παροτρύνσεις του μεγάλου φιλέλληνος πατέρα του Λουδοβίκου Α' της Βαυαρίας στη πρόνοια του οποίου υπήρξε και η βελτιστοποίηση του νεοσύστατου, τότε Ελληνικού Στρατού στέλνοντας στην Ελλάδα και τους καλύτερους στρατιωτικούς εκπαιδευτές μεταξύ των οποίων και τον στρατιωτικό Οπλοδιδάσκαλο Φίλιππο Μύλλερ. 


     Έτσι, με τα χρήματα του Βασιλέως της Βαυαρίας Λουδοβίκου Α' αλλά και του Μεγάλου Δούκα Παύλου-Φρειδερίκου-Αυγούστου του Όλντενμπουργκ, πατέρα της Βασίλισσας Αμαλίας, ένα κομμάτι γης που δεν ήταν καν χώρα, καθημαγμένο από τα 400 χρόνια της οθωμανικής σκλαβιάς του και με μία Αθήνα-λασπότοπο, χωρίς καμία κρατική υποδομή και χωρίς καν δημόσιο "χρηματοκιβώτιο", το άλλοτε λαμπρό άστυ άρχισε να ξαναβρίσκει την αστική αίγλη του με ρυμοτομήσεις, μνημειακά κτήρια, ενώ άρχισε να συντίθεται, πια, η Ελλάδα ως κράτος.


     Ευτυχώς, οι οπλισμένες σιλουέτες των Βαυαρών Χωροφυλάκων του Όθωνος, κατάφεραν να τιθασεύσουν τους ιθαγενείς κατσαπλιάδες οι οποίοι έφθασαν μέχρι σημείου να πυρπολήσουν τον εθνικό στόλο εκβιάζοντας τον Κυβερνήτη για λίγους παράδες! Κι χάρη σ' αυτές τις χρήσιμες "οπλισμένες σιλουέτες" ο Όθωνας στάθηκε ικανός μέσα στον άλλοτε λασπότοπο να αναδείξει μία πόλη ανάλογη με το ιστορικό κλέος της, διοργανίζοντας το νεώτερο Ελληνικό Έθνος!


     Bεβαίως, οι ευγενείς προθέσεις του Όθωνος και της Αμαλίας δεν ήσαν αρκετές ώστε να αποτρέψουν τους αριθμητικώς υπερτερούντες γραικύλους κατσαπλιάδες να κυριαρχήσουν μετέπειτα και επί των ελαχίστων Ελλήνων αλλά και επί των οραματισμών των πρώτων Βασιλέων της χώρας, μετατρέποντας την σύγχρονη Ελλάδα σε δημοκρατικότατο "κρανίου τόπο"! Αυτό, όμως, αποτελεί το πικρό κεφάλαιο του σημερινού γραικυλιστάν! 





     Ωστόσο, μέσα σε αυτή την οργανωμένη και "γερμανικώς" συντεταγμένη αναγεννησιακή διαδικασία της νεώτερης Ελλάδος, ο Γερμανός Οπλοδιδάσκαλος του υπό τον Βασιλέα Όθωνα αναδιοργανιζόμενου Ελληνικού Στρατού, Φίλιπππος Μύλλερ, έδινε τη δική του "μάχη" για την εκπαίδευση των Ελλήνων Στρατιωτικών σε ένα από τα ζωτικότερα "κεφάλαια" χειρισμού του βασικού όπλου της εποχής εκείνης, τη σπάθη! Και ο μέγας Οπλοδιδάσκαλος, ακολουθώντας το παράδειγμα όλων των συναδέλφων του στρατιωτικών επιστημόνων δεν αρκέστηκε στην απλή διδασκαλία μιας πολεμικής τέχνης αλλά εχώρησε και στη συγγραφή σχετικού εκπαιδευτικού εγχειριδίου, του πρώτου (1846) οπλομαχητικού εγχειριδίου * το οποίο συνεγράφη και εξεδόθη στην Ελλάδα. 




     Με δεδομένο τον προσήκοντα σεβασμό προς τον Βασιλέα της χώρας, ο Φίλιππος Μύλλερ αφιερώνει το πόνημά του στον Άνακτα και θέτει, έτσι, το ξεκίνημα της οπλομαχητικής εκπαιδεύσεως στην Ελλάδα με μία διδασκαλία πρωτοποριακή για την εποχή της. Η πλέον έμπρακτη εφαρμογή του "Άρχεσθαι μαθών άρχειν, επιστήσει" στο πλέον ζωτικό της εποχής εκπαιδευτικό τομέα του, τότε, νεοσύστατου τακτικού Στρατού της αναγεννώμενης Ελλάδος! 













     Το ΗΘΟΣ, η ΓΝΩΣΗ και η ΔΕΞΙΟΤΗΤΑ αποτελεί το τρίπτυχο επί του οποίου ο αείμνηστος Οπλοδιδάσκαλος Φίλιππος Μύλλερ στήριξε την σπαθασκητική διδασκαλία του! Είθε αυτό το τρίπτυχο να αποτελεί την έδραση  διδασκαλίας κάθε πολεμικής τέχνης.


----------------
* Αντίτυπο τηρείται, μεταξύ άλλων, στη Βιβλιοθήκη της "ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΦΙΠΠΟΤΟΞΟΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.