Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

ΞΕΡΟΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ...ΕΛΛΑΔΟΣ!




     Για εμάς τους «ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ» είναι υπόθεση στοιχειώδους αυτοσεβασμού το καταγίνεσθαι με σοβαρότητα και σεβασμό με ένα συγκεκριμένο αντικείμενο που, όπως σε εμάς η Έφιππη Τοξοβολία αποτελεί όραμα ζωής.



     Μας λυπεί ιδιαιτέρως η εικόνα ανθρώπων να εμφανίζονται ως καταγινόμενοι με ένα αντικείμενο το οποίο, υποτίθεται, το σέβονται και, μάλιστα, το προβάλλουν  αλλά με «εικόνα» βρίθουσα ασύγγνωστων ελαττωμάτων τα οποία δείχνουν ότι οι ίδιοι αρνούνται να εγκύψουν στο, υποτιθέμενο, προσφιλές αντικείμενό τους και να το αναδείξουν όπως του το ταιριάζει.



     Σε ό,τι αφορά στην Ιππική και στη Παραδοσιακή Τοξοβολία, κατά τα χρόνια της λειτουργίας της Ομάδος μας, προσπαθούμε αφιλοκερδώς να βοηθήσουμε τον οποιονδήποτε να χαρεί με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα τον Ίππο και το Τόξο αλλά, συχνά, διασταυρωνόμαστε με τον αρρωστημένο «ξερολισμό» κάποιων οι οποίοι καταφέρνουν να ευτελίσουν και τα δύο.



     Μετά τους ειδήμονες …«ιστορικούς μελετητές» που καβάλησαν ατυχή αλογάκια μην έχοντας ιδέα Ιππασίας και εδήλωσαν εμβριθώς ότι μελετούν το ιππικό του Μεγάλου Αλεξάνδρου «ιππεύοντας» με σέλλες …”western” (!!), προσφάτως λάβαμε και μία απορία αγαπητού Φίλου ο οποίος μας ρωτά εάν και κατά πόσο μπορεί να συνδυασθεί η ενστικτώδης (Παραδοσιακή) Τοξοβολία με την κακώς και ανιστορήτως αυτοαποκαλούμενη «Ολυμπιακή» Τοξοβολία, αφού, ως γνωστόν, η Τοξοβολία ουδέποτε απετέλεσε ολυμπιακό άθλημα. Βεβαίως, του απαντήσαμε με ένα υπογεγραμμισμένο ‘ΟΧΙ!’ και του εξηγήσαμε ότι στη Παραδοσιακή Τοξοβολία τοξεύει το ένστικτο, δηλαδή, ο ίδιος ο Τοξότης, ενώ στη ψευδεπίγραφη «Ολυμπιακή» τοξεύει η τεχνολογία και η μηχανική εξέλιξη δια χειρός καταναλωτή-ανθρώπου.



Aν η εικόνα δε σας θυμίζει Ιππικό του Μ. Αλεξάνδρου οφείλεται στο ότι δεν είστε «ιστορικοί μελετητές»! Aν μελετήσετε, ίσως μάθετε γιατί οι καταψύκτες της σολουτραίας βαθμίδος δεν έκαναν …αυτόματη απόψυξη!

     Όμως, αναγνωρίζουμε ως απολύτως καλόπιστη την απορία του αγαπητού Φίλου και εκτιμήσαμε τη διάθεση ενημερώσεώς του υποβάλλοντας το ερώτημά του κάτι σπάνιο στις ημέρες που διανύουμε κατά τις οποίες οι πάντες …«ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ!» και … «ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ, a priori!» Ο καλός μας Φίλος ρώτησε και αυτό είναι σημαντικό όχι για εμάς αλλά για τον ίδιο και τη Τοξοβολία. Διότι, δυστυχώς, υπάρχουν και οι άλλοι…αυτοί που δε ρωτούν διότι δε θέλουν να μάθουν νομίζοντας ότι …γνωρίζουν τα πάντα και καταλήγουν κάπως έτσι…



     Kαι σα να μην έφτανε η άγνοιά τους, αναρτούν καi σχετικές φωτογραφίες ώστε να διαδώσουν την … «αυθεντία» τους προς μίμηση από τους υπολοίπους, χωρίς καν να αναλογίζονται ότι με τη κακή εικόνα τους μπορεί να παρασύρουν σε κακές μιμήσεις πλείστους όσους αδαείς διαδίδοντας το ίδιο το λάθος!



     Έτσι, προ λίγων ημερών, Μέλος της Ομάδος μας έκρινε σκόπιμο να μας ενημερώσει για την φωτογραφία που ακολουθεί και την οποία φωτογραφία ενετόπισε στο διαδίκτυο, ρωτώντας μας: «Μα είναι δυνατόν να αναρτώνται τέτοιες φωτογραφίες χωρίς προηγουμένως οι αναρτώντες να ρωτούν κάποιον ειδικό τουλάχιστον για την ορθότητά τους;»




     Φίλτατε η εικόνα για την οποία αναρωτιέσαι προέρχεται από γνωστό πρόσωπο, γενικώς, πολύ καλών προθέσεων αλλά, πάντως, καθόλου ειδικό στην Τοξοβολία. Πράγματι, στη φωτογραφία εμφανίζεται κάποιος να επιχειρεί Παραδοσιακή Τοξοβολία χρησιμοποιώντας ΜΗ Παραδοσιακό Τόξο, εφαρμόζει «επαφές» οι οποίες είναι απαράδεκτες στη Παραδοσιακή Τοξοβολία,  έχει τοποθετήσει υπό λανθασμένη γωνία το βέλος χωρίς αυτό να πατά στη βάση του (κακώς υπάρχοντος) «παραθύρου», έλκει εντελώς λανθασμένα τη χορδή («τσιμπητά» με αντίχειρα και μέσο, «διακοσμητικό» τον δείκτη και αδρανή τον παράμεσο!), κρατά «κακουργηματικώς» το μη εκτοξευόμενο βέλος κατά τρόπο που η βολή του υπό εκτόξευση, παράγουσα μυριάδες δονήσεις, το αναμένον βέλος θα τις πολλαπλασιάσει μεταφέροντάς τις στον ώμο του τοξότη, ενώ, το χέρι που κρατά το τόξο (μαζύ με το υπό αναμονή βέλος) έχει «σπασμένο» τον καρπό έτσι που να οδηγεί κατ’  ευθείαν στο …φυσιοθεραπευτή η δε ισχύς του για την ώθηση του τόξου κατά το άνοιγμα της χορδής να είναι δραστικά μειωμένη λόγω της θέσεως των δακτύλων… Όμως, φίλτατε, πως μπορούμε να βοηθήσουμε τον «δράστη» χωρίς να τον κάνουμε να προσβληθεί, πως μπορούμε να του υποδείξουμε όλα τα παραπάνω χωρίς να τον κάνουμε να νοιώσει «μειωμένος»; Στο κάτω-κάτω, δωρεάν προσφέρουμε αυτό που με καθημερινό μόχθο εμπεδώσαμε… Συμπαθούμε τον εικονιζόμενο, αλλά δεν μπορούμε να είμαστε αποτελεσματικοί και, απλώς, το να επικρίνουμε δεν αποτελεί και λύση. Σημασία για μας έχει το «πώς» μπορούμε να βοηθήσουμε… «ΠΩΣ»;…


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.